Shark Guitars - Θα μας τρελάνουν οι Τούρκοι...

[John Goumis]

Εντυπωσιακό και μπράβο τους για τις καινοτομίες, αλλά όπως έγραψα και στο πρώτο μου ποστ στο thread περί "Λαμπατους ενισχυτές ως είδος πολυτελείας", εφόσον μιλάμε για μια Αγορά που βασίζεται σε 50s τεχνολογία και σε "ιερές συνταγές", όσο υπάρχουν αυτά θα υπάρχουν και οι λαμπατοι, είναι μέρος της εμπειρίας.

Αν οι κιθάρες πχ πλέον έβγαιναν με ενσωματωμένες τεχνολογίες όπως κάνει ο τύπος εδώ, με OD pedals πχ και γιατί όχι με ολόκληρο modelling ενσωματωμένη σύστημα, και αυτές οι κιθάρες actually πουλούσαν, τότε ναι οι λαμπατοι ενισχυτές θα μας χαιρετούσαν.

Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ γιατί η μουσική αυτή καθεαυτή έχει μείνει στάσιμη από τα 90s και μετά, και όποια καινοτομία ήταν να γίνει μέχρι να επέλθει αυτή η στασιμότητα, έγινε.

Αν υπήρχε γραμμική εξέλιξη στην μουσική, όλοι σήμερα θα παίζαμε με τις κιθάρες του φιλτατου Τούρκου, όπως ακριβώς κάποτε στα 80s ο κόσμος έσκαβε τις κιθάρες του για να βάλει διπλούς μαγνήτες, μπαταρίες και Floyd Rose γιατί χωρίς αυτές τις μοντες, οι 60s Stratocaster τους τους ήταν "άχρηστες", αφού δεν μπορούσαν να παίξουν τα νέα είδη μουσικής που είχαν δημιουργηθεί τότε.

Αντί αυτού η κατάρρευση της μουσικής βιομηχανίας λόγω του ίντερνετ και της υπερπροσφοράς έχει καταστήσει τους τελευταίους πραγματικούς ροκ σταρς, ο νεότερος να είναι πάνω από 60 χρόνων, οπότε οποιαδήποτε καινοτομία βγει μετά από αυτή την γενιά μουσικών δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει εύκολα

 

[kpeyos]

Αντί αυτού η κατάρρευση της μουσικής βιομηχανίας λόγω του ίντερνετ και της υπερπροσφοράς έχει καταστήσει τους τελευταίους πραγματικούς ροκ σταρς, ο νεότερος να είναι πάνω από 60 χρόνων, οπότε οποιαδήποτε καινοτομία βγει μετά από αυτή την γενιά μουσικών δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει εύκολα

Ροκ σταρς έτσι κι αλλιώς υπήρξαν γαι μισό αιώνα. To πρώτο φλάουτο φτιάχτηκε πριν 40.000 χρόνια. Η μουσική είναι κομμάτι της ανθρώπινης εξέλιξης και υπερβαίνει τα φράγκα και τις γκόμενες.

Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ γιατί η μουσική αυτή καθεαυτή έχει μείνει στάσιμη από τα 90s και μετά, και όποια καινοτομία ήταν να γίνει μέχρι να επέλθει αυτή η στασιμότητα, έγινε.

Εγώ το αντίθετο νομίζω συνέβαινε. Οι καινούργιες τεχνολογίες ήταν αυτές που μας έδιναν την καινούργια μουσική: Θα υπήρχε ροκ χωρίς ηλεκτρικές κιθάρες; Metal χωρίς πετάλια και high gain ενισχυτές; Hλεκτρονική μουσική χωρίς Synthesizers? Οι U2 χωρίς delay; Η Βρετανική σκηνή των 80s χωρίς την Eventide; Το hip-hop χωρίς τα drum machines; To drum n base χωρίς Atari και Amiga;

Αυτό νομίζω συμβαίνει τώρα: Φτάσαμε κατ' αρχάς σε ηχητικό τέλμα.

 

[manosx]

Το βασικο ειναι να πεφτουν τα λεφτα. Αν πεφτουν λεφτα, και τεχνη γινεται και απ' ολα. Διαφορετικα, τιποτα δεν προχωραει.

