Ερώτηση κρίσεως για στίχους

[manosx]

Δεν εχει νοημα το ερωτημα του αν ειναι τεχνη κατι, διοτι μπαινουμε σε φιλοσοφικες συζητησεις του τι ειναι η ιδια η τεχνη κλπ. Οποτε πολυ απλα αποδεχομαστε οτι ολα ειναι τεχνη και τελειωσε. Ομως, οπως υπαρχουν π.χ. φοβερα φαγητα και φαγητα που δεν τρωγονται με τιποτα, ετσι υπαρχουν και φοβερα τραγουδια και τραγουδια αναξια λογου. Τραγουδι λοιπον ειναι η "ισοβια μουναρα" των φατσαιων, τραγουδι ειναι και η "οδος ονειρων" του Χατζηδακι.

Οποιος εχει την επαφη και τα ακουσματα επιλεγει αυτο που του κανει, και πολυ αμφιβαλλω οτι θα επιλεξει μεταξυ των δυο αυτων κομματιων το πρωτο. Οποιος παλι αγεται και φερεται αποκλειστικα απο τα viral posts στα social media, απο τα πρωιναδικα, τα μεσημεριαναδικα και δεν ξερω γω τι αλλο σκουπιδαριο, θα εχει να επιλεξει μονο μεταξυ των διαφορων σκουπιδιων.

Δε χρειαζονται ουτε φιλοσοφιες, ουτε επιστημονικες αποδειξεις για το τι ειναι υψηλη τεχνη και το τι ειναι viral σκουπιδια, η προσωπικη αισθητικη του καθενος το οριζει αυτο για τον εαυτο του. Την τελευταια λεξη ομως για τη θεση καθε πονηματος στην ιστορια της ανθρωπινης τεχνης εχει ο πανδαματωρ χρονος, που αφηνει να χαθουν τα καθε ειδους σκουπιδια στη ληθη.

 

[MGs]

Ολα μπορούν να εκφραστούν μέσω των τεχνών,αλλά πραγματικά έργα αποτελούν μονάχα όσα καταφέρνουν να διαθέτουν κάποια βασικά χαρακτηριστηκά της τέχνης που εκπροσωπούν,συνοδευόμενα από την αισθητική που την διακρίνει.
Τα βασικά χαρακτηριστικά θα είναι πάντα ίδια,ασχέτος αν η αισθητική εξελίσσεται.

Πυθαγόρας.

Δέν θυμάμαι άν το έγραψε πρίν,η μετά το "Υπάρχω".

"Είμαι στην ζωή σου ο ένας,δέν με σβήνει κανένας..."

Τι να γράψετε για μιά γυναίκα βρέ μεταλλάδες που γκαρίζεται σάν μαδημένες όρνιθες και να το βάλετε δίπλα σε αυτό το απόσπασμα από ένα έργο τέχνης,πραγματικά πείτε μου τί?

 

[Nekkon]

Τι να γράψετε για μιά γυναίκα βρέ μεταλλάδες

Πω τώρα θυμήθηκα τους HIM. Τους θυμάσαι; Φινλανδοί. Πιτσιρικάς απορούσα γιατί είναι το μόνο συγκρότημα που τραγουδάει Love metal

 

[MGs]

Ναι,δυστυχώς τους θυμάμαι,γιατί είχα αγοράσει και το cd,αυτό το ρόζ και τα έπαιζα γιατί μου τα ζητούσαν κοπέλες στο ροκ μπάρ που έπαιζα τότε.
Δεν με έφτανε το ξενύχτι,το περνούσα και με τον "join in me in death" και κάτι Liquido - Narcotic κ.α
Εχω τραβήξει και εγώ...
Πάω τώρα στο τι μουσική ακούτε, να βάλω μερικά απο εκείνη την εποχή που θεωρούσα χιτάκια,αν θες.

 

[Jazzjoker]

Οι Σκιαδαρέσες, που είναι το ντουέτο που λέει το τραγούδι, είναι γνωστές (και) για την σκωπτική τους διάθεση στιχουργικά. Εδώ προφανώς επιχειρούν μία σκιαγράφηση του γνωστού στερεοτύπου της νεαρής γυναίκας που είναι πολύ όμορφη αλλά ταυτόχρονα (αναγκαστικά?) και τρομερά νευρωτική.

