Βλέπετε ταινίες?

Πως βλέπετε ταινίες?


  • Σύνολο ψηφοφόρων
    36
π.χ. έχω αγοράσει το Oppenheimer σε Blu-Ray αλλά δεν έχω καταφέρει να το δω ακόμη

Τελικά, το είδα χθες το βράδυ (τα 2/3) και σήμερα το πρωί (το υπόλοιπο). Ναι, χρειάστηκε να πατήσω τρεις φορές το play, για να αντέξω αυτή την απογοήτευση (αν δεν ήταν Νόλαν, θα το είχα κλείσει στα πρώτα 15 λεπτά).

Αδικαιολόγητη χρονική διάρκεια για να ειπωθεί μία ιστορία για την οποία δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο δραματουργικό περιεχόμενο, πολλοί γνωστοί ηθοποιοί σε ασήμαντους ρόλους, εμβόλιμες πληροφορίες για τις σχέσεις του ήρωα με τις γυναίκες που δεν φαίνεται να εξυπηρετούν σε τίποτε και πολλά άλλα απίστευτα για ένα τέτοιο σκηνοθέτη.

Όταν έμαθα ότι προχωρησε σε εμπρόθεσμη πώληση εισιτηρίων (κατά ένα ολόκληρο έτος, παρακαλώ) για την επόμενη ταινία του, εντυπωσιάστηκα, αλλά μετά από αυτό που είδα, είμαι βέβαιος ότι χρειάστηκε να το κάνει διότι κάποιος (ίσως και ο ίδιος) δεν ήταν πλέον βέβαιος για το αν μπορεί να κάνει κάτι που να πάει ο κόσμος να δει.
 
Για μενα το oppenheimer ηταν αριστουργημα.

Ομως ταυτοχρονα, ηταν και εντελως αποτυχημενο στο πλαισιο της τεχνης του :ROFLMAO:

Πως γινονται και τα δυο ταυτοχρονα; Ως εξης:

Αν ξερεις τι βλεπεις, και εχεις εντρυφησει στην περιοδο και στα τεκταινομενα, ειναι σαν ταξιδι στο χρονο, ενα εντυπωσιακοτατο ψηφιδωτο ταξιδι στο σημαντικοτερο event της ανθρωπινης ιστοριας.

ΟΜΩΣ σαν αφηγηματικη ροη, σαν αυτονομο εργο τεχνης, ειναι εντελως αποτυχημενο. Εντελως.

Ενα πολυ απλο παραδειγμα: Σκαει η δοκιμαστικη βομβα, και βλεπεις εναν ψυχασθενη την ωρα που γινεται ο κακος χαμος να παιζει τουμπερλεκια: Αν εισαι nerd της φυσικης και του Β Παγκοσμου πολεμου, χαμογελας με μια εσωτερικη ικανοποιηση, γιατι βλεπεις να εκτυλισεται σε πρωτο πλανο μια υποσημειωση της ιστοριας, η χαρακτηριστικη αφασια του Richard Feynmann. Αν παλι εισαι φασαιος :ROFLMAO:, και μην παρεξηγηθω, μια πραγματικα ολοκληρωμενη ταινια πρεπει να ικανοποιει και, ή μάλλον πρωτα απο ολα τους φασαιους.

Λοιπον, αν εισαι εκτος κλιματος, απλα ξηνεις κεφαλι, γιατι καλα καλα ουτε ο ιδιος ο ρολος του Feynmann σα συνολο, αλλα και ΠΟΛΥ σημαντικοτεροι ρολοι οπως π.χ. του Bohr, δεν εχουν ουτε κατ' ελαχιστον τον χρονο και την αναπτυξη που θα τους αρμοζε.

