- Μηνύματα
- 16,798
- Λύσεις
- 2
- Πόντοι
- 1,918
Στην αυγή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, θεωρήσαμε το «Cloud» ως μια άυλη, πανταχού παρούσα οντότητα που υπερβαίνει τα σύνορα. Ωστόσο, ιδιαίτερα οι πρόσφατες γεωπολιτικές αναταράξεις και οι οικονομικές συνέπειες των τελευταίων πολέμων υπενθυμίζουν με βίαιο τρόπο ότι τα δεδομένα μας δεν κατοικούν σε ένα σύννεφο, αλλά σε τεχνικές υποδομές, καλώδια και ημιαγωγούς που εξαρτώνται άμεσα από την ειρήνη και τη σταθερότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων.Κάθε bit πληροφορίας που αποθηκεύεται, απαιτεί υλικό (hardware). Οι τελευταίοι πόλεμοι έχουν αποδείξει ότι οι οικονομικές συνέπειες, πέραν από κόστος των εξοπλισμών, επεκτείνονται και στην ψηφιακή ασφυξία. Η παραγωγή εξαρτημάτων αποθήκευσης βασίζεται σε σημεία όπου όταν η ροή διακόπτεται σε περιόδους συρράξεων, εκτοξεύεται το κόστος της. Τα τεράστια κέντρα δεδομένων απαιτούν αδιάλειπτη ενέργεια. Οι ενεργειακές κρίσεις αυξάνουν το λειτουργικό κόστος των παρόχων, το οποίο τελικά μετακυλείται στον τελικό χρήστη.
Η σύγχρονη μουσική παραγωγή βασίζεται σε ένα εύθραυστο οικοσύστημα λογισμικού και απομακρυσμένων διακομιστών. Οι περισσότεροι μουσικοί σήμερα χρησιμοποιούν VST (Virtual Studio Technology) και βιβλιοθήκες ήχων που απαιτούν συνεχή σύνδεση στο διαδίκτυο για την επιβεβαίωση της άδειας χρήσης (Cloud-based licensing). Σε περίπτωση κυρώσεων, οι εταιρείες λογισμικού μπορούν να κλειδώσουν την πρόσβαση σε plugins από απόσταση. Ένας συνθετοπαραγωγός, μπορεί να βρεθεί με ένα project εκατοντάδων ωρών το οποίο είναι αδύνατον να ανοίξει, επειδή ο server ελέγχου άδειας βρίσκεται σε εχθρικό έδαφος!
Η μετατόπιση σε μοντέλα Software as a Service σημαίνει ότι δεν κατέχουμε το λογισμικό, αλλά το νοικιάζουμε. Αν οι οικονομικές συνέπειες ενός πολέμου φτάσουν να καταρρεύσουν το τραπεζικό σύστημα, η αδυναμία πληρωμής οδηγεί σε άμεση απώλεια των εργαλείων δουλειάς.
Τι μπορεί να συμβεί όταν η πνευματική ιδιοκτησία ενός μουσικού αποθηκεύεται σε έναν server που βρίσκεται σε μια χώρα υπό κυρώσεις; Ο κίνδυνος τα δεδομένα να καταστούν αιχμάλωτα ή να διαγραφούν ακόμα και για λόγους εθνικής ασφάλειας είναι πλέον υπαρκτός. Ενώ η τεχνολογία κατάφερε την απελευθέρωση από τα φυσικά μέσα, τελικά μας κατέστησε απόλυτα εξαρτημένους από τις διεθνείς σχέσεις. Ένα project στο Ableton ή στο Logic δεν είναι απλά ένα αρχείο στον δίσκο μας, αλλά ένας κρίκος σε μια παγκόσμια αλυσίδα που μπορεί να σπάσει ανά πάσα στιγμή.
Σε ένα περιβάλλον όπου οι εταιρείες φτάνουν να κατηγορούνται ότι εκμεταλλεύονται τις γεωπολιτικές ελλείψεις και το τεχνητό shortage για να επιβάλλουν συνδρομητικά μοντέλα και συνεχείς αναβαθμίσεις χωρίς ουσιαστική βελτίωση, το ερώτημα «αξίζει τελικά η επένδυση;» παραμένει και καθίσταται όλο και πιο επίκαιρο.
Η απάντηση μάλλον κρύβεται στη διάκριση μεταξύ του εργαλείου και της παιδείας. Ενώ το κόστος του εξοπλισμού διογκώνεται για να εξυπηρετήσει την κερδοφορία των εταιρειών, η επένδυση στη μουσική παιδεία και την κατανόηση της τεχνολογίας παραμένει το μοναδικό κεφάλαιο που δεν υπόκειται, ακόμα τουλάχιστο, σε ψηφιακό «κλείδωμα». Η βαθιά γνώση της αρμονίας, της σύνθεσης και των αρχών της ηχοληψίας επιτρέπει στον δημιουργό, επαγγελματία ή χομπίστα να παραμένει παραγωγικός με τα απολύτως απαραίτητα, αποφεύγοντας όσο δύναται τον φαύλο κύκλο του καταναλωτισμού.
Η ικανότητα να παράγεις τέχνη με περιορισμένα μέσα είναι η πιο ηχηρή απάντηση απέναντι σε μια βιομηχανία που προσπαθεί να μετατρέψει τη δημιουργικότητα σε ένα ακριβό, ελεγχόμενο εμπόρευμα με ημερομηνία λήξης. Η μουσική τεχνολογία είναι ήδη άλλος ένας μάρτυρας των γεωπολιτικών αλλαγών, και η επιστροφή στην αυτόνομη γνώση είναι η μόνη ευγενής πράξη... ψηφιακής ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ..