Tom Holmes humbuckers

http://www.tomholmescompany.com/

του στέλνεις e-mail απαντάει η γυναίκα του.

Προσοχή είναι ΠΑΝΑΚΡΙΒΟΙ (γύρω στα 700 usd αν θυμάμαι καλά).

Δοκίμασε καλύτερα να βρείς παλιούς Wolfetone/Dr Vintage από την εποχή που ήταν μαζί. Είναι πολύ κοντά.

Πληροφοριακά επίσης, δεν είναι ότι πιο "hot" στην αγορά και το hype αυτή τη στιγμή.

Αυτοί είναι: Throbak SLE 101 Limited.

Eδώ: http://gundrymedia.typepad.com/throbak_electronics/2008/07/throbak-vintage.html

 
kpeyos είπε:
Προσοχή είναι ΠΑΝΑΚΡΙΒΟΙ (γύρω στα 700 usd αν θυμάμαι καλά).
ΟΡΙΣΤΕ????????????????? :o :o :o :o :o :o :o :o :o :o :o

 
...πλέον όμως τους φτιάχνουν και στην Ιαπωνία under licence (μπαίνουν στην κιθάρα που κατασκευάζει εκεί ο Tom Holmes την Joelton Classic μια high end LP).

Nομίζω ότι εκεί θα τους βρείς καμιά 200αριά δολλάρια φθηνότερα (αλλά δεν έχουν την ίδια μεταπωλητική αξία)

Τέλος πάντων, σκάς τα 700, τους αγοράζεις original κι όταν τα τινάξει ο Tom τους πουλάς 5 φορές ακριβότερα... ;D ;D ;D

Επίσης για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί σήμερα δεν μπορεί να πει κανείς ότι είναι ακριβοί.

Θυμάμαι πριν απο καμιά 15αριά χρόνια, επι δραχμών και προ internet, όταν ο βασικός μισθός ήταν 120.000 μια Les Paul std κόστιζε 1.100.000  (δηλ 10 μισθούς) και ένα σετ του Tom αν έβρισκες καποιον να στο φέρει καμιά 300 χιλιάρικα (δηλ. τρείς μισθούς).

Οπότε σήμερα όλοι μπορούμε να ήμαστε χαρούμενοι... :P :P

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Κατι τετοιες τιμες για Alembic να πω στο διαολο να παει, ειναι κατι διαφορετικο κλπ κλπ...αλλα αυτος? Ποσο mojo ρε αδερφε? Ποσο καλοι ειναι?

 
Είναι πολύ καλοί. H απόλυτα άμεση αττάκα, το string separation στα βρώμικα και το πώς fuzzάρουν αυτά, είναι όλα τα λεφτά. Σκέψου Black Crowes, ZZ Top...

Κάπως έτσι απέκτησαν και το μυθικό status.

O Τom Ηolmes επίσης έχει σχεδιάσει τον classic 57 της Gibson, o οποίος μοιάζει πολύ στον χαρακτήρα του fuzz και το attack, αλλά έχει υπερβολικά μπάσα και καθόλου καλό string separation.

O S.D Pearly Gates επίσης είναι κοντά (από την κιθάρα του Gibbons), αλλά σαφώς πιο ασθενικός σαν body.

Αλλά δεν είναι και οι μοναδικοί σήμερα όπως ήταν πρίν από 15 χρόνια. Οπότε από άποψη ήχου, δεν αξίζει τον κόπο. Καλύτερο αποτέλεσμα θα έχεις αν αλλάξεις καμιά δεκαριά boutique set πουλώντας και αγοράζοντας σε πιο λογικές τιμές μεχρι να βρείς αυτό που σου κάνει 100%.

 
kpeyos είπε:
O Τom Ηolmes επίσης έχει σχεδιάσει τον classic 57 της Gibson, o οποίος μοιάζει πολύ στον χαρακτήρα του fuzz και το attack
Τι εννοείς με τον "χαρακτήρα του fuzz"?
 
bloody_sunday είπε:
Τι εννοείς με τον "χαρακτήρα του fuzz"?
Kαι οι δύο μαγνήτες είναι λιγάκι "fuzzy" με έναν γλυκό τρόπο στον τρόπο που ακούγονται όταν ο ήχος τους υπεροδηγείται. Δεν είναι smooth όπως ο Stormy Mondays, όυτε τόσο στρογγυλοί όσο οι True '60s. Πηγαίνουν πρός το dark sweet fuzzy sound.

