Μερικα λογια και πρωτες εντυπωσεις απο τον ενισχυτη (τον εχω μολις μερικες μερες οποτε subject to re-evaluation).
Καταρχας, αυτη η γλυκια περιοχη μεταξυ καθαρου και drive, εκει που σπαει ο ενισχυτης ειναι αντικειμενο πονου για τους πλειστους solid state ενισχυτες - πραγματικη απελπισια. Σε σημειο που οι breakup ηχοι θεωρουνται απο πολλους downright impossible σε τετοια μηχανηματα. Ο συγκεκριμενος ενισχυτης καταφερνει να κανει κατι σε αυτον τον τομεα - αξιοπρεπεστατα θα ελεγα. Με telecaster μαλιστα, ισως μιας απο τις πιο ατυχης επιλογες κιθαρας για καθαρους τρανζιστορατους ενισχυτες - τις πιο πολες φορες ξυριζει κοντρα. Ο ηχος αυτος (που ακουσατε και στο κλιπ) εμενα προσωπικα με εκανε να σηκωσω το φρυδι σε μια "Κοιτα να δεις!" στιγμη. Οχι τοσο επειδη το αποτελεσμα ηταν τρομερο ηχητικα (δεν ηταν, απο την αλλη δεν ηταν και καθολου ασχημο) αλλα γιατι πραγματικα δεν περιμενα ο ενισχυτης να εχει ζουμι σε αυτο τον ηχο.
Το καθαρο του τωρα, ειναι λιγο overbright. Και τον ορο overbright τον δανειζομαι απο τον σχεδιαστη & κατασκευαστη του ενισχυτη, που εχει αρκετες φορες δηλωσει οτι το καθαρο αυτο ηταν απο τα αδυναμα σημεια του ενισχυτη λογω υπερβολικου brightness. Και με την τελεκαστερ μαλιστα η πρωτη επαφη μπορει να ειναι λιγο οδυνηρη. Αλλα για αυτο υπαρχει το eq - συντομα καταφερα να βγαλω εναν αξιοπρεπη ηχο. Αξιοπρεπεστατο.
Εχω βασιμες υποψιες βεβαια οτι με jazz κιθαρα αυτο το καθαρο καναλι θα κελαηδησει - υποψια που ουσιαστικα επιβεβαιωσε και ο Alter. Και τα εξτρα πριμα (που σιγουρα δε θα ειναι και τοσο εντονα οσο με την tele) καλο ειναι να υπαρχουν και να κοβεις αν δεν χρειαζονται παρα να εισαι μονιμα στη λασπη. Σε σχεση με αλλους ενισχυτες με jazz προσανατολισμο (Polytone, JC120, AER) ο ηχος του ειναι πολυ πιο ευελικτος και μπορει να παιξει ευκολα και με solidbody κιθαρες, as demonstrated. Ο JC120 με μονους μαγνητες συνηθως ξυριζει γενειαδες, o Polytone Mini Brute (κοντεψα να βρεθω με εναν προσφατα) επισης, ο AER ακομα χειροτερα. Δεν ειναι φτιαγμενοι βεβαια για τετοιους ηχους, ειδικα οι ΑΕR, αλλα λεμε τωρα. Δυστυχως δεν διαθετω καποια archtop για δοκιμη...ακομα. One thing at a time.
Βεβαια καθαρο μπορεις να βγαλεις -ειδικα με μονους μαγνητες- και απο το δευτερο καναλι. Στο κλιπ εχω το gain περιπου στο 4 και παιζω αρχικα με τον neck μαγνητη, μετα neck/bridge series (pseudo humbucker) και τελος με τον bridge και το boost. Σε χαμηλοτερες τιμες του gain παιζουν ανετα καθαροι ηχοι με πιο πολυ warmth απο το ulta καθαρο καναλι.
Aπο εκει και περα, ο ενισχυτης εχει καταφερει ισως το πιο σημαντικο πραγμα για εναν solid state ενισχυτη - εχει αισθηση λαμπατου. Ακουει τις δυναμικες σαν λαμπατος. Βεβαια υπαρχουν λαμπατοι και λαμπατοι - αν αναρωτιεστε αν πιανει τα nuances οπως ενας Matchless η απαντηση ειναι οχι, δεν το κανει. Πλαι πλαι με τον Mesa Boogie Studio .22 που εχω η διαφορα ειναι υπαρκτη. Αλλα ειναι κοντα. Πολυ κοντα, πιο κοντα απ'οτι περιμενα. Γενικα τολμω να πω οτι η αισθηση του ενισχυτη ειναι εξισου καλη, αν οχι καλυτερη, απο πολλους entry level λαμπατους.
