Κατασκευή εβένινου Neck through πράξη 1η

@tsiosen

Καλά, αν είναι να με πλακώσεις δεν σε ευχαριστώ :P

Οργασμός μέσα στην εβδομάδα και δεν πρόλαβα να ανεβάσω updates. Τελικά αποφάσισα να ασχοληθώ και με το σώμα πριν καταπιαστώ την ταστιέρα. O tempora o mores

01. Αντιγράφω το σχέδιο πάνω στην Κορίνα



02. Με την σέγα ανά χείρας αρχίζω το πριόνισμα



03. Σε αυτή την φάση θα κόψω μόνο την εσωτερική καμπύλη των φτερών γιατί θα χρειαστώ τις «ευθείες» του σώματος για το κόλλημα των φτερών στο σώμα. Ο λόγος είναι ότι σε αντίθετη περίπτωση δεν θα έχω από κάπου να «πιάσω» με τους σφιγκτήρες στην φάση του κολλήματος με το μανίκι



04. Φτερό Νο2



05.



06. «Τσακώνω» τα δύο φρεσκο-κομμένα φτερά και τα πιάνω με σφιγκτήρες το ένα δίπλα στο άλλο



07. Με αυτό τον τρόπο με λίμα ξύστρες και γυαλόχαρτο θα διορθώσω τις ατέλειες από τη κόψιμο με την σέγα.



08. Ανά τακτά διαστήματα ελέγχω την καθετότητα με μια γωινία (μην τρίβω τζάμπα)



09. Όταν είμαι σίγουρος ότι τα έχω φέρει εκεί που πρέπει τα αντιπαραθέτω με το μανίκι



10. Χρειάστηκαν μερικές μικροδιορθώσεις μικρότερες της τάξης του χιλιοστού για να είμαι άψογος.



11. Οπότε βάζω μπρος τα μετρήματα για να τοποθετήσω τα «πίσω καπάκια» ελιάς.



12. Μέτρημα,



13. Ξαναμέτρημα...



14. ξανα μανά μέτρημα...



15. Και πάει λέγοντας



16. Καταλαβαίνετε



17. Μετά από μισό απόγευμα με γωνίες, χαράκια, παχύμετρα αρχίζω το κόψιμο της κοιλότητας των ηλεκτρονικών. Η κοψιά γίνεται ως εξής. Μετα τους υπολογισμούς (d'uh) με ένα τρυπανάκι 4mm κάνω τέσσερις τρύπες οδηγούς.

Χονδρικά οι τρύπες ανταποκρίνονται στις τέσσερις πλευρές του ορθογωνίου που πρέπει να αφαιρεθεί. Μετά με ένα τρυπάνι φτερού* 13mm κάνω δυο τρύπες στις δυο αντικριστές γωνίες. Ο λόγος είναι για να χωρέσει το πριονάκι της σέγας για να μπορέσω να κόψω. Εδω να κάνω μια σημείωση και να αναφέρω στους εν δυνάμει DIYers πως το καπάκι που θα κολληθεί στην πάνω πλευρά είναι 5mm, δηλαδή η ιδανική διάσταση για τα ποτενσιόμετρα. Σε περίπτωση που το καπάκι είναι λιγότερο των 5mm (ή δεν υπάρχει καπάκι) το ρουτάρισμα της κοιλότητας είναι μονόδρομος.

*Το τρυπάνι φτερού είναι γνωστό και ώς τρυπάνι πεταλούδα



18. Η κοιλότητα χωρίς περαιτέρω επεξεργασία



19.



20.Αρκετός ιδρώτας και πάλι



21.Εδω με ένα κυλινδρικό αντικείμενο (στην περίπτωση μου ένα άδειο μπουκάλι κολόνιας) αρχίζω σιγά-σιγά να στρογγυλεύω τις δύο πλευρές



22. Περισσότερη δουλειά στο στογγύλευμα της κοιλότητας



23. Κοντινό



 
Σειρά έχει το τρύπημα του input jack cavity

01. Υπολογισμός θέσης, γωνίας, κτλ, κτλ



02. Αντιπαράθεση με το υπάρχων hardware (στην περίπτωση μου strat input jacj plate)



03. Τρύπημα με οδηγό 3mm και μετά με το τρυπάνι φτερού* επίθεση υπό γωνία



04. Work in progress 1



05. Work in progress 2



06. Work in progress 3



07. Work in progress 4 (Επί το έργο)



08. Κάθετο τρύπημα ως προς την κοιλότητα του input jack



09. Κοντινό.



