Tο μελωδικό patern που έγινε γνωστό με μεγάλη επιτυχία στο Anastasia - Left outside alone,αν και η χρηση του έχει γίνει και πρίν,είναι παραλλαγή απο κλασσικό έργο.
Η περιοδο του ρομαντισμού συγκεκριμένα προσφέρει αρκετά τέτοια δείγματα,απλά αυτό έγινε overplay.
Μερικά βασικά προβλήματα στην σημερινή Popular μουσική,από όλα τα είδη,είναι οτί είναι περιγραφή μιάς κατάστασης που κανένας από τους ακροατές της δέν θα βιώσει πραγματικά,η ψαλίδα δηλαδή μεταξύ του καλλιτέχνη και της περιγραφής του θέματος του με τον ακροατή είναι τεράστια πλέον,ότι κοινό μπορεί να βρεθεί ανάμεσα στους δύο,όπως η αγάπη η ο έρωτας π.χ περιορίζεται σε βαρετά κλισέ και επαναληψιμότητα,προβλεψιμότητα και ελιπτική διάθεση για πειραματισμό,περιορισμένη φαντασία και κονσερβοποίηση τελικού ηχητικού αποτελέσματος,λαμβάνοντας υπ'οψην ηχητικές πηγές εντελώς ακατάλληλες για μια άρτια παρουσίαση του τελικού προιόντος,όπως τα σκατοηχειάκια από τα κινητά σας κ.α
Η απόλυτη αφομοίωση με τα ιδανικά του συστήματος (χρήμα,δόξα,εικόνα αυτάρκειας,luxury καταστάσεις κ.τ.λ) ακόμη και άν προσπαθεί να το "παίξει" αντισυστημική,έρχεται σε πλήρες αντίθεση με αυτό που παρουσιάζει προκαλώντας σύγχυση,η απλότητα της διασκέδασης που ήταν πάντα ο βασικός της ρόλος επισκιάζεται αρκετές φορές με μία αχρείαστη προσποιητή πολυπλοκότητα,όπως στο ρόκ η metal π.χ με ακροβατικά για αγρίους στον χρονισμό και τα μέτρα,η pitchαρισματα για αγρίους στα φωνητικά σε πιο ηλεκτρονικά είδη και αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και την μείωση του μέσου όρου στον δείκτη ευφυΐας λόγο τεχνολογικής εξέλιξης και χρήσης από το ανθρώπινο είδος...ναι,βγαίνει το αποτέλεσμα,έχετε αυτό που αξίζετε και πολύ σας είναι.
Εχουμε κάποια ένσταση από το ακροατήριο?
Κυρία μου εκεί στο τέλος μπορείτε να σταματήσετε να με βρίζεται?