Ο κινηματογραφος ειναι αλλο ενα παραδειγμα. Οταν πηγαινε ο κοσμος στις αιθουσες αβερτα, βγαιναν και ενα καρο ταινιαρες, δεν τις προλαβαινες. Τωρα αντιθετα, που εχει κωλοκατσει ο κοΖμος στον καναπε με Νετφλιξ, βγαινουν δεκα δεκα οι σειρες. Και η ιδια η φορμα αλλαζει, προσφατα αναφερε σε συνεντευξη ο ΝτιΚοπρια οτι τους εβαλαν χερι απο το Νετφλιξ να ξεκινανε τα πιστολιδια στο πενταλεπτο, αλλιως την εχει σφαξει την ταινια ο καναπεδοθεατης, και εχει παει στο επομενο κουτακι


Οπως καταλαβαινετε, αριστουργηματα σαν τα εργα του Λεονε, με τον αργο ρυθμο που καθηλωνει, δεν θα ξαναδουμε. Οπως και στη μουσικη το ιδιο, αντε κανα τραπ σκουπιδακι, κανα eurovision meme με κοτες να κακαριζουν και τετοια, και μεχρι εκει.

 

[kpeyos]

Το βασικο ειναι να πεφτουν τα λεφτα. Αν πεφτουν λεφτα, και τεχνη γινεται και απ' ολα. Διαφορετικα, τιποτα δεν προχωραει.

To να ξεκινάς απ' τα φράγκα, ποτέ δεν έδωσε τίποτα. Όλα ξεκίνησαν από υποκουλτούρες, ακόμη και η σημερινή trap.

Οπως καταλαβαινετε, αριστουργηματα σαν τα εργα του Λεονε, με τον αργο ρυθμο που καθηλωνει, δεν θα ξαναδουμε. Οπως και στη μουσικη το ιδιο, αντε κανα τραπ σκουπιδακι, κανα eurovision meme με κοτες να κακαριζουν και τετοια, και μεχρι εκει.

Οι εποχές αλλάζουν δεν είναι η μουσική και το σινεμά. Όποιος έχει παιδιά μου λέει ότι όλα είναι στα όρια της διάσπασης προσοχής. Άνθρωποι που δεν κατάφεραν ποτέ να διαβάσουν ένα ολόκληρο βίβλιο, θα κάτσουν να ασχοληθούν με βαρύ περιεχόμενο που θέλει υπομονή;

προσφατα αναφερε σε συνεντευξη ο ΝτιΚοπρια οτι τους εβαλαν χερι απο το Νετφλιξ να ξεκινανε τα πιστολιδια στο πενταλεπτο

Νομίζω η απάντηση εδώ έρχεται στην ακόλουθη αξέχαστη συνέντευξη

 

[GRINDIGO]

Εντυπωσιακό. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι η μεγαλύτερη καινοτομία στην φετινή ΝΑΜΜ είναι αυτό

 

[manosx]

To να ξεκινάς απ' τα φράγκα, ποτέ δεν έδωσε τίποτα. Όλα ξεκίνησαν από υποκουλτούρες, ακόμη και η σημερινή trap.

Καλα, οι τραπερς τα λενε οι ιδιοι, τα λεφτα, τα κοτερα, τα ελικοπτερα κλπ κλπ.

Αλλα και οταν ημουν στις αντιστοιχες φασεις τις εποχης μου, ΠΟΤΕ δεν συναντησα underground σχημα που να μην ειχε στοχο το να γινει overground
Ειδικα τοτε που ηταν μονοδρομος το συμβολαιο με εταιρια για να κανεις εστω μια ηχογραφηση της προκοπης, ολος ο κοπος και ο στοχος ηταν να φτασει το συγκροτημα στο σημειο να το πετυχει. Και φυσικα, απωτερος στοχος - ονειρο ηταν να ζεις απο αυτο.

Αν δεν υπαρχει αυτη η προοπτικη, θα μεινεις ΤΟ ΠΟΛΥ σε κανα τζαμαρισματακι καθε πασχα και χριστουγεννα, δε θα προσπαθησεις καν. Αυτο ισχυει ΠΑΝΤΟΥ και στα παντα, αλλο ο χαβαλες και αλλο η σοβαρη προσπαθεια. Το δευτερο απαιτει μια προοπτικη, εστω και μακρυνη.