Δεν μπορώ να εκφράσω καλύτερα με λέξεις έναν ήχο. Ελπίζω να κατάλαβες.

 
Δηλαδή έχουν μερικές λίγο τονισμένες ψηλομεσαίες που βγάζουν ένα ωραίο distortion...? Μιλάμε για την τοποθέτησή τους σε Les Paul? Offtopic, δεν πιστεύω ότι θα έδινα ποτέ τόσα λεφτά για μαγνήτες, ακόμη κι αν τα είχα...

 
εννοείς κάτι που εγώ αποκαλώ ..."κλασιμο"?

δε το λέω με κακία, μη παρεξηγηθούμε, απλά επειδή λες dark fuzzy sound

αν ειναι αυτό, τότε θα μοιάζει και με τον duncan Jazz ...ε?

 
bloody_sunday είπε:
Δηλαδή έχουν μερικές λίγο τονισμένες ψηλομεσαίες που βγάζουν ένα ωραίο distortion...? Μιλάμε για την τοποθέτησή τους σε Les Paul? Offtopic, δεν πιστεύω ότι θα έδινα ποτέ τόσα λεφτά για μαγνήτες, ακόμη κι αν τα είχα...
μπράβο! δεν ξέρω αν έκανα τόσο καλη περιγραφή...

έλεγα μάλιστα να το προσθέσω αλλά βαριόμουν!

έχουν ένα πολύ ωραίο sizzle τμετά το αρχικό compression, ταυτόχρονα όμως είναι και λίγο dark με αρκετό σώμα στη νότα, σε αντίθεση πχ με τους Pearly Gates, που είναι λίγο "αδειοι". Πάντως όντως και οι Wolfetone/Dr Vintage είναι πολύ κοντά.

Όσο για τα λεφτά, είναι και θέμα γούστου. Εμένα πρός το παρόν μου αρέσουν οι True 60s (για τη φάση που περνάω).

Αν έπαιρνα μια 335, μιας κι έχω τους Τrue 60s, θα πήγαινα σε WCR Crossroads ή Throbak 101 limited. Aν έπαιρνα 2 335 ;D, στην άλλη θα έβαζα τους Stormy Mondays. Θέλω επίσης να δοκιμάσω στην L.P τους Tom Short (Marc Ford model). Aλλά προς το παρόν, επειδή είμαι ικανοποιημένος απ' τον ήχο μου δεν το παίρνω απόφαση.

Πάντως είναι σίγουρη επένδυση. Τα λεφτά σου τα παίρνεις πίσω στο ακέραιο αν δεν σου κάνουν μεταπουλωντας τους. Μάλιστα στο ebay τους πουλάν σε τρελές τιμές - εως και 900 ευρώ - επειδή ακριβώς είναι ψιλοδύσκολο να βρείς το site και ο Τομ περνά και πολλές περιόδους που δεν ασχολείται καθόλου με το άθλημα...

Τούς Holmes τους έχει κι ο Κουρμπής στη Les Paul του. Αν μπορέσει κάποιος να τους ακούσει εκεί.

Ναί, όλους τους boutique τους έχω ακούσει σε LP.

 
kpeyos είπε:
Επίσης για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί σήμερα δεν μπορεί να πει κανείς ότι είναι ακριβοί.

Θυμάμαι πριν απο καμιά 15αριά χρόνια, επι δραχμών και προ internet, όταν ο βασικός μισθός ήταν 120.000 μια Les Paul std κόστιζε 1.100.000  (δηλ 10 μισθούς) και ένα σετ του Tom αν έβρισκες καποιον να στο φέρει καμιά 300 χιλιάρικα (δηλ. τρείς μισθούς).

