η ακριβη του κιθαρα κανει τη διαφορά...!

Σιγουρα tubarao εχει ανεβει το επιπεδο, καμια σχεση με τις τραγικοτητες των 80ies π.χ. αλλα δυστυχως υπαρχουν ακομα καυσοξυλιζοντα :ROFLMAO: οργανα, που δεν "ερχονται" με κανεναν ( λογικου κοστους και κοπου) τροπο.Σπανιζουν πια, αλλα ειναι να μη σου κατσουν.
Κοιτα αν ειναι να πεσεις σε ενα απο τα 3,4 ελαττωματικα προιοντα/ εκατομμυριο το λες και ατυχια. Αλλα δεν ειναι αυτο ομως το καυσοξυλο. Ισα ισα παιζει να στην αλλαξουν και στην εγγυηση.
Παντα μιλαμε για οργανα που τα αγοραζεις απο μαγαζι και εχουν φτιαχτει σε καποιο εργοστασιο ετσι; Τωρα αν παρεις κιθαρα απο κανα παγκο κινεζου που μολις ανοιξε το κοντεινερ και βρηκε μεσα και μια παλετα με κιθαρες αναμεσα στα ρουχα και τα usb sticks με τιμη cif 15$ το κομματι, ναι οκ ουτε για το τζακι γιατι θα προκαλεσεις ατμοσφαιρικη ρυπανση. Σαρκοφαγο απο μπετο και θαψιμο κατευθειαν.

Και πάλι βέβαια βοηθάει πάρα πολύ στις ρυθμίσεις του POD αν έχει περάσει ακριβό gear από τα χέρια σου.
Αυτο ειναι αληθεια αλλα γενικα βοηθαει να εχεις εμπειρια. Και καμμια επαφη να μην εχεις με ακριβο gear βοηθαει να εχει περασει φτηνο gear απο τα χερια σου στις ρυθμισεις του pod.
Σημασια εχει θα προσθεσω και να εχει περασει το οποιο gear στις συνθηκες που σε ενδιαφερουν. Αλλο να ρυθμιζεις boogie για να βγαλεις ηχο στο pc σου, αλλο στο δωματιο σου, αλλο στο προβαδικο και αλλο στην αδεια αποθηκη 500 τετραγωνικων. Το ιδιο αλλο σε καθε περιπτωση και για το pod.

Για όλους τους υπόλοιπους μια mid-tier κιθάρα είναι πολύ πιο VFM
Και με αυτο συμφωνω, Η καλυτερη σχεση VFM βρισκεται παντα στην μεσαιοχαμηλη κατηγορια, οχι στον πατο. Οι σκουαιερ κατα την αποψη μου κανουν για τους νεους και για τους tinkerers οι οποιοι ετσι κ αλλιως δεν ασχολουνται με VFM.

Ρε σεις πόσο με εκνευρίζει αυτό το "Tone is in the fingers". Τι θέλει να πει ο ποιητής; Ότι ένας καλός κιθαρίστας θα βρει τον ήχο του με οποιοδήποτε εξοπλισμό; Ουαου! Φοβερό.

Κράτα τον παίκτη ως σταθερά. Βγάλε από τα χέρια του Jack Pearson την Squier και βάλε μια Fender custom shop Telecaster. Ε θα βγάλει καλύτερο ήχο, τι να κάνουμε τώρα...
Οταν λεμε "Tone is in the fingers" δεν νομιζω οτι σημαινει οτι αν δωσεις στον knopfler την κιθαρα του chuck schuldiner θα ακουστει το ιδιο οπως με τη στρατ του. Σημαινει οτι καθε παικτης εχει τον δικο του τροπο που χειριζεται το ατακ της νοτας, το decay, το release, το που κοπαναει τις χορδες, το πως κανει μικροβιμπρατα, το πως μικροξεκουρδιζει την κιθαρα του. Ολα αυτα ειναι μεγαλο μερος αυτου που αντιλαμβανομαστε ως tone ακουγοντας ενα δισκο, και ναι ο knopfler θα τα εχει αυτα και στην κιθαρα του schuldiner. Αυτο νομιζω ειναι το επιχειρημα, οχι οτι ο line6 spider ακουγεται ιδιος με mesa boogie mark 1 στα σωστα δαχτυλα.
Για τον Jack Pearson μην παιρνεις και ορκο οτι θα βγαλει καλυτερο ηχο με την φεντερ. Σιγουρα βεβαια θα μας αρεσει περισσοτερο στο ματι με την φεντερ.
 
Πάντως, τώρα που τα συζητάμε, μια Squier bullet σεταρισμένη όσο πιο ψηλά γίνεται με 12άρες για slide, δεν είναι κακή ιδέα. Οι φθηνομαγνήτες με την κεραμική μπάρα κάτω από τα μεταλλικά pole pieces, είναι ιδανικοί.
 
Ο χαρακτήρας του παιξίματος κάποιου ο οποίος είναι και υπεύθυνος για το "tone is in the hands" αφορά πολύ περισσότερο το χέρι που κρατάει την πένα παρά το άλλο.

Εν ολίγοις, η δύναμη που χτυπάει κανείς τις χορδές, οι δυναμικές, η γωνία της πένας, το αν χρησιμοποιεί και δάχτυλα, με νύχια ή χωρίς, το αν η χορδή/ες θα χτυπηθεί με up ή downstroke και αν η πένα θα "σκάψει" ή θα χαϊδέψει, το muting που εφαρμόζει στις χορδές που δεν ακούγονται και πολλές άλλες λεπτομέρειες/nuances που στην πλειοψηφία τους μας έχουν γίνει εντελώς ασυνείδητες, αποτελούν το χαρακτήρα/tone.

Είναι λίγο σαν τη φωνή του καθενός μας: οι εντάσεις που χρησιμοποιούμε, η προφορά μας, η άρθρωση, οι ανάσες όταν μιλάμε κλπ. είναι πράγματα που μας είναι εντελώς ασυνείδητα αλλά και αυτά που κάνουν τη φωνή μας αναγνωρίσιμη.
 
Παντως οταν ηρθε ο Grek Koch για τη Fender, ειχε ερθει με μια custom tele που τα ξυλα λαμπιριζαν σαν ινδιανικο φυλακτο :ROFLMAO: και ειχε εκει και εναν Fender σα ψυγειο. Ξεκινησε ομως να παιζει με μια highway και εναν gdec, και λεει "θα δειτε οτι οταν παιξω με τα καλα δενθα εχει καμια φοβερη διαφορα ο ηχος", και οντως δεν ειχε.

Απο την αλλη, σε σετ απ τιμης ανω των 15 χαρτιων, εχω δει ο ηχος να γινεται απο ψιλοκαλομετριος σε τελειος μονο με αλλαγη παικτη, και δεν ηταν ασχημος ο πρωτος παικτης απλα ο δευτερος ηταν δυνατος. Χωρις καμια αλλαγη στις ρυθμισεις, και χωρις καμια αλλαγη στυλ παιξιματος, και επιπλεον μιλαμε για high gain ηχο. Μονο με το καλυτερο κοπανημα.

Αρα ο παικτης μπορει να κανει μεγαλυτερη διαφορα απο τον εξοπλισμο, φτανει βεβαια να μιλαμε για αξιοπρεπη μηχανηματα.
 
Last edited:
Παντως οταν ηρθε ο Grek Koch για τη Fender, ειχε ερθει με μια custom tele που τα ξυλα λαμπιριζαν σαν ινδιανικο φυλακτο :ROFLMAO: και ειχε εκει και εναν Fender σα ψυγειο. Ξεκινησε ομως να παιζει με μια highway και εναν gdec, και λεει "θα δειτε οτι οταν παιξω με τα καλα δενθα εχει καμια φοβερη διαφορα ο ηχος", και οντως δεν ειχε.

Απο την αλλη, σε σετ απ τιμης ανω των 15 χαρτιων, εχω δει ο ηχος να γινεται απο ψιλοκαλομετριος σε τελειος μονο με αλλαγη παικτη, και δεν ηταν ασχημος ο πρωτος παικτης απλα ο δευτερος ηταν δυνατος. Χωρις καμια αλλαγη στις ρυθμισεις, και χωρις καμια αλλαγη στυλ παιξιματος, και επιπλεον μιλαμε για high gain ηχο. Μονο με το καλυτερο κοπανημα.