Στα περι διασπασης προσοχης, αποδειχτηκε απλα οτι το μεσο δεν ειναι απλα το μηνυμα, αλλα διαμορφωνει και τον αποδεκτη. Η αποτομη και συνεχης εναλλαγη εικονων ειναι χαρακτηριστικο της τρελας και των παραισθησιογονων, μια τοσο εντονη εμπειρια δεν μπορει να τη συναγωνιστει η μουσικη. Αυτος δε που τη βιωνει, κινδυνευει να εχει και την καταληξη των τρελων και των ναρκομανων, aka ολικο καψιμο.

 

[John Goumis]

Εγώ το αντίθετο νομίζω συνέβαινε. Οι καινούργιες τεχνολογίες ήταν αυτές που μας έδιναν την καινούργια μουσική: Θα υπήρχε ροκ χωρίς ηλεκτρικές κιθάρες; Metal χωρίς πετάλια και high gain ενισχυτές; Hλεκτρονική μουσική χωρίς Synthesizers? Οι U2 χωρίς delay; Η Βρετανική σκηνή των 80s χωρίς την Eventide; Το hip-hop χωρίς τα drum machines; To drum n base χωρίς Atari και Amiga;

Αυτό νομίζω συμβαίνει τώρα: Φτάσαμε κατ' αρχάς σε ηχητικό τέλμα.

Ναι συμφωνώ, αυτό λέω και εγώ, ίσως δεν χρησιμοποίησα σωστές εκφράσεις. Οι καινούργιες τεχνολογίες έδωσαν καινούργια μουσική, πλέον δεν βγαίνει νέα μουσική (νέο είδος μουσικής) οπότε ο κόσμος στρέφεται στην ρετρολαγνεία λόγω του ότι υπάρχει πλέον ηχητικό τέλμα

 

[kpeyos]

Αλλα και οταν ημουν στις αντιστοιχες φασεις τις εποχης μου, ΠΟΤΕ δεν συναντησα underground σχημα που να μην ειχε στοχο το να γινει overground

Πού τους συνάντησες; Στην Ν. Υόρκη, στην Καλιφόρνια ή στο Λονδίνο;

Γιατί αλλιώς φαντάζομαι μιλάμε για γραφικές περιπτώσεις

(πλάκα κάνω, τα όνειρα είναι δωρεάν)

 

[tubarao]

Ροκ σταρς έτσι κι αλλιώς υπήρξαν γαι μισό αιώνα. To πρώτο φλάουτο φτιάχτηκε πριν 40.000 χρόνια. Η μουσική είναι κομμάτι της ανθρώπινης εξέλιξης και υπερβαίνει τα φράγκα και τις γκόμενες.

Ημισοβαρα: Και τί αλλο ειναι η ανθρωπινη εξελιξη εκτος απο καινουριοι/καλυτεροι τροποι για να φτασεις στα λεφτα ή/και στις γκομενες;

To να ξεκινάς απ' τα φράγκα, ποτέ δεν έδωσε τίποτα. Όλα ξεκίνησαν από υποκουλτούρες, ακόμη και η σημερινή trap.

Οι εποχές αλλάζουν δεν είναι η μουσική και το σινεμά. Όποιος έχει παιδιά μου λέει ότι όλα είναι στα όρια της διάσπασης προσοχής. Άνθρωποι που δεν κατάφεραν ποτέ να διαβάσουν ένα ολόκληρο βίβλιο, θα κάτσουν να ασχοληθούν με βαρύ περιεχόμενο που θέλει υπομονή;

Νομίζω η απάντηση εδώ έρχεται στην ακόλουθη αξέχαστη συνέντευξη

Ο φρανκ σε αυτη τη συνεντευξη εξηγει με ποια διαδικασια τα (αρχικα) φραγκα εφταναν στον καλλιτεχνη ωστε να μπορει να εχει εστω μια ευκαιρια να παραμεινει καλλιτεχνης. Η διαδικασια εχει αλλαξει σημερα, κυριως γιατι δεν χρειαζεται την εγκριση της οποιας εταιρειας για να κυκλοφορησει κατι.

