Ωδή στις Superstrats

@koyote τρελή συλλογή ρε μάγκα! 
 

image.gif

 
Θυμήθηκα ότι είχα μία super strat...ήταν η δεύτερη κιθάρα μου, πανάκριβη (αν και μεταχειρισμένη) αλλά ένα όνειρο για μένα (στα προ internet χρόνια που διάβαζα μανιωδώς κιθαροπεριοδικά) να αποκτήσω μία Anderson.

Basswood /maple top - maple/pau ferro, H2+ bridge μαγνήτης, ο πιο fiery ήχος που είχα ποτέ σε bridge μαγνήτη, έπαιζα και με τόνους γκάζι τω καιρώ εκείνω... Πέταγε αρμονικές για πλάκα και μαζί με τους μονούς και το switcheroo σύστημα είχε πάρα πολλές επιλογές ήχων. Την έδωσα όταν κατάλαβα πως θέλω τις κιθάρες μου, δηλαδή χωρίς locking tremolo & λεπτό μπράτσο. Ηχητικά πάντως ήταν καταπληκτική για σκληρό ήχο αλλά και καθαρό αν δεν έψαχνες πιστό vintage strat ήχο.

'92 Anderson Drop Top

Anderson.JPG

Την συγκεκριμένη την βλέπω σαν στρατ αλλά μιας και είδα παρόμοιες την βάζω. Η πρώτη μου Warmoth παρότι ήθελα να ασχοληθώ με το σπορ από τα 90'ς. Ερωτεύτηκα το σώμα στο showcase και από εκεί άρχισε η κιθάρα, θα ήθελα να είχε τρεις μονούς αλλά δυστυχώς το είχαν ήδη routάρει. Την δοκίμασα με τον Phat Cat για (ψευτό)τρεις μονούς αλλά δεν με τρέλανε ο συγκεκριμένος. Άλλαξα μπράτσο και μαγνήτες, έχει τρεις πανέμορφους ηχητικά Suhr και ηχεί (στους μονούς) όπως μία στρατ πρέπει. Swamp ash/spalted maple top - maple/pau ferro.

'07 Warmoth Strat (The Woodpecker)

W strat.jpg

Επειδή μεγάλωσα στα 80'ς αισθητικά μου αρέσουν οι superstrat αλλά περισσότερο να τις βλέπω παρά να τις αποκτήσω. Προτιμώ αυτές με curved body & bound neck όπως οι Kramer Stagemaster, ESP Horizon και Suhr Standard Carve top.

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Το forum γινεται ολο και πιο ενδιαφερον παίδες, παμε κιαλλη 80s ποζεριά ???θανατος στα κουπια τις telecasters?

Πόρωση το headstock της Soloist με mother of pearl logo να παιρνει το “holoflash” χρωμα απο τη κατάλληλη οπτικη γωνια

IMG_9312.jpeg

IMG_9297.jpeg

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Το forum γινεται ολο και πιο ενδιαφερον παίδες, παμε κιαλλη 80s ποζεριά ???θανατος στα κουπια τις telecasters?
Μην τα συνεχίσουμε αυτά τα περί κουπιών, γιατί θίγουμε κάτι υπέργηρους κυρίους του forum που αρέσκονται στις tele  ? ?

Ας συνεχίσουμε χωρίς χαρακτηρισμούς για τις συμπαθείς tele. 

 
Πόρωση το headstock της Soloist με mother of pearl logo να παιρνει το “holoflash” χρωμα απο τη κατάλληλη οπτικη γωνια
To mother of pearl στα μάτια μου είναι κάτι κλασικό. Όπως και το burst κλπ. Μη μου το βάζεις σε μοντέρνο headstock να μου τα κάνεις ανάκατα παλιό με καινούριο ρε κυρ Jackson

 
To mother of pearl στα μάτια μου είναι κάτι κλασικό. Όπως και το burst κλπ. Μη μου το βάζεις σε μοντέρνο headstock να μου τα κάνεις ανάκατα παλιό με καινούριο ρε κυρ Jackson
Στα ‘80s όλοι οι κανόνες ήταν για να σπάσουν. Δεν υπήρχαν, απλά. 

 
Στα ‘80s όλοι οι κανόνες ήταν για να σπάσουν. Δεν υπήρχαν, απλά. 
Ήταν η δεκαετία που η κιθάρα άλλαξε level. Και ήταν ένα "γαϊτανάκι" από innovations στο όργανο σε συνδυασμό με τους παικταράδες που προέκυπταν, που άφησε μνημειώδη παιξίματα.

Ήταν κοσμογονία.       

 
Κατα την γνώμη μου, ένα από τα πιο ωραία χαρακτηριστικά των superstrat της δεκαετίας του '80 είναι η προσωποποίηση (το customisation, ντε) που έκανε ο κάθε παίκτης στην δική του, είτε μιλάμε για αισθητικές παρεμβάσεις (από το βάψιμο μέχρι και... αυτοκόλλητα) είτε για λειτουργικές, στην κιθάρα (floyd rose σε παραδοσιακές strat, humbuckers, έξτρα διακοπτάκια κλπ). Οι παίκτες δεν δίσταζαν να κάνουν την κιθάρα "δική τους" , σε κάθε της διάσταση. Αυτό το βρίσκω υπέροχο. Η κιθάρα είχε τον σκοπό να εξυπηρετεί τον ιδιοκτήτη της (και όχι το αντίστροφο, όπως εν πολλοίς γίνεται σήμερα).

 
Την Gibson M-III από τα early '90s την ξέρετε? Πήρε το μάτι μου την παρακάτω σε ένα κατάλογο πρόσφατα και ο συνδυασμός μαυρο - firestripe σαν να μου κάνει κάτι! Set neck όργανα βέβαια, οριακά τις λες superstrat, αλλά αν δεν είχαν κυκλοφορήσει κατόπιν εορτής νομίζω θα είχαν πιαστεί. 

461180176_18437773429068710_5928117978574763903_n.jpg


 
??? 1 - ειμαι μεγαλος φαν του DeGarmo - απο τους πιο underrated κιθαριστες της εποχης εκεινης αποψη μου, εξαιρετικος, και ο «εγκέφαλος» πισω απο τους queensryche (εγραφε σχεδον τα παντα). Η συγκεκριμένη ειναι η Andy Warhol-inspired ESP. Ο ιδιοκτητης του Diablo Guitars ειναι πρωην μελος των Queensryche και εχει αποκλειστικο deal με την ESP που κανουν παραγγελιες αυτο ακριβως το μοντελο μια-δυο φορες το χρονο… 9,000 USD στο περιπου

2 - απιστευτη δουλεια!!! Δεν ειχα ιδεα οτι υπηρχε τετοιου ειδους μαγαζι στην Ελλαδα που να κανει custom artwork σε κιθαρες 

 
Τι λέει το vegatrem?
Στιβαρό στην αίσθηση, σταθερό στο κούρδισμα, και ταυτόχρονα ευαίσθητο στο παραμικρό άγγιγμα, οπότε ίσως πάρει λίγη ώρα παίξιμο σε κάποιον για να το συνηθίσει. Το σημαντικότερο, τρομερά ευέλικτο από άποψη κίνησης κι από τις δύο μεριές της μπάρας, πράγμα που το καθιστά αδιανόητα εκφραστικό μουσικά. Συνολικά, το καλύτερο από ό,τι υπάρχει εκεί έξω, αψεγάδιαστο θα έλεγα.




 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:

Παρόμοια θέματα

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top