Σε κάποια στιγμή είχα φτάσει να έχω 13 πετάλια και μπορώ να πω ότι ήμουν πολύ ικανοποιημένος από τον ήχο μου [όλα πάνω σε ένα twin reverb], αλλά το tap dancing δεν ήταν το καλύτερο μου σίγουρα.
Συγκεκριμένα έπαιζα με τα παρακάτω [αλυσίδα σήματος
Κιθάρα> Morley Bad Horsie > Morley A/B > A > Hughes & Kettner Tubeman > Vibrato Channel του Twin Reverb
B> Ibanez Tube King> George Dennis Tube> Boss SD-1 [TS808 mode]> Boss DS-1 > Boss CE-3 > George Dennis Flanger> Boss DD-3,
ενώ στην "καβάτζα" ήταν ένα Volume Pedal της Boss [ούτε καν θυμάμαι μοντέλο], και το Banzai Fireball ΙΙ [ποτέ δεν μου κατσε αυτό το πετάλι].
Τρία χρόνια μετά τα μόνα που έχω κρατήσει είναι το Tube King και το Bad Horsie, ενώ για τα effect πήρα το TC G Major και ένα controller της Behringer FCB 1010. Βέβαια τα γκάζια τώρα τα παίρνω από τον ενισχυτή [σημαντική διαφορά]. Ο ήχος μου τώρα είναι πιο κοντά στα τωρινά μου γούστα [που δεν περιλαμβάνουν τόσο κλασικό rock/ blues ήχο όσο παλιότερα].
Πέρα από το Ibanez Tube King, άλλο αγαπημένο πετάλι το Mesa Boogie V-Twin και γενικά έχω ένα ενδιαφέρον για τα λαμπάτα overdrive/ distortions units