Οσο μενεις σε πραγματα που η προσεγγιση τους αφορα κατα κυριο λογο πραγματι την αισθητικη, τοτε ναι, δεν υπαρχει ιδιαιτερος λογος διδαχης. Δηλαδη, αν ηθελε ο gkourmoul να μεινει σε καμια πεντατονικη με τα σηκωματακια της οπως λεει, δε θα χρειαζοταν ιδιαιτερο ψαξιμο. Εφοσον ομως θελει να παει σε jazz fusion και τετοια, τοτε χρειαζεται και το ψαξιμο και τα μαθηματα και ολα.
Διοτι ναι μεν η αναμιξη των υλικων ειναι θεμα αισθητικης, αλλα η ΑΠΟΚΤΗΣΗ των υλικων ειναι θεμα μελετης. Πως μπορεις να βαλεις στοιχεια Jazz, ή κλασσικης, η οποιασδηποτε αλλης μουσικης που απαιτει υψηλο θεωρητικο υποβαθρο χωρις να εχεις εντρυφησει σε αυτη; Δυσκολα, πολυ δυσκολα, μονο κατι υπερυπερφυσικα ταλεντα στυλ Paul McCartney τα κανανε κατι τετοια, που τους σκαγανε στον υπνο τους κομματια σαν το Yesterday.
Για ολους τους υπολοιπους, χρειαζεται κατα κανονα και καποια εξωτερικη βοηθεια για να ξεκολλησουν απο τη λουμπα του να παιζουν συνεχεια τα ιδια και τα ιδια. Καμια ντροπη σε αυτο, ισα ισα, δειχνει οτι σιγουρα νοιαζονται για να βελτιωθουν, και τελικα θα βελτιωθουν. Ισως να μην ειναι μονοδρομος ο καλος δασκαλος, σιγουρα ειναι ομως ο πιο συντομος δρομος για την αποκτηση των υλικων. Το τι θα φτιαξει βεβαια ο καθενας με αυτα ειπαμε, ειναι αλλο ζητημα.