Ερώτηση κρίσεως για στίχους

[Άγιος]

Οι παρακάτω στίχοι πιστεύετε ότι είναι τραγουδισμένοι σε κόσμο ή προέρχονται από τα κατώτερα υποστρώματα της συρταριέρας κάποιας ξεμωραμένης θεσσαλονικιάς;

Ʃου το 'πα, σου το 'πα, έχω σύνδρομο εγκατάλειψης
Και κάνω cocktail με χάπια γαργάρα
Είμαι στα πρώιμα σημάδια της κατάθλιψης
Μα δεν σε νοιάζει, γιατί είμαι μουνάρα

Ζηλεύω, ζηλεύω παθολογικά
Και τρέφω μια συμπάθεια για τα ναρκωτικά
Εμένα μ' αρέσουν, γιατί γίνομαι κοτόπουλο
Εσένα δεν σε νοιάζει, γιατί είμαι πατόμουνο

Το 'παθες, το 'παθες, έπαθες εξάρτηση
Ήρθες μαζί μου μέχρι και στη βάφτιση
Του Χάρη, του ανιψιού μου απ' τη Χαλκιδική
Εκεί που μέθυσα και έκανα σκηνή

Είπε ο Θεός "Φως Γεννηθήτω"
Μ' έκανε μουνάρα, μουνάρα και πλήττω
Όμως, φιλαράκι, αν πέσω απ' τον τρίτο
Θα 'μαι μια νεκρή μουνάρα

Κυκλοφορώ με ρόμπα σαν μία πορνοστάρ
Γεμίζω την μπανιέρα και βάζω σεσουάρ
Διαβάζω αν σήμερα με ευνοούν τα ζώδια
Ή αν θα συνεχίσω να είμαι ισόβια μουνάρα

Είναι γονίδια, είναι γονίδια
Που τα πήρα απ' τη μαμά και τον μπαμπά μου
Και σαν τη Μήδεια, και σαν τη Μήδεια
Ίσως μια μέρα

Είναι γονίδια, είναι γονίδια
Που τα πήρα απ' τη μαμά και τον μπαμπά μου
Και σαν τη Μήδεια, και σαν τη Μήδεια

Είπε ο Θεός "Φως Γεννηθήτω"
Μ' έκανε μουνάρα, μουνάρα και πλήττω
Όμως, φιλαράκι, αν πέσω απ' τον τρίτο
Θα 'μαι μια

Είπε ο Θεός "Φως Γεννηθήτω"
Μ' έκανε μουνάρα, μουνάρα και πλήττω
Όμως, φιλαράκι, αν πέσω απ' τον τρίτο
Θα 'μαι μια νεκρή μουνάρα

 

[Nekkon]

Αθηναία είναι στάνταρ. Εδώ έχουμε ποιότητα

 

[Nestoras]

Εκπεσών Άγιος.

 

[manosx]

Δυστυχως, το προβλημα με τα συγκεκριμενα nepo babies ειναι διπλο: Εκτος απο τη συνηθισμενη nepo πρακτικη, με τις όποιες γνωριμιες των γονεων τους να καταφερνουν να περασουν τα εκτρωματικα αυτα δημιουργηματα ως καλλιτεχνικη προταση, υπαρχει επιπλεον και η ιδια η καλλιτεχνικη υποσταση ( η ποια; ) των γονεων τους, που λειτουργει για αυτες ως παραδειγμα και προτυπο: Οταν μεγαλωνεις στον ιδιο χωρο με τη φαμ φαλτσάλ του παρτσαλακειου τιτανικου και με τον ενσαρκωτη των φατσεϊκων αρχετυπικων ρολων της δραματουργικης τεχνης , ειναι απολυτως λογικο να θεωρεις οτι η τεχνη ειναι κατι σαν γκιογκιο για να κανεις την αναγκη σου.

 

[Earendil]

Εγώ το άκουσα από τις "κασέτες του Μελωδία" και έφτασα μέχρι το 01:27. Εκεί το έκλεισα (οριστικά), αλλά όχι πριν δω τον ανήκεστα χαζούλη που ξέρει και τους στίχοι.
Προς τους νεότερους: έτσι βγαίνουν οι γκόμενες παιδιά. Σουν Τζου. Μελετάς: έδαφος, μέσα, διάταξη του εχθρού. Βρέχεις κώλο.
Όχι τί ζώδιο είσαι, πού βγαίνεις, πόσο νωρίς χάσαμε τον Cliff.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει Θεσσαλονικιά μη-φασαία που να το τολμήσει. Για κάτι τέτοιο πρέπει να είσαι γόνος, να μοιάζεις με άντρα και να ντύνεσαι σαν άντρας. Αν μάλιστα δεν είσαι άντρας, τόσο το καλύτερο.

