Πόσο σημαντικό είναι το βάρος της κιθάρας για εσάς;

[Θανάσης Καλδής]

Το βάρος είναι ένας παράγοντας, όχι τόσο σημαντικός όμως από μόνος του. Αρχίζει και έχει μεγαλύτερη βαρύτητα ανάλογα με την συχνότητα που καλείται κάποιος να το αντιμετωπίσει αλλά και την φυσική του κατάσταση.

Οι περισσότεροι δεν λαμβάνουμε υπόψιν την φυσική μας κατάσταση...

Αν κάποιος παίζει με μεγάλη συχνότητα τότε κρεμάει πάνω στον ώμο του, ένα σημείο που μάλλον δεν είναι φτιαγμένο για τέτοια χρήση, ένα κομμάτι ξύλο που μέσες άκρες ζυγίζει περίπου 4 κιλά και ταυτόχρονα στέκεται όρθιος περίπου 3 ώρες την ώρα που τα χέρια του μένουν σε μια αφύσικη θέση την ίδια διάρκεια για να καταφέρει να παίξει το όργανο. Και βέβαια όλο το υπόλοιπο κουβάλημα (ενισχυτές, ηχεία κτλ). Άρα έχουμε μια έντονη φυσική δραστηριότητα.

Προπόνηση για να βγάλει το μουσικό μέρος έχει κάνει με τις πρόβες κτλ

Προπόνηση για το σωματικό σκέλος έχει κάνει;

Εάν είμαστε αγύμανστοι (η συντριπτική πλειοψηφία)τότε αργά ή γρήγορα με το πέρασμα του χρόνου θα αρχίσουν οι ενοχλήσεις και οι πόνοι και τότε θα μας απασχολήσει το θέμα του βάρους αλλά για κάποιο λόγο το σωματικό μέρος δεν μας απασχολεί!!

Εμείς στην γλώσσα μας λέμε "παίζω μουσική" "παίζω μπάλα" κτλ ενώ οι ξένοι εκτός από το ρήμα play χρησιμοποιούν πολύ και το perform / performance όταν μιλάνε για λάιβ ή κάποιον που παίζει μουσική. Αυτό αμέσως έχει μια πιο αθλητική έννοια που ίσως θα πρέπει να την σκεφτούμε περισσότερο και εμείς.

Αν δεν κάνουμε και λίγο προπόνηση, να δυναμώσει η μέση, η πλάτη, ο ώμος, πως θα βγάλουμε πέρας χωρίς προβλήματα αυτή την έντονη σωματικά δραστηριότητα;

Κατόπιν εορτής και αφού αποκτήσουμε και κάποιο μικροπρόβλημα αρχίζει η ζυγαριά και διαλέγουμε το κατά μισό κιλό ελαφρύτερο όργανο, αλλά για φυσικοθεραπεία ή γυμναστική ούτε λόγος

Μήπως να κάνουμε και λίγο προπόνηση; Το λέω και στον εαυτό μου μπας και με πείσω. Ήδη πονάω 5 χρόνια

 

[gkourmoul1]

Η άθληση είναι αναγκαία. Όσοι αντιμετωπίζουμε μυοσκελετικούς πόνους, ή στοχευμένη άθληση είναι το κλειδί.
Η τακτική άσκηση προσθέτει αρκετά χρόνια ζωής. Ας μην την παραλείπουμε…

 

[kpeyos]

Δεν θα ήταν καθόλου πρόβλημα για μένα αλλά δεν έχω βρει κιθάρες μεγάλου βάρους που να συνδυάζονται καλά με τους μαγνήτες που προτιμώ, κι έτσι έχω καταλήξει σε κάποια "sweet spots" βάρους, ανάλογα και με το μοντέλο.

Αν ήμουν όμως μεταλλάς δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να πάω σε μια βαριά Gibson για να τη συνδυάσω με τους EMG ή με τους Super Distortions. Αρκεί εκτός από πρίμα να είχε και κάποια έστω μπάσα το όργανο, γιατί μερικές φορές οι πολύ βαριές κιθάρες είναι σκέτα ξυράφια.

Να είμαι και ειλικρινής, δεν μπόρεσα και ποτέ να καταλάβω ανθρώπους που παραπονιούνται τόσο πολύ για το βάρος μιας κιθάρας, αλλά δεν έχουν μπει ποτέ μέσα σε γυμναστήριο ή ακόμη χειρότερα είναι υπέρβαροι και δεν κάνουν καμιά προσπάθεια να χάσουν βάρος.

