Σπουδαίες εποχές στην μουσική ιστορία, μία συζήτηση

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Ξεκινάω αυτό το νήμα με σκοπό να ανταλλάξουμε απόψεις κατά πόσο κάποια δεκαετία ή αιώνας κτλ. μας εκφράζει μουσικά παραπάνω. Δεν είναι μόνο για τους "ειδικούς" αλλά για όλους που έχουν μία άλφα αγάπη για την μουσική.
Δεν επεκτείνομαι και στην γεωγραφία, γιατί πιθανότητα τα άτομα εδώ έχουμε κυρίως ακούσματα ελλαδο-ευρωπαϊκο-αμερικανικα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως κάποιος μπορεί να αγαπάει μουσικές και από άλλες μεριές της γης.

Ενδιαφέρον έχει να πούμε και γιατί, όσο γίνεται, γιατί μία καλύτερη ερώτηση απ'το τί μας αρέσει, είναι το γιατί μας αρέσει.

Φυσικά υπάρχει το λεγόμενο survivor bias στα τραγούδια και μπορεί να νομίζουμε πως ήταν όλα μέλι-γάλα κάποια περίοδο της ιστορίας, ενώ υπήρχαν και μέτρια ή χάλια τραγούδια, απλά δεν τα ακούμε πλέον.

Ας συζητήσουμε λοιπόν.

 

[manosx]

Σε metal καφριλες, η χρονια 90- 91 ηταν γ@μ@τη, με αλμπουμαρες να σκανε η μια κετα την αλλη, Rust in Peace, Painkiller, Arise, Coma of souls, κοντευε να μας πεσει το κεφαλι απο το headbanging.


On a more serious note, ο 18ος αιωνας που περιλαμβανει τα εργα των Bach, Handel, Scarlatti, Mozart κλπ ειναι το peak της μουσικης. Καθε ειδος μουσικης βεβαια εχει την εποχη της ακμης του, αλλα η αντιληψη συνολικα της μουσικης ως το σημειο αναφορας για το πολιτιστικο επιπεδο της ιδιας της κοινωνιας ηταν γνωρισμα εκεινης της εποχης, και δεν θα ξαναερθει, σιγουρα οχι με μαλλιαδες που χτυπιουνται σαν τους πρωτους που αναφερα

 

[Nekkon]

Στην K-pop και την trap, ζούμε την peak δεκαετία. Έζησα τη μισή μου ζωή ώστε να μπορούν τα θηλυκά δεκατριάχρονα να με πρήζουν για την πρώτη () και τα αρσενικά δεκατριάχρονα για τη δεύτερη ()

 

[Jet72]

Ως έφηβος μεγάλωσα στα 80s. Τώρα πιάνω τον εαυτό μου να ψάχνεται περισσότερο με τα 70s, ίσως γιατί εκεί υπήρχε η μήτρα για όλα αυτά που δέκα χρόνια μετά σκάσανε σαν έκρηξη με την κατάληψη των παραγωγών από τα σύνθια. Στα 70s τα πράγματα είχαν περισσότερη μελωδία, δυνατότερες αρμονίες και περισσότερο groove. Μεγάλη συζήτηση.

 

[MGs]

Προσωπικά απο μέσα/τέλη 60s μέχρι μέσα/τέλη 70s καλύπτω μεγάλο μέρος των μουσικών μου προτιμήσεων.

Οι περισσότεροι RnR,Blues,Soul,RnB,μύθοι είναι ακόμη παραγωγικοί,το funk είναι σε καλό momentum και αρχίζει να παίρνει και δείγματα απο άλλα είδη,όπως το ψυχεδελικό rock,το rock ξερνάει τα μπάσταρδά του με ρυθμό πολυβόλου,εχουμε το british invasion,σκάνε κάτι δισκάρες με σκληρό ήχο και σολάρες και βλέπουμε και τα πρώτα δείγματα πραγματικών αναλογικών synths μέσα (rainbow - rising),όχι αυτά που είχαν οι φλώροι,με το μπαρδόν,στα 80s,χάνω λίγο jazz και swing απο τα 50s και πρίν,αλλά εκεί στην αρχή κάτι υπάρχει που καλύβει τις προσωπικές μου ανάγκες,πετυχαίνω Michael Schenker προς το τέλος 70s,o Rory βγάζει και το τελευταίο αλμπουμ που θεωρώ σημαντικό την ίδια περίοδο(top priority),o cerrone με το Supernature δείχνει πως να παίξεις ποιοτική disco παράλληλα με τις γελιότητες που ξεκινούν να εμφανίζονται και θα μεγαλουργήσουν στα 80s όπως τους Boney M και Village people π.χ,προλαβαίνω Alan Parson,ξεκινάει το punk,ναι,είμαι καλυμένος εγω παιδιά.

