Les Paul Appreciation Thread

Να αναφέρουμε ξεχωριστά τον άνθρωπο στον οποίο χρωστάμε ΟΛΟΙ μας σήμερα την αναβίωση και την ύπαρξη των Les Paul, τον κύριο Eric Clapton.

Βλέπετε, μέχρι τα τέλη του 1960 η Les Paul ήταν εμπορικά ένα απουχημενο μοντέλο. Ήταν πολύ βαριά και με πολύ ισχυρούς μαγνήτες κιθάρα, η οποία εχανε κατά κράτος σε πωλήσεις από τις δύο κιθάρες της Fender, Strat και Tele. Ο αρχικός επανασχεδιασμός της σε μια ελαφρύτερη κιθάρα και εν τέλει η μετονομασία της σε SG σήμαινε ότι η Les Paul μας χαιρετούσε.

Το 1965 όμως, μια sunburst μάλλον του 1960, έπεσε στα χέρια ενός φερελπη κιθαρίστα από την Αγγλια, ονόματι Eric Clapton, ο οποίος συνεργάστηκε με την blues μπάντα ενός άλλου νέου, ονόματι John Mayall. Στις ηχογραφήσεις του νέου τους album, ο νέος Eric ανακάλυψε ότι αυτή η αμερικανα, καρφί στον ενισχυτή ενός άλλου νεου τεχνικού, ο οποίος προσπαθούσε να φτιάξει κλώνους Fender Bassman ενισχυτών (αλλά με υλικά που έβρισκε στην Αγγλια) , ονόματι Jim Marshall, εάν βάλεις ψηλά την ένταση, ακούγεται θειϊκά! Βάζει λοιπόν τον ενισχυτή σε άλλο δωμάτιο, ακουμπά το μικρόφωνο στο τραπέζι του δωματίου και πηγαίνει σε άλλο, για να παίξει αυτό εδώ:





History was made. Τέλος.

Στο επόμενο albums τους, ο John Mayall κα η παρέα του θα συνεχίσουν με έναν άλλο κιθαρίστα που κράταγε και εκείνος Les Paul, τον Peter Green, που επάξια κράτησε το σκήπτρο του κλασικού ήχου Les Paul σε Marshall ενισχυτή.





Μέχρι το 1968, η Gibson αντιλαμβανόμενη ότι η ζήτηση για την κλασική Les Paul έχει πια εκτοξευθει, επανακυκλοφορεί την Les Paul χωρίς ποτέ ξανά να διακόψει την παραγωγη της.


Ευχαριστούμε Eric Clapton, Peter Green, Jimmy Page (εαν επρεπε να πω μια τριάδα, ιερή) για τους ήχους, τη μουσική και που κρατήσατε την Les Paul ζωντανή, για όλους εμάς τους επόμενους.

Όχι ο Ted McCarty και η ομαδα σχεδιαστών της Gibson, o ίδιος ο Les Paul ή και ο Slash αργότερα δλδ?
Πιστεύω πως όλα τα καλά πράγματα (βλεπε V, explorer) Αργά η γρήγορα εκτιμώνται και βρίσκουν το δρόμο τους.
 
Όχι ο Ted McCarty και η ομαδα σχεδιαστών της Gibson, o ίδιος ο Les Paul ή και ο Slash αργότερα δλδ?
Πιστεύω πως όλα τα καλά πράγματα (βλεπε V, explorer) Αργά η γρήγορα εκτιμώνται και βρίσκουν το δρόμο τους.

'Εχεις ένα δίκιο αλλα στην αναβίωση της Les Paul στα '60ς (που κατα κάποιο τρόπο αυτή η αναβίωση είναι που την καθιέρωσε στο ρόλο που έχει, και όχι η εμπειρία των '50ς) η συμβολή του Clapton ήταν καθοριστική. Δεν ήταν ο μόνος φυσικά, αλλά ήταν ο κεντρικός ίσως "ήρωας" της ιστορίας.
 
