Σατανιστικά albums

[Άγιος]

Δεν ξέρω αν παρατηρήσατε την νέα μου υπογραφή η οποία είναι το μόνο on-topic σε αυτό το νήμα... Την άλλαξα πριν 2 βδομάδες που έκανα τα χαρτιά μου, εδώ και μια βδομάδα είμαι μέλος πια, έγινα

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

@cos_dr Εξήγησε μου την άμεση σχέση αυτών των δύο κομματιών με κλασσική. Δεν το λέω ειρωνικά, αλλά βλέπω παράλληλο σύμπαν.

Μπλουζο-dorian με μέρη σε phrygian dominant


Εκτεταμένες ματζόρε πεντατονικές

 

[cos_dr]

@cos_dr Εξήγησε μου την άμεση σχέση αυτών των δύο κομματιών με κλασσική. Δεν το λέω ειρωνικά, αλλά βλέπω παράλληλο σύμπαν.

Μπλουζο-dorian με μέρη σε phrygian dominant


Εκτεταμένες ματζόρε πεντατονικές

Δεν υπάρχει θέμα ειρωνείας ποτέ. Συζητάμε και τίποτα δεν είναι απόλυτο. Στα συγκεκριμένα και για τον Σατριάνη αν και δεν είμαι κιθαρίστας, ούτε αυθεντία της αρμονίας, της σύνθεσης, της θεωρίας της μουσικής κλπ. και τα μισά που ήξερα τα έχω ξεχάσει ιδιαίτερα από τότε που παντρεύτηκα και τρελάθηκα χάνοντας τον εαυτό μου και τη διάθεση για ζωή μπορώ να πώ ότι είναι ένας βαθιά καταρτισμένος μουσικός που χρησιμοποιεί τη θεωρία της κλασικής μουσικής ως θεμέλιο για να χτίσει το δικό του φουτουριστικό οικοδόμημα. Η σύνδεση των έργων του με την κλασική παράδοση είναι δομική, αλλά ο τρόπος που τη διαφοροποιεί είναι αυτό που τον κάνει μοναδικό. Το Surfing with the Alien αν και ακούγεται σαν ένα ξέφρενο rock track πατάει πάνω στην παράδοση π.χ.του Paganini και των Virtuoso Caprices του 19ου αιώνα. Η χρήση των Mixolydian και Dorian κλιμάκων με τέτοια ταχύτητα θυμίζει τα Moto Perpetuo της κλασικής εποχής. Η δομή του σόλο δεν είναι απλώς blues αυτοσχεδιασμός, αλλά μια σειρά από etudes (σπουδές) πάνω στην τεχνική, όπως θα έκανε ένας Liszt στο πιάνο. Βέβαια ο Satriani κρατάει την ίδια τονική και αλλάζει μόνο τους τρόπους από πάνω της. Αυτό δίνει την αίσθηση ότι ταξιδεύεις σε διαφορετικά σύμπαντα χωρίς να φεύγεις από τη βάση σουκάτι που στην κλασσική μουσική σπανίζει.

Το Starry Night είναι ένα σύγχρονο Nocturne στο ύφος του Chopin με μελωδία λυρική και τραγουδιστή. Η αρμονία βασίζεται σε πλούσιες συγχορδίες με 7ες και 9ες, θυμίζοντας τον Γαλλικό Ιμπρεσιονισμό. Ο τρόπος που αναπτύσσει το θέμαξεκινώντας διακριτικά και χτίζοντας σε ένα συναισθηματικό κρεσέντο—είναι καθαρά ρομαντική φόρμα.Ο Satriani χρησιμοποιεί την ηλεκτρική κιθάρα για να δημιουργήσει μια ρευστή μελωδία που δεν έχει διακοπές, κάτι που τα κλασικά όργανα (εκτός ίσως από το βιολί) δυσκολεύονται να πετύχουν με τέτοια ακρίβεια.

Σε άλλα κομμάτια με την αυξημένη 4 δίνει αυτόν τον μαγικό και "διαστημικό" ήχο

Σε δουλειές του όπως το Rubina ή το Midnight , εφαρμόζει καθαρή αντίστιξη τύπου J.S. Bach. Η κιθάρα παίζει δύο ή τρεις ανεξάρτητες γραμμές ταυτόχρονα, μετατρέποντας το όργανο σε ένα μικρό εκκλησιαστικό όργανο.

Η μεγαλύτερη διαφοροποίηση του Satriani από την κλασική μουσική είναι η Ψυχοακουστική του Ήχου
Ενώ η κλασική μουσική βασίζεται στη σημειογραφία και το όργανο είναι το μέσο σε αυτούς τους κιθαρίστες η διαμόρφωση δίνει τον χαρακήρα.

