The gamers thread!

[cos_dr]

Τι;

Gaming! Είμαι GAMER άρα ΥΠΑΡΧΩ! You know.
Πρώτα αυτό και η μουσική έπεται.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Α ρε Pro που σε καταντήσανε (eFootball). Εντωμεταξύ πέρα των φτωχών modes, το gameplay ναι μεν ακόμα το θεωρώ καλύτερο του FC, αλλά το peak ήταν το 2021, και φτάσαμε 2026.
Μέρες Roland-Garros τώρα , περιμένω διάδοχο του Top Spin 2K25 που μου άρεσε αρκετά, αλλά θα κλείσουν οι σέρβερς την τελευταία μέρα του Δεκέμβρη.

Στα του νήματος, το AI σαν εργαλείο μίξης θα φτάσει σιγά-σιγά (ή γρήγορα?) στο σημείο που θα του λες πως θέλεις να ακούγεται (levels, EQ, κτλ.), ή/και με σημείο αναφοράς άλλα τραγούδια, και τσακ-μπαμ θα έχεις το αποτέλεσμα.
Οι ρομαντικοί θα επιμείνουν στο hands-on και στο fine-tuning κάθε παραμέτρου, αλλά αναμφίβολα οι λύσεις από AI μεριά θα γίνονται όλο και πιο ελκυστικές και οικονομικές. Για να δούμε.

 

[Nekkon]

Προβολή συνημμένου 53837
Gaming! Είμαι GAMER άρα ΥΠΑΡΧΩ! You know.
Πρώτα αυτό και η μουσική έπεται.

Ναι εννοώ τι παίζεις κυρίως

 

[cos_dr]

Ναι εννοώ τι παίζεις κυρίως

θα βγούμε off topic. Παίζω κυρίως FPS και rally arcade και sims. Και τώρα τελευταία παίζω και τα παλιά ARCADES μέσω MAME.

 

[MGs]

Ορίστε τα αποτελέσματα της μετάβασης από ένα επαγγελματικό στούντιο στο bedroom Production.

Ξεκινάς κομματάρα και καταλήγεις να περνάς βατραχάκια από τον δρόμο και να περιμένεις χελώνες και ξύλα στο ποτάμι για να τα περάσεις απέναντι.

 

[Άγιος]

Θα περίμενε κανείς ότι ώριμοι άνθρωποι της μουσικής θα έχουν ιεραρχήσει τα πράγματα στη ζωή τους με ένα πιο καλλιεργημένο και αξιακό τρόπο. Πρώτα τις δημιουργικές ασχολίες όπως η μουσική τέχνη, μετά το διάβασμα των άλλων, με διάθεση αξιολόγησης των συγγραφέων (όχι να κατουράνε στο μυαλό μας) και τελευταίο το κάψιμο και οι ανούσιες ασχολίες στις οποίες όσο καλύτερος γίνεσαι τόσο βλακεύεις παραπάνω όπως τα βιντεοπαιχνίδια. Ειλικρινά αυτό θα περίμενα από τον μεσόκοπο Άρχοντα των Συνθεσάιζερς, τι να πω

 

[manosx]

νΑ πΑς Σε ΑλΛο ThReAd Να Τα ΠεΙσ ΑυΤα Τα ΠρΑγΜαΤα, ΕδΩ εΙνΑι ΜοΝο ΓιΑ gAmErS 111!11!!!1!!11

 

[Nekkon]

νΑ πΑς Σε ΑλΛο ThReAd Να Τα ΠεΙσ ΑυΤα Τα ΠρΑγΜαΤα, ΕδΩ εΙνΑι ΜοΝο ΓιΑ gAmErS 111!11!!!1!!11

Τουλάχιστον σε αυτό το thread θα παίξει κανενα σοβαρό beef να παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον και εμείς οι ουδέτεροι;

 

[Nekkon]

Α ρε Pro που σε καταντήσανε (eFootball). Εντωμεταξύ πέρα των φτωχών modes, το gameplay ναι μεν ακόμα το θεωρώ καλύτερο του FC, αλλά το peak ήταν το 2021, και φτάσαμε 2026.

