2008.Ριξη χιαστου...χειρουργειο...καπως επρεπε να απαλυνω τον πονο μου!!!
Τρομερο playability και αξιοπιστια...πλεον πολυ μεταλ για τα γουστα μου.Ειναι στις αγγελιες προς πωληση...δε θα με χαλασει καθολου ομως και να μου "μεινει"...
Τελη του 2013 και εντυπωσιασμενος με τις κιθαρες ZEMAITIS εμπλεξα με υδροκοπες και σκαλιστηρια και dremels εφαγα τα χερια μου για κανα-δυο μηνες αλλα το αποτελεσμα με ικανοποιησε και με το παραπανω...για περιπου 100euros...
5.GIBSON LES PAUL CLASSIC CUSTOM ANTIQUE NATURAL (A.N)
2012.
Les Paul ειχα πλεον...Gibson ομως οχι.Mετα απο αρκετη οικονομια ...αλλο ενα dream come true...παντα σε natural χρωματα.Οπως καθε gibson που σεβαται τον εαυτο της χανει κουρδισμα στην sol για πλακα (ξερω ξερω SF....καποια μαλακια κανω στο περασμα των χορδων η το σεταρισμα απλα ακοα δεν εχω βρει ποια... ) Η διαδικασια του nitro checking εχει ηδη ξεκινησει αλλα...μ αρεσει!!!!Τρομερη ευκρινεια ηχου και feel και ας εχει baked maple ταστιερα!
Την εφτιαξα οταν γεννηθηκε η κορη μου!!!Με διατρητο πλεγμα απο ενα παλιο ψυγειο.Υδροκοπη και παλι και heavy relic στα παντα!!!μου κοστισε κανα 600ρι. ΚIO' ΓΑΜΩ ΤΑ TWANG!!!!!
Καποιες απο τις παραπανω δεν θα ειχαν γινει χωρις τις συμβουλες καποιων συμφορουμιτων οποτε με την εΦκαιρια να Φχαριστησω και παλι!Η καθιερωμενη λοιπον οικογενειακη!!!
λοιπόν να ζητήσω συγνώμη διότι ήμουν βιαστικός και έβαλα μια μόνο φωτογραφία και αυτή σχεδόν ασχολίαστη, και δεν είχα καταλάβει ότι θα λέμε και ...λόγια....
Συνεπώς επανορθώνω....
Εξ ευωνύμων....
1. epiphone dot 2010. Neck benedetto A6 bridge SD59. Όλα τα άλλα μαμά thomastik flats 010. Αγοράστηκε αστραπιαία από τις αγγελίες για να αγοράσει ο πρώην κάτοχος rickenbacker μπάσο.... (τουλάχιστον να αρχίσει να μαζεύει...) Αντιπροωπεύει το jazz alter ego μου.... (δεν έχω και άλλο ...μάλλον)
2. Squier affinity strat 2012. Φοράει σετ Wylde SL 280/280/290. Όλα τα άλλα μαμά. Αγοράστηκε ίδια σε σουλούπι με την πρώτη μου κιθάρα (diamond) που αγοράστηκε το 1975 και πουλήθηκε 4 χρόνια μετά χάριν του #3. D addario 009
3. Η μητέρα όλων των κιθαρών.... Fender telecaster deluxe 1973 μια από τις....50 (? έτσι λένε) που κατασκευάστηκαν με τρέμολο. Αγοράστηκε μτχ το 1979, αντί συνομήλικης stratocaster γιατί μου έκανε εντύπωση τότε το όλο look και feel και...ο ήχος.Τα πάντα μαμά, εκτός από ανακαλωδίωση επιστρέψιμη με διακόπτη, που έκανα μόνος κάποια στιγμή στέλνοντας κάθε μαγνήτη σε άλλο ενισχυτή ή σε στέρεο ενισχυτή. Ίσως να φαίνεται κουφό ή χαζό για όσους δεν το δοκίμασαν, όμως σας διαβεβαιώνω ότι το ηχητικό αποτέλεσμα τουλάχιστον με ακουστικά είναι εξαιρετικό. D addario 009
4. Squier affinity tele 2015. Φοράει Wylde 280ΤΝ/290TL. Η καλωδίωση μαμά, μόνο που έχω αντιστρέψει τα ηλεκτρονικά αλά Bill Kirchen. D addario 009 και...ναι τα τελευταία 2 χρόνια η κιθάρα που θα πιάσω πρώτη κάθε μέρα.
5. Ovation applause 1996. Βασικά αγορασμένη δώρο για τη σύζυγο. Elixir 010 ή 011 δεν θυμάμαι... Πολύ καλή και εύχρηστη ιδίως σε liveάκια με μόνο κουσούρι, ότι σου γλυστράει από το πόδι στο καναπεδάτο.