Η ταινια ειναι πραγματι ΙΜΗΟ ενα αριστουργημα, αλλα δυστυχως με ενα επιπεδο προαπαιτουμενων που ισως δεν εχει ξαναυπαρξει σε φιλμ- υπερπαραγωγη του hollywood. Μπραβο και παλι μπραβο στο Νολαν, επιτυχημενη ή αποτυχημενη δεν εχει σημασια, ειναι μια αυθεντικη προσπαθεια για πραγματικη τεχνη, με την εννοια οτι δε θυσιασε τη ροη εικονων που ειχε στο μυαλο του, προκειμενου να κανει προσιτη και αφηγηματικως λειτουργικη την ταινια του. Δε θα μεινει στην ιστορια ως αριστουργηματικη αφηγηση μιας ιστοριας οπως π.χ. το Jaws :ROFLMAO: και μεταξυ μας δε θα μπορουσε να μεινει, για κατι τετοιο η ιστορια που πραγματευεται το oppenheimer θα χρειαζονταν κατ ελαχιστον μια διαρκειας 300 ωρων ταινια, με βαθμολογουμενα τεστ κατανοησης ανα τακτα χρονικα διαστηματα στον θεατη προκειμενου να προχωραει στην επομενη πραξη :ROFLMAO: οποτε την παιρνουμε την ταινια οπως ειναι και παμε παρακατω: Στο εντελως μα εντελως ανεφικτο της κινηματογραφικης αποδοσης της Οδυσσειας, εδω πλεον τα χερια σηκωνονται ψηλα, υποψιαζομαι οτι η αποδοση θα ειναι αναλογη του Oppenheimer, δηλαδη θα πρεπει να βαλουμε στο προγραμμα να διαβασουμε την οδυσσεια ξανα πριν δουμε την ταινια, γιατι αφηγηματικα δεν θα κανει καν προσπαθεια, θα ειναι παλι ενα μωσαικο εικονων. Καλυτερα κιολας να ειναι ετσι, ειναι ετσι και αλλιως καταδικασμενη η "1 προς 1" αποδοση, παντα και εις τους αιωνας των αιωνων θα ειναι, Ομηρος γαρ.
 
Και όμως, υπάρχει μία άλλη ταινία (της οποίας το ύφος θεωρώ ότι ο Νόλαν μιμείται στο Oppenheimer) η οποία επίσης έχει υψηλά προαπαιτούμενα για να κατανοηθεί και να εκτιμηθεί.

Τα προ-απαιτούμενα για το Oppenheimer τα έχω - η μελέτη θεμάτων αστροφυσικής είναι ένα από τα σταθερά μυο χόμπυ τις τελευταίες δεκαετίες, και βέβαια η μελέτη ιστορικών ζητημάτων, ειδικά σε σχέση με τον λεγόμενο "ελεύθερο κόσμο". Οπότε, ναι, θα συμφωνήσω ότι είναι μία σοβαρή προσπάθεια, αλλά, όπως είπες "σαν αφηγηματικη ροη, σαν αυτονομο εργο τεχνης, ειναι εντελως αποτυχημενο", και είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό σε ταινία του Νόλαν, οπότε δυσκολεύομαι να το ξεπεράσω.

Η ταινία στην οποία αναφέρθηκα, είναι το "JFK" του Όλιβερ Στόουν. Επίσης κρατάει πολύ ώρα, επίσης εμφανίζονται πολλοί γνωστοί ηθοποιοί, επίσης αναφέρεται σε ένα περιστατικό μείζονος σημασίας, επίσης σχετιζόμενο με τις Η.Π.Α., επίσης έχει πολλά flash back, πολλές εμβόλιμες ασπρόμαυρες σκηνές...

... αλλά... επιτυγχάνει στα σημεία που το Oppenheimer δεν το έχει καθόλου, δηλαδή ο Stone κατάλαβε ότι πάμε για σκληρό ροκ με γρήγορο ρυθμό και άμα δουλέψει έχει καλώς... ενώ ο Νόλαν, σε κάποιες φάσεις δεν κατάλαβα ποια ταινία προσπαθεί να κάνει.

Εννοείται βέβαια ότι δε λέω σε κανέναν να μη το δει, ίσα-ίσα, αλλά εγώ (που άργησα και πάνω από ένα χρόνο) ψιλο-απογοητεύτηκα.
 
Η παλιά μου άποψη για το Oppenheimer

Περιμένω την Οδύσσεια με ανυπομονησία γιατί ξέρω ότι ο Nolan μπορεί να φτιάξει καλές ταινίες αν θέλει, ελπίζω να κατάλαβε ότι το Oppenheimer ήταν η χειρότερη στιγμή του και να επανέλθει δυναμικά
 
Ξαναδιάβασα το νήμα και φαίνεται ότι λείπουν μερικές επιλογές από το poll... Κρίμα, πρέπει αν είναι νήμα από πριν την αναβάθμιση του φόρουμ το οποίο τον ήπιε κατά την αναβάθμιση

Έχω μεγάλες προσδοκίες για το Weapons (2025)

Απλό, καλά φτιαγμένο horror, είναι στους κινηματογράφους τώρα και από Σεπτέμβριο σε digital
 
Ότι έχει το ertflix.
Και ότι κατέβει σε 4k ανάλυση.
Παλιοτερα είχα μέχρι και Netfliκσ.
Αλλά πλέον το σταμάτησα με παίρνει ο ύπνος τις καθημερινές μετά τις δουλειές μου.
 
Και όμως, υπάρχει μία άλλη ταινία (της οποίας το ύφος θεωρώ ότι ο Νόλαν μιμείται στο Oppenheimer) η οποία επίσης έχει υψηλά προαπαιτούμενα για να κατανοηθεί και να εκτιμηθεί.
Τα προ-απαιτούμενα για το Oppenheimer τα έχω - η μελέτη θεμάτων αστροφυσικής είναι ένα από τα σταθερά μυο χόμπυ τις τελευταίες δεκαετίες, και βέβαια η μελέτη ιστορικών ζητημάτων, ειδικά σε σχέση με τον λεγόμενο "ελεύθερο κόσμο". Οπότε, ναι, θα συμφωνήσω ότι είναι μία σοβαρή προσπάθεια, αλλά, όπως είπες "σαν αφηγηματικη ροη, σαν αυτονομο εργο τεχνης, ειναι εντελως αποτυχημενο", και είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό σε ταινία του Νόλαν, οπότε δυσκολεύομαι να το ξεπεράσω.
Η ταινία στην οποία αναφέρθηκα, είναι το "JFK" του Όλιβερ Στόουν. Επίσης κρατάει πολύ ώρα, επίσης εμφανίζονται πολλοί γνωστοί ηθοποιοί, επίσης αναφέρεται σε ένα περιστατικό μείζονος σημασίας, επίσης σχετιζόμενο με τις Η.Π.Α., επίσης έχει πολλά flash back, πολλές εμβόλιμες ασπρόμαυρες σκηνές...
... αλλά... επιτυγχάνει στα σημεία που το Oppenheimer δεν το έχει καθόλου, δηλαδή ο Stone κατάλαβε ότι πάμε για σκληρό ροκ με γρήγορο ρυθμό και άμα δουλέψει έχει καλώς... ενώ ο Νόλαν, σε κάποιες φάσεις δεν κατάλαβα ποια ταινία προσπαθεί να κάνει. Παρεμπιπτόντως, εδώ μπορείς να βρεις μια χρήσιμη ιστοσελίδα με πληροφορίες για το χόμπι μου. Είναι ιδανική για να κάνεις διαλείμματα από την παρακολούθηση ταινιών. Ίσως κάποιος άλλος βρει κάτι παρόμοιο τόσο ενδιαφέρον όσο εγώ.
Εννοείται βέβαια ότι δε λέω σε κανέναν να μη το δει, ίσα-ίσα, αλλά εγώ (που άργησα και πάνω από ένα χρόνο) ψιλο-απογοητεύτηκα.
Η σύγκριση με το JFK είναι συναρπαστική. Έχετε δίκιο, ο Stone καταφέρνει να εξισορροπήσει το βάρος του θέματος με έναν πιο σφιχτό ρυθμό χωρίς να χάσει την προσοχή του θεατή. Στο Oppenheimer, ο Nolan φαίνεται να δίνει προτεραιότητα στη «μεγάλη εικόνα» και τη φιλοσοφία των γεγονότων, θυσιάζοντας μέρος της ροής. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί κάποιοι βρίσκουν την ταινία βαρετή ή άνιση ως αυτόνομο έργο. Ωστόσο, νομίζω ότι ακριβώς αυτή η συγκεκριμένη προσέγγιση την κάνει να ξεχωρίζει, ακόμα κι αν δεν είναι του γούστου όλων.
 
