Ακρίβεια κουρδίσματος

[manosx]

Ο Σπυρος εχει ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ παιξιμο με φοβερη αισθηση του τονου, θα τα εδενα κομπο αυτα που λεει αβλεπι.

Σχετικό το αν το ET-12 είναι λάθος. Είναι το πιο "σωστό" αν θες να μην έχεις πουθενά wolf tones κάνοντας modulations σε μηχανικό όργανο. (Το τελευταίο το είπα γιατί σε synths μπορείς να έχεις just intonation on-the-fly σε ρύθμιση ακόμα και σε modulations.)

Σωστα, αλλα σιγα τις μετατροπιες που εχει η δημοφιλης μουσικη OK, δεν ειναι και εντελως ανυπαρκτες, και υπαρχουν κομματια με δυνατες αρμονικες ιδεες σιγουρα, αλλα π.χ. στο ριφακι του van halen, χιλιες φορες πιο σημαντικο να σκαει η τριτη σωστα, παρα να εχουμε παραθυρο για μια μακρυνη μετατροπια που δε θα γινει ποτε

A, και οσο αφορα τα intonations on the fly, αυτα ειναι ευκολα οταν αφορουν ολο το κομματι, μια και εξω δηλαδη. Μεσα στο κομματι, εκτος απο το προβλημα του ελεγχου ειναι και οτι αν κανεις πολλαπλες μετατροπιες διορθωνοντας το just, στο τελος μετατονιζεται το Λα διαπασων Ο αγαπητος κ. Χναρακης ειχε λυσεις για τον ελεγχο παντως, θα μας διαφωτιζε.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Συμφωνώ με αστερίσκο πως δεν θα κάνω επίκληση στην αυθεντία (πχ. Ο Merrick στο βιβλίο του μουσικής θεωρίας Interference αποκαλεί το ET-12 φυσικό επακόλουθο του just intonation) αλλά απλά με τα διπλά δεδομένα 12 τάστων και ανάγκη για όσο λιγότερη κακοφωνία σε όλα τα κλειδιά καταλήγουμε στο σύστημα αυτό.
Και μετά ο καθένας για τις ανάγκες του κομματιού μπορεί να κάνει μικροδιορθώσεις.

 

[manosx]

Πολυ σωστα, με την επισημανση οτι μικροδιορθωσεις χρειαζονται στην κιθαρα ακομα και αν μεινουμε καθαρα σε equal. Δηλαδη ειναι δυο οι πηγες "κακοφωνιας", πρωτα το ποσο ξεφευγει η κιθαρα απο το equal, και σε δευτερη φαση το ποσο ξεφευγει τo equal απο το just στη συγκεκριμενη τονικοτητα που παιζουμε.

Και στα δυο αυτα ζητηματα, τα δακτυλα ή/ και το custom κουρδισμα του παικτη μπορουν να κανουν τη διαφορα.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Και η τρίτη πηγή :

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Ενδιαφέρον έχει πώς η φύση η ίδια είναι broken. Πχ. σε ντο ματζόρε just intonation η ρε μινόρε συγχορδία είναι φάλτσα.
Απλή απόδειξη: η ρε νότα έχει κούρδισμα 9/8 και η λα έχει 5/3. Για να έχουν σχέση τέλειας πέμπτης θα έπρεπε μεταξύ τους να έχουν 3/2 = 1,5.
Αλλά βλέπουμε πως σχηματίζουν διάστημα (5/3) διά (9/8) = 40/27 = 1,48 ως μία ξεκούρδιστη πέμπτη.
Το ίδιο και για το διάστημα ρε-φα όπου η μικρή τρίτη δεν είναι αυτή που περιμέναμε.

 

[manosx]

Ενδιαφέρον έχει πώς η φύση η ίδια είναι broken. Πχ. σε ντο ματζόρε just intonation η ρε μινόρε συγχορδία είναι φάλτσα.
Απλή απόδειξη: η ρε νότα έχει κούρδισμα 9/8 και η λα έχει 5/3. Για να έχουν σχέση τέλειας πέμπτης θα έπρεπε μεταξύ τους να έχουν 3/2 = 1,5.
Αλλά βλέπουμε πως σχηματίζουν διάστημα (5/3) διά (9/8) = 40/27 = 1,48 ως μία ξεκούρδιστη πέμπτη.
Το ίδιο και για το διάστημα ρε-φα όπου η μικρή τρίτη δεν είναι αυτή που περιμέναμε.

Ο χαρακτηρισμος της φυσης ως broken για αυτο το ζητημα δεν εχει νοημα, απο την αποψη οτι η φυση ειναι αυτη που ειναι, και εμεις καλουμαστε να συμβιβασουμε τα θελω μας με τη πραγματικοτητα.

Τωρα, ακομα πιο συγκεκριμενα: εξεταζεις τη Ρε μινορε συγχορδια σε Ντο ματζορε τονικοτητα. Γιατι; "Μα γιατι ρε Μανο ειναι η δευτερη βαθμιδα, 2-5-1, δηλαδη αμπου αμπου, λολα να ενα μηλο, μαμα εκανα κακα και τετοια, τι πιο βασικο;"

Ομως, ΟΜΩΣ, για αυτο ακριβως, για ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ το ζητημα φτιαχτηκε το Equal. Η λειτουργικη αρμονια, το 2-5-1 που με τη σειρα του μπορει να οδηγησει σε αλλες τονικοτητες, αυτη ειναι η ουσια της λειτουργικης αρμονιας και της τονικης μουσικης. Για αυτο ακριβως το πραγμα φτιαξαμε τη ισοσυγκερασμενη κλιμακα.

