Λοιπόν, έχουμε αρκετές εξελίξεις από την τελευταία φορά, κατ' ευθείαν στο ψητό.
Έκοψα τα ξύλα του μανικιού για την δημιουργία scarf-joint στο headstock με κλίση 16 μοιρών.
Ο λόγος που διάλεξα ένα τόσο «μεγάλο» νούμερο για την κλίση έχει αν κάνει με το γεγονός πως στο headstock δεν θα χρησιμοποιήσω το string retainer, λόγω σχήματος, απλά δεν χωράει, αυτός πρέπει να είναι και ο λόγος που δεν το χρησιμοποιεί η jackson στις κιθάρες της.
Το πρόβλημα είναι πως όταν σφίγγεις τις βίδες από το locking nut πάντα οι χορδές υπερ-χορδίζονται (sharp/δίαιση) επειδή η κλίση των 12~14 μοιρών που χρησιμοποιεί η jackson δεν επαρκεί για να καλύψει την κλίση των χορδών προς το headstock. Με ένα πρόχειρο υπολογισμό κατέληξα πως οι 16 μοίρες θα μου επιτρέψουν να έχω ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
Στις φωτο δείχνω επίσης πως πετυχαίνω να έχω απόλυτη παραλληλία στην κλίση μου κολλώντας με ταινία διπλής όψης το κομμένο κομμάτι πάνω στο άλλο και λιμάρω/γυαλοχαρτάρω μέχρι να πάρω το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Απλά πραγματάκια κόβω 16 μοίρες και κολλάω το νέο κομμάτι αντίστροφα από την πάνω πλευρά. Δηλαδή η κλασική καμπύλη που σχηματίζεται στο πίσω μέρος του μπράτσου θα είναι κάτω από το 3ο τάστο. Στις φωτογραφίες την έκανα την πατάτα μου και κόλλησα το scarf ανάποδα, ευτυχώς τίποτα που δεν λύνεται με λίγο ασετόν, υδρατμό, καυτό νερό υπομονή και το απαραίτητο γαμοσταυρίδι. Δυστυχώς είχα αρκετά νευράκια και δεν έβγαλα φωτο ούτε την διαδικασία αποκόλλησης ούτε την επανακόλληση.
Μετά από αυτό, έκοψα το ανθρακόνημα στις σωστές διαστάσεις και κλίσεις, έκανα ένα πρόχειρο ταίριασμα για να δω αν τα μέτρα μου είναι σωστά, ευτυχώς ήταν
Το επόμενο βήμα είναι να απο-συρναμολογίσω το μπράτσο και να το γυαλοχαρτάρω τα επιμέρους μέρη μέχρι να γίνουν 100% παράλληλα μεταξύ τους.
Σημαδεύω τα κομμάτια για περαιτέρω κοψιές, αφαιρώ το περισσευούμενο ξύλο στο πίσω μέρος του μπράτσου και του headstock. Ξανά-μανά λιμάρισμα/γυαλοχαρτιάρισμα για να τελειοποιηθούν τα μέρη. Μετά ξανά δοκιμαστικό ταίριασμα και φυσικά εφ' όσον όλα πήγαν κατ' ευχήν προχωράω στο κόλλημα του λαιμού.
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, είναι μια παρηγοριά για την «ταλαιπωρία» που έβαλα τον εαυτό μου
Η κατασκευή συνεχίζει δυναμικά, έχουμε και λέμε...
01. Το κόλλημα των «αυτιών» στην κεφαλή
02. Συνολικό πλάνο
03. Το κόψιμο του σχήματος της κεφαλής. Η διαδικασία είναι απλή, αφού μαρκάρω το σχήμα που θέλω να κόψω, πριονίζω το σχήμα προσεκτικά με την σέγα όσο πιο κοντά γίνετε στην «γραμμή» μου. Καθαρίζω τα χοντρά με μια λίμα και τέλος με χοντρό γυαλόχαρτο και ένα επίπεδο τάκο το φέρνω εκεί που θέλω.
04. Μαρκάρισμα με χρωματιστά μολύβια του σχήματος του λαιμού, αν παρατηρήσετε υπάρχουν δύο γραμμές (μια κίτρινη και μια πορτοκαλί) η μία είναι το τελικό μέγεθός και ή άλλη μου δίνει 1.5mm «αέρα» για το τελικό λιμάρισμα/γυαλοχαρτιάρισμα.