Οταν μεγαλωνεις στον ιδιο χωρο με τη φαμ φαλτσάλ του παρτσαλακειου τιτανικου και με τον ενσαρκωτη των φατσεϊκων αρχετυπικων ρολων της δραματουργικης τεχνης , ειναι απολυτως λογικο να θεωρεις οτι η τεχνη ειναι κατι σαν γκιογκιο για να κανεις την αναγκη σου.

 

[MGs]

Απο ότι είδα πρόκειται για ένα project που έχει σαρκαστικό χαρακτήρα,υπάρχουν χιλιάδες,ντάξ ας μην τρελαθούμε κιόλας,χαβαλέ κάνουν και αυτή την προσέγγιση πρέπει να έχει και όποιος ασχοληθεί.

 

[Jet72]

Σημεία των καιρών, θα τις κρίνει και αυτές ο πανδαμάτωρ χρόνος, τι να πω, και πολύ ασχοληθήκαμε δηλαδή.
Και αμάν πια με αυτή την "τέχνη που δεν έχει όρια" γιατί έτσι φεύγουμε εκτός ορίων γενικότερα.
Δεν μεταδίδω άλλο, θα γίνω δυσάρεστος.

 

[Panosf1]

Η τέχνη έχει όρια για να είναι τέχνη και όχι κάτι άλλο.
Η μ@λ@κι@ δεν έχει όρια. Οπότε....

 

[tubarao]

Το άκουσα τώρα πρώτη φορά. 2 πράγματα μπορώ να σκεφτώ: ή είναι μια κραυγή για βοήθεια από τις "δημιουργές" του, ή είναι χαβαλές και πλάκα και σαρκασμός.
Βέβαια για να θεωρείς οτι θέματα όπως ο εθισμός στα ναρκωτικά, η αυτοκτονία, η κατάθλιψη προσφέρονται για πλακίτσα και "ελάτε να τραγουδήσουμε όλοι μαζί το ρεφρέν", πρέπει να είσαι πραγματικά άρρωστος, οπότε πάλι σε κραυγή για βοήθεια καταλήγουμε, έστω και αν δεν ήταν αυτός ο σκοπός τους. Ίσως δεν είναι ούτε για κριτική ιδιαίτερη, ούτε για κράξιμο.

Από εκεί και πέρα η τέχνη, όπως και οτιδήποτε άλλο, φυσικά και έχει όρια. Η φράση ότι η τέχνη δεν έχει όρια έχει νόημα μόνο ως υπερβολή για να δείξει ότι τα όρια είναι αρμόδιος να τα θέσει ο ίδιος ο καλλιτέχνης και όχι κάποιος εξωτερικός παράγοντας. Αν είσαι ντενεκές και ασχοληθείς με την τέχνη, θα βάλεις όρια για ντενεκέδες και θα έχεις από κάτω ντενεκέδες να θαυμάζουν την τέχνη σου. Μπορεί βέβαια να αξίζει τον κόπο, μιλώντας οικονομικά.

 

[MGs]

Βασικά,σε αυτήν την χώρα αυτοί που "πουλάνε" τέχνη είναι το πρόβλημα,καθώς τα στάνταρς είναι αρκετά χαμηλά,τόσο ώστε να υπάρξη παρερμηνεία και εν συνεχεία αποδόμηση της δημιουργίας που ναί μέν εκφράζει,αλλά χωρίς πραγματική ανταπόκριση ώς προς τα συναισθήματα που καλείται να εξάγει από τον αποδέκτη της,ώς αισθητική εμπειρία.

Να μου πείς και άν ανεβάσεις τα στάνταρς,ποιοί να την καταναλώσουν εδώ που ζούμε?

Το "η τέχνη δέν έχει όρια" εκφράζει περισσότερο την θεματολογία που μπορεί να κυμανθεί και όχι την τελική αισθητική εμπειρία.

Η τελική αισθητική εμπειρία είναι ξεκάθαρη.
Η είναι,η δέν είναι τέχνη και δυστυχώς αυτό χρειάζεται συγκεκριμένους ανθρώπους,με συγκεκριμένες γνώσεις και εμπειρία για να το κρίνουν,χωρίς καμία σκοπιμότητα.

