- Μηνύματα
- 54
- Πόντοι
- 18
Μάλλον σε ολονών. Ο Γιάννικ Γκερς μπορεί να είναι ένας αξιαγάπητος πιστός στρατιώτης, που έβγαλε πολλάκις τα κάστανα από τη φωτιά , όταν οι Μέιντεν παραπατούσαν εδώ κι εκεί σ εδιάφορες περιόδους στη σταδιοδρομία τους, αλλά ποτέ δε θα μπορούσε να αγγίξει καν το μέγεθος του Άντριαν Σμιθ και του Ντέιβ Μάρρευ. Ούτε κατά προσέγγιση.Blast from the past: Γ' Γυμνασίου, κάπου στο '87... Λέει ο διπλανός μου: δεν πάει άλλο, θα γίνω μεταλλάς!
Αυτό το ερμηνεύετε όπως το καταλαβαίνει ο καθένας.
Την άλλη μέρα, μπλούζα Μέηντεν, νομίζω Peace of Mind. Και το γνωστό πρόβλημα, "δεν μου πλένει τη μπλούζα η μάνα μου". Εγώ παρακολουθούσα αμέτοχος την ... εξέλιξη του συμμαθητή μου και παράλληλα άρχισα να... μελετώ το Somewhere In Time.........
Κάτι στο τώρα: μόνο στο δικο μου μυαλό υπάρχει αυτή η τριάδα κιθαριστών που λέγετε Dave Murray - Adrian Smith - ΚαιΚάποιοςΆλλος;
Το παίξιμό του, εννοώ τα σόλο του , αν κι ιδιαίτερο, ήταν πάντα πειραματικό, χαοτικό, ασύντακτο, σχεδόν ακατανόητο, αδύναμα δομημένο, μια randommβροχή από νότες σα συντριβάνι.
Με τρόμο διαπίστωσα ότι μπήκε στους Μέιντεν από το 1989, όταν ήταν μόλις 32 χρονών, αλλά και τώρα που είναι 122 χρονών, φαίνεται σα να πέρασε και δεν ακούμπησε , εννοώ στη δισκογραφία τους. Στα λάιβ μπορεί να λάμπει, δε ξέρω.