- Μηνύματα
- 6,338
- Πόντοι
- 1,688
Και τωρα που το ειδα και παρακατω, ενισχυει την αποψη μου στο οτι οταν ακους απο τους αλλους τον ηχο δεν μπορεις να ξεχωρισεις τοσο τις διαφορες.Στο 16.40 η απαντηση σου...
Στα χερια σου ομως φαινονται αμεσως.
Δες στο 18.30.
Εμενα μου αρεσει οταν πιανω οργανα των 150 ευρω και βλεπω οτι παιζουν για πολυ παραπανω.Having said that, εγώ όντας εγώ, δεν ακουμπάω όργανα του 150ρικου, δεν γουστάρω τα κινέζικα, είμαι σνομπ, είμαι ψώνιο, είμαι ''έλιτιστ'' (καλά, δεν φτάνω και στο άλλο άκρο (CS), υπάρχει και ένα όριο στο πορτοφόλι και στην εμπιστοσύνη στις κιθαριστικές μου ικανότητες ?) δεν τα καταδέχομαι ρε παιδιά ?Δεν πα' να λένε ''value for money'' και τέτοια, εγώ έχω κόλλημα με το brand
Θαυμαζω τους "μαστορες" που με τοσο μικρο μπατζετ βγαζουν τοσο καλο αποτελεσμα.
Υπαρχει λογος μαλλον.
Οταν ημουν πιτσιρικας και δεν ειχα τα φραγκα να παρω το καλο το ακριβο το οργανο, με τα τοτε 150 ευρω επαιρνες οργανο που δεν επαιζε ουτε 10.
Και να ηταν μονο αυτο? Ακομα και με 500 ευρω, σπανια εβρισκες οργανο που επαιζε. Αν δεν εσκαγες την 1500αρα να παρεις φενδερ και γιμπσον δεν εβγαζες ακρη. (ενδεικτικες οι τιμες)
Τα σημερινα παιδια μπορουν ομως και παιρνουν με 150 ευρω, noname οργανο που παιζει για 500 (ψιλο-yesname), και δεν σιχαινονται τη μουσικη και το οργανο πριν καν ξεκινησουν να ασχολουνται σοβαρα.
Οταν πανε στα 500-800 παιρνουν οργαναρες
.
Τελευταία επεξεργασία από moderator: