γιατι ξεθάβεις πάλι το τσεκούρι του πολέμου
μα ουτε εγω παίζω με τον αντίχειρα πισω απτην ταστίερα' date='μου ειναι αδύνατο.αλλα νομίζω οτι υπάρχει και ενδιαμεση κατάσταση απτο να 'αγκαλίαζεις' την ταστιέρα.οσο για το στυλ hendrix δεν μιλάμε για 1,2 bends που κανω και εγω,στο woodstock επι 45 λεπτα δεν κουνάει τον αντίχειρα πάνω απο τη d χορδή αν καποιος απο εσάς ισχυρίζεται οτι μπορεί να παίξει ετσι πανω απο 5 λεπτα να μου στείλει το video του.
τεσπα περι ορέξεως και περι χεριών...ισως επειδη τα δαχτυλα μου είναι αδύνατα να με βολεύουν τα λεπτά μπράτσα(δεν εχω δοκιμάσει τοσα πολλά ολες κι όλες με 4 κιθάρες έχω παίξει,αυτο το sro-fat το αγνοώ).
φυσικά και δεν έχω παίξει 4 ώρες ακόρντα(ουτε συνολικα)
αλλα αρπίσματα τι εννοείς,παίζω αποκλειστικά και μονο arpeggios και θα συνεχίσω το sweep picking μεχρι τενοντίτιδας και γάγγρενας
[/quote']
Το να αγκαλιάζεις την ταστιέρα, αν έχεις χέρια-κουπιά, είναι κάτι που δεν μπορείς και να το αποφύγεις στην τελική.
Ίσα ίσα, το παράξενο είναι, πως όσοι έχουν μικρά ή αδύναμα (αρχικά) χέρια βολεύονται καλύτερα στα πιο στρογγυλά και ψωμωμένα μπράτσα. Α, παρεμπιπτόντως το SRO-FAT είναι μια ίντσα από άκρη σε άκρη (χωρίς το πάχος της ταστιέρας). Σύγκρινε με ραβδί του baseball και θα είσαι μέσα. :wink:
Κι'όμως είναι πολύ άνετο
για να παίζεις τα πάντα ακόμα και για παιδάκι (το ξέρω, γιατί το έχω τεστάρει).
Όσο για τα αρπίσματα προφανώς δεν εννοώ sweeps νεαρέ μου :lol: :lol: μιλάω για 'κανονικά' αρπίσματα που όλα τα δάκτυλα μένουν πάνω στις χορδές ταυτόχρονα.
Για να συμπληρώσω και κάτι για το σχήμα.... μακράν ο καλύτερος συνδιασμός άνεσης/κρατήματος
που έχω συναντήσει, είναι το μπράτσο της Axis, το οποίο είναι αρκετά χοντρό για να στηρίζει το χέρι, στο πάνω μέρος, αλλά είναι ασύμμετρο και πιο λεπτό στα καντίνια. Dudley Gimbel is God (σιγά μη το σχεδίασε ο Van Halen έτσι...)
