Βλέπετε ταινίες?

[methylene blue]

Και ξερεις γιατι δε μιλαγε κανεις; Διοτι τοτε ηταν ΟΝΤΩΣ επιλογη του σεναριογραφου και των δημιουργων, δεν ηταν κουτακια που επρεπε να τσεκαρουν σε μια λιστα προκειμενου να εχουν απροσκοπτη προσβαση στη χρηματοδοτηση και την καλλιτεχνικη προωθηση του εργου.

Πάντως από το 1934 έως το 1966 υπήρχε ο Hays Code‎‎, (δηλ. κουτακια που επρεπε να τσεκαρουν σε μια λιστα).
Τότε φτιάχτηκαν (κατά τη γνώμη μου) και οι σπουδαιότερες ταινίες του Hollywood.
Απλώς το αναφέρω, χωρίς να το συνδέω με το topic

 

[Kanimothrios]

Ο καθένας μπορεί να δει τι γράφτηκε, ποιος το έγραψε και πότε.
Ο καθένας μπορεί να δει ποιος υιοθετεί προσωπικό και επικριτικό τόνο.
Αυτό δεν είναι έλλειψη επιχειρημάτων, αλλά μάλλον έλλειψη moderation, ειδικά αν πιστέψω και ορισμένα DM που λαμβάνω.
Σας αφήνω τώρα, θα συνεχίσω τη συζήτηση με τον ταξιτζή.

Βαριέμαι να παραθέσω όσα έχεις προσάψει κατά καιρούς σε όσους ασκούν κριτική στην ταινία,απλά όπως σου επεσήμανα και πριν,το πομπώδες ύφος δεν προσδίδει βαρύτητα στα γραφόμενα.Επίσης κανείς δεν έχει ηθικό πλεονέκτημα έναντι κάποιου άλλου, οι γνώμες μας είναι ισότιμες

Εδώ, μιλάς για αρκετά σαφές ιδεολογικό στίγμα.

Το ιδεολογικό στίγμα όσων έσπευσαν να κρίνουν από το "casting" (για το οποίο, όπως επεσήμανα νωρίτερα, είναι θέμα αν γνωρίζουν πενήντα άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη), είναι αρκετά σαφές.

Έχεις γράψει για μη γόνιμο εθνικισμό, για Γεωργιάδη,κ.λ.π.
Ξέρεις και ξέρουμε, που το πας.

Η αναφορά σου στο moderation και η αναφορά σε μπουλινγκ,απλά υποδηλώνουν παντελή έλλειψη επιχειρημάτων,πέρα από ότι την τέχνη του casting την καταλαβαίνουν το πολύ 50 άτομα στον πλανήτη και ότι ο Μαέβιους Παχατουρίδης που είδε την ταινία την χαρακτήρισε αριστούργημα.

Αυτά από μένα και επειδή δεν ξέρω τι εννοείς με τα DM,αν υπάρχει έστω και ένα DM που κάποιος σου επιτέθηκε για τις απόψεις σου, βγάλε τον στην φόρα να φάει ban

 

[kpeyos]

Υπάρχει η ουσία του μύθου και υπάρχει η ιστορική/αρχαιολογική αναπαράσταση. Οι αρχαίοι Έλληνες το είχαν καταλάβει πολύ καλά: δεν έκαναν ιστορικές αναπαραστάσεις με όπλα εποχής Χαλκού, ούτε έψαχναν για ακρίβεια. Χρησιμοποιούσαν μάσκες και κοθόρνους, συμβολοποιούσαν και κυρίως διαφοροποιούσαν τους χαρακτήρες και τα θέματα ώστε να μιλάνε στην εποχή τους. Ακριβώς αυτό κάνει και ο Nolan με την Οδύσσεια.

Το επιχείρημα «δικοί τους ήταν οι μύθοι» είναι αδύναμο. Οι μεγάλοι τραγικοί έπαιρναν υλικό από μύθους που ήταν ήδη 400-500 χρόνια παλαιότεροι, ενώ ο Όμηρος προηγούταν κατά τρεις αιώνες. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να ορίζει πόσο μακριά επιτρέπεται να φτάσει η καλλιτεχνική ερμηνεία.

Η τέχνη δεν είναι υποχρεωτικά ρεαλιστική ή παραστατική. Μόλις ένα έργο γίνει κοινό κτήμα, παύει να «ανήκει» αποκλειστικά σε κάποιους. Η προσαρμογή, η ανανέωση και η διαχρονική συνομιλία είναι στη φύση της.

