Το κακό στο Spotify και τις πλατφόρμες streaming

Σήμερα αυτό δε συμβαίνει σε καμία περίπτωση.
Συμφωνώ, απλά πρόσθεσα ότι με τον καιρό θα γίνεται διαρκώς δυσκολότερο. Επίσης, πρότεινα πως, σαν φαινόμενο, δεν έχει σχέση με το σύστημα διανομής του υλικού, θα ήταν αδύνατο στις μέρες μας ακόμη και αν είχαμε μείνει στις κασέτες (you know, TDK etc).

 
Συμφωνώ, απλά πρόσθεσα ότι με τον καιρό θα γίνεται διαρκώς δυσκολότερο. Επίσης, πρότεινα πως, σαν φαινόμενο, δεν έχει σχέση με το σύστημα διανομής του υλικού, θα ήταν αδύνατο στις μέρες μας ακόμη και αν είχαμε μείνει στις κασέτες (you know, TDK etc).
Καθώς μέσα στην ίδια πρόταση υπάρχει το "στις μέρες μας" και το "κασέτες", δημιουργείται ένα οξύμωρο στο οποίο δεν μπορώ να απαντήσω. 

Αν υπάρχει ίντερνετ, ηλεκτρονική διανομή, torrents κλπ τότε η αγορά της μουσικής είναι αυτή που είναι σήμερα. Αν δεν υπάρχουν, η αγορά είναι αυτή που ήταν τότε. Αν υπάρχει ίντερνετ, torrents και κασέτες, οι κασέτες δεν έχουν νόημα ύπαρξης. 

 
Μάλλον εγώ αποτυγχάνω να επικοινωνήσω αυτό που θέλω να επικοινωνήσω. Το οξύμωρο είναι σκόπιμο, καθώς προσπαθώ να αποσυνδέσω τη δυσκολία αναγνώρισης των έντιμων προσπαθειών που κάνουν κάποιοι για καλή μουσική, από τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Είναι πολύ εύκολο να το δεις σε άλλη μορφή τέχνης, π.χ. τη ζωγραφική, όπου δεν υπάρχει καμία ουσιαστική αλλαγή που να οφείλεται στην τεχνολογία, αλλά είναι ακόμη πιο δύσκολο να γίνει κανείς γνωστός.

Πέραν αυτού όμως - γνώμη μου είναι, μπορεί να είναι λανθασμένη, εσύ με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι οι σύγρονες τεχνολογίες εμποδίζουν τον underground μουσικό χώρο να έχει αξιόλογο (σε πλήθος) κοινό;

 
Πέραν αυτού όμως - γνώμη μου είναι, μπορεί να είναι λανθασμένη, εσύ με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι οι σύγρονες τεχνολογίες εμποδίζουν τον underground μουσικό χώρο να έχει αξιόλογο (σε πλήθος) κοινό;
Μα είναι προφανές. 

 Παλαιότερα ο τρόπος που προωθουαε τη δουλειά του βασιζόταν στη φυσική έκθεση και την κλασσική διανομή. Αυτο του έδινε περισσότερο κέρδος από τώρα που έχουν εκλείψει αυτά και βασίζεται στην πλατφόρμα και για να βγάλει 3000 ευρώ θελει φαντάζομαι σχεδον εκατομμύριο streams 

 Ετσι το καταλαβαίνω εγώ και αν κάνω λάθος συμπαθάτε με. Εγώ έχω μάθει να είμαι βολεμενος και εισοδήματιας και να κάνω στάσεις εργασίας και απεργίες. Δεν ξερω την αγορά, δεν τα καταλαβαίνω δεν με ενδιαφέρουν οπότε εγώ το ακαταλόγιστο αν κσνω λάθος ???

 
Πέραν αυτού όμως - γνώμη μου είναι, μπορεί να είναι λανθασμένη, εσύ με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι οι σύγρονες τεχνολογίες εμποδίζουν τον underground μουσικό χώρο να έχει αξιόλογο (σε πλήθος) κοινό;
OK τώρα κατάλαβα. Έχω ξανακάνει αυτή τη συζήτηση εδώ, υιοθετώντας εν πολλοίς αυτό που λες. 