Οπότε σήμερα όλοι μπορούμε να ήμαστε χαρούμενοι... :P :P
για να πούμε και του στραβού το δίκιο:

το 1958 όπως λέει εδώ η les paul standard έκανε 247.50 δολάρια (με τραγικά χαμηλότερη εκβημιοχάνιση της παραγωγής)

και εδώ μου λέει ότι σημερινά είναι $1,849.56

άμα τα κάνω και ευρώ, που είναι λίγο άδικο για το δολάριο είναι 1,243.48

εύκολα συμπεραίνουμε ότι μας κλέβουν gibson και τελώνες. Λιγότερο σήμερα, αλλά ακόμα προσβάλλει λιγο τη νοημοσύνη μας :-\

 
IraklisZS είπε:
εννοείς κάτι που εγώ αποκαλώ ..."κλασιμο"?

δε το λέω με κακία, μη παρεξηγηθούμε, απλά επειδή λες dark fuzzy sound

αν ειναι αυτό, τότε θα μοιάζει και με τον duncan Jazz ...ε?
Define "κλάσιμο"... ::)

Πιο κοντά είναι στον Gibson Classic 57 με περισσότερα μεσαία αντί για μπάσα και στον Seymour Duncan Pearly Gates αλλά πολύ πιο γεμάτος (εννοείται είπαμε χωρίς να μπασάρει). Ο Jazz είναι πιο πριμάτος.

Και το string separation δεν έχει καμιά σχέση με Gibson ή SD.

 
εννοώ εναν ήχο που μοιάζει με ήχο φαζζ σε μπάσα χορδη, αλλά δε μπορεις να το πεις και distorted οπως το φαζζ.

το αντιθετο του σφιχτού, ήχος απλωμένος, χωρις "ατάκα"

μάλλον όμως δεν εννοουσες αυτό που είπα :)

ο όρος "κλασιμο" ακουγεται ανόητος, το ξέρω, αλλά τον χρησιμοποιησα απλά για περιγραφικους λογους, όχι για να το παίξω εξυπνάκιας :)

 
skantzos είπε:
για να πούμε και του στραβού το δίκιο:

το 1958 όπως λέει εδώ η les paul standard έκανε 247.50 δολάρια (με τραγικά χαμηλότερη εκβημιοχάνιση της παραγωγής)

και εδώ μου λέει ότι σημερινά είναι $1,849.56

άμα τα κάνω και ευρώ, που είναι λίγο άδικο για το δολάριο είναι 1,243.48

εύκολα συμπεραίνουμε ότι μας κλέβουν gibson και τελώνες. Λιγότερο σήμερα, αλλά ακόμα προσβάλλει λιγο τη νοημοσύνη μας :-\
Έχεις δίκιο. Αν το 1959 έπαιζα ηλ. κιθάρα και δεν είχα αγοράσει μια L.P σήμερα θα ήμουν εξοργισμένος... ;D

Παρ' όλα αυτά εγώ περιέγραψα καταστάσεις που έζησα, και τις σύγκρινα με τις σημερινές οι οποίες είναι σαφώς πιο ευνοικές. Σκέψου δηλαδή τι να πεί κι ο άνθρωπος που το 1990 αγόρασε μια LP std 1000000 δρχ και σήμερα δεν μπορεί να την πουλήσει 1500 ευρώ!

Κατά τ' άλλα...προσφορά και ζήτηση λέγεται κι ειν' απλό το θέμα. Η θα θεωρείς ότι σε κλέβουν όλες οι εταιρείες του κόσμου ή καμία...

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
IraklisZS είπε:
εννοώ εναν ήχο που μοιάζει με ήχο φαζζ σε μπάσα χορδη, αλλά δε μπορεις να το πεις και distorted οπως το φαζζ.

το αντιθετο του σφιχτού, ήχος απλωμένος, χωρις "ατάκα"

μάλλον όμως δεν εννοουσες αυτό που είπα :)

ο όρος "κλασιμο" ακουγεται ανόητος, το ξέρω, αλλά τον χρησιμοποιησα απλά για περιγραφικους λογους, όχι για να το παίξω εξυπνάκιας :)
Μάλλον εννοείς το πολυ compression.

