Και δεν θα βρεθεί ένας χριστιανός ή έστω μωαμεθανός να αυτοανατιναχτεί στα γυρίσματα που θα είναι όλοι αυτοί μαζεμένοι;
Αν βγει στο NETLFIX με DOLBY VISION/ATMOS θα το δω γιατί αναβαθμίστηκα και θέλω να ακούσω τα effects. Μου άξιζε μια αναβάθμιση με τόσο τέλεια αυτιά που έχω. Είναι τόσο καλή η απόδοση ακόμα και των μεσαίας κατηγορίας σύγχρονων συστημάτων ήχου πλέον που είδα σκηνές από ταινίες της συλλογής μου μέχρι και 10 φορές συνεχόμενα για να ευχαριστηθώ τον ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΟ πολυκάναλο ήχο και φυσικά τη φοβερή εικόνα. DEI ξε DEI, βάλε εκεί να αποχαυνωθούμε να ξεγελάσουμε τη φτώχεια μας.
Οδυσσέας: Άδωνις Σπυρίδων
Ρε παιδιά, η Αριάδνη του Inception δεν είναι αυτός, είπαμε;
Από Χέλεν μας έγινε Έλλιοτ. Μάλιστα. Αυτά δεν είναι του Χριστού πράματα
Ρε παιδιά, Οδύσσεια είναι αυτή ή Το Ψωνιστήρι με τον Αλ Πατσίνο
Η κριτική που θυμάμαι να γίνεται στο 300 ήταν του στιλ "χαχα αυτοί είναι καρικατούρες" δεν θυμάμαι κριτική "πώς τολμάει ο σνάιντερ να παίζει έτσι με την ιστορία" κλπ. Και από τότε η ταινία έχει γίνει σχεδόν κλασική.
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δικαίωμα να παρέμβουν στην ιστορία αυτή καθώς επρόκειτο για την κληρονομιά τους, ήταν ιδιοκτήτες πως να το κάνουμε, δεν συγκρίνονται με σύγχρονες παρεμβάσεις. Οι Αμερικάνοι δεν έχουν το ελεύθερο από εμένα να επέμβουν και να επαναπροσδιορίσουν την Οδύσσεια όπως και η σύγχρονη Ελλάδα δεν έχει αυτό το δικαίωμα ακμή λιγότερο από τους Αμερικάνους.O Nolan έχει εξηγήσει ότι δεν αποσκοπεί στην πιστή απόδοση του Ομηρικού έργου αλλά στη δημιουργία ενός δικού του Τρωικού Universe.
Έχει δικαίωμα να το κάνει; Ας μην ξεχνάμε ότι:
- Ο Όμηρος δόμησε και ανέπτυξε ένα δικό του σύμπαν βασισμένος στην προφορική παράδοση του Τρωικού πολέμου.
- Στον μύθο του Ομήρου κάποιοι άλλοι μεταγενέστεροι πήραν από μόνοι τους την πρωτοβουλία και συνέχισαν να προσθέτουν ερμηνευτικά κομμάτια (ολόκληρα spin offs) μέχρι την προκλασική Αθήνα κατά την οποία σταθεροποιήθηκε o όλος μύθος.
- Η ίδια η αττική τραγωδία λειτουργούσε σε μεγάλο βαθμό ως μηχανή ερμηνευτικής επεξεργασίας παλαιότερου μυθικού υλικού, δίνοντας ψυχολογικό βάθος, ηθικά διλήμματα και δραματική δομή που το έπος απλώς δεν είχε ανάγκη να παρέχει. Πριν τον Αισχύλο δεν υπήρχε ο ρόλος της Κλυταιμνήστρας και του Ορέστη, ακόμη και του Αγαμέμνωνα όπως τους θεωρούμε δεδομένους σήμερα. Πρίν τον Ευρυπίδη δεν υπήρχε ο ρόλος της Ιφιγένειας. Μιλάμε για ολόκληρη αναπροσαρμογή των κεντρικών χαρακτήρων από τη βάση.
Όσον αφορά το εμφανισιακό κομμάτι: και στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια ο Όμηρος αποφεύγει περιγραφές εξωτερικών χαρακτηριστικών (έχει ελαχιστότατες) αλλά εμμένει πολύ συχνά στην εντύπωση που προκαλούν τα χαρακτηριστικά των ηρώων του. Μην ξεχνάμε ότι το ξανθό και λευκό είχε στην αρχαιότητα ταξική και όχι φυλετική ταυτότητα - οι αριστοκράτισες από την αρχαία Αίγυπτο μέχρι τον 20ο αιώνα έμεναν στο σπίτι και ήταν λευκόχειρες, δεν τις έβλεπε ο ήλιος - μέχρι που η Σανέλ το έκανε μόδα
Επίσης μαύροι στον Τρωικό πόλεμο υπήρχαν: ο Μέμνων, γιος της Ηούς και του Τιθωνού (Τρώα πρίγκιπα, αδελφού του Πριάμου) — άρα εξαρχής συνδεδεμένος γενεαλογικά με την τρωική βασιλική οικογένεια συμφωνα με τον επικό κύκλο που είχε δημιουργηθεί στην αρχαία Ελλάδα, όπως εξήγησα. Μάλιστα ένα από τα σημαντικότερα αρχαία spin offs της Ιλιάδας είναι η Αιθιοπίδα (χαμένο σήμερα).