 

[Άγιος]

Η εποχή της οποίας η μουσική (αλλά και ο κινηματογράφος) έχει να μου πει τα περισσότερα, δηλαδή του γούστου μου με μεγάλη διαφορά από άλλες εποχές είναι από το 1990 μέχρι τις αρχές των 2000ς πάνω κάτω Αυτή η εποχή συμπίπτει με την εφηβεία μου και νομίζω δεν είναι τυχαίο, αλλά μπορεί και να είναι. Νοσταλγώ εκείνα τα χρόνια από πολλές απόψεις αν και ήταν πολύ προβληματικά για εμένα σε προσωπικό επίπεδο. 90ς... Όσο παλιώνει αυτή η δεκαετία θα αναγνωρίζεται περισσότερο, δεν είναι ακόμα αρχαία ιστορία

 

[kpeyos]

Rock: '66-'72 (Revolver-Exile on Main Street)
Glam: 1971-72 (Hunky Dory-Transformer)
Punk: '76-'79 (Rocket to Russia-London Calling)
Goth: '78-'82 (The Scream-Pornography)
Metal: '81-'86 (Iron Maiden-Master of Puppets)
Grunge: '91-'94 (Nevermind-Nirvana MTV Unplugged)

 

[MGs]

Η εποχή της οποίας η μουσική (αλλά και ο κινηματογράφος) έχει να μου πει τα περισσότερα, δηλαδή του γούστου μου με μεγάλη διαφορά από άλλες εποχές είναι από το 1990 μέχρι τις αρχές τον 2000ς πάνω κάτω Αυτή η εποχή συμπίπτει με την εφηβεία μου και νομίζω δεν είναι τυχαίο, αλλά μπορεί και να είναι. Νοσταλγώ εκείνα τα χρόνια από πολλές απόψεις αν και ήταν πολύ προβληματικά για εμένα σε προσωπικό επίπεδο. 90ς... Όσο παλιώνει αυτή η δεκαετία θα αναγνωρίζεται περισσότερο, δεν είναι ακόμα αρχαία ιστορία

Λογικά είμαστε συνομήλικοι.
Νοσταλγώ και εγώ εκείνα τα χρόνια της εφηβείας,μου εχουν μείνει ακόμη κάποια κατάλοιπα,αν και λίγο αργότερα με την πρώτη μου σχέση,εκτός το οτί με σουλούπωσε λίγο,άρχισε να υποχωρεί η ακμή και είδα σαφές βελτίωση σε όλα τα επίπεδα.
Σταμάτα αυτά τα πεσιμιστικά,για πολλούς προβληματικά ήταν τα πρίν,αυτά και τα μετέπειτα,νιώθεις λίγο καλύτερα τώρα?

Rock: '66-'72 (Revolver-Exile on Main Street)
Glam: 1971-72 (Hunky Dory-Transformer)
Punk: '76-'79 (Rocket to Russia-London Calling)
Goth: '78-'82 (The Scream-Pornography)
Metal: '81-'86 (Iron Maiden-Master of Puppets)
Grunge: '91-'94 (Nevermind-Nirvana MTV Unplugged

Δεκαετία είπαμε,για να έχουμε και έναν περιορισμό κύριοι,εδώ έχουμε σύνολο καμιά 30 χρόνια,που τα έσπασες και σε περιόδους.
Πώτς γκένεν αυτό?

 

[Άγιος]

Λογικά είμαστε συνομήλικοι.
Νοσταλγώ και εγώ εκείνα τα χρόνια της εφηβείας,μου εχουν μείνει ακόμη κάποια κατάλοιπα,αν και λίγο αργότερα με την πρώτη μου σχέση,εκτός το οτί με σουλούπωσε λίγο,άρχισε να υποχωρεί η ακμή και είδα σαφές βελτίωση σε όλα τα επίπεδα.
Σταμάτα αυτά τα πεσιμιστικά,για πολλούς προβληματικά ήταν τα πρίν,αυτά και τα μετέπειτα,νιώθεις λίγο καλύτερα τώρα?

Καλά είμαι! Απλά αυτές οι συζητήσεις που με κάνουν να αναπολώ με ρίχνουν για λίγο, είναι μέχρι αν φάω μεσημεριανό...

 

[manosx]

Καλά είμαι! Απλά αυτές οι συζητήσεις που με κάνουν να αναπολώ με ρίχνουν για λίγο, είναι μέχρι αν φάω μεσημεριανό...

Ειναι μεχρι να σκεφτεις το ποσο εχουν χαλασει τα σουβλακια, τα αναψυκτικα και οι σοκολατες απο τα 90ies, μετα θα σε ριχνει και το μεσημεριανο

 

[Grey]

Πέρα από γούστα και εμπειρίες,τα 90's είναι το μεγάλο μουσικό χωνευτήρι.
Στη δεκαετία του 60 ανακαλύψαμε τον ηλεκτρικό ήχο και τις απεριόριστες δυνατότητες που αυτός προσέφερε,του 70 μπήκαν τα γερά θεμέλια της ροκ από μουσικούς πολύ μπροστά από την εποχή τους,του 80 έφτασε στα άκρα της σε ότι αφορά το σκληρό ήχο αλλά και την εμπορικότητα γενικά,στη δεκαετία του 90 όμως η πληρότητα του μουσικού ιδιώματος που λατρεύουμε έφτασε στα απόλυτα ύψη της.Δεν υπήρχε κάτι καινούριο που έμελλε πια να παιχτεί,όλα ήταν εκεί.

Θα ψήφιζα αυτή τη δεκαετία έτσι κι αλλιώς βέβαια,αφού το σωτήριο έτος 1992 ήχησαν οι πρώτες νότες του Pull Me Under.