Για τις υποκουλτουρες που λες δικιο εχεις (και το εξηγει ο φρανκ στην παρακατω συνεντευξη) αλλα τί αλλο ειναι η καθε υποκουλτουρα εκτος απο προσπαθεια να φτιαχτει μια αγορα; Ειτε εχεις το κλαμπ που πουλας ποτα και λαιβ μουσικη, ειτε εχεις το μαγαζι με τα ρουχα που ψωνιζει η ταδε υποκουλτουρα, ειτε εχεις τη μπαντα που πουλαει την ιδια τη μουσικη. Δυστυχως ολα αυτα εχουν κοστος, οποτε...



Και ο ιδιος ο φρανκ κατεληξε με πολλα λεφτα και πολλες γκομενες ε, σημαντικο και αυτο.

Πού τους συνάντησες; Στην Ν. Υόρκη, στην Καλιφόρνια ή στο Λονδίνο;

Γιατί αλλιώς φαντάζομαι μιλάμε για γραφικές περιπτώσεις

(πλάκα κάνω, τα όνειρα είναι δωρεάν)

Γραφικες περιπτωσεις ειναι ετσι κ αλλιως (μεχρι να μην ειναι οταν ερθει η επιτυχια πχ) αλλα τί εννοεις; οτι στο λονδινο, ν υορκη, λος αντζελες σε παιρνει περισσοτερο να εχεις μπαντα και να μην ψαχνεις την επιτυχια; Νομιζω εκει σε παιρνει ακομα λιγοτερο ακριβως γιατι οντως υπαρχει ελπιδα/τροπος . Βεβαια η αγορα εκει μπορει ισως να κανει βιωσιμη μια underground μπαντα, αλλα και παλι μεγαλο ισως.

 

[kpeyos]

Ημισοβαρα: Και τί αλλο ειναι η ανθρωπινη εξελιξη εκτος απο καινουριοι/καλυτεροι τροποι για να φτασεις στα λεφτα ή/και στις γκομενες;

Το τί κάνει και κυρίως τί κρατάει ευτυχισμένο έναν άνθρωπο είναι αντικείμενο μελέτης που ξεπερνά τα όρια ενός forum post. Αλλά ας πούμε ότι προς το παρόν η επιστήμη συμφωνεί ότι είναι παραπάνω από αυτά. Η μουσική συγκεκριμένα είναι απείρως πιο σημαντική όταν μέσα από αυτήν μπορείς να εκφράσεις μια χαρά ή ακόμη κι ένα πένθος το οποίο ξεπερνά τις ακόμη και σήμερα περιορισμένες δυνατότητες της λεκτικής επικοινωνίας.

Ο φρανκ σε αυτη τη συνεντευξη εξηγει με ποια διαδικασια τα (αρχικα) φραγκα εφταναν στον καλλιτεχνη ωστε να μπορει να εχει εστω μια ευκαιρια να παραμεινει καλλιτεχνης. Η διαδικασια εχει αλλαξει σημερα, κυριως γιατι δεν χρειαζεται την εγκριση της οποιας εταιρειας για να κυκλοφορησει κατι.

Ο Frank ζούσε στο επίκεντρο μιας κατάστασης που έτσι κι αλλιώς ευνοούσε ελάχιστους. Γεννημένος στο Hollywood μέσα σε γειτονιά με μουσικούς και καλλιτέχνες. Στην ίδια γειτονιά έγινε iconic μέχρι κι ο Captain Beefheart, που αν ζούσε σε καμιά βαρβαρική εσχατιά της αυτοκρατορίας, θα τον είχαν κλείσει σε ίδρυμα από τα 12.

Παρόλα αυτά θυμάμαι και συνεντεύξεις του Albini στην χρυσή εποχή της βιομηχανίας -αυτή του CD- να εξηγεί πώς το παιχνιδί είναι στημένο έτσι ώστε να μη μένει φράγκο στους μουσικούς. Ότι έβγαινε από πωλήσεις, ακόμη κι απ τις συναυλίες πήγαινε σε "έξοδα προώθησης", δηλαδή σε bonus μεγαλοστελεχών.