Δηλαδή, το ένα-ενάμιση κιλό παταπάνω που μπορούμε να φορέσουμε με μια ωραιότατη φαρδιά ζώνη ώστε να κατανεμηθεί όμορφα το βάρος, είναι dealbreaker? Μπας και παίζουμε 6ωρο πρόγραμμα σε saloon και δεν το χω καταλάβει;

Η κακή κατανομή του βάρους από την άλλη, όπως αναφέρθηκε και από τον @ez, έχει συμβεί να με κουράσει τάχιστα. Δεν μπορώ να παλεύω με το όργανο την ώρα που προσπαθώ να παίξω.

 

[Terry RoscoeBeck5]

Μπας και παίζουμε 6ωρο πρόγραμμα σε saloon και δεν το χω καταλάβει;

Οκτώ ώρες σε πανηγύρι (ή «συναυλίες» με τα Παιδιά της Πάτρας που ήταν... πανηγύρι). Και αυτός ήταν ο λόγος που αναγκάστηκα να πάρω ένα ελαφρύ πεντάχορδο.

 

[LK]

Το να κουβαλάς οποιοδήποτε έξτρα βάρος , πέραν του δικού οου, είναι ανθυγιεινό .
Εγώ δεν ανέχομαι ούτε ρολόι στον καρπό μου, πόσο μάλλον 4-5 κιλά για ώρες να κρέμονται στον ώμο μου.
Μην μπερδεύουμε τη φυσική κατάσταση με τα καραγκιογλίκια των ροκ σταρ......
Τα μουσικά όργανα παίζονται όταν είμαστε καθήμενοι.

 

[kpeyos]

Οκτώ ώρες σε πανηγύρι (ή «συναυλίες» με τα Παιδιά της Πάτρας που ήταν... πανηγύρι). Και αυτός ήταν ο λόγος που αναγκάστηκα να πάρω ένα ελαφρύ πεντάχορδο.

ΟΚ, πάντα υπάρχει η εξαίρεση που δικαιολογεί τον κανόνα. Ένας δυο εδώ μέσα μπορεί να παίζουν 8ωρα σερί και ένας δυο ακόμη να έχουν μυοσκελετικά.

Δεν μπορεί να είναι αυτός ο γενικός κανόνας εδώ μέσα.

 

[KostasP]

Ξεκινώντας με το γεγονός ότι αφενός είμαι χομπίστας και παίζω σπίτι μου, αφετέρου έχω βίτσιο και για κάποιον ανεξήγητο λόγο, προτιμώ να παίζω όρθιος ( μην τύχει αύριο να βγω σε περιοδεία και είμαι ανέτοιμος, ξέρω ‘γώ) , θα γράψω την άποψη μου.

Χομπίστας κι εγώ, για περίπου 20 χρόνια έπαιζα σε μπάντες με 2 - 3 πρόβες/βδομάδα και από τότε μου 'χει μείνει η συνήθεια να παίζω όρθιος. Η μουσική είναι διασκέδαση για μένα και δεν διασκεδάζω παίζοντας κιθάρα καθιστός, η μόνη εξήγηση που έχω. Επίσης παρά το ότι δεν ανέχομαι τίποτα πάνω μου (ρολόι, κοσμήματα κλπ) μου αρέσει να νιώθω την κιθάρα γύρω απ΄ το σώμα μου, ειδικά την Flying V που είναι η πιο διαφορετική/περίεργη κιθάρα που έχω.

Ήμουν τυχερός στην αρχή που δεν είχα ιδέα από τεχνικά θέματα και απλά ήθελα να παίξω να έχω για πρώτη ηλεκτρική μια SG που είναι και σχετικά ελαφριά και πολύ βολική στην τοποθέτηση του δεξιού χεριού. Αργότερα όταν άρχισα να ασχολούμαι με partcasters (και έμαθα πως θέλω να είναι οι κιθάρες μου) πρόσεξα όλα τα σώματα που διάλεξα να είναι μέτριου βάρους. Τα πολύ ελαφριά τα απέφυγα γιατί και ακριβότερα ήταν αλλά υπάρχει και ο φόβος του neck dive. Όλες μου οι κιθάρες είναι μετρίου μεγέθους, ακόμα και οι LP, και η μέση μου ακόμα αντέχει να βγάλει ένα δίωρο.