Αν μου λεγανε για παραδειγμα να επιλεξω μεταξυ ενος Blackstar HT-20 και του Session για να παω να παιξω ενα gig πολυ πιθανον να επελεγα τον Session. Δεν τους εχω βαλει διπλα διπλα αλλα απο προσφατη μνημη του HT-20 νομιζω προτιμω τον ηχο του Session, λαμπα ξε-λαμπα. Και συγκρινω με τον HT-20 γιατι ειναι ενας οικονομικος, αξιολογος ενισχυτης σε μεγεθος και spec παρομοιος με τον 75.
Σε συγκριση με τη στρατια μικροτερων λαμπατων στα 200-300 ευρω, και παλι πιθανοτατα θα διαλεγα τον Session. Υπαρχουν καποια απο αυτα τα μικρα ενισχυτακια που μου αρεσουνε παρα πολυ ηχητικα, πχ ο VHT 6 και ο Vox AC4. Αλλα για να κανω δουλεια με αυτα τα ενισχυτακια θα πρεπει να τους βαλω καποια εξωτερικη καμπινα γιατι με το αγιοβασιλιτικο 8''/10'' ηχειο δε παμε πουθενα. Και καμια λαμπα της προκοπης. Και κανα πεταλακι απο μπροστα για γκαζια. Και καμια μοντα για να κανω το tone control χρησιμο. Και να πω στο drummer να παιζει με σκουπακια. Και αμα η γιαγια μου ειχε ροδακια και 88 πληκτρα μπορει και να την λεγαν πιανο. Και ακομα και αν τα κανω ολα αυτα δε βλεπω ουτε με κυαλια το usability που μου δινει ενα σοβαρο eq, reverb, και effects loop.
Θα κλεισω με μια σκεψη που με ταλανιζει ολη μερα.
Ο ενισχυτης αυτος ειναι απο τους πρωτους solid state ενισχυτες, κυκλοφορησε το 1981. Δεν χρησιμοποιει τιποτα φανταχτερο, TL071/072 φοραει - οι εχοντες επαφη με τα ηλεκτρονικα θα αναγνωρισουν αυτα τα opamps ως ισως τα πλεον διαδεδομενα σε ηχητικες εφαρμογες. Τα αγοραζεις με το τσουβαλι, κυριολεκτικα. Ο σχεδιαστης του ενισχυτη εχει δηλωσει οτι ο ενισχυτης αυτος εχει καποια μικροπροβληματακια (οπως το brightness) που προεκυψαν απο την απειρια του - ηταν ο πρωτος solid state ενισχυτης που σχεδιαζε. Και ηδη, αυτη η πρωτη προσπαθεια ειναι ετη φωτος μπροστα (και κοντινοτερα στο λαμπατο ηχο) απο τα ραδιοφωνα που κατεκλησαν την αγορα την επομενη δεκαετια και που εχουμε ολοι συνδυασει με τον solid-state ηχο. Το βρισκω τρομερα δυσνοητο, και σαν κιθαριστας και σαν ηλεκτρολογος, το οτι δεν υπαρχουν "καλοι" τρανζιστορατοι ενισχυτες (με ελαχιστες εξαιρεσεις οι πλειστες των οποιων ειναι specialised jazz amps).
Και πλεον νομιζω δεν θα υπαρξουν ποτε. Δεν εχουμε απογαλακτιστει απο τους λαμπατους ενισχυτες σαν κοινοτητα. Ειναι επειδη δεν μας προσφερθηκαν ποτε (στο ευρυ κιθαριστικο κοινο) τετοιες solid state επιλογες? Μηπως δε μας προσφερθηκαν επειδη δεν τις αποζητησαμε? Εστω καποιος με σοβαρα περιορισμενο budget που χρειαζεται πολλα watt. Χρειαζεται effects loop, χρειαζεται 12αρι ηχειο και παει λεγωντας. Τι κανει? Η παει για Marshall MG, Peavey Bandit, Fender Frontman που ακουγονται ολιγον τι meh ή κανει τα spec γαργαρα και καταληγει με καποιο 5αρακι valve amp τσεπης. Παλι καλα που πλεον κινειται και ο χωρος του modelling, και ως μηχανισμος απογαλακτισης απο τους λαμπατους (που, προς αποφυγην παρεξηγησης, ως vintage-o-λαγνος ΛΑΤΡΕΥΩ αλλα εν ετει 2014 ειναι αμαρτια να μην εχουμε και αλλες επιλογες) και ως επιλογη για καποια αξιολογα, οικονομικα μηχανηματα με non-bedroom specs.