όταν συνοψίζεις τη εξέλιξη στα λεφτά και στις γκόμενες, δε νομίζω
η ευτυχία είναι ο μηχανισμός επιβράβευσης της εξέλιξης και στις περισσότερες περιπτώσεις την υπηρετεί.
Αρχικα ειπες για ανθρωπινη εξελιξη και πανω σε αυτο απαντησα ημισοβαρα. Μετα ανεφερες την ευτυχια, οποτε ναι, μπηκε στη συζητηση τη στιγμη ακριβως που την ανεφερες.
Τελειως αυθαιρετο οτι ειναι μηχανισμος επιβραβευσης η ευτυχια και ακομα περισσοτερο οτι υπηρετει την ανθρωπινη εξελιξη. Μπορω να σκεφτω πολλες περιπτωσεις που η ανθρωποτητα εξελιχθηκε και το αποτελεσμα ηταν λιγοτερη ευτυχια γενικα, μεχρι απολυτη τραγωδια ειδικα. Ασε που αν ισχυε αυτο που λες θα σημαινε οτι καθε χρονο που περναει, εφοσον συνεχιζει να εξελισεται ο ανθρωπος, θα επρεπε να σπαει το προηγουμενο ρεκορ ευτυχιας. Προφανως δεν συμβαινει.
και πώς εξελιχθήκαμε μέχρι να αποκτήσουμε λεκτική επικοινωνία;
Οπως ακριβως και τα ζωα.
Η μουσική υπάρχει ακόμη και στη φυσική επιλογή, όπως θα σου εξηγούσε ένα random καναρίνι. Και οι άνθρωποι εξελιχθήκαμε χρησιμοποιώντας ήχους για πολλούς και διάφορους λόγους και ρυθμούς για να συντονίζονται οι ομάδες.
Δηλαδη το ραντομ καναρινι κατα την αποψη σου παραγει μουσικη;
Οι ηχοι και οι ρυθμοι που χρησιμοποιουν οι ανθρωποι αποκτουν νοημα μονο οταν αναλυθουν με βαση καποιο κοινο σημειο αναφορας στην ομαδα. Αυτο γινεται μονο με τη γλωσσα.
Eγώ δεν είπα ότι γεννήθηκε εκεί. Είπα:
Και όντως ζούσε στο Hollywood, από την εφηβεία. Τώρα τί σόι περιθωριακός ήταν με όλους αυτούς τους διάσημους με τους οποίους έκανε παρέα και ποιο παιδί στον πλανήτη Γη την δεκαετία του '60 θα είχε τα μέσα και τα έξω που είχε ο Frank, νομίζω είναι απλό να το καταλάβουμε.
Οκ αφου θες να ακριβολογουμε, ο ζαπα σαν εφηβος παιζει να μην ειχε πατησει το ποδι του στο χολιγουντ καν. Με κανεναν διασημο δεν εκανε παρεα σαν εφηβος και κανενα headstart δεν ειχε για την καριερα του. Απο μεσαια οικογενεια μη σχετικη με μουσικη και τεχνες και πατερα χημικο που δουλευε για το στρατο. Ο ζαπα σαν εφηβος επαιζε σε mixed μπαντες και ειχε σκαλωμα με βαρεζε και r'n'b. Υποψιν η καλιφορνια τοτε (ειδικα η νοτια) ηταν βαθυ κοκκινο/συντηρητικοτατη, τοσο που απο εκει προεκυψε και ο νιξον και ο ριγκαν.
Σουπερ περιθωριακος ηταν και ο τι εκανε το εκανε μονος του, δεν του χαριστηκε τιποτα. Αργοτερα, οταν εβγαλε λεφτα απο τη μουσικη του, μετακομισε στο χολιγουντ και εζησε εκει την υπολοιπη ζωη του οντως περιτριγυρισμενος απο διασημους, αλλα οι διασημοι τον εψαχναν, οχι αυτος τους διασημους.
Επισης δεν ηταν μελος καμμιας σκηνης και πριν απο κιθαριστας,συνθετης,τραγουδιστης ή οτιδηποτε ηταν παραγωγος και band leader, δηλαδη αυτος που ασχολειται με τα οικονομικα.
Νομίζω ότι η βιομηχανία είχε κάνει catch up στο πως να αντλεί τη μερίδα του λέοντος των κερδών εδώ και δεκαετίες. Ίσως αντίθετα το να είσαι κομμάτι μιας υποκουλτούρας με κοινό "μπετόν", όπως ο Frank, βοηθούσε να μην εξαρτάσαι από την βιομηχανία και να σου μένει κανα φράγκο.
Οπου υπαρχει ανθρωπινη δραστηριοτητα υπαρχουν αρπακτικα και υπαρχουν και αφελεις. Μαντεψε πως καταληγουν οι συναλλαγες μεταξυ τους...
Απο την αλλη αν ηταν ευκολο να παρεις ενα ετοιμο προιον και να το πεταξεις στην αγορα και να καταληξεις με πολλα λεφτα, θα το εκαναν πολλοι. Για καποιο λογο τοτε αυτο το εκαναν οι εταιρειες και ελαχιστοι καλλιτεχνες διαλεξαν αλλο δρομο. Δεν ειναι και οτι οι εταιρειες προεκυψαν αρπακτικα ξαφνικα. Ολοι λιγο πολυ ηξεραν που εμπλεκαν. Δυστυχως ειναι αλλο πραγμα το να βαλεις 3-5-10-50 ακορντα στη σειρα και αλλο να το μετατρεψεις αυτο σε πωλησεις. Το ενα θελει εμπνευση, ταλεντο κλπ και το αλλο θελει κομπιουτερακι κλπ Ε, αυτοι με τα κομπιουτερακια ειναι καλυτεροι στο να καταληγουν με τη μεριδα του λεοντος.
Ο ζαππα btw δεν ηταν κομματι καμμιας υποκουλτουρας, ηταν πραγματικα ανεξαρτητος, απλα αρκει να δεις τι εχει κυκλοφορησει.
Δε διαφωνώ κάπου. Γι αυτό έγραψα αρχικά κι ακόμη δεν καταλαβαίνω τις ενστάσεις:
Δεν ξερω αν ειναι ενσταση. Απλα εξεφρασα οτι στο λος αντζελες, στο λονδινο, στη νεα υορκη ειναι πολυ λιγοτερο πιθανο να βρεις μπαντα που να μην θελει να κανει επιτυχια απο οτι ειναι στην Αθηνα πχ. Απο αυτο που εγραψες καταλαβα οτι θεωρεις την αποψη των αθηναικων μπαντων γραφικη και απλα ειπα οτι στις αλλες πολεις που αναφερεις μαλλον ειναι ακομα λιγοτεροι αυτοι που δεν ψαχνουν την επιτυχια.