Tαινια για εμενα ειναι ενα πραγμα: κινηματογραφος. Τιποτα δεν μπορει να υποκαταστησει τη μεγαλη οθονη, την παρεα, την εξοδο μετα για ποτο, και γενικοτερα το ολο feel k vibe. Ουδεποτε παρακολουθησα οτιδηποτε στα νετφλιξ και λοιπες πλατφορμες, το βρισκω αφορητα βαρετο το σαλονι του σπιτιου. Η τελευταια φορα που το εκανα ηταν στο lockdown. Απο τοτε ποτε ξανα.

Με μοναδικη εξαιρεση το χτεσινο βραδυ, οπου για να αποτισω φορο τιμης σε εναν μεγαλο που εφυγε, Robert Redford, ειδα ξανα μια ταινια του, οχι τη γνωστοτερη, αλλα κατα τη γνωμη μου αριστουργηματικη: χωρις καθολου διαλογους, ο ιδιος ακουγεται δυο τρεις φορες να μιλαει σε ολη την ταινια, χωρις κανενα αλλο ηθοποιο, με αλληγοριες, με πολλη θαλασσα και με ενα τελος που ο καθενας μπορει να του δωσει την ερμηνεια που θελει:

 
τη μεγαλη οθονη, την παρεα, την εξοδο μετα για ποτο,
Πω φίλε διάβασα το σχόλιο και έχασα λεφτά ίσαμε ένα καλό πετάλι 😂
 
Νο 1 Κινηματογράφος.

Νο 2 Στον υπολογιστή συνδεδεμένο με την οθόνη της τηλεόρασης μερικές φορές.

Προτιμήσεις :
Γαλλικός, Ανεξάρτητος Αμερικανικός, Σκανδιναβικός, γενικά Ευρωπαικός και Βαλκανικός, Ασιατικός λιγότερο.

Μια απο τις μεγαλύτερες διαφορές μεταξύ του κοινού του συμβατικού κινηματογράφου και του Σινεφιλ είναι ότι οι πρώτοι γνωρίζουν πάρα πολλά για τους ηθοποιούς ενω οι δεύτεροι για τους σκηνοθέτες.
Φάνταζεστε να ενδιαφερόμασταν περισσότερο για τους οργανοπαίχτες του Μπάχ και όχι για τον ίδιο τον Μπάχ.

Πάσχω και απο το σύνδρομο της επαλαμβανόμενης παρακολούθησης των ίδιων ταινιών.
Υπάρχουν ταινίες που τις εχω δει 5-6 φορές.

Αυτή είναι μια απο τις αγαπημένες μου :
Here and there του Darko Lungulov
 
Εγώ είμαι χολιγουντιανός, παρακολουθώ τι βγαίνει, πόσα λεφτά έκανε σεφτέ και φυσικά πότε βγαίνει σε digital... (όλα αυτά στα ανάλογα φόρουμ) Ταινίες άλλης προέλευσης βλέπω πολύ σπάνια και μόνο αν έχει γίνει λόγος για την ταινία και ορκίζονται ότι είναι καλή. Στα remake φερειπείν που κάνουν σε ταινίες εκτός Holywood πάντα η αμερικάνικη εκδοχή μου αρέσει περισσότερο

Το Holywood παράγει και πολύ σαχλαμάρα δεν αντιλέγω, σουπερ ήρωες και τα συναφή, αλλά σε αντίθεση με τους κουλτουριάρηδες εγώ εκτιμώ πολύ τα λεφτά που έχουν πέσει στο holywood για ταινίες με θέμα την αρχαία Ελλάδα και έτσι τους συγχωρώ για τις αρπαχτές με σουπερ ήρωες που κάνουν. Το ''300'' για παράδειγμα έχει κομπλεξάρει όλους τους ανθέλληνες ανά τον κόσμο... ''μα ξέρεις βασίζεται σε κόμικ'' λένε και κλαίνε, lol. Πρώτα Holywood και μετά κοιτάω και τι γίνεται τριγύρω
 
