Πέραν από το συναισθηματικό μας δέσιμο με την πρώτη μας κιθάρα (που στην περίπτωσή μου είναι μια Mexico Sambora, που την έχω "πειραγμένη" με Anderson μαγνήτες κτλ), που δεν θα την πουλούσαμε ποτέ, υπάρχει για μένα και ένα άλλο κριτήριο.
Δεν παίζει ρόλο αν η κιθάρα που θα δώσεις χρησιμοποιείται ή όχι.
Για μένα το αποφασιστικό κριτήριο για να δώσεις μια κιθάρα, είναι το αν και πόσο εύκολα θα βρεις μια ανάλογη, που θα είναι "καλύτερη" από αυτή που θα δώσεις. Και όταν εννοώ καλύτερη, δεν εννοώ κατ' ανάγκη ακριβότερη, αλλά μιλάω και από πλευράς ήχου και αίσθησης στα χέρια σου (και γενικά για όλα τα στοιχεία ενός οργάνου που το κάνουν "μοναδικό" για κάποιον μουσικό/χρήστη).
Οπότε, στην περίπτωσή μου, οι κιθάρες που δεν θα πουλούσα ποτέ είναι (μαζί με την Sambora):
- Μια Valley Arts Custom Pro 1992
- Μια Charvel model A+ και
- Μια ESP M-II Deluxe.
Και τα λέει αυτά κάποιος που πάσχει ακόμη από οξύτατο GAS και έχει 13 κιθάρες...