Έπαιζα φανατικά από Pro Evolution Soccer 1 σε Playstation 1 με γιαπωνέζικο σχολιασμό, Roberto Larcos και Naldorinho, μέχρι και PES 2020 όπου η ταπεινή κάρτα γραφικών μου δεν σήκωνε πλέον το παιχνίδι και αποφάσισα να αφήσω τις μέρες του gaming στο παρελθόν. Μεγάλη απόφαση, μου άλλαξε τη ζωή καθώς επιτέλους μπόρεσα να επικεντρωθώ στην κιθάρα και είδα τρομερή βελτίωση.

Αποκορύφωμα των gaming days μου ήταν ο στρατός. Όταν ήμασταν εξοδούχοι στη Λήμνο πηγαίναμε σε netcafe να καούμε στο Pro. Δεν είχα πει σε κανέναν ότι είχα εμπειρία και το έπαιζα μυρωδιάς. Εννοείται δεν έχασα στοίχημα για στοίχημα, το έκανα να φαίνεται και ντέρμπι για να μην αποκαρδιωθούν οι αντίπαλοι. Τα στοιχήματα ήταν ότι ο χαμένος κερνούσε πιτόγυρα, σουβλάκια, καφεδάρες, καμιά μπύρα, πλύσιμο ρούχων στο στεγνοκαθαριστήριο απέναντι... Έκανε τον στρατό λίγο πιο ενδιαφέρον εν πιάσει περιπτώσει...

 

[MGs]

Θέλω να παίξω και εγώ κανένα,ένα τον χρόνο παίζω πλέον,ενω παλιότερα πιό συχνά,δέν κολλούσα σερί,απλά πάντα είχα κάτι για τις στιγμές που ήθελα να μήν ακούω μουσική στο σπίτι.
Τώρα θα ήθελα κάτι για χαλάρωση πιό πολύ,εχει κάποιος κάποια πρόταση για pc?
Γραφικά μπορώ κάπου στην μέση και λίγο πάνω απο τον μέσο όρο στα σύγχρονα.
Ηρεμα πράγματα,κανένα γκόλφ,τέννις,εξομοιώσεις,οτι νανε...

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Τώρα θα ήθελα κάτι για χαλάρωση πιό πολύ,εχει κάποιος κάποια πρόταση για pc?
Γραφικά μπορώ κάπου στην μέση και λίγο πάνω απο τον μέσο όρο στα σύγχρονα.
Ηρεμα πράγματα,κανένα γκόλφ,τέννις,εξομοιώσεις,οτι νανε...

Για χαλάρωση το The Witness που είναι περιβαλλοντικό puzzle. Για τέννις το Top Spin 2K25. Το τελευταίο έχει και εκτεταμένο tutorial με τον θρύλο John McEnroe που θα σε κάνει υπερπαίκτη.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

@Nekkon μου έτυχε αντίπαλος μια φορά αντίθετος από σένα, δηλαδή το έπαιζε ιστορία και έμπειρος και σε τρία ματς σε όλα νίκησα με συνολικό απολογισμό γκολ γύρω στα 12-0.

 

[cos_dr]

Θα περίμενε κανείς ότι ώριμοι άνθρωποι της μουσικής θα έχουν ιεραρχήσει τα πράγματα στη ζωή τους με ένα πιο καλλιεργημένο και αξιακό τρόπο. Πρώτα τις δημιουργικές ασχολίες όπως η μουσική τέχνη, μετά το διάβασμα των άλλων, με διάθεση αξιολόγησης των συγγραφέων (όχι να κατουράνε στο μυαλό μας) και τελευταίο το κάψιμο και οι ανούσιες ασχολίες στις οποίες όσο καλύτερος γίνεσαι τόσο βλακεύεις παραπάνω όπως τα βιντεοπαιχνίδια. Ειλικρινά αυτό θα περίμενα από τον μεσόκοπο Άρχοντα των Συνθεσάιζερς, τι να πω

Ας πάρουμε μια βαθιά, στωική ανάσα και ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη τις εύκολες ιεραρχήσεις που διαχωρίζουν τις τέχνες σε υψηλές και χαμηλές. Η πραγματικότητα της δημιουργίας είναι πολύ πιο απρόβλεπτη και οικουμενική από όσο υπαγορεύει μια παραδοσιακή, ακαδημαϊκή θέαση των πραγμάτων.