Αρα ο παικτης μπορει να κανει μεγαλυτερη διαφορα απο τον εξοπλισμο, φτανει βεβαια να μιλαμε για αξιοπρεπη μηχανηματα.
O Greg Koch είπε μια ιστορία στον Beato ή στους Andertons δε θυμάμαι καλά που σε ένα live χάλασαν και οι δύο λαμπάτοι Koch που είχε και έμεινε από ενισχυτή. Ζητάει αν έχει κανείς ενισχυτή και είχε ένας έναν Boss Katana 100 στο πορτ μπαγκάζ του. Βγήκε το live λέει μια χαρά. When it comes to doing the job you can do it, but it's not the same λέει
 
When it comes to doing the job you can do it, but it's not the same λέει

Ναι, και οταν τον ειχα δει ελεγε οτι ναι μεν για εμας που ακουγαμε ο ηχος δε θα εχει διαφορα, αλλα η αισθηση για τον παικτη διαφερει. Πραγματι, οι δυναμικες στους λαμπατους διαφερουν απο τα παλαιοτερης τεχνολογιας modelling. Τολμω να πω ομως οτι με την τελευταια γενια στο στυλ Neural DSP, τα πραγματα ειναι ΠΟΛΥ καλυτερα σε αυτον τον τομεα.


Το θεμα ειναι ομως οτι ο παικταρας θα την κανει τη δουλεια με το απλα αξιοπρεπες, και ας μην το απολαμβανει ο ιδιος τοσο. Το να κανει ομως τη δουλεια και να βγαλει το φιδι απο την τρυπα το ακριβο μηχανημα, ενω παιζει ο μετριος παιχτης, αυτο δεν εχει γινει ποτε. Αυτο νομιζω οτι ειναι το νοημα της φρασης tone is in the hands
 
Imho οι λαμπατοι ενισχυτές, αλλά και τα τελευταίας γενιάς ακριβα modeling/ prrofiling μηχανήματα (όταν είναι dry, χωρίς καθόλου εφέ ) "ξεγυμνώνουν"" τον παίχτη και αναδεικνύουν τις παιχτικές αδυναμίες, αλλά και τις διαφορές μιας φθηνής από μια ακριβή κιθάρα, όπως κάνουν σε αντιστοιχία πχ τα ακριβά ηχεία στο hifi η τα ακριβά μονιτορς στα στούντιο...
 
Ειναι και η αισθητικη του παιχτη πανω απο ολα. Δηλαδη, στο τοπ επιπεδο μπορει να εχει οποιο set up θελει, αλλα πλεον και για τους ταπεινοτερους απο εμας εστω σε εικονικη μορφη εχουμε μια θαλασσα απο ηχητικες επιλογες.

Το τι επιλεγουμε σε συνδυασμο με το πως το αξιοποιουμε παικτικα, αυτο τελικα θα δωσει το ηχητικο αποτελεσμα, και ειναι θεμα προσωπικης αισθητικης. Οι εικονικοι/ ψηφιακοι επεξεργαστες, σε συνδυασμο με την υπαρξη οργανων επαρκεστατων σε τιμες που δεν ξεφευγουν ( σε καθε περιπτωση σαφως πιο προσιτα απο το παρελθον), ολα αυτα κανουν τις αισθητικες επιλογες σημαντικοτερες για ενα αμεσο αποτελεσμα, απο το κυνηγι του μαγικου και απλησιαστου gear :ROFLMAO:
 
Το παλικάρι που ξεκίνησε το νήμα, πού είναι...?
 
Η κιθάρα και ο ενισχυτής δεν παίζουν από μόνα τους, μέσω της πρώτης δημιουργούν ένα σήμα το οποίο ο δεύτερος το παίρνει και το ενισχύει, κανοντάς το audible. Το σήμα αυτό εμπεριέχει, μέσω των χεριών και των δυναμικών τεράστιο μέρος της πληροφορίας ήδη. Το σήμα που θα δώσει ο Malmsteen, αν το πάρουμε και το κάνουμε re-amping στο studio, είτε το βάλουμε στον Α ή στον Β ενισχυτή, θα ακουστεί 100% Malmsteen παντού.

