Superfunk είπε:
ο Σιδερας δεν νομιζω να εβγαινε και να σκυλοβριζε τον Ακη Πανου ή τον Μπαμπη Μπακαλη ή οποιον αλλον πουλουσε χιλιαδες δισκους τοτε ομως....εκει ειναι η διαφορα....
Μα ούτε εγώ σκυλόβρισα κάποιον.
Το ότι δεν μου αρέσει όμως και το να το θεωρώ Β, είναι δικαίωμα μου.
Αλλά και πάλι σου λέω, ρε μάστορα, μου συγκρίνεις τον Άκη Πάνου με τον χ/ψ σουξεδιάρη?
Και δεν εννοώ σώνει και καλά ότι " α, τα κομμάτια του Πάνου έχουν πόνο, είναι βγαλμένα απ' τη ζωή.." κλπ...
Απλά, μιλάμε για ένα "σύστημα" στο οποίο το γυναικείο ακροατήριο, ασχολούταν περισσότερο με το τι φόρεσε η τάδε τραγουδιάρα και πόσο ωραίος γκόμενος ήταν ο δείνα τραγουδιστής
και το αρσενικό αντιστοίχως, με τα μπούτια της τραγουδιάρας και του μπαλέτου, παρά με την μουσικότητα του όλου πράγματος.
Κάνω λάθος, ή έχω άδικο επ' αυτού?
Μιλάμε επίσης για κοινό, το οποίο θεωρούσε παλιό, ένα κομμάτι που κυκλοφόρησε πρόπερσι, δεν το έγραψα τυχαία αυτό πριν περί πενταετίας.
Επίσης όπως πολύ σωστά προανέφερε κάποιος, σπάνια ακούω ραδιόφωνο, αλλά έχει τύχει να ακούσω συγκεκριμένη ατάκα τύπου "θα ακούσουμε την νέα επιτυχία του τάδε από το δίσκο που θα βγει τότε" ...
Θέμα αλληλοστήριξης είναι και δεν υπάρχει μόνο στο σκυλάδικο, παντού και σε όλα τα είδη παίζει αυτό.
Το να έχεις επιτυχία, είναι καλό.
Αλλά θα κάνω στο είδος που ενδιαφέρει εμένα.
Το να μην πάω σώνει και καλά στο σκυλοποπ για να κάνω ακόμη μεγαλύτερη ίσως και εμπορικά πιο σίγουρη, με κάνει ατάλαντο??
Και σου ξαναλέω τέτοιες απόψεις προσβάλλουν μουσικούς από Σγούρο και Τουφεξή, μέχρι Ανδρεάτο, Κορακάκη, Planet of Zeus και Σπάθα...
Υ.Γ.: Αν και (κατ' εμέ πάντα) με κάθε κιθαριστικό σεβασμό, κάποιες "έντεχνες" συνεργασίες του τελευταίου, ήταν εξίσου εμετοί...