Δεν είναι όλα κλασσική μουσική αλλά η βάση και η τεχνική της παραμένει.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Συμφωνώ εν μέρη, όταν οι κλίμακες και αρμονίες είναι πιο ξένες σε σχέση με την κλασσική αυτό δεν είναι υποσημείωση, είναι κραχτή διαφορά. Βεβαίως τέθηκαν θεμέλια τότε, αλλά η παλέττα χρωμάτων έχει διευρυνθεί.
Ενδεικτικά για την "διαστημική" με αυξημένη 4η που λες, την lydian, που με εκφράζει και πολύ, στο Wikipedia έχει 5 παραδείγματα όλα κι όλα απ'την κλασική περίοδο, και 28 απ'το 1960 μέχρι σήμερα.

Αν οι κλασσικοί εφεύραν την φωτιά πλέον έχουμε αναπτήρες.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Άνετα πάντως μπορώ να φανταστώ πολλά κομμάτια του Satriani να στέκονται εξαίσια στο πιάνο για παράδειγμα.

 

[cos_dr]

Συμφωνώ εν μέρη, όταν οι κλίμακες και αρμονίες είναι πιο ξένες σε σχέση με την κλασσική αυτό δεν είναι υποσημείωση, είναι κραχτή διαφορά. Βεβαίως τέθηκαν θεμέλια τότε, αλλά η παλέττα χρωμάτων έχει διευρυνθεί.
Ενδεικτικά για την "διαστημική" με αυξημένη 4η που λες, την lydian, που με εκφράζει και πολύ, στο Wikipedia έχει 5 παραδείγματα όλα κι όλα απ'την κλασική περίοδο, και 28 απ'το 1960 μέχρι σήμερα.

Αν οι κλασσικοί εφεύραν την φωτιά πλέον έχουμε αναπτήρες.

Χωρίς τα σωστά θεμέλια, τον κλασσικό τρόπο, το οικοδόμημα θα καταρρεύσει.
Σατριάνηδες υπάρχουν πολλοί. Chopin και Bach όμως, ΕΝΑΣ.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Δεν θα αμφιβάλω για την ιδιοφυία του Μπαχ στην αντίστοιξη. Θα ακούσω παραπάνω με ανοιχτό μυαλό και για την αισθηματική αξία.

 

[cos_dr]

Δεν θα αμφιβάλω για την ιδιοφυία του Μπαχ στην αντίστοιξη. Θα ακούσω παραπάνω με ανοιχτό μυαλό και για την αισθηματική αξία.

Άκου αυτό. Εγώ το έβαλα και έκλαψα από τα πρώτα δευτερόλεπτα


Δεν είναι μια πραγματικά συγκλονιστική συναισθηματική αποτύπωση της μετάνοιας του Πέτρου που απαρνήθηκε τον Χριστό; Αν το ακούσεις προσεκτικά και με κλειστά μάτια θα ακούσεις και το να αποζητά το έλεος προς το τέλος. Πραγματικά αν έμπαινε και ο Satriani με κιθάρα από το 5ο λεπτό και μετά..................

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Καταπληκτικοί μουσικοί, λίγο πληκτική μουσική. Το intonation τους πολύ καλό, ο ρυθμός αυτών που παίζουν πάντως flat, και δεν εννοώ να έχουμε ντραμς και χορούς, αλλά φράσεις λιγότερο ρυθμικά μονότονες. Μπόνους πόιντς στα σημεία με μελωδική μινόρε που συμπαθώ παραπάνω απ'την αρμονική μινόρε.

 

[cos_dr]

λίγο πληκτική μουσική.

Mήπως την ακούς από κινητό;
Το έβαλα τώρα στα Studio 4 τα Presonus μου και έχει συγκλονιστεί το είναι μου από την ακριβέστατη bi amblified ανά ηχείο αναπαραγωγή παρόλο το squash του φορματ του YouTube. Νιώθω βαθειά μέσα μου την ποιότητα των πανάκριβων οργάνων και την απόδοση μέχρι και του πιο ανεπαίσθητου nuance τους στα έμπειρα χέρια μερικών από τους καλύτερους σύγχρονους μουσικούς του πλανήτη. Μέχρι και το χειροκρότημα με συγκλόνισε. Νομίζω ότι είμαι στη Βιέννη μέσα.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Είμαστε νερντς πάντως εξηγούμε πως και γιατί. Ένας φυσιολογικός να βρεθεί να πει απλά αυτό μ'αρεσει, αυτό δεν, και τέλος.

 

[cos_dr]

Είμαστε νερντς πάντως εξηγούμε πως και γιατί. Ένας φυσιολογικός να βρεθεί να πει απλά αυτό μ'αρεσει, αυτό δεν, και τέλος.

Αυτοί που ασχολούνται με τη μουσική και τη μουσική τεχνολογία είναι πολύ αναλυτικοί. Είναι αυτή η διαρκής εναλλαγή μεταξύ δημιουργικού οράματος και τεχνικής υλοποίησης που μας διέπει και μας κάνει έτσι.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Ένα ημιτόνιο μπορεί να κάνει όλη την διαφορά. Ένα.