05. Το κόψιμο του λαιμού (tapering) στο σωστό μέγεθος. Η διαδικασία που ακολουθώ είναι η ίδια με αυτή του σχηματισμού της κεφαλής.
06. Δεύτερη οπτική γωνία του ίδιου θέματος.
07. και τρίτη...
08.«Πλανιάρισμα» του λαιμού για να γίνει 100% επίπεδος.
Το «πλανιάρισμα» μέσα σε εισαγωγικά γιατί ουσιαστικά δεν χρησιμοποιώ πλάνη αλλά μια επίπεδη επιφάνεια με κολλημένο γυαλόχαρτο. Μετά από 1500 περάσματα (strokes) έχω μια τέλεια παράλληλη επιφάνεια. Ένας ακόμη λόγος που χρησιμοποιώ αυτή την τεχνική είναι πως δεν έχω πλάνη
09. Το αποτέλεσμα έρχεται αργά και βασανιστικά
10. Πολύ αργά...
11. και πολύ βασανιστικά.... :'(
12. Αλλά στο τέλος υπάρχει αποτέλεσμα και μάλιστα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, καλύτερο από το πλανιάρισμα με πλάνη.
Τζονακο τα σπας ρε φιλε!!!!Μπορει να αφησες λιγο την μπαντα σε δευτερη μοιρα (κακιουλες,χαχαχχαχα) αλλα χαλαλι σου και χαλαλι της (της κιθαρας εννοω)....Πραγματικα φαινεται και γ*** αλλα θα μου τη δειξεις και απο κοντα ΣΥΝΤΟΜΑ!!!!Εχω και τις κολλες που μου ζητησες!!!!Παρε και ενα τηλ μολις μπορεσειςνα συνεννοηθουμε για γκαϊφε μες στο ΣΚ!!!!!!!!!LOST IN HATRED ρε!!!!
Δεν πολυσυμφωνώ με το τραπέζι αλλά ελλείψει πλάνης το κάνω και γω αναγκαστικά έτσι ... αλλά με υπομονή και συνεχή μέτρηση (όπως έκανες εσύ) βγαίνει ίσιο και έχεις καλά αποτελέσματα!!
Κράτα τα εβενάκια που περισσέυουν μη τα πετάς όλο και κάπου θα σου χρειαστούν στο μέλλον (πχ για να κάνεις inlays) Φτιάξε ένα συρτάρι/κουτί με σκραπς θα εκπλαγείς με τις χρήσεις που μπορούν να έχουν!
Καλή συνέχεια παίχτη φαίνεται ΤΣΙΜΕΝΤΟ το εργαλείο!!
Συμφωνώ απόλυτως, δεν πετάω τίποτα από τον έβενο, ούτε καν την σκόνη από τα τριψίματα.
Ένα ακόμα βήμα ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ και δεν πρόλαβα/άντεχα να ανεβάσω φώτο.
Επανορθώνω σήμερα...
Λοιπόν, έχω την κόλληση του headstock veneer με το mop inlayed logo σε ένα κομμάτι έβενου 3mm το οποίο με την σειρά του θα επικολληθεί πάνω στο «κανονικό» headstock.
Ο λόγος που το χρησιμοποιώ είναι για να ενισχύσω το κολλημένα «αυτάκια» και να τα προστατεύσω από δυνατά χτυπήματα. Το σχήμα της κεφαλής που χρησιμοποιεί η jackson είναι αρκετα επιρεπείς σε σπασίματα ακριβώς στο κόλλημα των «αυτιών», ένα δυνατο χτύπημα και αποκολλάται πλήρως. Μια αναζήτηση στο γούγλη "jackson broken headstock" αρκεί για να δείτε τι ακριβώς εννοώ.
Ένα ακόμα λόγος που κατέληξα να χρησιμοποιήσω το παχύτερο cap στην κεφαλή, είναι οτι μου δίνει την δυνατότητα να κολλήσω το φιλέτο χωρίς να χρειαστεί να ρουτάρω κανάλι. Ένα βήμα, που στην περίπτωση μου, απλοποιεί αρκετά την κατασκευή μιας και θα χρειάζονταν να αγοράσω ειδική βάση και επιπλέον μύτες (router bits) για το dremmel. Το πάχος του cap μαζί με το veneer είναι περίπου 4.3~4.4mm (σχεδόν το 1/3 του πάχους όλου του headstock), θεωρώ πως είναι αρκετά παχύ για να μου δώσει ένα αξιοπρεπές φιλέτο.