Όπως έχω ξαναγράψει λοιπόν, σίγουρα δεν μπορεί να γίνει κάποιος γνωστός όπως γινόταν στο παρελθόν κι αυτό έχει και μια πορεία μέσα στο χρόνο. Τη δεκαετία του '50 & του '60 μιλάμε για σούπερσταρς και ιερά τέρατα. Το μέγεθός τους δεν μπορούσε να επαναληφθεί το '80 λόγω του πλήθους των πρωταγωνιστών και κυρίως του κορεσμού του κοινού.

Άλλο αυτό όμως και άλλο η βιωσιμότητα επαγγελματιών της μουσικής που δεν ανήκουν στο χώρο του mainstream. Η τελευταία επηρρεάζεται πολύ και απ τον τρόπο που διακινείται η μουσική σήμερα και από το πλήθος της μουσικής που υπάρχει παντού δωρεάν διαθέσιμο και από τον κορεσμό που προκαλείται στον κόσμο από αυτήν. 

Επίσης τα φυσικά μέσα διάθεσης δημιουργούν σημαντικότατα entry barriers, λόγω κόστους δημιουργίας και logistics, οπότε και ο όγκος του νέου υλικού περιορίζεται σημαντικά δίνοντας έτσι στο υλικό που καταφέρνει να τοποθετηθεί στα ράφια καλύτερες ευκαιρίες συν του γεγονότος ότι μπαίνοντας σε ένα δισκάδικο να πάρεις ένα cd πολλές φορές κατέληγες να φύγεις με πέντε...
 

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Tι ευκαιρία να δώσεις εδώ στην Ελλάδα στο νέο καλλιτέχνη...........................



?

 
ενα άλλο κακό του streaming είναι ότι άφησε κάθε τυχάρπαστο που μουρμουρίζει 5 λατινολέξεις σε 1.5 ακόρντο με υποψία μονόχορδου και πρωτόγονου μπητ να αγγίξει εκατομύρια μουσικά αγράμματων οπαδών θύρας 114 . 

Κάτω απο ΚΣ όλοι αυτοί οι μπαξ μπάνηδες ακόμα θα γιάλιζαν παπούτσια αμερικάνων τουριστών στο Πορτο Ρίκο...

yeah

 
Μπορώ να πω με σιγουριά, ότι δεν ευχαριστιέμαι την ακροαση της μουσικής, όπως παλιότερα.

Ενώ μου αρέσει που βρίσκω τα πάντα, αυτή η υπερπροσφορά και η ευκολία μου στερεί αυτή τη μαγεία της ανακάλυψης μιας νέας μπάντας, ενός νέου κομματιού όπως μου συνέβαινε πριν 25 χρόνια.


παρακολούθησα με ενδιαφέρον την συζήτηση (Πάνο welcome back) και καθώς αναλύσατε από όλες τις πλευρές το θέμα, προσωπικά το μόνο που έχω να πω είναι ότι οξύμωρα παρότι είμαι άνθρωπος της μουσικής τεχνολογίας και πιονέρος και υπερασπιστής της σε όλα τα επίπεδα και ως επαγγελματίας και ως "πελάτης", τελικά ως ακροατής το θυμικό μου τριγκάρεται αυθόρμητα από την ανωτέρω διαπίστωση  του Μπάμπη...

οι ατέλειωτες ποδαράδες κάθε Σάββατο στο Μοναστηράκι και στην Πανεπιστημίου, η θυσία του χαρτζιλικίου στην αναζήτηση του holy grail LP  και η μετέπειτα "ιεροτελεστία" της πρώτης ακρόασης στο σπίτι με την δυνητική ακόλουθη "πεμπτουσία" της ανακάλυψης (ή της αποτυχίας) κάποιου masterpiece που σε πρώτο και δεύτερο χρόνο μοιραζόσουν με φίλους και φίλες, είναι πολύ δυνατή ανάμνηση που ξεπερνάει σε μένα το όριο της απλής νοσταλγίας και σαν βιωματική διαδικασία (δυστυχώς) δεν έχει αντικατασταθεί επαρκώς...