Οχι,δέν μπορεί ο κάθε ένας,δέν πέφτει λόγος σε όλους,αυτοί που υποστηρίζουν οτί "όλα είναι τέχνη",ένα αντίσκηνο παραμάσχαλα και στα μάταλα,να κολυμπούν μες στα σκ@τ@ χαρούμενοι.

Ο όχλος ας αρκεστεί στο μ'εκφράζει,δέν μ'εκφράζει.
Αυτό δεκτό.

Ο όρος "τέχνη" φυσικά χρησιμοποιείται και σε άλλα πράγματα εκτός των καλλιτεχνικών,όπως ας πούμε μέσα στον όρο "τεχνικός υπολογιστών".
Πολύ απλά λοιπόν,αν καλέσουμε έναν τέτοιο και έρθει να μας κάνει ένα format στον υπολογιστή και αυτός ξεκουμπώσει τις μνήμες και στις θέσεις τους βάλει 2 φέτες μπέικον,ξέρουμε αυτομάτος οτί δέν έχουμε να κάνουμε με κάποιον "εναλλακτικό","πρωτοπόρω","Ριζοσπαστικό" και ότι άλλο αναφερθεί σάν πρόσχημα,αλλά με έναν μαλάκα που δέν ξέρει τι κάνει.

Ζωγράφοι,για εσάς περισσότερο πάει αυτό.

 

[tubarao]

Βασικά,σε αυτήν την χώρα αυτοί που "πουλάνε" τέχνη είναι το πρόβλημα,καθώς τα στάνταρς είναι αρκετά χαμηλά,τόσο ώστε να υπάρξη παρερμηνεία και εν συνεχεία αποδόμηση της δημιουργίας που ναί μέν εκφράζει,αλλά χωρίς πραγματική ανταπόκριση ώς προς τα συναισθήματα που καλείται να εξάγει από τον αποδέκτη της,ώς αισθητική εμπειρία.

Να μου πείς και άν ανεβάσεις τα στάνταρς,ποιοί να την καταναλώσουν εδώ που ζούμε?

Εδώ δεν καταλαβαίνω ακριβώς τί θέλεις να πεις. Το ρίχνεις όμως στην Ελλάδα. Νομίζω είναι λάθος. Η Ελλάδα έχει σταματήσει να παράγει πρωτογενώς πολιτισμό εδώ και πολλά χρόνια. Ό,τι παράγεται στην Ελλάδα, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων που προέρχονται από μεμονωμένους δημιουργούς, είναι αντιγραφές από πράγματα που έρχονται από έξω (κυρίως αμερική και κυρίως τα απολύτως ασημαντότερα σκουπίδια που παράγει η αμερικάνικη κοινωνία). Τα σκουπίδια πάντως υπάρχουν και έξω και βασιλέυουν και καταναλώνονται με μανία. Δεν είναι θέμα μέρους τόσο πολύ.

Το "η τέχνη δέν έχει όρια" εκφράζει περισσότερο την θεματολογία που μπορεί να κυμανθεί και όχι την τελική αισθητική εμπειρία.

Η τελική αισθητική εμπειρία είναι ξεκάθαρη.
Η είναι,η δέν είναι τέχνη και δυστυχώς αυτό χρειάζεται συγκεκριμένους ανθρώπους,με συγκεκριμένες γνώσεις και εμπειρία για να το κρίνουν,χωρίς καμία σκοπιμότητα.

Οχι,δέν μπορεί ο κάθε ένας,δέν πέφτει λόγος σε όλους,αυτοί που υποστηρίζουν οτί "όλα είναι τέχνη",ένα αντίσκηνο παραμάσχαλα και στα μάταλα,να κολυμπούν μες στα σκ@τ@ χαρούμενοι.

Ο όχλος ας αρκεστεί στο μ'εκφράζει,δέν μ'εκφράζει.
Αυτό δεκτό.

Ο όρος "τέχνη" φυσικά χρησιμοποιείται και σε άλλα πράγματα εκτός των καλλιτεχνικών,όπως ας πούμε μέσα στον όρο "τεχνικός υπολογιστών".
Πολύ απλά λοιπόν,αν καλέσουμε έναν τέτοιο και έρθει να μας κάνει ένα format στον υπολογιστή και αυτός ξεκουμπώσει τις μνήμες και στις θέσεις τους βάλει 2 φέτες μπέικον,ξέρουμε αυτομάτος οτί δέν έχουμε να κάνουμε με κάποιον "εναλλακτικό","πρωτοπόρω","Ριζοσπαστικό" και ότι άλλο αναφερθεί σάν πρόσχημα,αλλά με έναν μαλάκα που δέν ξέρει τι κάνει.

