Διαστήματα και συναισθήματα

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Μερικά συναισθήματα που μου γεννάνε τα μουσικά διαστήματα της οκτάβας όταν ηχούν ταυτόχρονα (αρμονικά). Φυσικά εξαρτάται και απ'το όργανο, χροιά και την ένταση κτλ. Αλλά τα παρακάτω σε γενικές γραμμές. Σε μερικές περιπτώσεις και με εικόνες.
Ποιά είναι τα δικά σας?

• Unison - απλότητα και ενδυνάμωση

• Ημιτόνιο - κίνδυνος και πόνος, αστάθεια, αβεβαιότητα

• Τόνος - ακίνδυνο, ουδέτερο αλλά κάπως τραχύ, μερική αστάθεια

• Μικρή 3η - μερική λύπη και βάρος, δραματικό

• Μεγ. 3η - χαρά και καθησύχαση, ελαφρύ, γλυκό

• 4η - δύναμη και μηχανή εσωτερικής καύσης, κάπως τραχύ αλλά με την καλή έννοια

• Τριτόνιο - κίνδυνος, δραματικό, ασταθές και σάπιο (από μόνο του, γιατί σε dominant συγχορδία την κάνει παιχνιδιάρικη, στην lydian κλίμακα την κάνει φωτεινή κτλ.)

• 5η - δύναμη, σταθερότητα και γαλήνη, εικόνα καθαρού ορίζοντα

• Μικρή 6η - λύπη, που μεγαλώνει αν πέσει ένα ημιτόνιο, σασπένς

• Μεγ. 6η - ελαφρότητα και αισιοδοξία, χιπ

• Μικρή 7η - ακίνδυνο και λιγότερο τραχύ απ'τον τόνο, απόσταση

• Μεγ. 7η - οξύ και ασταθές χωρίς όμως να ακούγεται τόσο επικίνδυνο όσο το ημιτόνιο, εικόνα ενοχλητικού ηλίου που σε χτυπάει απ'το παράθυρο

• Οκτάβα = δύναμη και αρμονία, αλλά και άδειο, απόσταση

 

[Άγιος]

εχο πολα να πο αλα το neurolingo ινε κατο απο το μεσιμερι και δε γραφο, κρατιεμε για να μιν εκτεθο

 

[Άγιος]

Είναι κοινώς αποδεκτά αυτά, πάνω κάτω ο καθένας έτσι θα τα περιέγραφε με δικά του λόγια. Αλλά είναι και άλλα πολλά, τι γίνεται αν ακουστούν τρεις νότες μαζί; ή παραπάνω, και άλλες χροιές και συναισθήματα... Και μετά από αιώνες πειραματισμών έχουμε καταλήξει σε αυτούς τους 70-80 τύπους συγχορδιών που έλεγα σε εκείνο το παλιό θέμα που είχα ανοίξει .. ''περί συγχορδιών και αρμονίας'' στο ''μουσική και μουσικοί''

 

[manosx]

Παιζει ρολο και σε ποια οκταβα τα βαρας. Και τι προηγειται και τι επεται ( προετοιμασια και λυση). Και απο ποια κινηση προκυπτουν ( παραλληλη- αντιθετη- πλαγια). Και αναμεσα σε ποιες φωνες σχηματιζονται, π.χ. η τεταρτη στο μπασο ( 2η αναστροφη) θελει προσοχη. Και φυσικα και το ειδος της μουσικης καθοριζει το ποια διαστηματα θα θεωρηθουν αρμονικα.


