Ο Νίκος υπήρξε για μένα (και για πολλούς άλλους "παλιούς" του NOIZ) ο κιθαριστικός μας μέντορας.
Προσωπικά για κάθε μου επιλογή, τόσο τότε που εψαχνα κι εγώ εναγωνίως το κιθαριστικό "holy grail", αλλά και αρκετά αργότερα, δεν έπαιρνα να αποφασίσω αν δεν έπαιρνα πρώτα άποψη από τον Νίκο. Είτε δημόσια, είτε κατ΄ ιδίαν.
Μια φορά είχαμε καταφέρει να τα πούμε κι από κοντά στα Γιάννενα και από τότε διατηρήσαμε επαφή μόνο διαδικτυακά.
Είναι πραγματικά τεράστια απώλεια, πρωτίστως για τους δικούς του ανθρώπους, αλλά και για την κοινότητα του NOIZ, μιας και δύσκολα θα υπάρξει τέτοιος άνθρωπος που αν και πολλές φορές με τις απόψεις του (πχ περί Tonelab, partscasters, Guitar Rig κλπ) κατάφερνε να ταρακουνήσει τόσο τα "νερά", ενώ ταυτόχρονα με τη στάση και τον λόγο του κατάφερνε να ήταν πάντα ήρεμος και ενωτικός στην κοινότητα.
Επιπλέον ήταν ένας άνθρωπος, που πέραν της μουσικής του συμβολής στο NOIZ, είχε για εμάς και το ρόλο του ... "ταξιδεμένου μεγάλου ξαδέρφου" που μας μετέφερε εμπειρίες ζωής και άλλες κουλτούρες που δεν είχαμε ακόμα ζήσει. Το στίγμα του δηλαδή, δεν ήταν αμιγώς μουσικό, για αυτό και πιστεύω ότι έχει μείνει χαραγμένο βαθιά μέσα στους περισσότερους από εμάς που τον διαβάζαμε και αλληλεπιδρούσαμε μαζί του (τότε) σε καθημερινό επίπεδο.
Θα μου λείψουν πολύ οι συζητήσεις μας και οι συμβουλές του...
Καλή αντάμωση στο φως Νίκο!