Ζωγράφοι,για εσάς περισσότερο πάει αυτό.

Εδώ διαφωνώ 100%. Το “η τέχνη δεν έχει όρια” μπορεί να αφορά πολλά πράγματα γύρω από το έργο, τον καλλιτέχνη και τη σχέση τους, όχι μόνο τη θεματολογία. Απλά προσοχή στις παρερμηνείες γιατί καταλήγουμε στο από κάτω που λές.

Όχι, δεν χρειάζονται συγκεκριμένοι άνθρωποι για να μας πουν τί είναι τέχνη. Τέχνη κάνουν οι "άνθρωποι" πριν ακόμα εμφανιστούν στην γη οι χομο σαπιενς. Σίγουρα δεν χρειάζονταν κάποιον ακαδημαικό από τη Νέα Υόρκη για να τους εξηγήσει ποιά σπηλαιογραφία προσφέρει "αισθητική εμπειρία" και ποιά επιτρέπεται να θαυμάζουν.
Θέλω να πω, αν υπάρχει ορισμός της τέχνης και σημαίνει για όλους το ίδιο πράγμα, δεν χρειάζονται καθόλου ειδικές γνώσεις πέρα από το να γνωρίζεις τον ορισμό και να το συγκρίνεις με το έργο που έχεις μπροστά σου. Αν από την άλλη όλα είναι σχετικά, δεν υπάρχει αλήθεια, όλα είναι δημιούργημα της κοινωνίας κλπ. τότε καταλήγουμε να χρειαζόμαστε ειδικούς που θα πληρώνονται για να σου λένε τί μπορεί να σε αγγίζει αισθητικά, το οποίο αν του δώσεις αρκετό χρόνο θα μετατραπεί στο τί επιτρέπεται να σε αγγίζει αισθητικά. Μόνο σε αυτό το πλαίσιο αποκτούν νόημα οι ειδικοί και σε βλέπω έτοιμο να τους παραχωρήσεις πολύ μεγάλη δύναμη.

Για την τεχνική που λες, είναι πολύ πιθανό να είσαι πολύ μεγάλος μάστορας με τα πινέλα ή με την κιθάρα, να μπορείς να κάνεις παπάδες με τα χέρια σου αλλά να είσαι ντενεκές ή ανήθικος ή με απαράδεκτη αισθητική ή απλά να είσαι gun for hire. Το ένα δεν έχει σχέση με το άλλο. Και τελευταία αρκετοί πραγματικά πολύ μεγάλοι μάστορες αποδεικνύονται απίστευτοι ντενεκέδες αν θέλεις την άποψή μου.

Συγκεκριμένα για τους ζωγράφους που λες, δεν νομίζω οτι οι πραγματικά μεγάλοι της μοντέρνας τέχνης τηρούσαν κάποιο πρόσχημα. Απλά πειραματίζονταν, προσπαθούσαν να πάνε στα άκρα, και πήγαν. Δεν νομίζω ότι κανένας από αυτούς σκεφτόταν "κορόιδο μποτιτσέλι σε έσβησα, ας σκεφτόσουν και εσύ να κάνεις την αφροδίτη τρίγωνη". Οι επόμενες γενιές χρειάζονται το πρόσχημα και αυτό φροντίζουν να το φτιάξουν οι ειδικοί που λέγαμε πριν. Και τελικά παίζει να πιστεύουν το παραμύθι που έχουν φτιάξει. Αλλά όλο αυτό γίνεται με το αζημίωτο, έτσι; Παίζουν πάρα πολλά λεφτά, και δεν αναφέρομαι απαραίτητα στα εκατοντάδες εκατομμύρια που ξόδεψε ο τάδε άγνωστος για τον τάδε πίνακα. Υπάρχει ολόκληρο οικοσύστημα καλλιτεχνών, αναθέσεων έργων κλπκλπ.


Τώρα γιατί όλα αυτά τα λέμε με αφορμή ένα τραγούδι που λέει με λίγα λόγια "γουστάρω να είμαι πρεζάκι, κακοποιητική, με αυτοκτονικές τάσεις, αλλά τόλμα να μου πεις κάτι και θα χάσεις την μουνάρα", είναι πραγματικά περίεργο.