Με αυτή την έννοια, tone is in the fingers. Βασικά εξαρτάται από το τι ορίζει ο καθένας ως tone, καθώς μπορούμε να πάρουμε το σήμα του Malmsteen και να του βάλουμε ''χάλια EQ'' (αν και αυτό είναι κάπως υποκειμενικό), οπότε τώρα ''tone is in the gear''. Όμως πάλι 100% Μalmsteen θα ακουστεί λόγω της καλής ποιότητας σήματος, τώρα το αν θα αρέσει ηχητικά εξαρτάται, ιστορικοι δίσκοι με ήχο που προσωπικά μπορεί να μην μας αρέσει το tone του κιθαρίστα υπάρχουν πολλοί, ούτε εμένα είναι ο αγαπημένος μου ήχος αυτός o solid state των Pantera αλλά αυτά που έπαιζε ο Dimebag έγραψαν ιστορία η οποία θα γράφοταν έτσι κι αλλιώς ανεξαρτήτως του τι θα επέλεγε να έχει ο παικταράς.

Από την άλλη, μια ακριβή ή πανάκριβη κιθάρα, ενδεχομένως να παίζει ''βούτυρο'' (plays like butter που λεν' και στο χωριό) σε σχεση με ένα πιο προσιτό αντίγραφο. Το βλέπω πχ με μια κορεάτικη και μια αμερικάνικη PRS που έχω, η κορεάτικη είναι 100% επαγγελματικό όργανο για λάιβ, η άλλη όμως είναι, αν όχι αναλογικά με την τιμή, το κάτι άλλο σε playability και του πως την αισθάνεσαι πάνω σου, στα χέρια κτλ, τολμώ να πω ότι δίνει (παικτικά, όχι ηχητικά) ένα 1-5% βελτώση στο παίξιμο.
Αλλά η δουλειά γίνεται άψογα και με την άλλη, θα συμφωνήσω με αυτό που είπε ο Koch απόλυτα:

Βγήκε το live λέει μια χαρά. When it comes to doing the job you can do it, but it's not the same λέει

Στα του βίντεο, οι squier που εχει ο συγκεκρμένος δεν ξέρω αν είναι η πολύ φθηνή σειρά (bullet-affinity των 150 ευρώ), φαίνεται να είναι η πιο ''pro'' σειρά, ούτε τι κόστους και αν έχει κάνει μόντες γνωρίζω, καλός και συμπαθέστατος είναι, και έχει το ''I am a poor lonesome cowboy that playes with Squiers'' στυλ που παίζει πεντατονικό σόλο μπλουζ για 9 λεπτά συνεχόμενα (το οποίο φυσικά και δεν αντεξα να ακούσω ολόκληρο)
 
Last edited:
Lurking king. 😁

Troll-posting, λέγεται. Ιδιαίτερα από κάποιον που ξέρει πως θα ρίξει την "βόμβα" και μετά θα συνεχιστεί το νήμα, με ατέρμονες παρόμοιες συζητήσεις που έχουν όλες ξαναγίνει στο παρελθόν, για κάμποσες σελίδες. Και εννοείται χωρίς κοινά αποδεκτό συμπέρασμα. Θα τολμούσε να υποψιαστεί κάποιος, κάποιον που γνωρίζει καλά το Noiz...
 
O Greg Koch είπε μια ιστορία στον Beato ή στους Andertons δε θυμάμαι καλά που σε ένα live χάλασαν και οι δύο λαμπάτοι Koch που είχε και έμεινε από ενισχυτή. Ζητάει αν έχει κανείς ενισχυτή και είχε ένας έναν Boss Katana 100 στο πορτ μπαγκάζ του. Βγήκε το live λέει μια χαρά. When it comes to doing the job you can do it, but it's not the same λέει
θα πω μια προσωπική εμπειρία και μη με βαρέσετε: όταν εμένα μου είχε συμβεί κα΄τι παρόμοιο, και έπαιξα με δανεικό equipment, έπαιξα καλύτερα από το αν είχα το δικό μου. Ο λόγος και το κατάλαβα από το δευτερο κομμάτι κιόλας, δεν ήταν ότι το equipment ήταν καλύτερο από τον δικό μου ενισχυτή και πετάλια, αλλά ότι δεν είχα καμία θετική προσδοκία από αυτό, και έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα ασυνείδητα περιμένοντας να είναι χάλια. Μετά όλοι μου έλεγαν καλά λόγια και οι δικοί μου με δούλευαν "μήπως θα πρέπει να αλλάξεις ενισχυτή και εφέ"?
Όχι, δεν πρέπει. Απλώς πρέπει να παίζουμε όσο πιο χαλαροί γίνεται, όχι σφιγμένοι ή φοβούμενοι ένα πιθανό λάθος.
 
