- Μηνύματα
- 169
- Πόντοι
- 16
Και γω θέλω να ψωνίζω από Ελλάδα ακόμα και μουσικά. Αλλά όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε άνωθεν, δεν είναι μόνο θέμα τιμής που έτσι και αλλιώς πολλοί πάνε και λένε στην ψύχρα "ο thomann το χει τόσο, δεν μου είναι τίποτα να το πάρω από εκεί αν δεν το κάνεις και συ τόσο".
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για εμένα είναι ότι όσες φορές έχω πάει σε μαγαζιά για ψώνια... ε ρε μάγκες κι εγώ που είμαι άσχετος ήξερα περισσότερα από τον πωλητή για το προϊόν του. Οι τύποι είναι Α-ΣΧΕ-ΤΟΙ. Εξαιρέσεις φυσικά και υπάρχουν αλλά δεν αποτελεί σοβαρό αντεπιχείρημα αυτό. Η αγορά μουσικού εξοπλισμού στην Ελλάδα παίζει να είναι η μόνη που στελεχώνεται από κόσμο που δεν έχει καμία μα καμία σχέση με το αντικείμενο της δουλειάς του.
Και φυσικά είναι και το άλλο... Θες να αγοράσεις ένα όργανο. Ε από τον Γερμανό θα το πάρεις αγρατζούνιστο ενώ στα ελληνικά μαγαζιά πολύ δύσκολα δεν θα χει τίποτε, ούτε μία γρατζουνιά επάνω του. Εμένα βέβαια δεν με πειράζει κάτι τέτοιο, αν όμως είχα ένα όργανο των 2.000 ευρώ ίσως και να με πείραζε από την άλλη. Ανταγωνισμός λοιπόν...
Βέβαια εδώ εγείρονται άλλου είδους ζητήματα οικονομικής θεωρίας. Μπορεί ο Έλληνας έμπορος να ανταγωνιστεί μία τεράστια σε όλα τα επίπεδα εταιρία; Μπόρεσε ο μπακάλης να ανταγωνιστεί το σούπερ μάρκετ; Όχι βέβαια.
Αν όμως ο Έλλην έμπορος δεν ήταν τόσο αρπακολατζής θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί κάποια πράγματα που δε μπορεί να σου παρέχει ο Thomann. Πχ τη βόλτα στο μαγαζί, το άγγιγμα, το παίξιμο, την κουβέντα... όλα αυτά. Αλλά ακόμα και κει αυτοί βαριούνται και που ζουν. Θέλουν να μπαίνεις μέσα, να ακουμπάς το 2χίλιαρο χωρίς πολλά πολλά και να εξέρχεσαι.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για εμένα είναι ότι όσες φορές έχω πάει σε μαγαζιά για ψώνια... ε ρε μάγκες κι εγώ που είμαι άσχετος ήξερα περισσότερα από τον πωλητή για το προϊόν του. Οι τύποι είναι Α-ΣΧΕ-ΤΟΙ. Εξαιρέσεις φυσικά και υπάρχουν αλλά δεν αποτελεί σοβαρό αντεπιχείρημα αυτό. Η αγορά μουσικού εξοπλισμού στην Ελλάδα παίζει να είναι η μόνη που στελεχώνεται από κόσμο που δεν έχει καμία μα καμία σχέση με το αντικείμενο της δουλειάς του.
Και φυσικά είναι και το άλλο... Θες να αγοράσεις ένα όργανο. Ε από τον Γερμανό θα το πάρεις αγρατζούνιστο ενώ στα ελληνικά μαγαζιά πολύ δύσκολα δεν θα χει τίποτε, ούτε μία γρατζουνιά επάνω του. Εμένα βέβαια δεν με πειράζει κάτι τέτοιο, αν όμως είχα ένα όργανο των 2.000 ευρώ ίσως και να με πείραζε από την άλλη. Ανταγωνισμός λοιπόν...
Βέβαια εδώ εγείρονται άλλου είδους ζητήματα οικονομικής θεωρίας. Μπορεί ο Έλληνας έμπορος να ανταγωνιστεί μία τεράστια σε όλα τα επίπεδα εταιρία; Μπόρεσε ο μπακάλης να ανταγωνιστεί το σούπερ μάρκετ; Όχι βέβαια.
Αν όμως ο Έλλην έμπορος δεν ήταν τόσο αρπακολατζής θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί κάποια πράγματα που δε μπορεί να σου παρέχει ο Thomann. Πχ τη βόλτα στο μαγαζί, το άγγιγμα, το παίξιμο, την κουβέντα... όλα αυτά. Αλλά ακόμα και κει αυτοί βαριούνται και που ζουν. Θέλουν να μπαίνεις μέσα, να ακουμπάς το 2χίλιαρο χωρίς πολλά πολλά και να εξέρχεσαι.