10. Πιο κοντινό



11. «Ταίριασμα» του harware με την κοιλότητα μια ακόμα φορά, μην κλαίμε αργότερα



12. Αφού βεβαιωθώ πως το hardware έχει αρκετό «αέρα» τρυπάω με τρυπάνι φτερού 13mm κάθετα στο σώμα προς την κοιλότητα. Θα χρησιμοποιήσω αυτή την τρύπα σαν οδηγό για το ρουτάρισμα του καναλιού που θα καταλήγει στο μαγνήτη του «καβαλάρη» (bridge) για να περάσω αργότερα τα καλώδια μέχρι την κοιλότητα των ηλεκτρονικών. Σημειωτέον το input jack είναι στο πάνω φτερό και δεν υπάρχει άλλη πρόσβαση προς την κοιλότητα των ηλεκτρονικών.



 
Ολα πανε σουπερ ρε μαν.....ειμαι βεβαιος οτι θα τα σπαει η κιθαρα......εκκρεμει  ο καφες σπιτι σου σε καποια φαση να την καμαρωσω απο κοντα.....ορμα Τζον!!!

 
Έτοιμο το αριστερό, σειρά έχει το δεξί φτερό και το καπάκι του.

Εδώ δυστυχώς παρασύρθηκα από τη δουλειά και δεν τράβηξα φωτογραφίες για την διαδικασία της κοπής που «καλύμματος» για την κοιλότητα των ηλεκτρονικών. Από τα κομμάτια της φύρας της ελιάς διάλεξα εκείνο το κομμάτι που τα νερά του συμβάδιζαν με αυτά του καπακιού. Το οπτικό ταίριασμα δεν είναι τέλειο αλλά δεν είναι παράταιρο.

Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω το κομμάτι που αφαίρεσα, αλλά δεν μπόρεσα να το σώσω  γιατί χρειάστηκε να τρυπήσω (13 mm) για να περάσει το μαχαίρι της σέγας.

Μια υποσημείωση, στο αρχικό σχέδιο τα «καλύμματα/covers» ήταν να γίνουν από μαύρο ανοδιομένο αλουμίνιο που δυστυχώς δεν κατέστη δυνατόν να βρω. 'Η καλύτερα βρήκα αλλά δεν μπορώ να δικαιολογήσω ένα πενηντάρικο για καπάκια που πολύ πιθανόν, τα μισά εξ' αυτών, να μην είναι «φορεμένα».

Η Ελιά μου φάνηκε πιο ταιριαστή, αισθητικά, πρακτικά αλλά και οικονομικά. Ειδικά όταν μου ήρθε φλασιά να φιλετάρω το κάλυμμα με έβενο, κάτι που τελικά έπραξα, νομίζω πως το αποτέλεσμα απογειώθηκε.

01. Το πίσω καπάκι με το κάλυμμα φορεμένο



02. Το καπάκι με το κάλυμμα αφόρετο :P



03. Προετοιμασία του καλύμματος για το φιλετάρισμα



04.



05. Dry fitting του φιλέτου στο κάλυμμα. Ο τρόπος που χρησιμοποίησα για την καμπύλωση του φιλέτου διαφέρει από αυτό που χρησιμοποίησα στην κεφαλή. Πρώτα-πρώτα το πάχος του φιλέτου δεν ξεπερνά το χιλιοστό και ο λόγος είναι η εύθραυστη φύση του έβενου. Αφού εμποτίσω το φιλετάκι σε ένα ποτήρι με ζεστό νερό το «πιάνω» πάνω στο κάλυμμα με χαρτοταινία. Χρησιμοποιώντας ένα πιστολάκι μαλλιών το θερμαίνω και σιγά-σιγά του δίνω την επιθυμητή καμπύλη.



06. Ξάνα κόλλημα με χαροταινία, πιστολάκι, καμπύλωση



07. Το φιλέτο αποδεσμευμένο από τις χαρτοταινίες



08. Κόλλημα με super-glue



09. Καθάρισμα της περίσσιας κόλλας, κόψιμο του φιλέτο στο σωστό ύψος και γυαλοχαρτιάρισμα



10.