Στο μόνο που διαφέρει η άποψη μου είναι ότι υπάρχουν πολλοί ήρωες ανά δεκαετία, οπότε ποιο σημαντική είναι η πηγή και η ίδια η κιθάρα.

Όταν έκανα τη μεταβαση μου απο Xplorer σε Les Paul, δεν είχα κάποιο ήρωα που να παίζε με Lpτότε να με επηρεάσει, ήταν σε ένα μεγάλο βαθμό θέμα τύχης, έτσι εκτίμησα την κιθάρα, τον ήχο, τη κατασκευή και τα υλικά της χωρίς να την έχω συνδέσει με κάποιον guitar hero.
Όπως ανέφερα σε άλλο ποστ:
Voodoo Explorer! Εφηβηκό όνειρο για μένα μιας και ο Jesper ειναι μεσες ακρες ενας απ τους λίγους guitar heroes που έχω (ο αλλος ειναι ο Slash) τελικα για μια δεκαετία κατέληξα να παίζω με μια classic white.
Τον Slash τον έμαθα εξαιτίας της κιθάρας, και όχι το αντίθετο.
 
Στο μόνο που διαφέρει η άποψη μου είναι ότι υπάρχουν πολλοί ήρωες ανά δεκαετία, οπότε ποιο σημαντική είναι η πηγή και η ίδια η κιθάρα.

Όταν έκανα τη μεταβαση μου απο Xplorer σε Les Paul, δεν είχα κάποιο ήρωα που να παίζε με Lpτότε να με επηρεάσει, ήταν σε ένα μεγάλο βαθμό θέμα τύχης, έτσι εκτίμησα την κιθάρα, τον ήχο, τη κατασκευή και τα υλικά της χωρίς να την έχω συνδέσει με κάποιον guitar hero.

Η διαφορά ότι όταν έκανες την μετάβαση σε Les Paul, η Les Paul ως μοντέλο υπήρχε στην αγορά και ήταν διαθέσιμη σε εσένα.

Αυτό που λέει ο @Έκτορας είναι ότι η κιθάρα ήταν discontinued, δεν υπήρχε τρόπος να την αγοράσεις, και επειδή την έπαιξαν οι συγκεκριμένοι παίκτες και έγιναν περιζήτητες, η Gibson την ξαναεβγαλε στην παραγωγή. Όπως έγινε και με τις V και Explorer
 
Δε διαφωνώ, όλα αυτα εχουν συμβεί, συμβάλει και η ιστορία εχει γραφτεί. Με την ίδια λογική πρέπει να βαλω σε αυτή τη λίστα τον Henry και τον Matt Heafy, που συνέβαλαν με τον τρόπο τους στο να έχω τις κιθάρες μου.

Το 14-15 που έβγαλε η Epiphone την 7χορδη custom του Matt Heafy, έκανε και η Gibson μια 7χορδη LP classic tie-in.
Tην επόμενη χρονιά που λογικά τους περίσσεψε hardware, έβγαλαν το limited run με τις Standard κι απλά έπεσα πάνω στη συγκύρια να μπορώ να τσιμπήσω μια τότε.
 
Για μένα η πιο θρυλική είναι η greeny (που είναι ακόμα εν ενέργεια στα χέρια του Hammett. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι ήταν η αγαπημένη κιθάρα τριών θρύλων (Peter Green, Gary Moore, Kirk Hammett) αρκεί...

1769870928143.png
 
Ρε συ να τους κάνουμε 2 και να αφήσουμε τον Hammett απέξω...
είναι πολλες, και η Beast του Marsden, η Pearly Gates του Gibbons, Oxblood του Beck κτλ

και η Derrig replica του Slash, η οποια μου αρέσει πάρα πολύ, εξού και τα αντίστοιχα upgrades στη δική μου.
 
Για την pre-historic '59 reissue λέμε? Θα πέσουν οι μετοχές του Tim Shaw! 😁
 
ΠΆΡΑ πολύ ωραία τα specs στην νέα άφιξη, @kosthrash ! Και ακούγονται και οι μαγνήτες πολύ καλά (όχι κάτι δεδομένο σε Les Paul σε αυτήν την κατηγορία τιμής). Super nice!
 