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
νεώτερη περίπτωση φρέσκια διαπίστωση δική μου και αφορά νέα σχετικά κυκλοφορία.

Αφορά την επανακυκλοφορία του Animals των floyd. Ο δίσκος είχε προγραμματιστεί για το 2018, αλλά βγήκε το 2022 πριν λίγους μήνες λόγω των καυγάδων των δυό κανακάρηδων.

Το spotify και το tidal έχουν μόνο δυό εκδόσεις. 

Μάλλον επανεκδόσεις.

Αυτή του 2011 και αυτήν του 2022.

Η αρχική ...απλά δεν υπάρχει. Την αναζήτησα στα δικά μου ριπ.

Οι διαφορές είναι σημαντικές, αισθητές, από διαφορετικό eq και πανάρισμα και καθάρισμα εικόνας και μεταφοράς οργάνων (όχι δραματικά μην τρομάζετε).

Τα δικά μου συμπεράσματα:

α. οι εκδόσεις 1978 και 2022 είναι οι καλύτερες είναι διαφορετικές και προτιμώ του 2022 σε περισσότερες περιπτώσεις

β. του 2011 ψιλο sucks

γ. η νέες τεχνολογίες δίνουν πολλές ευκαιρίες

δ. οι πλατφόρμες έχασαν την αρχική έκδοση για πάντα προφανώς.

Για το δ η λογική είναι απλή. Γιατί να φορτώνουμε την πλατφόρμα με ριπ παλιότερων "χειρότερων" εκδόσεων αφού πλέον έχουμε τις καινούργιες τις "καλές"

 
οι ατέλειωτες ποδαράδες κάθε Σάββατο στο Μοναστηράκι και στην Πανεπιστημίου, η θυσία του χαρτζιλικίου στην αναζήτηση του holy grail LP  και η μετέπειτα "ιεροτελεστία" της πρώτης ακρόασης στο σπίτι με την δυνητική ακόλουθη "πεμπτουσία" της ανακάλυψης (ή της αποτυχίας) κάποιου masterpiece που σε πρώτο και δεύτερο χρόνο μοιραζόσουν με φίλους και φίλες, είναι πολύ δυνατή ανάμνηση που ξεπερνάει σε μένα το όριο της απλής νοσταλγίας και σαν βιωματική διαδικασία (δυστυχώς) δεν έχει αντικατασταθεί επαρκώς...
Δεν αντικαθίσταται αυτό κατά τη γνώμη μου.

 Το αντίθετο, όλες αυτές οι δυνατότητες για εμένα ως χρήστη, όλη αυτή η αμεσότητα στην πληροφορία, τα μέσα διαδραστικότητας κλπ. μάλλον με ΑΡΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΝ, μου ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ, ΚΟΠΩΣΗ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗ, ΑΓΧΩΔΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ, ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ,

Πληρώνουμε και μεγάλο τίμημα με όλα αυτά.

Αυτή η αποξένωση που αναπόφευκτα βιώνουμε.............................................................

Και πως να πάμε πίσω...............................................

 Συμφέρει να πάμε πίσω?

 Όλη αυτή η πρόσβαση και η αμεσότητα στη μουσική και σε τόσα άλλα πράγματα, παράλληλα, ταυτόχρονα, οριζόντια που μας κάνει και πολύξερους , μήπως μας κάνει να νομίζουμε ότι γνωρίζουμε πολύ περισσότερα από ότι πραγματικά γνωρίζουμε?

 Μήπως τολμώ να πω, πρέπει να πάμε πίσω??

 
το έγραψα πιο πάνω

τα έχω και τα πληρώνω σε λογική εγκυκλοπαίδειας.