11. Ταίριασμα στο καπάκι



Αυτά μέχρι στιγμής, έχω βάλει το καπάκι για κόλλημα στο φτερό και περιμένω να στεγνώσει η κόλλα. Αν προλάβω ως το απόγευμα μπορεί να ανεβάσω φωτο.

 
Είσαι πολύ μερακλής ρε φίλε. Φιλέτο έβενου στο καπάκι των ηλεκτρονικών το οποίο είναι από ξύλο ελιάς :o. Χαλαρά απ' τα πιο εξωτικά specs σε κιθάρα. Είσαι ένας μικρός θεούλης. ;D

 
theoctapus είπε:
Είσαι πολύ μερακλής ρε φίλε. Φιλέτο έβενου στο καπάκι των ηλεκτρονικών το οποίο είναι από ξύλο ελιάς :o. Χαλαρά απ' τα πιο εξωτικά specs σε κιθάρα. Είσαι ένας μικρός θεούλης. ;D
+1000

Ξανά-μπράβο από μένα! :)

 
Γεια χαρά νοϊζάδες,

ένα ακόμα Σάββατο μακριά από την πολυπόθητη παραλία με φέρνει πιο κοντά στην πολυπόθητη ολοκλήρωση της κιθάρας.

Πρώτο βήμα ήταν κολλήσω δύο μικρά «αυτάκια» στο τελείωμα/κώλο του μανικιού γιατί ήμουν περίπου 1 εκατοστό πιο κοντός. Σε αυτό το κομμάτι δεν έχω φωτογραφικό υλικό γιατί θεώρησα πως είναι κάτι το οποίο δεν έχει ενδιαφέρον σαν διαδικασία. Για τα «πρακτικά» να πω ότι αφού έκοψα την φίρα από τον έβενο στις διαστάσεις που χρειαζόμουν τα κόλλησα με super glue, για σφιγκτήρες χρησιμοποίησα απλή χαρτοταινία. Η προσθήκη είναι σε τέτοιο σημείο που δεν παίζει ρόλο στην σταθερότητα του οργάνου, είναι απλά εκεί για να γεμίσει ένα κενό καθαρά για αισθητικούς λόγους. Τέσπα προχωράω στα πιο ουσιώδη....

Δεύτερο βήμα ήταν να μετρήσω ακριβώς το ύψος του σώματος* (χωρίς το καπάκι) και να αφαιρέσω το αντίστοιχο κομμάτι από το μανίκι. (Δεν αναφέρω καν ότι οι μετρήσεις με πήραν καμμιά ώρα, το θεωρώ αυτονόητο, γι' αυτό και δεν παραθέτω φωτο)

Σε αυτό το βήμα χρησιμοποίησα ένα αυτοσχέδιο jig και το πιστό μου ρουτερ. Το jig είναι πρωτόγονο και αποτελείται από τρία κομμάτια ξύλου. Δύο ισόπαχα που πιάνονται εκατέρωθεν του μανικιού και χρησιμοποιούνται ως «πλατφόρμα για να «περπατήσω» πάνω τους το ρούτερ, και ένα τρίτο που λειτουργεί ως στοπ για να ξέρω μέχρι σε πιο σημείο χρειάζεται να ρουτάρω. Εδω να αναφέρω πως άφησα ένα κενό περίπου 2 εκατοστά από το στοπ για λόγους ασφαλείας. Το υπόλοιπο κομμάτι καθώς και το σχηματισμό του tapering του λαιμού, το «έφαγα» με πριόνι, καλέμια και γυαλόχαρτο.

*Και τα δύο κομμάτια του σώματος ρουτάριστηκαν και γυαλοχαρτιαρίστηκαν με ακρίβεια.

01. Οι μετρήσεις και τα «μαρκαρίσματα» πάνω στο μανίκι



02. Τα «αυτάκια» που σας έλεγα



03. Το αυτοσχέδιο jig για το ρουτάρισμα



04.



05. Επι το έργον



06.



07. Το αποτέλεσμα μετά την χρήση του ρούτερ



08. Το συμμάζεμα με εργαλεία χειρός



09.



10. Λεπτομέρειες (δουλειά με καλέμι, γυαλόχαρτο κτλ.)