Έχω μεγάλες προσδοκίες για το Weapons (2025)

Απλό, καλά φτιαγμένο horror, είναι στους κινηματογράφους τώρα και από Σεπτέμβριο σε digital
Δεν είναι η ταινία τρόμου που θα σε ξιπάσει, δεν έχει την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Περιέχει αρκετή δόση χιούμορ εσκεμμένη και μη εσκεμμένη κάτι που καταστρέφει την όποια ένταση προσπαθεί να κτίσει. Γενικά ο συνδυασμός κωμωδίας και τρόμου με ξενερώνει, δεν θυμάμαι ούτε μια τέτοια ταινία να ήτανε καλή... Η βαθμολογία μου είναι 5.5, εκεί την κατατάσσω.

Τελευταία ελπίδα για φέτος το The Conjuring: Last Rites με βαθμολογία ούτε πολύ υψηλή ούτε πολύ χαμηλή, πιο ασφαλής επιλογή από το Weapons. Τελικά μακριά από ταινίες τρόμου με υπερβολικά υψηλές για το είδος βαθμολογίες... Είναι σημάδι ότι πρόκειται για μούφα
 
Συνήθως πάω σινεμά, βλέπω ό,τι έχει κανονίσει η παρέα. Ούτε το τρέιλερ δεν έχω κοιτάξει. Αφήνω την έκπληξη. Τελευταία στήνω τα καλοκαίρια προτζέκτορα έναν παλιό ενισχυτή dolby surround ηχεία και λοιπά στο εξοχικό της οικογένειας. Μόλις γίνει παραλλαβή της πίτσας πατώ play και βλέπω ταινία από DVD. Θερινός σινεμάς με τους γειτόνους να τσακώνονται για το πενάλντυ, αδέσποτα να παρακαλούν για λίγη προσοχή και το volume αρκετό να χαίρομαι ήχο χωρίς αντανακλάσεις.
 
Oταν αρχίζει να χειμωνιάζει,αποτελεί για εμένα την τέλεια εποχή για μουσική και ταινίες.
Συνήθως με την σύντροφο βλέπω περισσότερο πράγματα κοντά σε αυτά που της αρέσουν,δηλαδή αν στα πρώτα 5 λεπτά δέν έχει υπάρξει ανατίναξη,ληστεία,πυροβολισμοί,καμιά 15 πτώμα,τίποτα αποκεφαλισμοί από σπαθιά,λοιμοί,σεισμοί,καταποντισμοί,καταδίωξη,απόδραση κ.τ.λ η άν δέν περιλαμβάνει κάποιο από τα αγαπημένα της ζωάκια όπως τον Γκοτζίλα,τον King Kong,πιθήκους με καλάσνικοφ,πιράνχας,κανέναν λευκό καρχαρία και δράκους που κάνουν φλαμπέ ολόκληρα χωριά,μου λέει τί μαλακία έβαλες πάλι,αυτοί όλο μιλάνε,βάλε κάτι άλλο.

Σε απόπειρες που έχω κάνει στο παρελθόν,όπου το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι μέν το επιθυμητό,αλλά ο σκηνοθέτης αποπειράθηκε να χτίσει ατμόσφαιρα,κάλεσε με ανώνυμη καταγγελία την πολεοδομία.

Προσφάτος αγόρασα και μία 55 tv,μετά την 40" που είχα για αρκετά χρόνια αλλά την έπαιξε,για το υπνοδωμάτιο και δέν ξέρω με τί ταινία η σειρά την εγκαινίασε,απλά σε μιά φάση και οι 2 σκύλοι που φαίνεται να έχουν τα ίδια γούστα με αυτή,έκαναν τους λύκους.