Χτες έφερε η συζήτηση με φίλους στον καφέ το animals. Ο ένας απο αυτούς το αγόρασε και μου έγραψε εντυπώσεις.

Το άκουσα πριν λίγο, άμεσα, χωρίς να ψάξω πουθενα με κόπο και κατέληξα ότι μάλλον θα το αγοράσω.

Είμαι παλαιών αρχών και η έννοια της κτήσης και κατοχής υλικού προϊόντος είναι βαθιά χαραγμένη μέσα μου. Μου αρέσει η ευκολία του άϋλου και η αμεσότητα του, αλλά προτιμώ να αγοράζω ακόμα το παλιό μαύρο φορμα.

Μέχρι εκεί για μένα εκτείνεται και τελειώνει το spotify και τα συναφή. Το έχω ζήσει μια 15ετία, αλλά εμένα δεν με έπεισε (όπως άλλους) να τα πετάξω όλα.

 
νεώτερη περίπτωση φρέσκια διαπίστωση δική μου και αφορά νέα σχετικά κυκλοφορία.

Αφορά την επανακυκλοφορία του Animals των floyd. Ο δίσκος είχε προγραμματιστεί για το 2018, αλλά βγήκε το 2022 πριν λίγους μήνες λόγω των καυγάδων των δυό κανακάρηδων.

Το spotify και το tidal έχουν μόνο δυό εκδόσεις. 

Μάλλον επανεκδόσεις.

Αυτή του 2011 και αυτήν του 2022.

Η αρχική ...απλά δεν υπάρχει. Την αναζήτησα στα δικά μου ριπ.

Οι διαφορές είναι σημαντικές, αισθητές, από διαφορετικό eq και πανάρισμα και καθάρισμα εικόνας και μεταφοράς οργάνων (όχι δραματικά μην τρομάζετε).

Τα δικά μου συμπεράσματα:

α. οι εκδόσεις 1978 και 2022 είναι οι καλύτερες είναι διαφορετικές και προτιμώ του 2022 σε περισσότερες περιπτώσεις

β. του 2011 ψιλο sucks

γ. η νέες τεχνολογίες δίνουν πολλές ευκαιρίες

δ. οι πλατφόρμες έχασαν την αρχική έκδοση για πάντα προφανώς.

Για το δ η λογική είναι απλή. Γιατί να φορτώνουμε την πλατφόρμα με ριπ παλιότερων "χειρότερων" εκδόσεων αφού πλέον έχουμε τις καινούργιες τις "καλές"
Το λογικό έχουν κάνει.

Έχουν αφήσει την τελευταία remastered version του album καθως και την καινούρια η οποία είναι remix και όχι απλά remaster.

Δεν περίμενα κάτι διαφορετικό.

Εσύ σε ποια εκδοχή αναφέρεσαι?

Η πρώτη ψηφιακή έκδοση του από ό,τι βλέπω είναι το 1985.

Ακόμα και σε CD να θέλεις να το αγοράσεις καινούριο, νομίζω ότι μόνο του 2011 βρεις.

Εν ολίγοις ότι είναι διαθέσιμο σε υλική μορφή αυτό φαντάζομαι ότι είναι διαθέσιμο (στην καλύτερη των περιπτώσεων) και στις πλατφόρμες.

 
 Μήπως τολμώ να πω, πρέπει να πάμε πίσω??
Ως ερασιτέχνης μουσικός και λάτρης της ακρόασης εγώ χαίρομαι που ζω στο 2022. Ναι, πλέον ότι και να βγάλω θα ναι βελόνα στ άχυρα. Ναι, δε θα χω ποτέ ξανά αυτή την αίσθηση που είχα στα δισκάδικα. Όμως αυτή την εποχή δουλεύω 3 project, το νεότερο είναι τoυ 2012 και το παλιότερο του 1998. Κάποτε για να ηχογραφήσουμε ένα άθλιο demo με 5 κομμάτια, πληρώσαμε έναν μισθό ο καθένας. Σήμερα, με λίγες γνώσεις μίξης, το κόστος είναι 70 ευρώ το άτομο (μόνο ηχογράφηση τυμπάνων) και η ποιότητα του τελικού αποτελέσματος αστρονομικά καλύτερη. Κάθε φορά που θέλω να ακούσω κάτι το βάζω και το ακούω σε τέλεια ποιότητα και μάλιστα χωρίς να μου πιάνει η συλλογή της μουσικής το μισό δωμάτιο. 