11. Δουλεύντας το tappering



12.



13. Πρόβα τζενεράλε για το ταίριασμα των επιμέρους κομματιών



14. Γκρο πλαν



15. Όλα πήγαν όπως τα υπολόγισα :)



16.



17. Συνολική εικόνα



 
Περνάω στο κομμάτι που αφορά την προετοιμασία του σώματος για κόλλημα με το μανίκι. Επειδή οι σφιγκτήρες που έχω στην διάθεση μου είναι συγκεκριμένου μήκους, χρειάστηκε να κόψω κάποια τμήματα των κομματιών του σώματος έτσι ώστε να μπορέσω να έχω ένα καλό κόλλημα. Με λίγα λόγια δημιούργησα τρία «σκαλοπάτια» για να μπορέσω να τα πιάσω με τα εργαλεία που διαθέτω.

01. Ετοιμασία για την δημιουργία του 1ου σκαλοπατιού στο δεξί «φτερό»



02. Ήταν μια διαδικασία χωρίς πολλές μετρήσεις και ακρίβεια. Ήθελα ουσιαστικά παράλληλες επιφάνειες για να μπορέσω να πιάσω με τους σφιγκτήρες. Οπότε μαρκάρω χονδρικά τα κομμάτια που θέλω να αφαιρέσω και αρπάζω τη σέγα.



03. Αυτό ήταν το ζητούμενο



04. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται καρμπόν και στο αριστερό «φτερό»



05. Μετά το πέρας της διαδικασίας αρχίζω σιγά-σιγά να ταιριάζω το κομμάτια μεταξύ τους



06. Αφού βεβαιωθώ πως όλα είναι ακριβώς όπως τα χρειάζομαι προχωράω στο κόλλημα



07. Μπροστινή όψη



08.



09.



10. Κοντινό



11. Πίσω όψη



12.



13.



Αυτά τα καλούδια μέχρι τώρα... Θα την αφήσω στην ησυχία της για 24 ώρες μέχρι ότου να στεγνώσει η κόλλα για τα καλά και μετά ακολουθεί το ρουτάρισμα των καναλιών για τα καλώδια και φυσικά το κόλλημα το καπακιού.

 
Μια χαρά το πας, καλή συνεχεία.

Φαίνεται ότι θα γίνει μια κούκλα όταν τελειώσεις.

 
@Thanoszin & Hellfire

Για μια ακόμα φορά να ευχαριστήσω για τα κολακευτικά σχόλια, και με την σειρά μου να ανταποδώσω τις ευχές μου για τα καλύτερα για τις stratocaster που ετοιμάζετε. Τις παρακολουθώ με ενδιαφέρον και κάθε φορά μαθαίνω κάτι καινούριο. To noiz κοντεύει να ξεπεράσει άλλα αντίστοιχα forum που εξειδικεύονται στον χώρο της οργανοποιίας, ψηλώνουμε τον πήχη μέρα με την μέρα :)

Πίσω στην κατασκευή....

Μετά την επιτυχημένη κόλληση του σώματος με το μανίκι, σειρά έχει να ξεφορτωθώ το περίσσιο ξύλο των «σκαλοπατιών» που δημιούργησα. Αφού τοποθετήσω το «καπάκι» πάνω στην εν δυνάμει κιθάρα αντιγράφω το περίγραμμα και με την σέγα πριονίζω όσο πιο κοντά γίνετε στα σημάδια μου.

01. Πολύ προσεκτικά σε κάθε χιλιοστό της κοπής με την σέγα, τα περιθώρια μου έχουν στενέψει και και δεν υπάρχει γυρισμός  ;D



02. Μετά από κάνα τεταρτάκι με εικοσάλεπτο επιμελούς κοψίματος κάνω ένα διάλειμμα για να απολαύσω το αποτέλεσμα.



03.



04. Τέλος το διάλειμμα σειρά έχει ο σχηματισμός του αριστερού φτερού.



05. Σέγα, προσοχή, πριονίδια σε όλο το σπίτι και υπομονή.



06. Επιτέλους έχω το βασικό περίγραμμα αυτού που σε λίγες βδομάδες θα είναι κιθαρόνι  ;D



07.