Σεβαστό το εγχείρημα αλλά τελικά το αποτέλεσμα είναι χονδροειδές και όχι αστείο. Άλλο που το κοινό τους γελάει.

 

[tubarao]

Κοντά σε αυτό που λέω είσαι,απλά και ακόμη σάν επιρροή δέν με ενδιαφέρει αν κάποιος πάρει κάτι και το κάνει καλύτερο,όπως κάνουν π.χ οι Αμερικανοί με τους Αγγλους και το αντίθετο και αυτό για εμένα είναι τέχνη,αλλά το ότι ακουμπάς,με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως λές και εσύ,να το κάνεις καί ετεροχρονισμένα αλλά και χειρότερο,έχει να κάνει με το σύστημα μέσα στο οποίο λειτουργείς.
Δεκτό επίσης οτί και έξω παράγονται σκουπίδια,αλλά είναι μέσα στο πλαίσιο της ποικιλομορφίας και της παραγωγικότητας που υπάρχει και δέν αποτελούν ούτε μονόδρομο,ούτε κανόνα.

Αν και δεν ξέρω την κατάσταση σε άλλες χώρες με παρόμοια χαρακτηριστικά με την δικιά μας, συμφωνούμε ότι ο λόγος σκουπίδια/σύνολο παραγωγής είναι πολύ κοντά στο 1. Αν δε, δεχτούμε ότι μπίνουν μέσα και πολλά που δεν είναι τέχνη, ίσως ξεπερνάει και το 1 . Ελπίζω να είναι παγκόσμιο ρεκόρ αυτο.

Εσύ η εγώ,μπορούμε να πούμε με σιγουριά ανάμεσα σε 10 δημιουργήματα,ότι και να είναι αυτά,πιό πραγματικά αποτελεί έργο τέχνης και πιό όχι και να δικαιολογήσουμε τα κριτήρια που μας οδήγησαν σε αυτό το συμπέρασμα?
Αυτά τα κριτήρια δέν είναι αφηρημένα και μερικά απο αυτά έχουν να κάνουν όπως αυθόρμητα αλλά σωστά αναφέρουν άλλα μέλη,με την αντοχή στον χρόνο,την επιρροή,τον κοινωνικό και πολιτισμικό αντίκτυπο,την χρονική περίοδο όπου δημιουργήθηκαν,τις τεχνικές που περιλαμβάνουν,καλλιτεχνική αξία κ.α

Αν για παράδειγμα βρεθεί ένας άγνωστος πίνακας του Rembrandt και κρεμαστεί μέσα σε μιά τυπική γκαλερί,πιστεύεις οτί θα γίνει εύκολα αντιληπτός από τον οποιοδήποτε?

Εδώ να σου πω ότι για τον άγνωστο πίνακα του ρεμπραντ, προσωπικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τον καταλάβω αν δεν διαβάσω το ταμπελάκι δίπλα.

Όμως εδώ μπλέκονται δύο θέματα. Το αν είναι τέχνη τα δημιουργήματα και το πόσο "καλή" τέχνη είναι.

Για το πρώτο θα σου πω ότι κάποιος που έχει έναν ορισμό στο κεφάλι του μπορεί με βεβαιότητα να διακρίνει ποιό αποτελεί έργο τέχνης. Αν είμαστε μαζί και έχουμε λίγο χρόνο να συζητήσουμε για τον ορισμό θα καταλήξουμε στα ίδια συμπεράσματα σε μεγάλο βαθμο.

Για το πόσο καλή είναι, ε ας ρωτήσουμε και την άποψη των ειδικών. Η οποία ειναι άποψη, δεν είναι η απόλυτη αλήθεια. Πολύ informed ενδεχομένως και κάποιος που τον ενδιαφέρει το θέμα θα πρέπει να την πάρει πολύ στα σοβαρά, αλλά παραμένει άποψη.

Για να μήν το πολυκουράζουμε,ζούμε σε μια εποχή οπού ο κάθε άεργος,ατάλαντος,η απλά βαρεμένος με την ευχέρεια να πράξει αυτό που έχει στο μυαλό του,θα καπηλευτεί μιά ορολογία,με ξεκάθαρα κριτήρια και επιμένω σε αυτό,για να κατατάξει τα προσωπικά του δημιουργήματα και την δική του αισθητική,μέσα σε αυτή.