 
Κι έβριζα τότε ότι δεν είχα προλάβει να αγοράσω το Diary of a Madman.
Τι δισκάρα είν' αυτή.

Λυπάμαι που δεν μπορώ να συνεισφέρω στη συζήτηση, διότι εξακολουθώ ν'αγοράζω δίσκους βινυλίου και δεν έχω συνδρομή σε καμία από τις πλατφόρμες.

 
Το λογικό έχουν κάνει.

Έχουν αφήσει την τελευταία remastered version του album καθως και την καινούρια η οποία είναι remix και όχι απλά remaster.

Δεν περίμενα κάτι διαφορετικό.

Εσύ σε ποια εκδοχή αναφέρεσαι?

Η πρώτη ψηφιακή έκδοση του από ό,τι βλέπω είναι το 1985.

Ακόμα και σε CD να θέλεις να το αγοράσεις καινούριο, νομίζω ότι μόνο του 2011 βρεις.

Εν ολίγοις ότι είναι διαθέσιμο σε υλική μορφή αυτό φαντάζομαι ότι είναι διαθέσιμο (στην καλύτερη των περιπτώσεων) και στις πλατφόρμες.


το δικό μου ριπ είναι τελικά από γιαπωνέζικο mini lp replica του 1994. Τώρα το ψάχνω για λεπτομέρειες του τράνσφερ. 

Στο discogs βρίσκεις τα πάντα.

Οι πλατφόρμες κάνουν το "πολιτικά ορθό" που τους επιβάλλεται απο τις εταιρείες.

Γενικά οι εκδόσεις όσο περισσότερο απέχουν από το αρχικό τόσο πάσχουν.

Οι επανεκδόσεις είναι άλλο θέμα.

Στο discogs έχει απίστευτη πληροφορία για κυνηγούς υλικού. (αν είσαι τέτοιος).

Προσωπικά είμαι λάτρης του ορίτζιναλ, αλλά δεν αποφεύγω τις προσεγμένες επανεκδόσεις. Διαφωνώ όμως με την λογική να μην υπάρχουν οι αρχικές. Εφ όσον οι εταιρείες τις έχουν θεωρώ ότι πρέπει να τις δίνουν κι αυτές στις πλατφόρμες

 
Ακόμα και σε CD να θέλεις να το αγοράσεις καινούριο, νομίζω ότι μόνο του 2011 βρεις.
Εδώ θα αυτοδιαψευστώ γιατί στη νέα έκδοση είναι διαθέσιμο και το Original Mix:

animals.jpg

Εν τω μεταξύ τι ΔΙΣΚΑΡΑ (α αγαπημένος μου δίσκος τους). Εχω βάλει και ακούω τη version αυτή (στο Spotify ? ).

Ότι ετοιμαζόμουν να την τσιμπήσω την εν λόγω έκδοση αλλά είναι BluRay audio γαμ^&%&^%&.

 
Εδώ θα αυτοδιαψευστώ γιατί στη νέα έκδοση είναι διαθέσιμο και το Original Mix:

Προβολή συνημμένου 33169

Εν τω μεταξύ τι ΔΙΣΚΑΡΑ (α αγαπημένος μου δίσκος τους). Εχω βάλει και ακούω τη version αυτή (στο Spotify ? ).

Ότι ετοιμαζόμουν να την τσιμπήσω την εν λόγω έκδοση αλλά είναι BluRay audio γαμ^&%&^%&.
την έχω παραγγείλει μόλις. Εχει όλα αυτά και βινύλιο

Η δική μου τελικά είναι 1992 Toshiba EMI Japan

 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top