Οι δικοί σου όταν λες, της μπάντας ή οικογένεια/ φίλοι? Στο δεύτερο οι δικοί μου τα λένε αυτά "ηχείο" και "κλαπατσίμπαλα".
 
Οι δικοί σου όταν λες, της μπάντας ή οικογένεια/ φίλοι? Στο δεύτερο οι δικοί μου τα λένε αυτά "ηχείο" και "κλαπατσίμπαλα".
Οι της μπάντας. Σημειωτέον ότι ποτέ δεν είχα ακριβές κιθάρες, αλλά heavily modified Squier, με Fender parts ή LP Βιετναμέζικες και Japan, με μαγνήτες που κόστιζαν όσο δυο κιθάρες μου.
Η αλήθεια είναι ότι γενικά, ήταν εντυπωσιακό να παίζω σε φεστιβάλ με μια Stagg των 70s -καμία σχέση με τις σημερινές, είναι όλοκληρη one piece ασιατικό μαόνι) και να μένουν με ανοικτό το στόμα από τους ηχολήπτες μέχρι οι άλλες μπάντες (αυτή ήταν η πρώτη μου κιθάρα και την έχω ακόμη). Tην είχα αγοράσει το 1981 για 15.000 δραχμές.
Σημερα φοράει DiMarzio Sun Logo (handwired by Larry Di Marzio himself παρακαλώ) και εναν PRS Dragon II στο bridge. Στη φωτό, της έχω αλλαξει τα φώτα, με αυτοκόλλητα σειρήτια και τρυπήσει για να βγάλω 4 διακοπτάκια να εναλλάσω τους μαγνήτες out of phase κλπ.
Τα τελευταία χρόνια, την έχω συμμμαζέψει , έχω βουλώσει τις τρύπες και έχω αφαιρέσει τα φαντεζί αυτοκόλλητα (τα knobs που είχα τότε ήταν... στρας) :D αλλά τη νοσταλγώ ακόμη σε αυτή της τη μορφή.

1773146256717.png
 
Πιάνει το χέρι του Larry DiMarzio, και ως φωτογράφος! Που έχω δει φώτος endorsees' όπως ο Satriani με σημείωση κάτω 'Photo by Larry DiMarzio".
 
Πιάνει το χέρι του Larry DiMarzio, και ως φωτογράφος! Που έχω δει φώτος endorsees' όπως ο Satriani με σημείωση κάτω 'Photo by Larry DiMarzio".
Δεν ξερω αν κάνεις πλάκα, αλλά είχα στείλει μέηλ στην DiMarzio να ρωτήσω τι σκατά μαγνήτης ήταν αυτός και αν μπορούσα να αφαιρέσω το καπάκι και μου απάντησαν να μην το διανοηθώ, διότι είναι κολλημένος με εποξειδική κόλλα .
Ο τύπος είναι DP106 SCHB (Super Clean Humbucker) . O Larry DiMarzio έβαζε το sun logo στους μαγνήτες που έφτιαχνε ο ίδιος για special orders. Ωστόσο εγώ τον είχα αγοράσει από το Do-Re-Mi, δεν ήρθε με την κιθάρα. Ήμουν όμως τόσο άσχετος ως πιτσιρικάς, που ο άλλος μαγνήτης που έβαλα ήταν κεραμικός Steve Morse signature και με τέράστιο output, ενώ αυτός ειναι vintage, alnico 5. Φανταστικοί μαγνήτες και οι δυο αλλά δεν ματσάριζαν με τίποτα. Ετσι κατέληξα στον PRS Dragon II.
Θυμάμαι πως όταν τέλειωσε το ρεκτιφιέ της κιθάρας το 2013 (διότι τότε, μεσα στην οικονομική κρίση πουλησα όλα μου τα όργανα εκτός από αυτήν την κιθάρα), ο guitar tech μου είχε ζητήσει να του την πουλήσω για 1500 ευρώ. Δεν μου είχε απομείνει τίποτε άλλο όμως τότε για να παίζω και η συναισθηματική αξία ήταν ανεκτιμητη ούτως ή άλλως.

(σορι για την περιαυτολογία και ίσως και off topic)

 
Δεν έκανα πλάκα είναι και φωτογράφος.
Ααα αυτό το sun logo είναι και της εταιρίας εν γένη.
Και πολύ καλά έκανες που την κράτησες.
 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top