τί εννοεις; οτι στο λονδινο, ν υορκη, λος αντζελες σε παιρνει περισσοτερο να εχεις μπαντα και να μην ψαχνεις την επιτυχια;

Το αντίθετο. Αν είσαι σε αυτές τις πόλεις έχεις δικαίωμα στο όνειρο. Αν είσαι στην Ελλάδα και σκέφτεσαι ότι έχεις ελπίδα είσαι (και ήσουν) τόσο γραφικός που δεν αξίζεις αναφοράς. (εκτός κι αν παίζεις κανα αρχαιοελληνικό black metal σαν τους Rotting Christ)

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Και ο Μπρους Λι είχε πει να μην δίνεις πολύ σημασία στα fads. Το συνδέω με την άποψη του Βάι να βρεις σε τι είσαι καλός και να το μεγεθύνεις σε εξτρίμ βαθμό. Βέβαια το σχόλιο μου είναι, αρκεί να μην είναι πολύ στενή η ικανότητα, one-trick pony. Αν υπάρχει και εύρος υπάρχει και μέλλον.

Η ουσία της μουσικής είναι η ισορροπία ανάμεσα σε κάτι προβλέψιμο και κάτι απρόσμενο. Και consonance & dissonance. Ωραίο το σχόλιο Ζάππα: "μουσική με μόνο consonance είναι σαν να βλέπεις ταινία με μόνο good guys".

 

[tubarao]

Το τί κάνει και κυρίως τί κρατάει ευτυχισμένο έναν άνθρωπο είναι αντικείμενο μελέτης που ξεπερνά τα όρια ενός forum post. Αλλά ας πούμε ότι προς το παρόν η επιστήμη συμφωνεί ότι είναι παραπάνω από αυτά. Η μουσική συγκεκριμένα είναι απείρως πιο σημαντική όταν μέσα από αυτήν μπορείς να εκφράσεις μια χαρά ή ακόμη κι ένα πένθος το οποίο ξεπερνά τις ακόμη και σήμερα περιορισμένες δυνατότητες της λεκτικής επικοινωνίας.

Ωπα, η ευτυχια τωρα μπηκε στη συζητηση. Εγω ειπα απλα για "ανθρωπινη εξελιξη" και το ειπα ετσι κ αλλιως ημισοβαρα. Και πού κολλαει η ευτυχια στην ανθρωπινη εξελιξη; Ειναι δεδομενο οτι ειμαστε πιο ευτυχισμενοι απο τον πιθηκο εκεινη τη στιγμη ακριβως πριν ανακαλυψει τί αλλο μπορει να κανει με το κοκκαλο; Και νομιζω οτι ο τι εχει να κανει με εξελιξη ηρθε αποκλειστικα μεσω της γλωσσας, δηλαδη ποτε κανενας δεν ακουσε ή παρηγαγε εναν ηχο ο οποιος πηγε την ανθρωποτητα μπροστα. Η αναλυση αυτου του ηχου μετα μπορει και αυτο γινεται αποκλειστικα με τις δυνατοτητες που μας δινει η γλωσσα.

Ο Frank ζούσε στο επίκεντρο μιας κατάστασης που έτσι κι αλλιώς ευνοούσε ελάχιστους. Γεννημένος στο Hollywood μέσα σε γειτονιά με μουσικούς και καλλιτέχνες. Στην ίδια γειτονιά έγινε iconic μέχρι κι ο Captain Beefheart, που αν ζούσε σε καμιά βαρβαρική εσχατιά της αυτοκρατορίας, θα τον είχαν κλείσει σε ίδρυμα από τα 12.

Ο φρανκ δεν ηταν γεννημενος στο χολυγουντ και γενικα ηταν αουτσαιντερ στην κοινωνια της καλιφορνιας του 50-60. Δλδ ως και φυλακη εκανε για την τεχνη του ( ισχυει, ψαξε studio z cucamonga). Βεβαια ναι, ειναι τυχερος που γεννηθηκε στη βαλτιμορη και οχι ξερω γω στη γαλλικη αλγερια ή την τσεχοσλοβακια ή στη λευκορωσια αλλα μονο ετοιμα δεν τα βρηκε, γι αυτο αλλωστε ανακαλυψε το diy πριν ακομα υπαρξει σαν σκεψη. Ο μπιφχαρτ ηταν απλα ο τρελος του χωριου που βρηκε τον ημιτρελο του χωριου (τον ζαπα) και μεσω αυτου εξασφαλισε την οποια "εικονικοτητα" του. Για τον μπιφχαρτ μιλαμε, τον ορισμο του καλτ, οχι για τον φρανκ σινατρα.
Και ο ζαπα παντως χρησιμοποιησε την τεχνη του για να εξασφαλισει προσβαση σε λεφτα και γκομενες.