 

[Nekkon]

Τελικα είναι τραγούδι υπαρκτό?

 

[Άγιος]

Τελικα είναι τραγούδι υπαρκτό?

Ναι υπάρχει αλλά επειδή δεν έχω τα στομάχια να το ακούσω μελοποιημένο πήγα και το βρήκα γραμμένο για να μπορέσω να φτάσω μέχρι το τέλος του από περιέργεια πραγματικά... Είναι ανελέητα cringe μελοποιημένο

 

[Nekkon]

Θέλω να της δώσω 50 λεπτά να βάλει βενζίνη στο αυτοκίνητο να πάει μέχρι τη Δράμα που είναι ο μπαμπάς της και πρέπει να τον δει. Η να συμπληρώσει λεφτά για το εισιτήριο του τρένου

 

[MGs]

Εδώ δεν καταλαβαίνω ακριβώς τί θέλεις να πεις. Το ρίχνεις όμως στην Ελλάδα. Νομίζω είναι λάθος. Η Ελλάδα έχει σταματήσει να παράγει πρωτογενώς πολιτισμό εδώ και πολλά χρόνια. Ό,τι παράγεται στην Ελλάδα, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων που προέρχονται από μεμονωμένους δημιουργούς, είναι αντιγραφές από πράγματα που έρχονται από έξω (κυρίως αμερική και κυρίως τα απολύτως ασημαντότερα σκουπίδια που παράγει η αμερικάνικη κοινωνία). Τα σκουπίδια πάντως υπάρχουν και έξω και βασιλέυουν και καταναλώνονται με μανία. Δεν είναι θέμα μέρους τόσο πολύ.

Κοντά σε αυτό που λέω είσαι,απλά και ακόμη σάν επιρροή δέν με ενδιαφέρει αν κάποιος πάρει κάτι και το κάνει καλύτερο,όπως κάνουν π.χ οι Αμερικανοί με τους Αγγλους και το αντίθετο και αυτό για εμένα είναι τέχνη,αλλά το ότι ακουμπάς,με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως λές και εσύ,να το κάνεις καί ετεροχρονισμένα αλλά και χειρότερο,έχει να κάνει με το σύστημα μέσα στο οποίο λειτουργείς.
Δεκτό επίσης οτί και έξω παράγονται σκουπίδια,αλλά είναι μέσα στο πλαίσιο της ποικιλομορφίας και της παραγωγικότητας που υπάρχει και δέν αποτελούν ούτε μονόδρομο,ούτε κανόνα.

Όχι, δεν χρειάζονται συγκεκριμένοι άνθρωποι για να μας πουν τί είναι τέχνη.

Εσύ η εγώ,μπορούμε να πούμε με σιγουριά ανάμεσα σε 10 δημιουργήματα,ότι και να είναι αυτά,πιό πραγματικά αποτελεί έργο τέχνης και πιό όχι και να δικαιολογήσουμε τα κριτήρια που μας οδήγησαν σε αυτό το συμπέρασμα?
Αυτά τα κριτήρια δέν είναι αφηρημένα και μερικά απο αυτά έχουν να κάνουν όπως αυθόρμητα αλλά σωστά αναφέρουν άλλα μέλη,με την αντοχή στον χρόνο,την επιρροή,τον κοινωνικό και πολιτισμικό αντίκτυπο,την χρονική περίοδο όπου δημιουργήθηκαν,τις τεχνικές που περιλαμβάνουν,καλλιτεχνική αξία κ.α

Αν για παράδειγμα βρεθεί ένας άγνωστος πίνακας του Rembrandt και κρεμαστεί μέσα σε μιά τυπική γκαλερί,πιστεύεις οτί θα γίνει εύκολα αντιληπτός από τον οποιοδήποτε?

 

[MGs]

Για να μήν το πολυκουράζουμε,ζούμε σε μια εποχή οπού ο κάθε άεργος,ατάλαντος,η απλά βαρεμένος με την ευχέρεια να πράξει αυτό που έχει στο μυαλό του,θα καπηλευτεί μιά ορολογία,με ξεκάθαρα κριτήρια και επιμένω σε αυτό,για να κατατάξει τα προσωπικά του δημιουργήματα και την δική του αισθητική,μέσα σε αυτή.