Δεν μπορουμε λοιπον να εχουμε απαιτησεις ισοσυγκερασμου απο την just κλιμακα, ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ δεν μπορουμε. Αυτο που μπορουμε, ειναι να εξετασουμε με βαση την ΤΡΟΠΙΚΗ λογικη την κλιμακα, δηλαδη οταν θα υπαρχει ενα drone, ενα vamp, κατι σταθερο τελος παντων με τη ΝΤΟ νοτα σαν ισο, και εκει να πουμε οτι μας κανει στο αυτι πιο καλα το ταδε μικρομοριο για το συγκεκριμενο διαστημα της κλιμακας. Απο τη στιγμη ομως που αρχιζουμε τα περα δωθε, με αρμονικες κινησεις, υποδεσποζουσες, δεσποζουσες και τετοια, τοτε εχουμε μπει σε τονικη λογικη, και εκει θελουμε και τα τονικα equal εργαλεια

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Στον ισοσυγκερασμό (ήδη σε νερά nerd, που θα γίνουν πιο nerd) έχουμε την 12κατη ρίζα του 2 = 1.05946309.... άρρητος αριθμός. Ας αποφασίσουμε να χρησιμοποιήσουμε μέχρι 1.05946 ακριβώς, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς/υπολογισμούς καλύπτοντας όλες τις οκτάβες της ανθρώπινης ακοής.
Σε κλάσμα αυτός ο αριθμός είναι 52973/50000. Ο αριθμός 52973 είναι πρώτος. Κατά μία έννοια δεν φύγαμε ποτέ απ'το just intonation, απλά έπρεπε να βρούμε ένα harmonic πολύ πολύ πιο ψηλά για να κατασκευάσουμε ισοσυγκερασμό.
Nerd out.

 

[Spyros Delta]

Ενδιαφέρον έχει πώς η φύση η ίδια είναι broken. Πχ. σε ντο ματζόρε just intonation η ρε μινόρε συγχορδία είναι φάλτσα.

Ετσι κι αλλιως στη φυση δεν υπαρχουν μινορε. Μονο ματζορε.
Ψαξε να βρεις στις αρμονικες 3η μικρη

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Το διάστημα μεταξύ στην τρίτη μεγάλη και τέλεια πέμπτη, μπουμ!

Αλλά όντως το πιό απλό κούρδισμα μινόρε ακκόρντου είναι 10:12:15, σε σχέση με το ματζόρε που είναι απλά 4:5:6.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

@Spyros Delta πιο εύκολα να βρεις την (κάπως) μικρή τρίτη, την 19η αρμονική, και πόσο gain θα θέλει...και αν πετύχει κτλ. παρά τέλεια τέταρτη που στο άπειρο των αριθμών δεν υπάρχει η ακριβής σχέση 3:4 με τον αριθμό 1 πουθενά.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Υπάρχει και η "δικαιολόγηση" του μινόρε ακκόρντου με βάση αντίστροφη διαδικασία απ'την αρμονικές σε μια χορδή. Δηλαδή να διπλασιάζουμε το μήκος χορδή, τριπλασιάζουμε κτλ. Έτσι καταλήγουμε σε ένα μινόρε ακκόρντο άμεσα με οπτική από πάνω προς τα κάτω, δηλαδή απ'την πέμπτη προς τα κάτω.

Otonality & Utonality

Otonality and utonality - Wikipedia

en.wikipedia.org

 

[manosx]

Νομιζω οτι ειναι πιο απλο να πουμε οτι η μικρη τριτη ειναι ο λογος 6:5

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Νομιζω οτι ειναι πιο απλο να πουμε οτι η μικρη τριτη ειναι ο λογος 6:5

Σωστά αλλά επειδή ψάχνουμε και το μινόρε ακκόρντο, με την πέμπτη της, θα την βρούμε μόνο στην επόμενη οκτάβα των αρμονικών 10:12:15. Επίσης αυτό σχηματίζει ένα maj7 τετράφωνο ακκόρντο με το 8 (οκτάβα της fundamental 1).

Ίσως και αυτός ένας λόγος που η κίνηση λα μινόρε -> φα ματζόρε είναι τόσο συνηθισμένη. Κλισέ αλλά δυνατό κλισέ.

 

[Jet72]

Αυτή η τρίτη μικρή... πάντα θα μου θυμίζει τον αείμνηστο Μητροπάνο που την πάταγε λίγο περισσότερο από ό,τι έπρεπε, στο όριο του φάλτσου. Και το λέω με πολύ σεβασμό, αλλά η ερμηνεία τον φαλτσάριζε. Και το φάλτσο όταν είσαι έστω και λίγο σαρπ είναι πολύ ενοχλητικό. Το λίγο φλατ συγχωρείται....

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Ένα πείραμα που είχα ακούσει που είχαν περάσει τα φωνητικά της Annie Lennox απ'το Sweet dreams (are made of this) σε autotune και το αποτέλεσμα όσο "άρτιο" ήταν τεχνικά και διόρθωσε τα μικρά φάλτσα, την ίδια ώρα το έκανε "ίσιο" σαν να πέρασε μπλουλτόζα και δεν ήταν το ίδιο εκφραστικό με το ορίτζιναλ.