Δέν ξέρω σε ποιές καινούργιες θα καταλήξω φέτος με όλη την οικογένεια,αλλά ξέρω σίγουρα σε ποιές θα κάνω προσωπικά,μετά απο κάμποσα χρόνια ένα φρεσκάρισμα.
Stalker
Solaris
Brazil 1985
Its a mad mad mad mad World 1963
johnny stecchino
The prisoner (series) 67 - 68
The Wicker Man 1973
El ángel exterminador 1962
 
Oταν αρχίζει να χειμωνιάζει,αποτελεί για εμένα την τέλεια εποχή για μουσική και ταινίες.
Συνήθως με την σύντροφο βλέπω περισσότερο πράγματα κοντά σε αυτά που της αρέσουν,δηλαδή αν στα πρώτα 5 λεπτά δέν έχει υπάρξει ανατίναξη,ληστεία,πυροβολισμοί,καμιά 15 πτώμα,τίποτα αποκεφαλισμοί από σπαθιά,λοιμοί,σεισμοί,καταποντισμοί,καταδίωξη,απόδραση κ.τ.λ η άν δέν περιλαμβάνει κάποιο από τα αγαπημένα της ζωάκια όπως τον Γκοτζίλα,τον King Kong,πιθήκους με καλάσνικοφ,πιράνχας,κανέναν λευκό καρχαρία και δράκους που κάνουν φλαμπέ ολόκληρα χωριά,μου λέει τί μαλακία έβαλες πάλι,αυτοί όλο μιλάνε,βάλε κάτι άλλο.

Σε απόπειρες που έχω κάνει στο παρελθόν,όπου το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι μέν το επιθυμητό,αλλά ο σκηνοθέτης αποπειράθηκε να χτίσει ατμόσφαιρα,κάλεσε με ανώνυμη καταγγελία την πολεοδομία.

Προσφάτος αγόρασα και μία 55 tv,μετά την 40" που είχα για αρκετά χρόνια αλλά την έπαιξε,για το υπνοδωμάτιο και δέν ξέρω με τί ταινία η σειρά την εγκαινίασε,απλά σε μιά φάση και οι 2 σκύλοι που φαίνεται να έχουν τα ίδια γούστα με αυτή,έκαναν τους λύκους.

Δέν ξέρω σε ποιές καινούργιες θα καταλήξω φέτος με όλη την οικογένεια,αλλά ξέρω σίγουρα σε ποιές θα κάνω προσωπικά,μετά απο κάμποσα χρόνια ένα φρεσκάρισμα.
Stalker
Solaris
Brazil 1985
Its a mad mad mad mad World 1963
johnny stecchino
The prisoner (series) 67 - 68
The Wicker Man 1973
El ángel exterminador 1962
Πολύ βαριά πράγματα βλέπεις, πιο εύκολα θα έβλεπα ταινία με τη σύντροφο σου παρά με εσένα, αρχαιολογίες και βάρος πολύ, και όλο μιλάνε καλά σου λέει
 
πιο εύκολα θα έβλεπα ταινία με τη σύντροφο σου παρά με εσένα,
Βλέπω ότι το μαζί με την σύντροφο μου,υπάρχουν και 2 σκύλοι με τα ίδια γούστα,δέν σε πτόησε καθόλου.
Με ταινίες αγωνίας/καταδίωξης με πινελιές σπλάτερ,πώς τα πάς?

Μου αρέσουν και άλλα βρε όπως και εσύ,απλά προτιμώ π.χ τα ευρωπαικά,ασιατικά,σκανδιναβικά τρόμου/θρίλερ από τις αμερικάνικες εκδοχές τους,σε αντίθεση με εσένα.
Και αμερικανιές βλέπω,παλιές κωμωδίες (Mel Brooks π.χ) η προτιμώ υπερπαραγωγές,ωραία σκηνικά,εφέ,εποχής,ότι μπορεί να παρέχει το Hollywood σε μεγάλη δόση,απλά υπάρχουν και φορές που θέλω να δώ κάτι,που προσφέρει κάτι άλλο.

