Κάποιοι είναι μόνο πιανίστες, κάποιοι μόνο πληκτράδες, κάποιοι και τα δύο... Κάποιοι είναι τζαζίστες, κάποιοι φανκάδες, κάποιοι ροκάδες... Όπως και να έχει, είναι τεράστιοι μουσικοί και είναι πολλοί (και δεν μιλάω καθόλου για κλασική μουσική)...
Chick Corea, Herbie Hancock, George Duke, Stevie Wonder, Michel Camilo, Scott Kinsey, Gonzalo Rubalcaba, Joey DeFrancesco, Joe Zawinul, Jay Oliver, Lyle Mays, Thelonius Monk, David Garfield, Randy Waldman, Michel Petrucciani, John Novello, Jim Beard, Steve Hunt, Eliane Elias, Jan Hammer, Jordan Rudess, κλπ...
Πάντως από τη δική μου πλευρά, που είμαι ένας κιθαρίστας που δεν με ελκύει ηχητικά το πιάνο σαν όργανο (αν και παραδέχομαι ότι είναι ο βασιλιάς

), ο πιανίστας που με έχει αφήσει άφωνο με το έργο του (με τις συνθέσεις του δηλαδή), με το παίξιμό του, και με το ρυθμό του, περισσότερο από όλους τους άλλους, είναι ο Chick Corea. Και ταυτόχρονα είναι και μεγάλος πληκτράς...