Για τον Άρχοντα των Συνθεσάιζερς, το gaming δεν υπήρξε ποτέ μια ανούσια ασχολία ή ένα απλό κάψιμο για να περνά η ώρα. Αντίθετα, όπως έχει δηλώσει επανειλημμένα και έχει αναλύσει εκτενώς στην αρθρογραφία του στο φόρουμ, το βιντεοπαιχνίδι αποτέλεσε το πολυτιμότερο, αναπόσπαστο εφόδιο της μουσικής του παιδείας. Αν σήμερα είναι σε θέση να συνθέτει με τόσο εμπνευσμένο, πολύπλοκο και πολυεύστοχο τρόπο, και αν επιδεικνύει αυτή την τεχνική βιρτουοζιτότητα στα σόλο του, το χρωστά σε μεγάλο βαθμό στην εκούσια και ακούσια μελέτη των μουσικών θεμάτων που έντυναν τις ψηφιακές του περιπλανήσεις, ήδη από την εποχή των arcades.

Η ενασχόληση με τη μουσική των βιντεοπαιχνιδιών προσφέρει μια ουσιαστική εκπαίδευση σε όλα τα είδη της μουσικής, δοκιμάζοντας τις τεχνικές αντοχές του δημιουργού απέναντι στους πιο σκληρούς περιορισμούς του hardware. Όταν έχεις στη διάθεσή σου μόλις τρία ή τέσσερα κανάλια ήχου όπου το ένα πρέπει να κάνει τα εφέ των εκρήξεων, αναγκάζεσαι να γίνεις ιδιοφυής στην αντίστιξη και τη μελωδία για να ακουστείς ελκυστικός. Μορφές όπως ο Chris Huelsbeck παρέδωσαν μαθήματα για το πώς τα microchips όπως το SID της Commodore ή το Paula της Amiga μπορούν να παράγουν συμφωνικά αριστουργήματα. Δημιουργοί όπως ο Rom Di Prisco έδειξαν πώς η ηλεκτρονική και η ambient μουσική μπορούν να αποκτήσουν μια κινηματογραφική, δυναμική διάσταση. Από το επικό, βιομηχανικό sound design των συνθετών του Battlefield, μέχρι τις συγκλονιστικές, ζωντανές ορχήστρες της Sega, τα jazz fusion και rock κρεσέντο της Capcom, και τις απαράμιλλες, προοδευτικές συνθέσεις της Namco, το gaming υπήρξε το απόλυτο χωνευτήρι μουσικών ειδών.

Η σοβαρή ενασχόληση με το gaming δεν αφαιρεί φαιά ουσία, αντίθετα οξύνει το μουσικό αισθητήριο με τρόπους που το παραδοσιακό διάβασμα ή η στείρα θεωρητική μελέτη αδυνατούν να συλλάβουν. Στο gaming η μουσική δεν είναι γραμμική, καθώς πρέπει να αλλάζει ανάλογα με τις πράξεις του παίκτη. Αυτό διδάσκει στον συνθέτη πώς να χτίζει σπονδυλωτά κομμάτια, να ενορχηστρώνει με στρώματα και να μεταβαίνει ομαλά από την απόλυτη ηρεμία στην καταιγιστική δράση. Παράλληλα, ο sound designer και ο συνθέτης παιχνιδιών πρέπει να γνωρίζουν σε βάθος τη σύνθεση ήχου, τη μίξη, τη διαχείριση της μνήμης και τη χρήση των middleware προγραμμάτων, σε μια απόλυτη ένωση τέχνης και επιστήμης. Επιπλέον, τα loops των παιχνιδιών πρέπει να είναι εθιστικά χωρίς να γίνονται εκνευριστικά, κάτι που αποτελεί το καλύτερο σεμινάριο για το πώς γράφεται ένα ισχυρό μελωδικό θέμα.