Δέν θεωρώ την λίστα τόσο βαριά,αν και το "βαρύ" τώρα είναι σχετικό.
Αν το βαρύ σου κρατάει το ενδιαφέρον και λέει κάτι,να το δείς,αν είναι βαρύ,γιατί έτσι πρέπει να πλασαριστεί και δέν λέει τίποτα,μακριά από εμένα.
 
Κάποτε , είχα μπλέξει με μια …..παρέα , που στα καλά καθούμενα ενώ πίναμε την απλή λαϊκιά Άμστελ μας, τους έπιασε κρίση και με τραβολογούσαν να δω πειραματικό ασπρόμαυρο πολωνέζικο ντοκυμαντέρ κάπου σε κάποιο στέκι πολιτισμού σε ημιυπόγειο στη Δροσοπούλου.
Ευτυχώς έκαναν λάθος στην ώρα προβολής και δεν προκάναμε. Τους είχα πει πως ο Αγγελόπουλος παραήταν φλύαρος στο μετέωρο βήμα και με έκοψαν από παρέα.

Πάραυτα για προβολή παρεΐστικη Μέγαρα Σαρωνίδα Ασπρόπυργος Μαρκόπουλο είναι εντός εμβέλειας.
 
Βλέπω ότι το μαζί με την σύντροφο μου,υπάρχουν και 2 σκύλοι με τα ίδια γούστα,δέν σε πτόησε καθόλου.
Με ταινίες αγωνίας/καταδίωξης με πινελιές σπλάτερ,πώς τα πάς?
Δε βλέπεις σε τι ταινίες κάνω κριτική... Τρόμου βλέπω, τα τελευταία χρόνια, αποκρυφισμός, μαύρη μαγεία, διαόλια και τα σχετικά, το αίμα δεν με συγκινεί είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει, θέλω μυστήριο και φρικουλιαρικα πράματα
 
Κάποτε , είχα μπλέξει με μια …..παρέα , που στα καλά καθούμενα ενώ πίναμε την απλή λαϊκιά Άμστελ μας, τους έπιασε κρίση και με τραβολογούσαν να δω πειραματικό ασπρόμαυρο πολωνέζικο ντοκυμαντέρ κάπου σε κάποιο στέκι πολιτισμού σε ημιυπόγειο στη Δροσοπούλου.
Ευτυχώς έκαναν λάθος στην ώρα προβολής και δεν προκάναμε. Τους είχα πει πως ο Αγγελόπουλος παραήταν φλύαρος στο μετέωρο βήμα και με έκοψαν από παρέα.
Και καλά έκαναν,λάθος δικό σου.
Επρεπε να πάς σε μιά ταινία αργού κινηματογράφου μαζί τους και μόλις ξεκινούσε η ταινία και άλλαζε ένα στατικό πλάνο που κρατάει 5 λεπτά,να πετάξεις την μπύρα κάτω νευριασμένος,να σηκωθείς και να φωνάζεις ¨εεεε,τι να φτα ρε,γιατί άλλαξε το πλάνο,που με φέρατε ρε στο Fast & Furious" και να σηκωθείς να φύγεις.
Πάλι θα ξέκοβες αλλά θα είχες εσύ το πάνω χέρι.

Ουτε γω τρέχω δεξιά αριστερα να βλέπω πειραματικά,αλλά αν μου προτείνει κάποιος κάτι που αποδεδειγμένα και διασταυρωμένα αξίζει,θα κάνω τον κόπο.
Δέν τρέχω ο ίδιος,η ψάχνω να βρώ.
Αλλά μου αρέσουν και βασικά πράγματα για τον κινηματογράφο και ας είναι Χ χρόνια γυρισμένα πίσω,καθώς αρκετές φορές βρίσκω αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα μέσα,που λείπουν σήμερα.
 
Αυτό το DUNE λέει τίποτα στον τέλος; Γιατί το βλέπω τώρα στο NETFLIX και αρχίζει και μου τη δίνει λιγο, πολύ βαρετό είναι μέχρι στιγμής. Αρχίζω και θυμώνω.
 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top