08. Λάθος υπολογισμός. Θεώρησα πως με γυαλόχαρτό θα μπορούσα να φέρω πρόσωπο το σώμα με καπάκι.



09. Μετά από μια χαμένη ώρα ανούσια εργασίας με γυαλόχαρτό και τάκο καταλαβαίνω πως θα μου πάρει καμιά εβδομάδα να τελειώσω. Φυσικά σταματώ και  αρχίζω να ρίχνω στο τραπέζι τις εναλλακτικές λύσεις που μπορώ να εφαρμόσω έτσι ώστε να πάρω το επιθυμητό αποτέλεσμα μεν, σε ανθρώπινο χρόνο δε.



10.

11. Παίρνω τον χρόνο μου, ενώ παράλληλα θαυμάζω το «αριστούργημά» μου  :P



12. Εύρηκα!!! Η λύση στο πρόβλημά μου είναι πολύ πιο απλή απ' ότι φανταζόμουν. Επιστρατεύομαι την πολυαγαπημένη μου ράσπα και μπρος προς την δόξα τραβώ. Είναι μια διαδικασία που την χρησιμοποίησα με μεγάλη επιτυχία στο σχηματισμό της κεφαλής και όχι μόνο. Δεν βρίσκω το λόγο να μην δουλέψει και αυτή τη φορά.



13. Ράσπα και πάλι ράσπα



Μετά ακολουθεί η σειρά του άλλου μου αγαπημένου εργαλείου, της ξύστρας, και φυσικά τελευταίο στάδιο το γυαλόχαρτο (αυτό δεν αλλάζει). Δυστυχώς η σημερινή μέρα λόγω υψηλής θερμοκρασίας δεν ενδείκνυται για χειρωνακτικές εργασίες. Ο ιδρώτας μου στάζει σε όλη την επιφάνεια της κατασκευής και φοβάμαι να μην σκευρώσουν τα ξύλα  ;D

Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να ανοίξω ένα παγωμένο μπυράκι και να ανεβάσω τις φωτό από την πρόοδο στο φόρουμ.

Ίσως το απόγευμα να συνεχίζω με την τελειοποίηση του αριστερού φτερού, χωρίς να υπόσχομαι κάτι.....

 
Γειά χαρά νοιζάδες,

η κατασκευή συνεχίζει με σε πιο έντονους ρυθμούς. Έλαβα την εβένινη ταστιέρα έτοιμη με τις χαράξεις των τάστων καθώς και το veneer από φίλντισι (1.5mm) και ξεκίνησα την κατασκευή της ταστιέρας που τόσο καιρό τρέναρα. Δυστυχώς γέμισε η κάρτα της φωτογραφικής και κατά το φορμάτ έκανα μια χοντράδα με αποτέλεσμα να χάσω μεγάλο τμήμα της κατασκευής. Τέσπα ότι κατάφερα να σώσω θα το αναρτήσω.

Δεν έχω καθόλου υλικό από το σκάλισμα της ταστιέρας για την τοποθέτηση του φίλντισι καθώς και από την πολύ-καμπύλωση (compound radiusing) της. Συνοπτικά θα προσπαθήσω να περιγράψω τα βήματα όσο καλύτερα μπορώ.

Πρώτα απ' όλα ελέγχω την προ-χαραγμένη ταστιέρα για το εάν πληροί τις προδιαγραφές που χρειάζομαι (κλίμακα 25,5"/648mm, 24 εγκοπές τάστων κτλ) Δεύτερον, σχεδιάζω το περίγραμμα, το centerline και τις θέσεις που θα μπουν τα inlays με μολύβι. Παρένθεση, τα inlays τα έδωσα να μου τα κόψουν σε κατάστημα χαράξεων με lazer. Είδα την «γλύκα» με το κόψιμο των inlays για το λογότυπο και δεν ήθελα να το ξαναγευτώ, μην πάθουμε κάνα σάκχαρο από πολύ την γλύκα :P Το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό, αν εξαιρέσεις την περιμετρική μαυρίλα που αφήνει πάνω στο κοχύλι. Δεν με χαλάει καθόλου γιατί θα περιτριγυριστεί από μαύρο έβενο  ;D