 

[cos_dr]

Ένα ημιτόνιο μπορεί να κάνει όλη την διαφορά. Ένα.

και πόσα μόρια.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

και πόσα μόρια.

0.01 cent το νέο tuner πετάλι της Fender, more than you'll ever need

 

[manosx]

" - Παιδια, εμενα μου αρεσει η μουσικη που θα με κανει να ανεβω στο τραπεζι να χορεψω τσιφτετελι, να ριξω γαρδενιες και να ανοιγω μπουκαλια ουισκι, τι να ακουσω;"

"-Να ακουσεις τα κατα Ματθαιον παθη του Μπαχ, ειναι ο καλυτερος"


Δε διαφερει σε τιποτα ο παραπανω διαλογος με το thread.


Αν θελεις κουφη λεοπαρδαλη να ακους αυτα που γουσταρεις να ακους ηδη, ακου τα. Αν γουσταρεις τροπικες κλιμακες και progressive μετρηματα ακου αυτα που ακους. Την κλασσικη στο στυλ του μπαχ και του μοτσαρτ, και οποιαδηποτε μουσικη εδω που τα λεμε, την ακους για αυτα που εχει να σου δωσει, οχι για αυτα που της ζητας εσυ. Πιστεψε με σε τουτο: δεν ειναι τυχαιο που αυτους τους τυπους τους εχουν κανει αγαλματα. Αλλα εσυ θα πρεπει να φτασεις να καταλαβεις το γιατι, και οχι δεν ειναι επειδη επαιξαν με παραξενα modes, ουτε γιατι ειχαν τρελα ρυθμικα μετρηματα. Αλλα ειναι τα δυνατα τους σημεια, αναπτυξη θεματος, διαλογος μεταξυ των φωνων, σημειολογικες αναφορες στα μελωδικα σχηματα και χιλια δυο αλλα πραγματα.

Φυσικα δεν ειναι υποχρεωτικο να μπεις σε διαδικασια αναλυσης τους, ειδικα αν με το πρωτο ακουσμα δε σε τραβανε να κανεις κατι τετοιο. Δεν ειναι ολα για ολους, ουτε ειμαστε μικρα παιδια, και στο φιναλε η μουσικη πνεει τα λοισθια, δεν αξιζει να ασχολεισαι καν. Οτι εγραψε ο ανθρωπος εγραψε, απο εδω και περα μονο ΑΙ , αντε στο τσακιρ κεφι και καμια eurovision και τιποτα μυταραδες στο youtube. Οσοι πιστοι προσελθετε λοιπον, δοξα τω θεω υπαρχουν αφθονες εκτελεσεις των κλασσικων εργων για ολους οσους ενδιαφερονται. Για modal jazz στον αλλο οροφο του καταστηματος.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Βρήκα αυτό σε ένα άλλο φόρουμ μουσικών:

"C.P.E. Bach, a very fine composer, and an underrated one at that, composed music that was nothing like his father's. No one asked why he didn't write music like dad's then, and I don't see why anyone would have, or why we should ask the question now. Tastes change."

 

[manosx]

Ε ναι. Δε μελετας τους κλασσικους για να γραφεις σαν και αυτους. Τους μελετας για να μαθεις να γραφεις γενικα, μαθαινεις να χειριζεσαι τα εργαλεια τους που ειναι τρομερα αναλυτικα και αποδοτικα, αποκτας ετσι ελεγχο στη γραφη σου και στη συνεχεια μπορεις να πας σε οποια αλλη κατευθυνση θες.

Αντιστοιχα, οταν μελετας τζαζ αρμονια, δε σημαινει οτι θα γραφεις ντε και καλα στο στυλ ξερω γω του Ντιουκ Ελιγκντον και του Λουις Αρμστρονγκ Μπορεις ομως να αξιοποιησεις τη προσεγγιση αυτη σε απειρα αλλα ειδη μουσικης, και να εχεις τις γνωσεις και τον ελεγχο ωστε να εισαι αυτο που λεμε ενας "μελετημενος μουσικος"

Αν θελεις το κανεις, αν δε θελεις δεν το κανεις. Σε αλλες φορμες ειναι απαραιτητο, σε αλλες δεν ειναι και τοσο απαραιτητο. Και σε καποια θηριωδη ταλεντα τους βγαινει η ομορφια χωρις ουτε τζαζ , ουτε κλασσικη, ουτε οποιαδηποτε αλλη οργανωμενη μελετη.

Υπαρχουν πολλες περιπτωσεις στον πλανητη Γη, ο καθενας διαλεγει το δρομο του. Μεχρι το Suno προσωπικα προτεινα ανεπιφυλακτα την κλασσικη προσεγγιση στη μελετη, διοτι αν μη τι αλλο ειναι πολυ πιο ευκολο στην πορεια να μεταβεις προς οποιαδηποτε αλλη κατευθυνση ευκολα. Μετα το Suno ομως, πιστευω οτι καλυτερα να μην ασχοληθεις καν με την εντατικη μουσικη μελετη.