Παρόλα αυτά θυμάμαι και συνεντεύξεις του Albini στην χρυσή εποχή της βιομηχανίας -αυτή του CD- να εξηγεί πώς το παιχνιδί είναι στημένο έτσι ώστε να μη μένει φράγκο στους μουσικούς. Ότι έβγαινε από πωλήσεις, ακόμη κι απ τις συναυλίες πήγαινε σε "έξοδα προώθησης", δηλαδή σε bonus μεγαλοστελεχών.

Αυτο φυσικα και ισχυει αλλα ειναι αλλη συζητηση. Και ισχυει σε καθε μερος της ζωης που συγκεντρωνονται λεφτα και αφελεις τυποι περα απο μουσικη τεχνες κλπ.

Το αντίθετο. Αν είσαι σε αυτές τις πόλεις έχεις δικαίωμα στο όνειρο. Αν είσαι στην Ελλάδα και σκέφτεσαι ότι έχεις ελπίδα είσαι (και ήσουν) τόσο γραφικός που δεν αξίζεις αναφοράς. (εκτός κι αν παίζεις κανα αρχαιοελληνικό black metal σαν τους Rotting Christ)

Σε αυτες τις πολεις ακριβως ειναι εφικτο το να κανεις καριερα. Οποτε αν αποτυγχανεις να ανεβεις οβεργκραουντ ειναι πολυ πιο ευκολο να συνειδητοποιησεις γιατι γινεται αυτο ειδικα οταν αλλοι "συναδελφοι" που ξεκινησαν απο ιδια αφετηρια με σενα το πετυχαινουν. Σε αντιθεση σε μερη στιλ ελλαδας που μπορεις να αποτυγχανεις και να μην εισαι ποτε μετριος/κακος. Ειναι το κοινο που φταιει και δεν στηριζει, ειναι η ελλαδιτσα, η μικρη αγορα, η προφορα του τραγουδιστη, και τελικα τι τα θελεις δεν ζουμε και στο λος αντζελες. Ποιος λες οτι ζει περισσοτερο στο ονειρο;

 

[Άγιος]

Καμία μη αγγλόφωνη περιοχή δεν μπορεί να παράγει πραγματικά διεθνούς φήμης καλλιτέχνες. Τα αγγλικά κουτσά στραβά και με προφορά δεν αρέσουν σε κανένα, αγγλόφωνο και μη... Οπότε το μόνο που σου μένει ως Βαλκάνιος είναι να τραγουδάς στη γλώσσα σου για ένα κλάσμα του κοινού της χώρας σου καθώς δεν θα αρέσεις σε όλους με όποιο είδος και να καταπιάνεσαι.

 

[tubarao]

Καμία μη αγγλόφωνη περιοχή δεν μπορεί να παράγει πραγματικά διεθνούς φήμης καλλιτέχνες. Τα αγγλικά κουτσά στραβά και με προφορά δεν αρέσουν σε κανένα, αγγλόφωνο και μη... Οπότε το μόνο που σου μένει ως Βαλκάνιος είναι να τραγουδάς στη γλώσσα σου για ένα κλάσμα του κοινού της χώρας σου καθώς δεν θα αρέσεις σε όλους με όποιο είδος και να καταπιάνεσαι.

Κατ αρχην δεν ισχυει αυτο και τα παραδειγματα ειναι πολλα. Κατα δευτερον χρησιμοποιεις ακριβως το επιχειρημα "τελικα τι τα θελεις δεν ζουμε και στο λος αντζελες".

 

[Άγιος]

Κατ αρχην δεν ισχυει αυτο και τα παραδειγματα ειναι πολλα. Κατα δευτερον χρησιμοποιεις ακριβως το επιχειρημα "τελικα τι τα θελεις δεν ζουμε και στο λος αντζελες".