Για το «σκάλισμα» χρησιμοποίησα το dremmel χωρίς να έχω την βάση που πουλάει ο γνωστός Αμερικάνος προμηθευτής οργανοποιών και χωρίς να έχω καλούπι/οδηγό. Ουσιαστικά αφαίρεσα χονδρικά το μεγάλο όγκο του ξύλου και η υπόλοιπη εργασία έγινε στο χέρι με καλέμια. Σας διαβεβαιώ πως είναι κάτι που δεν θα το ξανατολμήσω ποτέ!!! Μιλάμε για πάνω από 10 ώρες καθαρής δουλειάς και μετά απολύτου σιγουριάς σας λέω πως η βάση του dremmel και το καλούπι είναι μονόδρομος. Εκεί άλλωστε ποντάρει ο προαναφερθείς προμηθευτής και μας χτυπάει στα αυτιά. Να σημειώσω πως χρειάστηκε να κάνω αρκετά γεμίσματα με το γνωστό super-glue πριονίδι για να μπορέσω να το φέρω στα ίσια του, ειδικά σε σημεία που το dremmel έσκαψε παραπάνω από όσο θα έπρεπε.

Ενέθεσα τα inlays στις κοιλότητες που δημιούργησα μετά κόπων και βασάνων, γέμισα τα κενά με super-glue πριονίδι και έτριψα την ταστιέρα στην ευθεία. Σειρά είχε το radiusing. Εδω χρησιμοποίησα 3 διαδοχικά radius blocks 12" 14" και 16". Αρχικά ετρίψα την ταστιέρα με το 16άρι σε όλο της το μήκος. Μετά χώρισα την ταστιέρα σε 3 επιμέρους τμήματα αλλά όχι ίδιων αποστάσεων. Ως οδηγό χρησιμοποίησα τις ήδη υπάρχουσες χαράξεις των τάστων. Σε απλά Ελληνικά τα πρώτα 8 τάστα γυαλοχαρτιαρίστηκαν με το 12άρι και τα επόμενα 8 με το 14άρι. Σαν «στοπ» χρησιμοποίησα αυτοσχέδιο τάκο που έπιασα με σφιγκτήρες πάνω στην ταστιέρα. Το αποτέλεσμα ήταν καλό αλλά έκανε σκαλοπάτια στις αλλαγές των blocks. Πάλι η πολυαγαπημένη μου ξύστρα στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και μου έδωσε την λύση. Δεν μου έρχεται Ελληνική ορολογία, με λίγα λόγια blend-αρα τα transitions από τα διαδοχικά radius blocks μέχρις ότου η μετάβαση από το ένα στο άλλο ήταν «αόρατα». Έμεινα πολύ ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα συνέχισα με το «φιλετάρισμα»

01. Το κόψιμο της ταστιέρας στο σωστό πλάτος ώστε να έχω χώρο για το φιλέτο.



02.



03. Μην την βλέπετε στραβοκομμένη - με γυαλόχαρτο, παχύμετρο και επιμονή όλα παίρνουν τον δρόμο τους.



04. Στεγνό ταίριασμα του φιλέτου



05.



06.



07. Αφού κόψω και γωνιάσω το κομμάτια του φιλέτου ξεκινάω το κόλλημα από τον «κώλο» της ταστιέρας.



08. Μετά το κόλλημα το φέρνω πρόσωπο με την ταστιέρα χρησιμοποιώντας ένα απλό «οικιακό» μαχαίρι.



09. Εδώ έχω κολλήσει το φιλέτο στην δεξιά πλευρά και ετοιμάζομαι να πριονίσω το περίσσευμα.



10. Με την ξύστρα το τελειοποιώ φέρνοντάς το πρώτα πρόσωπο με την ταστιέρα στις 90 μοίρες. Αμέσως μετά, πάλι με την ξύστρα, ακολουθώ την κλίση της ταστιέρας (radius) δίνοντάς του την σωστή καμπύλη (12" στο 1ο τάστο και 16" στο 24ο). Να μοιραστώ με τους εν δυνάμει diy-ers πως σε αυτό το σημείο είναι πολύ καλή ευκαιρία να καθαρίσω τις «εγκοπές» των τάστων από την ποσότητα της κόλλας που «έτρεξε». Επειδή δεν υπάρχει φιλέτο στην απέναντι πλευρά, μου δίνει εύκολη πρόσβαση και η όλη διαδικασία μειώνετε στο μισό χρονικά. Για αυτή την εργασία χρησιμοποιώ τετράγωνη λάμα ξυραφιού (ΥΓ. κόβει πολύ άσχημα αν δεν του δώσεις την δέουσα προσοχή)



11. Το κόλλημα της αριστερής πλευρά. Να σημειώσω πως χρησιμοποιώ super-glue και όχι ξυλόκολλα παρ' όλο που το φιλέτο είναι ξύλινο, καθαρά λόγω ταχύτητας συγκόλλησης.