Εμένα πάλι δεν μου αρέσει καθόλου......Σαν να θέλει η Tele να μοιάσει στην μεγαλύτερη και φυσικά ομορφότερη ξαδέρφη της, αλλά εάν δεν τό'χεις ρε παιδί μου ότι και να κάνεις, όσο και αν καλλωπιστείς, δεν.... :-[
Λοιπόν...μετά απο πολλές αλλαγές έμεινα με τις παρακάτω 3 κιθάρες (αλλά ποτέ δεν ξέρεις )
Στην παραπάνω φωτογραφία:
Gibson R7 (Tom Murphy) με Voodoo 59 neck και Dirty Fingers (70's) bridge
MJT partscaster strat με CS69 μαγνήτες, custom made μπράτσο απο ένα τύπο στη Γερμανια (leoguitars) fat U, 1 ίντσα πάχος 10 radius flame maple/rosewood round edges, callaham γέφυρα, cts, κλπ. Την ξεκίνησα σαν ένα low budget project με μεταχειρισμένα parts αλλά το αποτέλεσμα ήταν πολύ ικανοποιητικό και την κράτησα (αν ξέρει κανένας πως να βγάλω το decal χωρίς να χαλάσει το βερνίκι ας μου πει)
Και αυτή:
Gene Baker B3 Driftwood. Μαόνι, neck through, dimarzio area T και 2 mini humbuckers, all stock. Η αγαπημένη μου.
H αλήθεια είναι ότι τόσο eye-candy στο παρόν thread δεν είναι και ό,τι καλύτερο για να καταπολεμήσει κανείς το G.A.S. του.... ;D
Η αγαπημένη μου στρατ είναι μάλλον η μεξικάνα (classic player 50's), αν σε ψήνει και βρεις μια καλή προσφορά στις αγγελίες χτύπα την αλύπητα....Βέβαια δεν ''τραβάει'' πολύ στα γκάζια λόγω 50's μαγνητών, οπότε καλό είναι να υπάρχει μια les paul εκεί κοντά για το... αντιστάθμισμα.
Τρίτη (και τελευταία για την ώρα) ηλεκτρική: Harley Benton ST-62
Η πρώτη μου Strat-style κιθάρα, για να εξοικειωθώ με αυτές και να δώ τί μου αρέσει, τί όχι και για να χρησιμεύεσει σαν βάση αναβαθμίσεων και πειραματισμών. Μέχρι στιγμής έχει νέα γέφυρα (Wilkinson με full-size steel block) και νέα ηλεκτρικά / μαγνήτες (Fender Noiseless). Εντάξει, οι αναβαθμίσεις την πήραν σε άλλο επίπεδο από αυτό που ήταν αλλά για τα χρήματά της, ακόμα και stock είναι μια πολύ καλή κιθάρα στην οποία μπορεί να στηριχτεί κάποιος και να παίξει και live.
Για την ώρα την χρησιμοποιώ για blues-ιές (αν και προτιμώ τις άλλες μου κιθάρες για αυτά), για ambient πειραματισμούς, όταν χρειάζομαι κάτι πολύ "φωτεινό" ηχητικά αλλά και για surf, όπου το "spank" που έχει είναι απαραίτητο. Οι μαγνήτες είναι όλοι τους χρήσιμοι σε όλες τις θέσεις, κάτι όχι δεδομένο σε άλλες Strat από ότι διαβάζω. Για να βάλω μια βάση σύγκρισης, την συγκεκριμένη την προτιμώ χίλιες φορές από μια standard Mexico-made Strat, χωρίς να χρειάζεται να αναφέρω και την διαφορά τιμήες μεταξύ τους.
Aπο τις πολλες που περασαν απ' τα χερια μου, εχουν μεινει αυτες:
H modern Gilmour strat μου. Φυσικα συναρμολογημενη απο κομματια. Εξαιρετικα ευελικτη (λογω emg spc k exg) και με το καλυτερο μανικι που εχω δει ποτε σε fenderοειδες με νερα και ταστοδουλεια που εχω δει μονο σε custom shop fender. Α, το μανικι ειναι απο classic vibe strat, στο οποιο εχω αλλαξει το logo.
Η κλασσικη Gilmour black strat, επισης απο κομματια και duncans SSL5, SSL1, SSL1. Μανικι απο classic player, καλο μεν αλλα καμμια σχεση με αυτο της squier classic vibe.
H κλασσικη μου στρατ για ολους του υπολοιπους αγαπημενους μου στρατ players. H strat που παιζει τα παντα. Απο knopfler μεχρι Σπαθα, μεχρι μπουζουκια ;D ;D. Fender classic player 60's me fralin Vintage hots.
Kαι ενταξει, μπορει να ειμαστε fenderιαρηδες, αλλα και οι les paul, εχουν ψυχη. Gibson Les paul classic 2003 (ειμαι φαν των λεπτων μπρατσων), με duncan Custom Custom (sh11) k Duncan Jazz.
Καποτε ειχα και μια Lake placid blue, double bound tele, αλλα ψηφιστηκε για αποχωρηση. : : :
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας βοηθήσει να εξατομικεύσετε το περιεχόμενο, να προσαρμόσετε την εμπειρία σας και να σας κρατήσει συνδεδεμένους εάν εγγραφείτε.
Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, συναινείτε στη χρήση των cookies από εμάς.