- Μηνύματα
- 2,468
- Πόντοι
- 963
Μου θύμισε κάπως ummagumma από Pink Floyd
Δεν υπάρχει λόγος, κατά τη γνώμη μου.philosophos είπε:Εγώ προτείνω επί της ουσίας ή έστω και για την πλακίτσα μας, να ανοιχτούν δύο threads. Ένα υπέρ και ένα κατά του κατά πόσο είναι το του Cage τέχνη. Να μείνει κάποιες μέρες ανοιχτό, να δηλώνει όποιος θέλει ένα παρών όπου θέλει, να βγει η σούμα στο τέλος και να αναδείξουμε τελικά αν το άσπρο είναι μαύρο ή αν το καφέ είναι κίτρινο που πολυκαιρίστηκε.
Και ποιό άραγε "ιερό τέρας" θα αντιπροταθεί στο αγλάϊσμα των αγλαϊσμάτων που μας προσέφερε ο Cage;trolley είπε:Δεν υπάρχει λόγος, κατά τη γνώμη μου.
Αυτά τα θέματα έχουν λυθεί εδώ και πολύ-πολύ καιρό.
Ξέρεις (αν μου επιτρέπεις τον ενικό), ακόμη και η δική σου εικονοκλαστική τάση, μέρος της ίδιας κουλτούρας που επικρίνεις είναι. Ειδικότερα, η αμφισβήτηση "ιερών τεράτων" χωρίς αντιπρόταση, είναι μάλλον κάτι το σύνηθες, ή μήπως όχι;
[...]αν δεν μπορεί να γίνει αυτό, τουλάχιστον επέτρεψε λίγο χώρο σε όσους θέλουν να συζητήσουν σοβαρά.
+10000 απ' άκρη σ' άκρη.Τόσον εσύ, όσο και ο manosx, έχετε επιμείνει να καταδείξετε ότι ο Cage είναι σαν τον Μαέβιους Παχατουρίδη, ξεχνώντας ότι ο Παχατουρίδης είναι προϊόν της φαντασίας μίας ομάδας ηθοποιϊσκων εκ' Βορείου Ελλάδος, οι οποίοι - προ πολλού - έχουν χάσει κάθε ένα από τα αρχικά τους ερείσματα. Θα έπρεπε κανονικά να ενοχλείσαι για την ταύτιση των απόψεών σου με τις απόψεις διασκεδαστών της νεοελληνικής αναισθησίας [...]
No offence - no worries.Earendil είπε:(Εύη αυτό δεν έχει να κάνει καθόλου με το δικό σου mp3)
+1LK είπε:Πάντως εδώ έρχομαι να ξανά- ισχυριστώ ότι έχει σημασία και το πόσο υποστηρίζει κάποιος αυτό που κάνει. O Cage καταρχήν δεν κατατάσσει το έργο του σε καμία «παιδική χαρά». Επίσης δεν αντιμετώπισα το mp3 της Εύης με «παιδική χαρά» διάθεση. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήθελε να κάνει κάποιο statement και με αφορμή το upload της να ακολουθήσει μια (ενδιαφέρουσα κατά τη γνώμη μου) συζήτηση, όπερ και εγένετο.
Εδώ ακριβώς κρύβεται και μια παγίδα: το γεγονός ότι μεγάλο ποσοστό των επικρίσεων στο συγκεκριμένο "έργο" στηρίζονται σε αφελή επιχειρήματα και σε ατυχείς αναφορές (τύπου Μαέβιους Παχατουρίδη) δεν συνεπάγεται αυτόματα ούτε ότι η σύνθεση χρήζει σοβαρής ανάλυσης ούτε ότι απαιτείται τεράστιο background για να τολμήσει κανείς να μιλήσει για αυτήν.trolley είπε:Tο ότι ο κάθε κοινός θνητός (θεατής του Ρώμα και νοσταλγός του Καλυβάτση) ενοχλείται από το ότι ένας συνθέτης έγραψε και ένα μικρό θεατρικό έργο, ε... είναι πρόβλημά του... σάμπως ξέρει να πει και τίποτε για το καθαυτό μουσικό του έργο ώστε να συμμετέχει έντιμα στη συζήτηση;
Ε, τι να κάνουμε; Τα "αφελή επιχειρήματα" έρχονται από συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Δεν τα παρέχω εγώ. Άλλωστε, όπως βλέπεις, δεν υπήρξε καμία μεταστροφή των κομιζόντων (τα επιχειρήματα).spy είπε:Εδώ ακριβώς κρύβεται και μια παγίδα: το γεγονός ότι μεγάλο ποσοστό των επικρίσεων στο συγκεκριμένο "έργο" στηρίζονται σε αφελή επιχειρήματα και σε ατυχείς αναφορές (τύπου Μαέβιους Παχατουρίδη)
Τεράστιο για ποιον; Για εσένα; Όχι βέβαια. Για τον μέσο θεατή του Ρώμα, χρειάζεται ωκεάνειο background.δεν συνεπάγεται αυτόματα ούτε ότι η σύνθεση χρήζει σοβαρής ανάλυσης ούτε ότι απαιτείται τεράστιο background για να τολμήσει κανείς να μιλήσει για αυτήν.
Ούτε εμένα. Μήπως διότι ήταν ήδη κατακτημένα δεδομένα στο χώρο της τέχνης πριν ακόμη γεννηθούμε; Για το κοινό των δεκαετιών στις οποίες απευθύνονταν, ήταν απόλυτα αξιοπρεπές και καθόλου χυδαίο να επιδιώξει κάποιος την διατύπωση αυτών των statements μέσα από αυτή τη ζεν διαδικασία. Σήμερα, με πολύ μεγαλύτερη ανοχή εκ' μέρους του κοινού και πολύ περισσότερα εκφραστικά μέσα στη διάθεσή τους, δε βλέπω οι σύγχρονοι καλλιτέχνες να μιλάνε για περισσότερα από τον επερχόμενο γάμο* της κοπέλας που αγάπησαν στο κολέγιο.Προσωπικά καταλαβαίνω απόλυτα τα "statements" που περιέχονται στο 4'33'', απλά δεν μου φαίνονται τόσο συγκλονιστικά.
Είσαι δικαιολογημένα καχύποπτος. Επαναλαμβάνω "τι να κάνουμε;". Και το να μπορεί κανείς να έχει την προσοχή των άλλων την ώρα που πέρδεται, ακόμη και αυτό οφείλεται σε κάποιο στοιχείο του χαρακτήρα του και της προσωπικότητάς του και των ταλέντων του (πρόσφατο αναλυτικό thread, υπάρχει). Κρίμα σε όσους από εμάς, δε δίνει κανείς προσοχή, ότι και αν κάνουμε. Περισσότερο από οτιδήποτε, το μικρό πείραμα της Εύης κατέδειξε ακριβώς αυτό το πράγμα, όπως άλλωστε εντόπισαν και άλλοι στο thread.Και εξακολουθώ να θεωρώ μη μηδενική την πιθανότητα ότι ο συνθέτης, όντας σχεδόν σίγουρος ότι ακόμα και οι κλανιές του θα τύχουν ενδελεχούς ανάλυσης από κοινό και κριτικούς, αποφάσισε να αμολήσει μια δημοσίως (στην προκειμένη περίπτωση κούφια).