Εντάξει υπάρχει και η Γερμανία και κλπ Σκανδιναβία που έχει πολλά παραδείγματα αλλά ξεκινάει από διαφορετική αφετηρία οσον αφορά τη γλώσσα, είναι συγγενής γλώσσα που οι περισσότεροι τη μιλάνε σε επίπεδο μητρικής... Ο κανόνας όμως για τις περισσότερες χώρες και δη τα Βαλκάνια είναι ότι το εξωτερικό το ξεχνάς αν γεννήθηκες εδώ

 

[tubarao]

Εντάξει υπάρχει και η Γερμανία και κλπ Σκανδιναβία που έχει πολλά παραδείγματα αλλά ξεκινάει από διαφορετική αφετηρία οσον αφορά τη γλώσσα, είναι συγγενής γλώσσα που οι περισσότεροι τη μιλάνε σε επίπεδο μητρικής... Ο κανόνας όμως για τις περισσότερες χώρες και δη τα Βαλκάνια είναι ότι το εξωτερικό το ξεχνάς αν γεννήθηκες εδώ

οκ, astrud gilberto, jobim, serge gainsbourg, jmj, daft punk, shakira, gojira, manu chao, bts, ramazzotti, maneskin, david guetta, air, julio iglesias κλπκλπκλπ οπως μου ρχονται.
Και σε 2 βδομαδες στο σουπερμποουλ εχει σοου μπαντ μπανι. Καταντια μεν συμφωνω αλλα...
Και δεν ειναι αναγκη να πας εξωτερικο για να εισαι επιτυχημενος καλλιτεχνης και να βγαλεις λεφτα απο αυτο οποτε...

 

[Άγιος]

οκ, astrud gilberto, jobim, serge gainsbourg, jmj, daft punk, shakira, gojira, manu chao, bts, ramazzotti, maneskin, david guetta, air, julio iglesias κλπκλπκλπ οπως μου ρχονται.
Και σε 2 βδομαδες στο σουπερμποουλ εχει σοου μπαντ μπανι. Καταντια μεν συμφωνω αλλα...
Και δεν ειναι αναγκη να πας εξωτερικο για να εισαι επιτυχημενος καλλιτεχνης και να βγαλεις λεφτα απο αυτο οποτε...

Σπουδαίοι αυτοί που αναφέρεις, δεν τους ξέρω τους πιο πολλούς, αλλά όταν λέω διεθνούς φήμης εννοώ Metallica, Beatles... ή για να μην είμαι αρχαίος ακόμα και Taylor Swift... Σιγά να μην γίνουν τέτοιες καριέρες από το Κόσοβο. Σίγουρα η αναγνώριση σε μια χώρα έστω και μικρή φτάνει και σαν χρήματα και σαν καταξίωση ποιος το αμφισβητεί αυτό

 

[tubarao]

Σπουδαίοι αυτοί που αναφέρεις, δεν τους ξέρω τους πιο πολλούς, αλλά όταν λέω διεθνούς φήμης εννοώ Metallica, Beatles... ή για να μην είμαι αρχαίος ακόμα και Taylor Swift... Σιγά αν μην γίνουν τέτοιες καριέρες από το Κόσοβο. Σίγουρα η αναγνώριση σε μια χώρα έστω και μικρή φτάνει και σαν χρήματα και σαν καταξίωση ποιος το αμφισβητεί αυτό

ρε συ δυστυχως ζουμε σε εναν κοσμο πλεον που πιο πολλοι ξερουν τον μπαντ μπανι παρα τους μεταλικα. Αλλιως θα παιζαν οι μεταλικα στο σουπερμποουλ. Τι νομιζεις οτι δειχνει το οτι δεν τους ξερεις ολους αυτους; οτι δεν ειναι επιτυχημενοι;

 

[odis13]

ή για να μην είμαι αρχαίος ακόμα και Taylor Swift... Σιγά να μην γίνουν τέτοιες καριέρες από το Κόσοβο.

Ουτε βαλτός να ήσουνα ρε 'Αγιε

Dua Lipa - Wikipedia

en.wikipedia.org

(ok την καριέρα προφανώς την έκτισε στην Αγγλία, αλλά και πάλι ήταν αστεία η σύμπτωση)

 

[MGs]

Βασικά δέν είναι η διαφορετική γλώσσα το πρόβλημα,η έλλειψη φαντασίας που φτάνει και ξεπερνά τα όρια της γραφικότητας φταίει και αυτό αποτελεί την βασική σου Mainstream μουσική σκηνή,σαν χώρα.