Οι περισσότεροι διπλοί κομπρεσσάρουν στο pick attack. Aμέσως μετά ο ήχος "ανοιγει". Αυτό είναι κάτι που περιγράφεται ως "note blooming" και είναι βασικό στοιχείο review ενός μαγνήτη που αυτοονομάζεται PAF Replica, μιας και αυτό θεωρείται χαρακτηριστικό στοιχείο του ήχου

κάποιων εκ των "καλών" ας πούμε originals.

Αποτελείται δηλαδή από την ποσότητα του compression τη διάρκειά του

και το πόσο άντιλαμβάνεσαι να "ανοίγει" ο ήχος μετά.

Αν και δεν το έχω ακούσει αυτό που λες στον συγκεκριμένο μαγνήτη (τον Jazz) δεν το αμφισβητώ, γιατί δεν τον είχα ποτέ σε δική μου κιθάρα και ίσως να μην το θυμάμαι και καλά. Αυτό το έχει έντονα ο Stormy Monday, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι ωραίο, του δίνει χαρακτήρα, που συνολικά μεταφέρεται σαν ένα είδος "twang" στην κιθάρα. Άκου και το ομώνυμο τραγούδι του Τ-Bone Walker και θα δείς ότι είναι πολύ "πιστός στους original" ήχος.

Πάντως ο Tom Holmes δεν το έχει.

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
skantzos είπε:
για να πούμε και του στραβού το δίκιο:

το 1958 όπως λέει εδώ η les paul standard έκανε 247.50 δολάρια (με τραγικά χαμηλότερη εκβημιοχάνιση της παραγωγής)
Συνεχιζοντας το offtopic :

Βεβαια, το 1965 η μανα μου που δουλευε στον ΟΤΕ επαιρνε μισθο γυρω στις 1000 δρχ...δηλαδη περι τα σημερινα 3 ευρω η 3 σημερινα δολλαρια. Mε αυτην την υπεραπλουστευμενη ισοτιμια για να αγορασει τοτε μια Gibson ηθελε 80 πληρη μηνιατικα.

(Και να γιατι ειναι σχετικα σπανιο να βρεις Gibson του 1958 σε αγγελιες και να την πουλαει παλιος ΟΤΕτζης.)

 
kpeyos είπε:
http://www.tomholmescompany.com/

του στέλνεις e-mail απαντάει η γυναίκα του.

Προσοχή είναι ΠΑΝΑΚΡΙΒΟΙ (γύρω στα 700 usd αν θυμάμαι καλά).

Δοκίμασε καλύτερα να βρείς παλιούς Wolfetone/Dr Vintage από την εποχή που ήταν μαζί. Είναι πολύ κοντά.

Πληροφοριακά επίσης, δεν είναι ότι πιο "hot" στην αγορά και το hype αυτή τη στιγμή.

Αυτοί είναι: Throbak SLE 101 Limited.

Eδώ: http://gundrymedia.typepad.com/throbak_electronics/2008/07/throbak-vintage.html
  1000 thank you...
 
kpeyos είπε:
http://www.tomholmescompany.com/

του στέλνεις e-mail απαντάει η γυναίκα του.

Προσοχή είναι ΠΑΝΑΚΡΙΒΟΙ (γύρω στα 700 usd αν θυμάμαι καλά).

Δοκίμασε καλύτερα να βρείς παλιούς Wolfetone/Dr Vintage από την εποχή που ήταν μαζί. Είναι πολύ κοντά.

Πληροφοριακά επίσης, δεν είναι ότι πιο "hot" στην αγορά και το hype αυτή τη στιγμή.

Αυτοί είναι: Throbak SLE 101 Limited.

Eδώ: http://gundrymedia.typepad.com/throbak_electronics/2008/07/throbak-vintage.html
μεταξύ των δύο ηχητικά ποιους θα προτιμούσες?

 
kpeyos είπε:
Αυτό το έχει έντονα ο Stormy Monday, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι ωραίο, του δίνει χαρακτήρα, που συνολικά μεταφέρεται σαν ένα είδος "twang" στην κιθάρα.
+1 ;)

 

Απαντήσεις

Trending...

Back
Top