Ουτε η "καλών τεχνών" θα σε κάνει καλλιτέχνη,άλλη μαλακία ονομασία και αυτή για σχολή,ούτε οποιοδήποτε δημιούργημα που εκφράζεται μέσο κάποιας τέχνης αποτελεί αυτόματα και έργο της,αν δέν θέλουμε να είμαστε ισοπεδοτικοί και για να ξεκαθαρίζουμε κάποια πράγματα,οι κατηγορίες ανθρώπων που αναφέρω παραπάνω είναι εύκολα αναγνωρίσημες από έναν μηχανισμό που επιλέγουν να χρησιμοποιούν,τον πιό ανέξοδο,ξεκούραστο,άτεχνο και φυσικά με βασικό σκοπό την προσωπική τους προβολή και όχι την καλλιτεχνική αξία του δημιουργήματος,αυτόν της πρόκλησης.

Θα επιλέξουν αντί του κόπο που απαιτείται για μελέτη,γνώση,τεχνική κ.α με σκοπό την δημιουργία θαυμασμού,σκέψης,συναισθημάτων και αρκετών άλλων πραγμάτων που μπορεί να δημιουργήσει ενα πραγματικό έργο τέχνης,την φτηνή αυτή επιλογή,για να καλύψουν τις αδυναμίες τους.

Η πρέπει κάποια στιγμή να συμφωνήσουμε σαν ανθρωπότητα σε αυτό,οτι υπάρχουν δηλαδή κριτήρια,η αλλίως αύριο θέλω ενα τρύπιο σώβρακο που έχω,με τσίχλα πάνω σε καμβά απο φύκια βαμμένο με μελάνι σουπιάς δίπλα στην Mona Lisa στο Λούβρο,50/50 τα έσοδα από τα εισιτήρια με τον Da Vinci και να τον αποκαλώ "συνάδελφο".

Οτι θέλετε.

 

[methylene blue]

Η πρέπει κάποια στιγμή να συμφωνήσουμε σαν ανθρωπότητα σε αυτό,οτι υπάρχουν δηλαδή κριτήρια,η αλλίως αύριο θέλω ενα τρύπιο σώβρακο που έχω,με τσίχλα πάνω σε καμβά απο φύκια βαμμένο με μελάνι σουπιάς δίπλα στην Mona Lisa στο Λούβρο,50/50 τα έσοδα από τα εισιτήρια με τον Da Vinci και να τον αποκαλώ "συνάδελφο".

Εαν πεισεις το Λουβρο, εμενα δεν μου πεφτει λογος

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Μια κιθάρα θέλω μόνο
Η τιμή της δίνει πόνο
Την λένε Άιμπανεζ Πία
Σαν αυτήν είναι καμία

Με τριπλούς μαγνήτες δες που
Όλα τα παίζεις, αλήθεια είναι πες μου
Με κόιλ σπλιτ για καθαρά
Και με rosewood τα νερά

Η λουλουδάτη ταστιέρα
Το pedal grip, την κρατάς στον αέρα
Με σκαμμένα τελευταία τάστα
Κορυφαίο κιθαρόνι, φίλε άστα!

 

[Nekkon]

Μια κιθάρα θέλω μόνο
Η τιμή της δίνει πόνο
Την λένε Άιμπανεζ Πία
Σαν αυτήν είναι καμία

Με τριπλούς μαγνήτες δες που
Όλα τα παίζεις, αλήθεια είναι πες μου
Με κόιλ σπλιτ για καθαρά
Και με rosewood τα νερά

Η λουλουδάτη ταστιέρα
Το pedal grip, την κρατάς στον αέρα
Με σκαμμένα τελευταία τάστα
Κορυφαίο κιθαρόνι, φίλε άστα!

Καλή η ΠΙΑ και τα λουλούδια της,
μα αυτά τα σόλο τα χορτάσαμε στα 80s.

Ξεκόλλα λίγο απ' το shred και τη νοσταλγία,
ο κόσμος προχώρησε, δεν ζει μόνο με βιρτουοζία.

Άλλες εποχές, άλλα ακούσματα, άλλη αισθητική,
δεν είναι κάθε κιθάρα φτιαγμένη για τον Vai και τη σχολή του εκεί.

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

@Nekkon ορίστε μοντέρνο πιάνο για μοντέρνα παιξίματα. Αλλά θα έβγαζα την Μι νότα δεξιά. Ποιός θέλει ματζόρε πΧιά? Είναι πασέ.