Ουτε η "καλών τεχνών" θα σε κάνει καλλιτέχνη,άλλη μαλακία ονομασία και αυτή για σχολή,ούτε οποιοδήποτε δημιούργημα που εκφράζεται μέσο κάποιας τέχνης αποτελεί αυτόματα και έργο της,αν δέν θέλουμε να είμαστε ισοπεδοτικοί και για να ξεκαθαρίζουμε κάποια πράγματα,οι κατηγορίες ανθρώπων που αναφέρω παραπάνω είναι εύκολα αναγνωρίσημες από έναν μηχανισμό που επιλέγουν να χρησιμοποιούν,τον πιό ανέξοδο,ξεκούραστο,άτεχνο και φυσικά με βασικό σκοπό την προσωπική τους προβολή και όχι την καλλιτεχνική αξία του δημιουργήματος,αυτόν της πρόκλησης.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αυτά που περιγράφεις εδώ, τα οποία όντως συμβαίνουν, γίνονται ακριβώς επειδή παίρνουν την έγκριση των ειδικών. Χωρίς αυτή, δεν θα ήταν δυνατό να συμβαίνουν. Σκέψου να είχε λοιπόν κάποια κάστα ειδικών και την απόλυτη αρμοδιότητα να ορίσει τι είναι τέχνη.


Και επειδή αυτά που λέμε μπορούν να παρερμηνευτούν, να πώ πως αν το "η τέχνη δεν έχει όρια" αναφέρεται σε έλεγχο και λογοκρισία, τότε συμφωνώ 100% με τη φράση. Ναι, η τέχνη δεν πρέπει να έχει κανένα απολύτως όριο. Το “δεν πρέπει να λογοκρίνεται” δεν σημαίνει “δεν επιτρέπεται να κρίνεται”. Το οποίο δεν το παίρνουμε και πολύ στα σοβαρά σαν ιδέα αλλά τα τελέυταία 20 περίπου χρόνια αρχίζει να μην είναι και τόσο δεδομένο.

 

[MGs]

Προσωπική άποψη,η τέχνη έχει απεριόριστα όρια να κινηθεί,αν κάποιος δέν μπορεί να θέσει τον εαυτό του μέσα σε αυτά,κινδυνεύει να αναιρέσει αυτά που την πρεσβεύουν.

 

[kpeyos]

Να ζητήσουν συγγνώμη άμεσα τα κορίτσια που δε γράφουν για δρακομάγισσες σε 17/8.

"Κι ο Διάβολος έκλασε, κι αυτή πετάχτηκε στους λόφους" - Φρανκ Ζάππα

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Να ζητήσουν συγγνώμη άμεσα τα κορίτσια που δε γράφουν για δρακομάγισσες σε 17/8.

"Κι ο Διάβολος έκλασε, κι αυτή πετάχτηκε στους λόφους" - Φρανκ Ζάππα

Αυτός είναι εύκολος ρυθμός, θέλω τουλάχιστον 29/11 για να χορέψω.

 

[Άγιος]

Αν πρόκειται για κάποιο αυτοσαρκασμό ή έχει κάποια χιουμοριστική διάθεση.... Εδώ μέσα οι περισσότεροι είμαστε η απόδειξη ότι δεν το περνάει αυτό το τραγούδι. Προσωπικά δεν θέλω να μου ζητήσουν συγνώμη, άλλωστε μου αρέσει να κριντζάρω, πολλές φορές είναι ο λόγος που σερφάρω στο ίντερνετ αυτός... Αναζητώντας το κρίντζ

 

[tubarao]

Να ζητήσουν συγγνώμη άμεσα τα κορίτσια που δε γράφουν για δρακομάγισσες σε 17/8.

"Κι ο Διάβολος έκλασε, κι αυτή πετάχτηκε στους λόφους" - Φρανκ Ζάππα

"Είμαι τόσο χαριτωμένος, είμαι τόσο χαριτωμένος,
Είμαι τόσο χαριτωμένος, είμαι τόσο χαριτωμένος,
Είμαι τόσο χαριτωμένος, είμαι τόσο χαριτωμένος
Είμαι τόσο χαριτωμένος, είμαι τόσο χαριτωμένος,
Είμαι τόσο χαριτωμένος, είμαι τόσο χαριτωμένος
Είμαι τόσο χαριτωμένος, είμαι τόσο χαριτωμένος" - φρανκ ζαππα

Και σε 17/8:
"Μπορώ να αντέξω καμιά ώρα στον πύργο της δύναμης
Αρκεί να πάρω και λίγο χρυσό ντους" - φρανκ ζαππα

Εδώ μια συλλογή που θα βρεις διάφορα:

Have I Offended Someone? - Wikipedia

en.wikipedia.org

Τα κορίτσια μην τους πεις τίποτα και κάνουν κανα κακό και μείνουμε χωρίς μουνάρες. Έχουμε κ βάφτιση.

 

[Nekkon]

Η λύση είναι μία. Ακούμε ορχηστρική μουσική

 

[kpeyos]

Αν πρόκειται για κάποιο αυτοσαρκασμό ή έχει κάποια χιουμοριστική διάθεση.... Εδώ μέσα οι περισσότεροι είμαστε η απόδειξη ότι δεν το περνάει αυτό το τραγούδι.

O κόσμος χωρίζεται σε αυτούς που ακούνε Morissey και σε αυτούς που παίρνουν τον εαυτό τους πιο σοβαρά απ 'οτι θα έπρεπε. Ίσως εδώ απλά έχουν γράψει κυρίως οι δεύτεροι

 

[MGs]

Κύριοι,ψυχραιμία.
Προτείνω να τίς αφήσουμε προσωρινά με περιοριστικούς όρους,αλλά να παρουσιάζονται μία φορά το 15μερο στο ωδείο της πόλης τους.

 

[tubarao]

Καλά ο μορισει παίζει στα ραδιόφωνα οπότε από αυτούς που έχουν γράψει εδώ ακούνε/έχουν ακούσει όλοι πρακτικά. Τώρα ποιός καταλαβαίνει μορισει, ποιός παίρνει τον εαυτό του πιο σοβαρά από ότι πρέπει ή τέλος πάντων πού κολάνε όλα αυτά είναι ένα διαφορετικό θέμα από το "Ερώτηση κρίσεως για στίχους". Όποιος έχει κρίση λοιπόν ας την παραθέσει.

 

[Άγιος]

O κόσμος χωρίζεται σε αυτούς που ακούνε Morissey και σε αυτούς που παίρνουν τον εαυτό τους πιο σοβαρά απ 'οτι θα έπρεπε. Ίσως εδώ απλά έχουν γράψει κυρίως οι δεύτεροι

Όντως οι συζήτηση κάπου ''βάθυνε'' αδικαιολόγητα... BTW Bigmouth Strikes Again αγαπημένο

 

[MGs]

Μια ερώτηση παιδιά.
Ξέρει κανείς που βρίσκεται η γραμμή για το μισό ημισφαίριο που ακούει Morissey,μην την περάσω κατα λάθος?

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Η λύση είναι μία. Ακούμε ορχηστρική μουσική

Ξέχασες να πεις τις σχολικές. Στις εθνικές γιορτές. Μωρό μου φάλτσο.

 

[Άγιος]

Τι να γράψετε για μιά γυναίκα βρέ μεταλλάδες που γκαρίζεται σάν μαδημένες όρνιθες και να το βάλετε δίπλα σε αυτό το απόσπασμα από ένα έργο τέχνης,πραγματικά πείτε μου τί?

Οι μεταλάδες ήταν μισογύνηδες όταν το να είσαι μισογύνης ήταν cool. Μετά εμφανίστηκαν οι incel και η επιστημονική ανάλυση του θέματος και έπαψε να είναι cool, και άλλαξε και η μέταλ

 

[MGs]

Οι μεταλάδες ήταν μισογύνηδες όταν το να είσαι μισογύνης ήταν cool. Μετά εμφανίστηκαν οι incel και η επιστημονική ανάλυση του θέματος και έπαψε να είναι cool, και άλλαξε και η μέταλ

Ποτέ ο μισογύνης δέν ήταν cool,δέν είναι και ο ήχος μου το Metal,αλλά στο hard rock που ήμουν πιο κοντά μικρός,υπάρχει πολύ δάκρυ και δράμα.Πιο πολύ τα Urban στην αμερική είχαν τέτοιες αναφορές,αυτό δηλαδή που αντιγράφουν καμιά 20 χρόνια μετά οι gangsters απο τα Libl στην ελλάδα σήμερα.