12. Ιδού κυρίες και κύριοι ο κόπος μιας εβδομάδας καρποφόρησε.



13.



14.



 
Fidelis είσαι πολύ μερακλής και αυτό φαίνεται στη δουλειά σου!

Μπράβο και πάλι μπράβο για τη δουλειά σου και που μοιράζεσαι όλη τη διαδικασία μαζί μας. :)

 
Για μία ακόμα φορά παίδες ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, μου ανεβάζετε το ηθικό :)

Σήμερα έπεσε πολύ δουλειά πάνω στο πρότζεκτ. Κατάφερα να ρουτάρω κανάλια το σώμα για να έχω πρόσβαση στα καλώδια και ταυτόχρονα να κολλήσω το καπάκι. Ευτυχώς είχα προλάβει χθες το βράδυ κάνω τις απαραίτητες μετρήσεις και να περάσω το σχέδιο πάνω στο καπάκι και αντίστοιχα στο σώμα. Ειδάλλως δεν νομίζω να τα προλάβαινα όλα αυτά σ' ένα απόγευμα.

Στα σημεία που η κιθάρα θα σκαλιστεί για τον μαγνήτη του λαιμού (neck) και στο floyd έκανα δυο τρύπες και πέρασα βίδες έτσι ώστε να έχω σωστά μέτρα στο κόλλημα και έξτρα «πίεση».

01. Οι βίδες οδηγοί/σφιγκτήρες.



02.



03. Ακολουθώντας το σχέδιο αποφάσισα που θα γίνουν τα κανάλια για τα καλώδια. Ένα κανάλι από το input jack στο bridge μαγνήτη. Ένα κανάλι από το  neck μαγνήτη στο bridge μαγνήτη και τέλος από το bridge στην κοιλότητα των ηλεκτρονικών. Χρησιμοποιώντας απλούς οδηγούς από ξύλα και σφιγκτήρες φτιάχνω την «πλατφόρμα» που θα περπατήσει το ρούτερ.



04. Πρώτα το κανάλι από την κάθετη - ως το προς την κοιλότητα του input jack -τρύπα, προς το μαγνήτη της γέφυρας.



05.



06.



07.



08.Σειρά έχει από το bridge μαγνήτη στη κοιλότητα των ηλεκτρονικών



09. Και τέλος από τον bridge στον neck.



10. Μιλάμε για πολύ πριονίδι παντου!!!



11. Κάνα δεκάλεπτο ηλεκτρικού σκουπίσματος μετά...



12.



13.



14. Γυαλοχαρτίαρω για τελευταία φορά το σώμα για να δεχτεί το καπάκι, καθαρίζω επιμελώς πρώτα με οινόπνευμα την επιφάνεια του σώματαος και ύστερα με ασετόν την επιφάνεια της ελιάς. Η ελιά είναι εξαιρετικά «λιπαρό» ξύλο και δεν θα ήθελά να έχω αναγούλες κατά το κόλλημα. Στην συνέχεια καλύπτω με χαρτοταινία τα κανάλια και την κοιλότητα των ηλεκτρονικών.



15. Κόβω περιμετρικά την περισσευούμενη χαρτοταινία αφήνοντας 1~2 χιλιοστά αέρα για τα «τρεξίματα» της κόλλας.



16. Καλύπτω την όλη την επιφάνεια με κόλλα



17. Αφαιρώ τις χαρτοταινίες



18. Εφαρμόζω το καπάκι με οδηγό τις βίδες που τρύπησα νωρίτερα, τις καργάρω και εφαρμόζω σφιγκτήρες περιμετρικά.



19.



20. Τέλος έβαλα ότι βαράκια είχα στο κέντρο για έξτρα πίεση.

Ες αύριο τα σπουδαία.

 

Παρόμοια θέματα

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top