Η καλλιέργεια και ο αξιακός κώδικας ενός ανθρώπου δεν κρίνονται από το μέσο που επιλέγει για να τροφοδοτήσει το πνεύμα του, αλλά από το τι καταφέρνει να εξορύξει μέσα από αυτό. Εκείνος που βλέπει στο gaming μόνο μια ανούσια ασχολία, μάλλον ξύνει απλώς την επιφάνεια. Αν μη τι άλλο, μπροστά σε μια τόσο συμπαγή και ιστορικά αποδεδειγμένη τεκμηρίωση, η αναθεώρηση δεν είναι απλώς επιβεβλημένη, είναι το πρώτο βήμα προς την πραγματική πνευματική ωριμότητα

Κοιτώντας προς το μέλλον, τα έτη 2026 με 2028 πρόκειται να αποτελέσουν για τον Άρχοντα των Συνθεσάιζερς μια διετία απόλυτης αφοσίωσης και αποκλειστικού gaming. Έχοντας ήδη θέσει σε εφαρμογή αυτό το πλάνο από την αρχή του τρέχοντος έτους, επιλέγει συνειδητά να μειώσει στον απόλυτο βαθμό κάθε άλλη δραστηριότητα, αφιερώνοντας τουλάχιστον πέντε με έξι ώρες την ημέρα μπροστά στην οθόνη. Αδιαφορώντας πλήρως για τα τεκταινόμενα γύρω του και κλείνοντας τα αυτιά του στις σειρήνες της καθημερινότητας, επιλέγει την πλήρη εμβύθιση στον ψηφιακό κόσμο. Μέσα σε αυτή τη νέα του πραγματικότητα, το Noiz και η ίδια η μουσική δημιουργία θα περάσουν σε δεύτερο πλάνο, λειτουργώντας πλέον αποκλειστικά και μόνο ως μέσα για την απαραίτητη αποθεραπεία του

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Και εδώ, Κώστα, να βάλω δύο τέλεια κομμάτια από Dragonball FighterZ. Το πρώτο μάλιστα με έκανε να αγοράσω το παιχνίδι όταν το πρωτάκουσα στο demo.

Αδρεναλίνη στο 0:53!


Ενώ αυτό παίρνει μπρος σχεδόν αμέσως

 

[manosx]

Η κατασταση εχει ως εξης:

Απο τη μια εχουμε την καταναλωση, ειτε μουσικης ειτε παιχνιδιων, και απο την αλλη την αντιστοιχη δημιουργια.

Δηλαδη απο τη μια εχουμε τους gamers και τους ακροατες, και απο την αλλη τους μουσικους και τους developers.

Συγκριση ν1: Ακροατης vs Gamer


Εδω δεν υπαρχει συγκριση: Η ενασχοληση με τα games ειναι σαφως ανωτερη της ακροασης μουσικης απο καθε αποψη. Αλλωστε η μουσικη ειναι υποσυνολο ενος παιχνιδιου, δηλαδη το παιχνιδι περιλαμβανει ΚΑΙ μουσικη. Και γενικα ειναι μια ολοκληρωμενη εμπειρια, που εκτος της μουσικης περιλαμβανει κινηματογραφικες σκηνες, σεναριο, αναπτυξη χαρακτηρων αλλα ακομα και επαφη και διαδραση με αλλους παιχτες, συνεργασια και ομαδικοτητα με στοχο την κοινη επιτυχια κλπ κλπ. Και φυσικα ολα αυτα δεν εχουν να κανουν με τα γουστα και αν καποιος προτιμαει να ακουει μουσικη, μιλαμε καθαρα ως φορεα περιεχομενου τωρα, ο ηχος ειναι τμημα του παιχνιδιου, μπορεις να αραξεις σε μια γωνια της πιστας και μονο να ακους τη μουσικη του παιχνιδιου αν προτιμας