Γενικα θα ελεγα οτι τα μελωδικα διαστηματα ( διαδοχικοι φθογγοι) δινουν καπως πιο συγκεκριμενα συναισθηματα, με την εννοια οτι αν τα υπερτονισεις στη μελωδικη γραμμη, και ειδικα σε τροπικο περιβαλλον χωρις καθοριστικα λειτουργικη αρμονια και τετοια, θα δωσουν ενα πιο "προβλεπομενο" συναισθημα. Αντιθετα τα αρμονικα διαστηματα, περα απο μια προσεγγιση του στυλ συμφωνα- διαφωνα και της αντιστοιχης προετοιμασιας και λυσης, ακριβως επειδη αφορουν την ιδια την αρμονια, καθοριζονται απο το συνολο των συνηχησεων και του αρμονικου περιβαλλοντος. Μια μικρη τριτη ας πουμε, αν ακουστει ως το διαστημα μεταξυ τριτης και πεμπτης μιας ματζορε συγχορδιας, παυει να ειναι σε φαση θλιμμενη. Οπως και μια μεγαλη τριτη, αν ακουστει σα χρωματικη μεση θα ακουστει πολυ σκοτεινη.

 

[Jet72]

Ήμουν έτοιμος να το γράψω αλλά μόλις αναφέρθηκε παραπάνω: ο Μάνος έγραψε ότι τα διαστήματα που θεωρούνται ως αρμονικά σχετίζονται και με το είδος μουσικής, εγώ θα έλεγα ότι σχετίζονται και με το ίδιο το όργανο. Πράγματα που ήχουν οκ σε ένα βιμπράφωνο μπορεί να ακούγονται χάλια σε ένα συμβατικό πιάνο.

Σχετικό-άσχετο: χάρηκα ιδιαίτερα όταν άκουσα δασκάλα πιάνου να διδάσκει κάποιο Μπαχ και σε κάποια φάση είπε: "μην το ακούς έτσι στο πιάνο, στο αρμόνιο θα ήταν πολύ καλύτερο" - και γύρισε σε ένα αρμόνιο, έβαλε ήχο εκκλησιαστικού και έπαιξε την φράση για να ακουστεί "όπως έπρεπε".

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Ήταν όρθιο πιάνο? Φαλτσάρουν παραπάνω από τα πιάνα με ουρά λόγω περισσότερου octave stretching στο κούρδισμα εξ'ανάγκης. Ναι, συμφωνώ κάθε όργανο έχει διαφορετικό αντίκτυπο σε κάθε διάστημα, και μετά συγχορδία κτλ. Συν πόσο δυνατά η απαλά είναι το attack θα επηρεάσει και αυτό.

 

[manosx]

Ισχυουν τα περι ορθιων vs ξαπλωτων αλλα μαλλον ειναι δευτερευων αυτο το ζητημα.

Το πιανο και το εκκλησιαστικο δε θα μπορουσαν να ειναι περισσοτερο διαφορετικα οργανα μεταξυ τους, και ας μοιραζονται ως εργαλειο παιξιματος το κλαβιε. Το μοιραζονται μεν, αλλα το ηχοχρωμα τους ειναι τοσο διαφορετικο που μονο παραξενο δεν ειναι το να ακουστει και ενα εργο τελειως διαφορετικα στο καθενα.

Ο Μεγας Μπαχ βεβαια, εχει τοσο αρτια δομημενες μελωδικες γραμμες, που τελικα ακουγεται καλα παντου Ακομα και σε οργανα που αποτελουν αντικειμενο ανεκδοτων για το ηχοχρωμα τουε οπως το ακκορντεον , οταν καποιος παιξει Μπαχ ακουγονται φανταστικα, και μη με προκαλεσετε γιατι θα βαλω παραδειγματα

Οποτε σα παραδειγμα για το ποσο καλυτερα μπορει να ακουσται το οργανο, φυσικα οταν το κομματι προοριζεται για αυτο, θα βαλω το παρακατω.

Πρωτα στο πιανο:



Αρχικα, ειναι εμφανες οτι το πιανο ακουγεται μια χαρα. Και το κομματι φυσικα ειναι πολυ ωραιο. Παρα πολυ ωραιο.

Και τωρα το κομματι οπως πραγματικα ειναι.



Απολυτως καμια σχεση. Κολαση, ερεβος, σκοταδι. Suite Gothique indeed. Ωραιο και το πιανακι, πολυ ωραιο, αλλα καμια σχεση με αυτο, εδω μιλαμε για αλλο πραγμα.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Η χροιά κάθε οργάνου είναι τεράστιας σημασίας, μουσική μέσα στην μουσική.