Για όσους βλέπουν παντού «συνομωσία» που όμως συνεχώς αποτυγχάνει: Ο καλλιτέχνης μπορεί να θέλει να κάνει ό,τι θέλει αλλά πίσω από κάθε μεγάλη παραγωγή υπάρχει μια επιχείρηση. Από τον Μότσαρτ μέχρι τον Νόλαν, όλοι έπρεπε να λειτουργήσουν μέσα σε οικονομικούς και παραγωγικούς περιορισμούς. Όπως όλοι μας δεν κάνουμε τη δουλειά μας ακριβώς όπως θα θέλαμε, αλλά μέσα στα πλαίσια που θέτει ο εργοδότης/πελάτης. Δεν είναι το 1984 του Όργουελ, είναι η πραγματικότητα της δημιουργίας εδώ και αιώνες.

 

[manosx]

Πάντως από το 1934 έως το 1966 υπήρχε ο Hays Code‎‎, (δηλ. κουτακια που επρεπε να τσεκαρουν σε μια λιστα).
Τότε φτιάχτηκαν (κατά τη γνώμη μου) και οι σπουδαιότερες ταινίες του Hollywood.
Απλώς το αναφέρω, χωρίς να το συνδέω με το topic

Υπηρχαν κουτακια, αλλα για πραγματα που ΔΕΝ επρεπε να κανεις. Και αυτο διοτι υπηρχε ΦΟΒΕΡΗ λογοκρισια απο το κρατος τοτε, οποτε οι δημιουργοι επρεπε να αυτοπροφυλαχθουν, και για να μην καταληξει η ταινια στο καλαθι των αχρηστων υπηρξε μια συγκεκριμενοποιηση των "απαιτησεων" της λογοκρισιας.

Ομως εν καιρω η λογοκρισια καταργηθηκε, και οι δημιουργοι μπορουσαν πλεον να υπερβουν τα οποιαδηποτε κουτακια, με τη σημανση περι ακαταλληλου δια ανηλικους αν χρειαστει.

Σημερα ομως ομως τα κουτακια επεστρεψαν, και δυστυχως πλεον αφορουν το τι πρεπει ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ στη ταινια, πολυ μεγαλη διαφορα σε σχεση με το τι να παραληψεις, και ετσι εχουμε ενα αλλο ειδος λογοκρισιας και μαλιστα ΧΙΛΙΑΔΕΣ φορες ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ, διοτι η λογοκρισια απο τους κρατικους φορεις ελεγχεται απο την αιρεσιμοτητα των φορεων αυτων, και αν ο κοσμος δε συμφωνει μπορει να πιεσει προς μια αντιθετη κατευθυνση- ενω στη σημερινη εποχη, η λεγομενη woke ατζεντα προωθειται στο συντριπτικα μεγαλυτερο μερος της απο κεντρα εξουσιας που δε λογοδοτουν σε κανεναν. Και αν σημερα τους επιτρεψουμε να περασουν την ατζεντα αυτη, κανεις δεν ξερει ποια ατζεντα θα περασουν αυριο: κυριολεκτικα κανεις.

 

[Elina Papatheodorou]

Η τέχνη δεν είναι υποχρεωτικά ρεαλιστική ή παραστατική. Μόλις ένα έργο γίνει κοινό κτήμα, παύει να «ανήκει» αποκλειστικά σε κάποιους. Η προσαρμογή, η ανανέωση και η διαχρονική συνομιλία είναι στη φύση της.

Προφανώς.

Στο μεταξύ μαζεύονται πολλές ακόμη κριτικές που συναινούν στα συμπεράσματα του Δανίκα, κάτι εντυπωσιακό αν θυμηθούμε ότι λόγω πολιτικών πεποιθήσεων, ο κ. Δανίκας δεν έγραφε ποτέ καλά σχόλια για τέτοιες ταινίες. Εγώ δυστυχώς θα δω την ταινία μετά από μήνες, για προσωπικούς λόγους.

Ξέρεις και ξέρουμε, που το πας.

Επιμένεις να μην αντιλαμβάνεσαι τη διαφορά ανάμεσα στα γεγονότα και στις (προφανώς πολλές) απόψεις σου. Τα πρόσωπα που ανέφερα έκαναν όντως αυτό που έγραψα. Επίσης ανέφερα ότι το ίδιο έκαναν μέλη της παρέας μου. Οπότε - αρκετά νομίζω - πάρε τον Έκτορα αγκαλίτσα, να διαβάζει εκείνος τις μονές γραμμές των απαντήσεων, εσύ τις ζυγές και ίσως κάποια στιγμή αντιληφθείτε τι διαβάζετε, για λίγο δηλαδή γιατί αυτόν με τέτοιο όνομα θα τον φάει ο Έλλιοτ Πέητζ (που τελικά δεν παίζει τον Αχιλλέα, όπως διάφορα όρνεα γράφανε).