Συγκριση ν2: Μουσικος vs developer. Ουτε εδω υπαρχει συγκριση, ακριβως γιατι και σε αυτην την περιπτωση η μουσικη ειναι υποσυνολο του παιχνιδιου. Βλεπουμε αλλωστε το ποσο περισσοτερο χρονο, και ποσα ΠΟΛΛΑ περισσοτερα ατομα χρειαζεται η αναπτυξη ενος παιχνιδιου, και ποσες αλλες τεχνες περιλαμβανει, στην ιδια του την ουσια το gaming ειναι ουσιαστικα η εξελιξη του κινηματογραφου που γινεται διαδραστικος, και οπως και το σινεμα αυτο περιλαμβανει λιγο πολυ ολες τις μορφες τεχνης, εικαστικες, θεατρικες κλπ. Αν μαλιστα λαβουμε και υποψη μας το χρονικο πλαισιο, συγκρινουμε δηλαδη τα σημερινα παιχνιδια με τη ΣΗΜΕΡΙΝΗ μουσικη, ειδικα τη σημερινη ποπ, και οχι με αριστουργηματα του απωτερου παρελθοντος οταν η μουσικη βρισκοταν στην πρωτη γραμμη του πολιτιστικου output, τοτε ειναι αστειο και μονο να το συζηταμε.


Στις ομοειδεις λοιπον συγκρισεις, πιστευω οτι με καθε αντικειμενικοτητα το gaming τσαλαπαταει τη μουσικη, αν οχι γενικα τοτε τη σημερινη μουσικη σιγουρα.


Συγκριση ν3: developer vs ακροατης.

Και εδω δε χρειαζεται συζητηση, εφοσον η δημιουργια εξορισμου ειναι προτιμοτερη απο την καταναλωση, και εφοσον και ως καταναλωση δεχθουμε την ανωτεροτητα της gaming εμπειριας, τοτε και εδω το gaming κερδιζει.


Και τωρα το πραγματικο ζητουμενο:

Συγκριση ν4: Μουσικος vs Gamer

Εδω το πραγμα ειναι συζητησιμο. Η προσωπικη μου γνωμη ειναι η εξης: Εξαρταται απο το τι παιζει και τι φτιαχνει ο μουσικος. Διοτι πραγματικα, θεωρω μεγαλυτερη πνευματικη προκληση να τερματισεις ενα δυσκολο παιχνιδι, παρα να ανεβοκατεβαζεις πεντατονικες πανω απο ενα backing track. Αν ομως μπιστας πραγματικα καλη μουσικη, κανα κλασσικουρα πιανο, τιποτα τζαζ και τετοια, τοτε ναι, ως προκληση ειναι ανωτερη. Επισης ειναι και πιο ηρεμιστικο για την ψυχη.

Συνεπως, λαμβανοντας υποψη τα παραπανω, οταν μιλανε για gaming οι μουσικοι, δεν προκυπτει απο πουθενα οτι μπορουν να μιλουν αφ υψηλου. Το περιεχομενο που παραγουν, αν οχι γενικα τοτε σιγουρα το ΣΗΜΕΡΙΝΟ περιεχομενο, βρισκεται μιλια μακρυα απο τα παιχνιδια με καθε μετρο συγκρισης, ειτε οικονομικο, ειτε αποδοχης, ειτε ως μεγεθος και ογκο εργασιας που απαιτει η ιδια η παραγωγη κλπ κλπ. Ειναι σα να μιλαει αφ υψηλου ενας γλυπτης για τον κινηματογραφο: ΟΚ γλυπτα μου, πραγματι, στο χρυσο αιωνα του περικλη θα ησουν η κορυφη της διανοησης, σημερα ομως που εχεις καταντησει να φτιαχνεις Παναγιες απο ακαθαρσιες ( true story) μπας και ασχοληθει καποιος μαζι σου, κατσε στη γωνια σου και δες καμια ταινια για το πως γινεται σημερα η πραγματικη τεχνη.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Πάντως οι πεντατονικές έχουν μεγάλη ομορφιά και δύναμη, όταν κάποιος ξέρει τι κάνει βέβαια, και όχι ανεβοκατεβαίνοντας μόνο όπως σωστά λες στο παράδειγμα.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Όσο για τον αφορισμό του ότι δεν είναι κλασική ή τζαζ δεν είναι πραγματική μουσική, άποψη σου.
Και εμένα δεν μ'αρεσει η ραπ, και μπορώ ίσως να βάλω σε σκέψεις έναν που του αρέσει πολύ, με εύγλωττες αναλύσεις και επιχειρήματα, αλλά δεν πρόκειται να βάλω σε κίνδυνο τα αισθήματα του. Δεν είναι όλα εγκεφαλικά και μετρήσιμα.

