Λοιπόν ... ;D
1. Ανακατεύω μικρή ποσότητα (ελάχιστη) βαζελίνης και ξύνω από ένα μολύβι λίγο γραφίτη. Στη συνέχεια, με μία οδοντογλυφίδα (με την μύτη) παίρνω λίγη ποσότητα και την βάζω στο nut στην κάθε εγκοπή της εκάστοτε χορδής. Το ίδιο κάνω και στα saddles στη γέφυρα όπου πατάνε οι χορδές και κάτω από το string tree (ειδικά εδώ υπήρχε θέμα. Νόμιζα ότι μάγκωναν οι χορδές στο nut ενώ τελικά μάγκωναν στο tree). Τέλος, ναι, έβγαλα τα ελατήρια, πήρα με τα χέρια μου λίγο από το μείγμα και άλειψα το κάθε ελατήριο ξεχωριστά (μην φανταστείς, λίγο. Την στρατ την έχω 13 χρόνια και άκουγα κάτι θορύβους από δαύτα, οπότε είπα να τα..φρεσκάρω! ;D )
2. Κλειδιά έχω τα απαράδεκτα για μένα της Fender, όχι τα vintage. Αυτά της παραγωγής που βάζουν σε όλες τις strat. Απλά αφήνω απόσταση όσο δύο κλειδιά για κάθε χορδή (αυτό θα τυλιχτεί δηλαδή στο κάθε κλειδί), και απλά γυρίζω - σφίγγω το κλειδί, δεν κάνω κόμπους και άλλες τέτοιες αηδίες. Έτσι απλά και όμορφα.