Μεγάλη έκπληξη ήταν όταν αγόρασα την ES-330 που δεν έχει ούτε το μεσαίο τμήμα που έχουν οι ES-335, είναι με διαφορά η πιο ελαφριά μου κιθάρα. Το βάρος της είναι πιο κοντά σε ακουστική παρά σε ηλεκτρική. Καταλαβαίνω τους μπασίστες γιατί το μπάσο είναι βαρύτερο γενικότερα, το πιο βαρύ όργανο που είχα ήταν ένα Westone (Precision ηχητικά αλλά όχι αισθητικά) και ήταν αρκετά βαρύ. Το έδωσα όχι λόγω βάρους αλλά γιατί ήθελα να μείνω με ένα μπάσο και το αγαπημένο μου ήταν και θα είναι το Jazz.

Για να απαντήσω στην ερώτηση, σημαντικό το βάρος αλλά δεν θα με απέτρεπε σε αγορά αν το όργανο ήταν εξαιρετικό στους υπόλοιπους τομείς.

 

[Terry RoscoeBeck5]

ΟΚ, πάντα υπάρχει η εξαίρεση που δικαιολογεί τον κανόνα.

Σίγουρα εξαίρεση - μια φορά είχαμε παίξει τόσο και μου έχει μείνει αξέχαστο. Αρχίσαμε στις 23:00 και παίζαμε... παίζαμε... παίζαμε... λάλησαν τα κοκόρια... παίζαμε... ανέτειλε ο ήλιος... παίζαμε... ανέβηκε ο ήλιος ψηλά... παίζαμε.
Και κάποια στιγμή που είπαμε μεταξύ μας, ε, ήρθε η ώρα να πάμε για πρωινό, καλημερίσαμε τα 5-6 άτομα που ήταν ακόμα από κάτω και σταματήσαμε, για να ακούσουμε το αμίμητο: Καλά, τόσο λίγο θα παίξετε; Χαλάσατε και εσείς παιδιά...

Αυτό έγινε στον Μύτικα Αιτωλοακαρνανίας, που φέτος στην ευρύτερη περιοχή του νομού έπεσε ξύλο σε δύο πανηγύρια που σταμάτησαν νωρίς - δηλαδή πριν λαλήσουν τα κοκόρια.

Βέβαια, με τα ΠΠ το 23:00 - σχεδόν 05:00 ήταν σχεδόν καθεστώς τα καλοκαίρια (ιδιαίτερα αν τραβούσε το πανηγύρι). Οπότε το ελαφρύ πεντάχορδο ήταν μονόδρομος (πήρα ένα Odyssey, γιατί τα κιλά του Roscoe Beck ήταν θάνατος για τόσες ώρες).

 

[kpeyos]

το ελαφρύ πεντάχορδο ήταν μονόδρομος (πήρα ένα Odyssey, γιατί τα κιλά του Roscoe Beck ήταν θάνατος για τόσες ώρες).

Αγόρασα κι εγώ για κολλητό με πρόβλημα μέσης ένα εξαιρετικό 5χορδο Rockbass (Warwick), το οποίο δεν ζύγισα αλλά νόμιζα ότι κρατούσα πούπουλο. Το βασικό του μπάσο ήταν ένα Corvette (Ash) 5χορδο και τελευταία φορά που μιλήσαμε είχε να το ακουμπήσει μια διετία...

 

[Dan Mar]

Παρόλο που είμαι bedroom player, προτιμώ τα ελαφριά.
Παίζω καθιστός.
Τα όργανα που μου αρέσουν είναι κυρίως μετρίου βάρους προς ελαφριά.
Έχω και μια vintage κουρσούμι η οποία έχει φοβερό ήχο αλλά έτσι όπως έχω συνηθίσει με τα ελαφριά δεν με βολεύει να την γρατζουνάω συχνά.
Θα απέφευγα να αγοράσω βαρύ όργανο.

 

[fenderiarhs]

Σταματησα να παιζω live σε εποχες και ηλικιες που κουβαλαγαμε ντραμ κιτ, μπασα, ενισχυτες, πεταλιερες, στην καροτσα απο ενα φορτηγακι, μετα απο 10ωρο δουλειας, οποτε αντιλαμβανεστε, η μεση αδιαφορουσε για το βαρος.

Παρα ταυτα εαν η κιθαρα μπορει να ειναι ελαφρια γιατι να μην την προτιμησω? Ακομα και τωρα που παιζω σπανιοτερα (εντος σπιτιου, για live ουτε λογος) υπαρχει μια στιγμαιαια δυσανασχετηση οταν σηκωνω την βαρυτερη τελε απο το σταντ, σε σχεση με τις στρατ μου.