Βλέπετε, μέχρι τα τέλη του 1960 η Les Paul ήταν εμπορικά ένα απουχημενο μοντέλο. Ήταν πολύ βαριά και με πολύ ισχυρούς μαγνήτες κιθάρα, η οποία εχανε κατά κράτος σε πωλήσεις από τις δύο κιθάρες της Fender, Strat και Tele. Ο αρχικός επανασχεδιασμός της σε μια ελαφρύτερη κιθάρα και εν τέλει η μετονομασία της σε SG σήμαινε ότι η Les Paul μας χαιρετούσε.
Ήταν όντως εμπορικά αποτυχημένη. Υπήρχαν πολλοί λόγοι:

Η Telecaster όντας φθηνότερη είχε ήδη εισβάλλει στη σκηνή του Bakersfield. Eκεί στο Bakersfield είχαν εγκατασταθεί οι φτωχοί εσωτερικοί μετανάστες, οι "Okies" του Dustbowl (βλ "τα σταφύλια της οργής") ανακάλυψαν το twang της φθηνής Telecaster και έγραψαν την ιστορία της post Nashville Country. Ήρθαν μετά και τα ultra twangy είδη όπως το surf και κάποιοι τύποι σαν τον Buddy Holly και έβαλαν τα τελευταία καρφιά στο φέρετρο.

Τα 50s ήταν η εποχή του μεταμοντερνισμού, των τολμηρών σχεδίων και του διαστήματος. Η Fender εκπροσωπούσε αυτή την τάση. Οι πωλητές της χλεύαζαν τη Gibson που είχε μείνει κολλημένη στο παρελθόν προσπαθώντας να κάνει τις καινούργιες συμπαγείς κιθάρες μια σχεδιαστική απομίμηση των Jazz σκαφών των προηγούμενων 10ετιών. Αυτή η χλεύη ήταν που έσπρωξε την Gibson στις ριζοσπαστικές κατασκευές, στις Explorers και στις Flying Vs.

Tέλος δεν είναι τυχαίο που η "χρυσή εποχή" των Les Pauls ξεκίνησε περίπου 10 χρόνια μετά την κατασκευή τους. Κι εγώ το έχω παρατηρήσει, τουλάχιστον στις Custom Shop, ότι ο ήχος αλλάζει αρκετά την πρώτη 5ετία. Η κιθάρα χάνει τον brittle χαρακτήρα στα πρίμα, αλλάζει στον χαρακτηριστικό "μεσαίο" χαρακτήρα. (Θα έλεγα ότι κουφαίνομαι σιγά σιγά, αλλά πλέον έχω 2 στις 2 που συνέβη ακριβώς το ίδιο tonal shift).

@kosthrash LAMB OF F'N'G GOOOOOOOOOOOOOD!!!!
 
Κι εγώ το έχω παρατηρήσει, τουλάχιστον στις Custom Shop, ότι ο ήχος αλλάζει αρκετά την πρώτη 5ετία. Η κιθάρα χάνει τον brittle χαρακτήρα στα πρίμα, αλλάζει στον χαρακτηριστικό "μεσαίο" χαρακτήρα. (Θα έλεγα ότι κουφαίνομαι σιγά σιγά, αλλά πλέον έχω 2 στις 2 που συνέβη ακριβώς το ίδιο tonal shift).
Ω ρε συ, δε θα μπορουσες να το περιγραψεις καλυτερα…
Μια απο τα ιδια…τα χα βαλει με τα αυτια μου η φαντασια μου οργιαζε… απο καλωδια εως ανια…:ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO:
 
ολες ομορφες!!!στο τσακ ειμαι και γω να αποκτησω μια...μιας κα βαριεμαι πλεον τις superstrats με τα FR θελω μια les paul μιας και ποτε δεν ειχα...
 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top