. Το ΑΙ, στη σημερινή του μορφή, έχει σοβαρά δομικά προβλήματα που το καθιστούν ασύμφορο και μη βιώσιμο μακροπρόθεσμα.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ΑΙ είναι η ενεργειακή της ακόρεστη πείνα. Δεν μιλάμε απλώς για ρεύμα. Μιλάμε για Data Centers που καταναλώνουν ενέργεια ίση με μικρές πόλεις, μόνο και μόνο για να "εκπαιδεύσουν" ή να "τρέξουν" ένα μεγάλο γλωσσικό μοντέλο.
Η εκπαίδευση γίνεται όλο και πιο ακριβή. Όπως ακριβώς και με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) όπου το κόστος συντήρησης και αποθήκευσης είναι ο κρυφός "βραχνάς", έτσι και στην ΑΙ το κόστος συντήρησης των servers και η αέναη κατανάλωση ενέργειας δεν πρόκειται να αντισταθμιστούν από το κέρδος. Πρόκειται για μια επένδυση που δίνει ψηφιακό προϊόν με τεράστιο πραγματικό κόστος.
Τι θα συμβεί όταν όλοι έχουν πρόσβαση σε εργαλεία ΑΙ και η παραγωγή περιεχομένου (κείμενα, εικόνες, κώδικας) εκτοξευθεί στο άπειρο; Θα υπάρξει υπερπαραγωγή περιεχομένου που θα γίνει άμεσα άχρηστο.
Όταν το "τέλειο" περιεχόμενο μπορεί να παραχθεί από έναν αλγόριθμο σε δευτερόλεπτα, η αξία του ίδιου του περιεχομένου, και κατ' επέκταση, η επένδυση που έγινε για να δημιουργηθεί ο αλγόριθμος, θα καταρρεύσει. Οι εταιρείες θα βρεθούν με δισεκατομμύρια επενδεδυμένα σε μια τεχνολογία που παράγει μόνο θόρυβο.
Η ΑΙ δεν υποκαθιστά, αλλά υπονομεύει την ουσία της δημιουργίας.
Οι επενδύσεις σήμερα στρέφονται αποκλειστικά στους αλγορίθμους. Αυτό σημαίνει αποεπένδυση από τον πρωτογενή τομέα (χειρωνακτική εργασία, γεωργία, υποδομές) και από την ουσιαστική έρευνα και τις τέχνες. Γιατί να χρηματοδοτήσεις έναν νέο ζωγράφο ή έναν επιστήμονα που θα κάνει 10 χρόνια να ανακαλύψει κάτι, όταν μπορείς να "μιμηθείς" το αποτέλεσμα με το ΑΙ;
Αυτό είναι καταστροφικό: Χωρίς ουσιαστική ανθρώπινη επένδυση στην κριτική σκέψη, την πρωτογενή έρευνα και το περιβάλλον, η ΑΙ απλά ανακυκλώνει ό,τι ήδη υπάρχει. Θα χάσουμε την ικανότητα για πραγματική, ρηξικέλευθη καινοτομία – αυτή που δεν μπορεί να προβλεφθεί από κανένα μοντέλο.
Η ΑΙ μοιάζει με μια "φούσκα" που παράγει ψηφιακό χρυσό με τεράστιο ενεργειακό κόστος, ενώ ταυτόχρονα καταστρέφει τις βάσεις της ανθρώπινης δημιουργίας και της οικονομίας (Πρωτογενής Τομέας). Η τελική της αξία, αν δεν αλλάξει ριζικά το μοντέλο, θα είναι αρνητική για την κοινωνία και ασύμφορη για τις ίδιες τις εταιρείες.