Τι μουσική ακούτε τώρα;

[MGs]

Αν και ο περισσότερος κόσμος έμαθε τον Kavinsky μέσα απο το Nightcall που υπήρχε στην ταινία Drive,υπάρχει και ένα άλλο κομμάτι,που έχει παιχτεί περισσότερο απο όλες τις παραγωγές του σε dancefloor και φυσικά το αγαπημένο σε όλους τους djs του είδους και σε εμένα προσωπικά.
Παραγωγή 2005,ξεκίνησε να βάζει τον όρο synthwave στα clubs,αλλά λόγο περιορισμένων επιλογών έπρεπε να συγχωνευθεί μέσα σε άλλα είδη,εώς ότου περάσουν μερικά ακόμη χρόνια και βγούν και άλλες παραγωγές ωστέ να μπορεί κάποιος να κάνει ένα πρόγραμμα αποκλειστικά με retro αναφορές,σε αυτές τις ταχύτητες.
Το οτι εμφανίστηκε η σκηνή του λεγόμενου synthwave,ωφείλεται αρκετά σε αυτό το κομμάτι.
Ευχαριστούμε.
R.I.P Mr Kavinsky.

 

[Γιάννης Β Α]

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Ο ήχος της δικαιοσύνης.

 

[fusionakis]

 

[lowlife type]

 

[lowlife type]

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Είχα διαβάσει απ'τους λόγους που το σαξόφωνο εκτόπισε το κλαρίνο στις jazz big bands επειδή ακουγόταν και πιο δυνατά. Δεν ξέρω, στις ηχογραφήσεις μου ακούγεται πιο δυνατά το κλαρίνο, ίσως που έχει πιο συγκεντρωμένο ήχο, σε σχέση με το σαξόφωνο που είναι πιο wide?

 

[lowlife type]

Είχα διαβάσει απ'τους λόγους που το σαξόφωνο εκτόπισε το κλαρίνο στις jazz big bands επειδή ακουγόταν και πιο δυνατά. Δεν ξέρω, στις ηχογραφήσεις μου ακούγεται πιο δυνατά το κλαρίνο, ίσως που έχει πιο συγκεντρωμένο ήχο, σε σχέση με το σαξόφωνο που είναι πιο wide?

...Ο Γιάννης Ρίτσος, αναφερόμενος στο Τάσο Χαλκιά, είχε γράψει: «Στο κλαρίνο του Χαλκιά βογγάει, τινάζεται, χαμογελάει, χορεύει η Ελλάδα...»Σημασια δεν εχει το οργανο αλλα η ψυχη και η καρδια οταν μπορεσεις να την βγαλεις στα δαχτυλα σου.ο κοσμος εντυπωσιάζεται με δυσκολα γρηγορα παιξιματα σαν τις μαιμουδες τις αρκουδες και τους κλοουν στα τσιρκο σε δυσκολα νουμερα.η μουσικη ειναι συναίσθημα οχι απλα μια τεχνη,αλλα ειναι και η μεγαλυτερη τεχνη απο ολες της υπολοιπες που υπαρχουν.δινει στον καθεεναν μας μια μοναδικη εικονα και συναισθηματα που σε εμενα και σε εσενα μπορει να ειναι ετη φωτος μακρυά.καμοια αλλη τεχνη δεν μπορει να το κανει αυτο τοσο καλα οσο η μουσικη.οσο περνουν τα χρονια και μεγαλώνεις και την εμπειρια με την μουσικη αυτο το καταλαβαινεις καλυτερα αποβαλωντας σιγα σιγα τα ανουσια παιξιματα εντυπουσιασμου και εμπορικοτητας κρατωντας μονο την ουσια,αυτο δηλαδη που μενει για παντα και οσες φορες να το ακουσεις θα δακρυσεις θα ανατριχιασεις θα επιστρεψουν αναμνησεις εικονες πρόσωπα καταστασεις.....ειναι η αποψη μου και μονο,ο καθενας μας νιωθει και σκεφτεται διαφορετικα για αυτο ειμαστε ανθρωποι και οχι ρομποτ.φιλικα !!!!

 

[Άγιος]

Την προσοχή σας παρακαλώ... Θέλει 2-3 ακροάσεις για να σου μιλήσει.

Το εύρημα είναι μια προσφορά του Άγιου

Insomnium - The Gale

 

[MGs]

Αλλος ένας μεγάλος καλλιτέχνης της ηλεκτρονικής μουσικής αφήνει ένα μεγάλο κενό,το οποίο δύσκολα μπορεί να αναπληρωθεί.
Αν και η μεγαλύτερη του αναγνώριση ήρθε από την συνεργασία του με την Madonna στο Ray of Light το 1988 στο οποίο μάλιστα βραβεύτηκε με Grammy,το πραγματικό inpact που είχε σε ένα άλλο είδος μουσικής το 1995,τον είχε ξεχωρίσει ήδη σαν τον πρώτο καλλιτέχνη που μετέφερε ένα κλασικό έργο σε ηλεκτρονικό ήχο,πετυχαίνοντας ακριβώς το ίδιο πράγμα,να το κάνει κλασικό δείγμα και με την νέα του μορφή.
Η Trance θα έχει για πάντα το αποτύπωμα σου.
R.I.P William Orbit

 

[tubarao]

τον είχε ξεχωρίσει ήδη σαν τον πρώτο καλλιτέχνη που μετέφερε ένα κλασικό έργο σε ηλεκτρονικό ήχο

RIP, μεγάλος.
Το quote ελέγχεται, τί να πει και η wendy carlos από το 1968.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Δύο αριστουργήματα με υπογραφή William Orbit.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Μεγάλη παράληψη, και εδώ William Orbit.

 

[MGs]

Το quote ελέγχεται, τί να πει και η wendy carlos από το 1968.

H εκδοχή του William orbit που αναφέρομαι,θεωρείτε κλασσικό σε συγκεκριμένο είδος στο οποίο αποτελεί και από τα πρώτα δείγματα,το άκουσε εκατομμύρια κόσμου που δέν είχε σχέση η δέν γνώριζε το κομμάτι απο πρίν,ενώ ενέπνευσε αρκετούς δημιουργούς να δώσουν και αυτοί την δική τους εκδοχή στην συνέχεια κατατάσσοντάς το στα πιό πολυπαιγμένα κομμάτια της trance μουσικής.

Η Wendy carlos αποτελεί προτοπόρο όσο αφορά την σύνθεση και την χρήση των συνθεσάιζερ σε αυτή,παρουσιάζοντάς τα σαν σοβαρά μουσικά όργανα τοσό ωστε να αναπαραχθεί κλασσική μουσική με αυτά,αλλά χωρίς ξεκάθαρη επιτυχία μουσικά,ουτε συγκεκριμένη διαδρομή σε κάποιο μουσικό κύμα,αφου το στοιχείο του πειραματισμού είναι έντονο ακόμη και στις κινηματογραφικές της επιτυχίες.
Υπάρχουν κοινά,ο κάθε ένας επηρέασε με τον τρόπο του,αλλά η διαδρομή ειναι διαφορετική.

Milton Babbitt - Philomel 1964 στο columbia,απο εδώ πήρε την ιδέα η Wendy Carlos καθώς ήταν παρούσα,δέν θυμάμαι σε πιο τεχνικό κομμάτι.
Clara Rockmore - Bach σε theremin 1930.
Και πόσες προσπάθειες που θα εγιναν πειραματικά υπάρχουν ακόμη.

Ναι,όλα εχουν νόημα,αλλά αν σκάσεις σε trance party με λέιζερ και ιστορίες το 2026,το adagio for a strings θα ακούσεις,γι αυτό και το

σαν τον πρώτο καλλιτέχνη που μετέφερε ένα κλασικό έργο σε ηλεκτρονικό ήχο,πετυχαίνοντας ακριβώς το ίδιο πράγμα,να το κάνει κλασικό δείγμα και με την νέα του μορφή

 

[tubarao]

@MGs έχεις δίκιο. Σόρι άκουγα λίγο Λούντβιγκ Βαν και παρασύρθηκα.