Η φετινή Eurovision στη Βιέννη φαίνεται να διαμορφώνει έναν πολύ ενδιαφέροντα μουσικό χάρτη, καθώς πλησιάζουμε στην τελική ευθεία. Με μια πρώτη ματιά στις συμμετοχές, παρατηρούμε μια σαφή τάση επιστροφής στον δυναμικό ήχο, με το pop και το dance να κυριαρχούν σε ένα ποσοστό που αγγίζει το 50%, αφήνοντας πίσω τις πολλές εσωστρεφείς μπαλάντες των προηγούμενων ετών. Το υπόλοιπο μοιράζεται ανάμεσα σε indie-rock πειραματισμούς, ethnic στοιχεία που φέτος έχουν την τιμητική τους, αλλά και ένα μικρό ποσοστό κλασικών συμμετοχών που ποντάρουν στην καθαρή φωνή και τη νοσταλγία.
Στατιστικά και στοιχηματικά, η Φινλανδία με το δίδυμο Linda Lampenius και Pete Parkkonen δείχνει να έχει πάρει κεφάλι, καθώς το Liekinheitin θεωρείται αυτή τη στιγμή το απόλυτο φαβορί με μεγάλες πιθανότητες νίκης. Στο κατόπι τους βρίσκονται η Γαλλία με τον Monroe και η Δανία, δημιουργώντας μια τριάδα που φαίνεται δύσκολο να απειληθεί, αν και οι ανατροπές στις πρόβες είναι πάντα μέρος του παιχνιδιού. Τα τραγούδια φέτος χωρίζονται σε δύο στρατόπεδα: από τη μία έχουμε τα κλασικά pop κομμάτια που ακολουθούν την πεπατημένη, και από την άλλη τις πιο ιδιαίτερες συμμετοχές, όπως της Αυστραλίας, που φέρνουν έναν πιο ατμοσφαιρικό και ίσως καλλιτεχνικό αέρα στη σκηνή της Βιέννης.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσω τις τρεις πιο εντυπωσιακές συμμετοχές μέχρι τώρα, αυτές θα ήταν σίγουρα η Φινλανδία για την εκρηκτική της ενέργεια, η Γαλλία για την αισθητική αρτιότητα της παρουσίας της, και η Αυστραλία με την Delta Goodrem που συνδυάζει κλάση και μια φωνή που μαγνητίζει τα βλέμματα. Αυτές οι τρεις χώρες έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ένα hype που ξεπερνά τα στενά όρια των φαν του διαγωνισμού, δίνοντας την αίσθηση ότι έχουν δουλέψει την κάθε λεπτομέρεια της εμφάνισής τους.
Όσον αφορά την ελληνική συμμετοχή, ο Akylas με το Ferto έχει καταφέρει να γίνει το πρόσωπο των ημερών, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στις διεθνείς κοινότητες των Eurofans. Το τραγούδι, που συνδυάζει σύγχρονους ήχους με μια έξυπνη δόση σάτιρας και παραδοσιακών στοιχείων, έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές για την αυθεντικότητά του. Πολλοί το περιγράφουν ως ένα "διαμαντάκι" που μπορεί να κάνει την έκπληξη, ενώ τα στοιχήματα μας τοποθετούν σταθερά μέσα στην πρώτη πεντάδα, κάτι που δείχνει ότι η Ελλάδα επιστρέφει δυναμικά με μια πρόταση που έχει χαρακτήρα και άποψη.
Φυσικά, όλα αυτά αποτελούν μια πρώτη ανάλυση βασισμένη στα μέχρι στιγμής δεδομένα και τις studio εκδοχές των τραγουδιών. Η σκηνή της Βιέννης είναι αυτή που θα δώσει τις τελικές απαντήσεις, καθώς στην πορεία πολλά μπορεί να αλλάξουν όταν δούμε το στήσιμο, τον φωτισμό και το πώς οι καλλιτέχνες διαχειρίζονται το άγχος της ζωντανής μετάδοσης, μη και αρχίσουν π.χ. να ουρλιάζουν σαν βραχνοί λύκοι όπως ο Good Job Nicky.
