Ε, διάβασα το thread και είπα να μπω στη σελίδα για να καταλάβω τι παίζει. Λοιπόν. Η όλη διαδικασία μου πήρε 3-5 λεπτά. Έγραψα στο gemini τι θέλω και μου έγραψε τους στίχους, μετά περιέγραψα το τραγούδι πως στο θέλω στο αντίστοιχο πεδίο. Σας παραθέτω τα δεδομένα που έδωσα και το αποτέλεσμα.
¨-
γράψε μου στίχους στα αγγλικά που να μιλάνε για πουλιά που δεν είχαν φωνή αλλα ούρλιαζαν και ο κόσμος ξεσηκώθηκε ενάντια στην καταπιεσμένη κυβέρνηση που δρούσε υπό φιλολαϊκό καπιταλιστικό προσωπείο και ένας χοντρός βιολιστής έπαιζε και κατέρρεαν οι ουρανοξύστες των εταιρειών και ο θεός γελούσε. για να φτιάξω τραγούδι στο suno
Αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον και δυναμικό concept! Εδώ είναι μερικοί στίχοι στα Αγγλικά, χωρισμένοι σε τμήματα (Verse, Chorus, Bridge), που προσπαθούν να αποτυπώσουν την σουρεαλιστική και επαναστατική ατμόσφαιρα που περιέγραψες:
The Screaming Silent Birds 
Verse 1
The birds of the city, they flew on the wire, Not a chirp, not a song, just a silent, cold fire. They had no vocal cords, but a noise in their throat, A desperate, sharp sound that the weak government wrote Off as just wind, as the market's soft sigh, While wearing the mask of the Populist Lie. "For the people, for profit," the false slogan rang, And down in the alleys, the silent birds sang—
Chorus
Oh, the scream, it erupted from throats made of glass, A primal, pure fury that couldn't quite pass Unnoticed this time, no, the concrete would shake! The people looked up and they started to wake. The Skyscrapers trembled, the corporate steel bent, As a sound not of music, but anguish, was sent Through the cold, empty heart of the capitalist scheme, Fueling the fire of a revolutionary dream!
Verse 2
Then out from the shadows, a figure appeared, A chubby old fiddler, whose presence was feared By none but the powerful, the slick men in suits. He pulled at the strings, not for melodies' roots, But a screeching cacophony, wild and undone, A soundtrack to chaos, beneath the cold sun. As his bow sliced the air, and the fiddle would cry, The corporate towers crumbled against the dark sky.
Bridge
The glass and the mortar, they rained down like tears, A century of greed disappearing in fears. And high above the smoke, where the blue turned to grey, A booming sound echoed the death of the day. A deep, rumbling laugh from a force unseen, The Architect chuckled at what had just been. The God of the forgotten, who finally saw The downfall of kingdoms built purely on awe.
Έκανα τα lyrics κόπυ πάστε και στο style έγραψα : Ambient with rock metal elements and an operatic section with children's voices of a chorus and electric violin solo and song changes from 4/4 to 5/4
Τσάμπα μου φαίνεται 50 χρόνια, σπούδαξα, έπαιξα, έστησα μουσική. Μα δε μου το έλεγε κανένας δηλαδή, με αφήσατε να παιδεύομαι αφού τα ΚΣΕΡΑΤΕ;
Τα σχόλιά μου. Εντάξει, είναι ξεκάθαρα εντυπωσιακό να βγεί αυτό γράφοντας ότι κατέβαινε στο μυαλό μου χωρίς σκέψη γιατί πραγματικά όταν έγραφα τα δεδομένα έγραφα τελείως αυθόρμητα. Βέβαια, δεν έκανε όλα όσα του είπα, προφανώς δεν έχει τη δυνατότητα ακόμα ή μπορεί αν την έχει στην πλήρη έκδοση. Μου είναι ξεκάθαρο το ότι άμα δουλέψω με αυτό πιο εκτενέστερα στην επι πληρωμής έκδοση, θα μου δώσει τρελή βάση για να δουλέψω και να εκμεταλλευτώ τις γνώσεις ενορχήστρωσης που απέκτησα όλα αυτά τα χρόνια και να προσθέσω δικά μου πράγματα και ήχους από τη συλλογή μου και είμαι σίγουρος ότι η φάση με τα μουσικά προγράμματα θα γίνει στο μέλλον πιο integrated. Αφού το DAW σου μοιραία θα σου δίνει τις δυνατότητες μέσα. Και θα δουλεύουμε ούτως ή άλλως αποκλειστικά με πλατφόρμες.
Δεν ξέρω αν με φοβίζει η με εξιτάρει, πάντως είναι το πιο γρήγορο δημιουργικό πράγμα που έκανα στη ζωή μου, η διαδικασία ήταν αστραπιαία.
Μήπως όμως δεν είναι το αποτέλεσμα με ΑΙ όπως μας την έχουμε πει και την έχουμε αντιληφθεί.
Μήπως τελικά ετοίμασαν την ΑΙ και η ΑΙ είναι ψέμα και καλλιεργούν εκατομμύρια ανθρώπους - ταλέντα κλωνοποιώντας τους και εκπαιδεύοντας τους και τους έχουν σκλάβους σε ένα νησί, μουσικούς, τραγουδιστές και μέσω κβαντομηχανικής επεξεργασίας του χρόνου από την εξωγήινη τεχνολογία του Ροσγουελ μας δίνουν τόσο γρήγορα αποτέλεσμα το οποίο επιτυγχάνεται στη διάστασή τους πολύ πιο αργά από ότι εμείς το λαμβάνουμε? Το θέμα θέλει διερεύνηση και χρειαζόμαστε απαντήσεις.
Σε ζωγραφική όμως, γλυπτική, γενικά σε μη παραστατικές τέχνες.. τέλος ! 