Μετά το κόλλημα φέρνω το νεο cap στην διάσταση που χρειάζομαι και καθαρίζω τα περιθώρια με καλέμι και ξύστρες.
Δεύτερο βήμα είναι το "dry fitting" των φιλέτων (binding) καθώς και η διαμόρφωση τους στο σωστό μήκος/πλάτος, το «ταίριασμα» των γωνιών και το καμπύλωμα με νερό χρησιμοποιώντας μόνο ένα απλό κολλητήρι. (Ακούγετε λίγο μπακαλίστικο αλλά παρ' όλ' αυτά δουλεύει τέλεια)
Τέλος, έχω το κόλλημα όλων των επιμέρους μερών για την ολοκλήρωση του headstock cap.
Αρκετά με την θεωρία περνάω στην πράξη....
01. Το 3mm εβένινο «καπάκι»
02. Dry fitting των κομματιών του φιλέτου
03.
04.
05. Κολλητήρι πιασμένο με σφικτήρα στο γραφείο έτοιμο για την καμπύλωση.
06. Λόγω υδρατμών του νερού οι φωτογραφίες είναι λες και μολις βγήκα από το ντουζ
01. Εφ' όσον υπολογίσω την θέση των κλειδιών, αρπάζω το τρυπανάκι και τρυπάω οδηγούς στο καπάκι της κεφαλής
02.
03. Τοποθετώ πρόχειρα το καπάκι πάνω στο λαιμό/μανίκι και το σταθεροποιώ με χαρτοταινία
04. Ξεχασα να αναφέρω πως έχει προηγηθεί το τελικό τρίψιμο του λαιμού ώστε να είναι απόλυτα επίπεδος
05. Με το τρυπάνι επιμηκύνω τις τρύπες οδηγούς στο λαιμό έτσι ώστε να μπορέσω να χρησιμοποιήσω καρφιά για να σταθεροποιήσω το καπάκι πάνω στο υπόλοιπο λαιμό κατά το κόλλημα. Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελα είναι να μου γλιστρήσει κατά το κόλλημα
06. Φώτο του πως φαίνονται οι προεκτάσεις των τρυπημάτων στον λαιμό
07. Εφαρμόζω μια γενναία ποσότητα κόλλας
08. Τοποθετώ το καπάκι πάνω στο μανίκι με τα καρφιά/οδηγούς. Αυτή είναι μια καλή στιγμή να καθαρίσω την πλεονάζουσα κόλλα και ταυτόχρονα να προστατεύσω (για ευνόητους λόγους) το ευαίσθητο κοχύλι με 2-3 περασιές με χαρτοταινία.
09. Χαμός, χαρτοταινίες, τάκοι καλυμένοι με χαρτοταινία και stretch (για να μην κολλήσουν οι τάκοι με το υπόλοιπο θέμα), σφικτήρες, κτλ, κτλ.....
10. Όλα τα κομμάτια του έβενου που περίσσεψαν χρησιμοποιούνται και σαν τάκοι σε αυτή την περίπτωση
11. Επιτρέπω την κόλλα να κάνει την δουλειά της οβερ νάιτ
03. γεμίζω τα μικρό κενά που δημιουργούνται στο ένωμα του καπακιού με το σώμα, με «πριονίδι» εβένου και κυανο-ακρυλική κόλλα (Τζών 1000 ευχαριστώ ρε φίλε)
Πρέπει να παραέκανα κιόλας, άλλά better safe than sorry ;D
04. Καλύπτω το φιλέτο με χαρτοταινιά πριν το «γέμισμα»
05. Γέμισμα με super-glue και έβενο pt2
06. Όντως το παραέκανα με το filling, 2,5 ώρες με πήρα να γυαλοχαρτιάρω όπως έπρεπε
07.
08.
09.
10.
Σε αυτό το σημείο να σας ξανά ευχαριστήσω για τα καλά σας λόγια, τις όποιες συμβουλές και τα σχόλια. Το επόμενο ποστ ίσως να αργήσει περισσότερο επειδή περιμένω το φίλντισι από βιετνάμ. Σειρά έχει η ταστιέρα.........