Αλλά ακόμα και στα επιχειρήματα τα πιο ίσως αντικειμενικά, ας έχουμε τα μυαλά μας ανοιχτά, αλλά όχι τόσο ανοιχτά ώστε να χυθούν και πέσουν κάτω.

 

[manosx]

Δεν ειπα οτι δεν ειναι πραγματικη μουσικη οι πεντατονικες. Ειπα οτι δεν ειναι μεγαλυτερη πνευματικη προκληση απο το να τερματισεις ενα δυσκολο παιχνιδι.

Γενικοτερα, το συντριπτικα μεγαλυτερο μερος της συγχρονης pop, rap κλπ μουσικης στοχευει στο συναισθημα και στο ρυθμικο groove. Περιπλοκες δομες, εκλεπτισμενες αρμονιες, αντιστικτικες φωνες και οτιδηποτε γενικα αποτελει πνευματικη προκληση για τον ακροατη αλλα και για τον εκτελεστη, εχει παει στο καλαθι των αχρηστων.

Αντιθετα, ενα καλο παιχνιδι ειναι στην ουσια η δημιουργια ενος εικονικου συμπαντος, μεσα στο οποίο ο gamer θα πρεπει να βρει ενδιαφερον για να το εξερευνησει, και εξερευνωντας το να βρεθει αντιμετωπος με προκλησεις που θα τον εξαψουν τοσο ωστε να γινει το συμπαν αυτο ενα μερος που θα θελει να επισκευτει ξανα και ξανα.

Τι σχεση εχει η παραπανω πνευματικη προκληση που αντιμετωπιζει ο δημιουργος του συμπαντος του παιχνιδιου, αλλα ακομα και ο gamer οταν θα κληθει να εξερευνησει αυτο το συμπαν, με την πνευματικη προκληση που αντιμετωπιζει ο πλιτσι πλιτσι first box position pentatonic whore κιθαριστας ή ο Ακυλας οταν επαναλαμβανει 40φευγα φορες τη λεξη φερτο; ΚΑΜΙΑ. Αντιθετα, κατι ενατες και κατι κατα ματθαιον και τετοια,εχουν τοσο μεγαλες πνευματικες απαιτησεις για τη συλληψη και τη δημιουργια τους, τολμω να πω ακομα και για την εις βαθος ακροαση και κατανοηση τους, που εφτασαν να γινουν συμβολα της ιδιας της ανθρωπινης πνευματικοτητας.

 

[Άγιος]

συγκρινουμε δηλαδη τα σημερινα παιχνιδια με τη ΣΗΜΕΡΙΝΗ μουσικη, ειδικα τη σημερινη ποπ, και οχι με αριστουργηματα του απωτερου παρελθοντος οταν η μουσικη βρισκοταν στην πρωτη γραμμη του πολιτιστικου output, τοτε ειναι αστειο και μονο να το συζηταμε.

Το έσωσες με αυτόν τον ελιγμό αλλιώς θα είχα χάσει πάσα ιδέα

 

[manosx]

Παντω Αγιε, αν δε σου αρεσει η μορφη τεχνης που ονομαζεται "video gaming", διοτι περι τεχνης προκειται, και αν δεν εχεις επαφη με αυτη, τοτε μη βιαζεσαι να βγαλεις συμπερασμα απο τον ¨ελιγμο" αυτον οπως τον αποκαλεις. Διοτι, και αυτη ειναι η αυστηρα δικη μου σκοπια και ενα προσωπικο βιωμα , θεωρω κλασεις ανωτερη βιωματικη εμπειρια τον τερματισμο του metal gear solid απο συναισθηματικης αποψης, παρα την παρακολουθηση της ενατης σε concert hall.

Υποκειμενικα βιωματα μεν, αληθινα ετσι ενιωσα ομως.