Μακάρι να μπορούσα να δείξω όλη την κατασκευή βήμα προς βήμα με πιο πολλές λεπτομέριες, άλλα είναι αδύνατον να χειρίζομαι την φωτογραφική και να δουλεύω ταυτόχρονα. Θα μπορούσα να καλέσω κανα φιλαράκι να βοηθήσει με τις λήψεις, άλλα είναι λιγάκι δύσκολο να έχω κάποιον κάθε φορά που μου κ****νει να δουλέψω
Όταν έγραψα «κενά» μην φανταστείς τίποτα χαράδρες ;D
Απλά σε κάποια σημεία η κόλλα κατά το στέγνωμα δημιουγεί φυσαλίδες με παγιδευμένο αέρα, τρίβοντας τες αφήνει πίσω κάτι μικροσκοπικές τρύπες.
Γι αυτό και ανέφερα πως το παραέκανα με το filling
Τώρα αν έβαζα σφικτήρες περιμετρικά, πολύ πιθανόν να βελτίωναν ή και να εξάλειπταν το πρόβλημα. Θα το δοκιμάσω σίγουρα την άλλη φορά, ίσως ακόμα να ήταν καλύτερα να χρησιμοποιήσω σφικτήρες που είναι σαν μανταλάκια.
Μέσα στον ενθουσιασμό μου ξέχασα ένα πολύ σημαντικό βήμα πριν την κατασκευή της ταστιέρας. Αφορά την προσθήκη κομματιού που θα δώσει το τελικό πάχος στο μπράτσο, έτσι ώστε να κολλήσω τα φτερά του σώματος αργότερα. Ευτυχώς σήμερα είχα άφθονο χρόνο (μιας και δεν πήγα για βουτιά) για να ολοκληρώσω και αυτό το βήμα.
01. Είχα ήδη προετοιμάσει το κομμάτι στις σωστές διαστάσεις και το είχα πλανιάρει/γυαλοχαρτιαρήσει με την ίδια μέθοδο που χρησιμοποίησα και στο μανίκι. (γυαλόχαρτο σε λεία επιφάνεια και τρίψιμό μέχρι να ιδρώσουν και τα νύχια μου). Το μόνο που χρειάστηκε να κάνω εδώ είναι το κόψιμο δύο μικρών κομματιών έτσι ώστε το προστιθέμενο κομμάτι να ακολουθήσει τις καμπύλες του μπράτσου. Με πορτοκαλί γραμμή φαίνονται τα κομμάτια που αφαιρώ με τη σέγα.
10. Μετά από κάνα 8ώρο έβγαλα τους σφιγκτήρες και άρχισα το λιμάρισμα και το τρίψιμο μέχρι τα κομμάτια να έρθουν πρόσωπο.
11. Πλέον το μπράτσο κάθετε μόνο του όρθιο
12.
13.
14.
15. Με την ευκαιρία έφερα και το tapering του λαιμού στις σωστές διαστάσεις, 43mm στο 1ο τάστο και 57.5mm στο σημείο που το μανίκι θα ενωθεί με το σώμα
16. Πολύ μου αρέσει η λευκή κηλίδα που υπάρχει στον έβενο
17.
Η άλλη δουλειά που ολοκλήρωσα σήμερα είναι φέρω στις 90ο μοίρες την κλίση από το καπάκι της κεφαλής ως προς το μανίκι. Ακούγεται εύκολη δουλειά αλλά αποδείχτηκε αρκετά ζόρικη, με πήρε αρκετή ώρα συνυπολογίζοντας τον χρόνο που έφαγα για να ακονίσω τα καλέμια.
Τέλος της έριξα και ένα ζύγισμα... είναι στα 1,8kg χωρίς να υπολογίζω την αφαίρεση υλικού από το σχηματισμό του λαιμού. Σε γενικές γραμμές είμαι υπέρ ικανοποιημένος με το βάρος γιατί το περίμενα πολύ πιο βαρύ. Ευτυχώς όπως πάω η κιθάρα δεν θα ξεπεράσει τα 3,5~4,0 κιλά μαζί με το hardware.
Τζονακο μην ξαναευχαριστησεις θα σε πλακωσω στις γρηγορες!!!Ειπαμε.......!!!Το εργαλειο φαινεται σουπερ και ειμαι σιγουρος οτι απο κοντα ειναι ακομα πιο σουπερ!!!!Αντε λεμε να γουσταρουμε λιγο!!!
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας βοηθήσει να εξατομικεύσετε το περιεχόμενο, να προσαρμόσετε την εμπειρία σας και να σας κρατήσει συνδεδεμένους εάν εγγραφείτε.
Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, συναινείτε στη χρήση των cookies από εμάς.