stavros911 είπε:
Μία φορά σχετικά πρόσφατα έβαλα flat χορδές έχοντας συνείδηση του τι κάνω και τι είναι, κι ενώ με βόλεψαν πάρα πολύ στο χέρι, ο ήχος ήταν λίγο ψόφιος να το πω; Πάντως κάτι τέτοιο. Εξαρτάται βεβαίως τι κάνεις με το μπάσο κι αν έχεις συγκρότημα, τι συγκρότημα είναι αυτό και ποιος ο ρόλος του μπάσου εκεί μέσα.
......
Στην πράξη τώρα και γενικά μιλώντας, δεν έχω συζητήσει από κοντά με έναν μπασίστα που να παίζει με flat χορδές. Όλοι είχαν βάλει κάποτε αλλά δεν... ή στην καλύτερη "καλές και οι flat αλλά προτιμώ τις rounds". Πιστό μπασίστα σε flat χορδές δεν γνώρισα ποτέ μου.
Στην Ελλάδα είναι λίγο δύσκολο να γνωρίσεις επαγγελματία ή ημιεπαγγελματία μπασίστα (που δεν παίζει τζαζ και) που είναι dedicated στις flat χορδές καθότι είναι λίγο δύσκολο με τις flat να καλύψεις μεγάλη γκάμα ακουσμάτων (και παιξίματος καθότι αλλάζεις λίγο το παίξιμο) και να έχεις και την έγκριση του ηχογλύφτη. Η πλειοψηφία είναι 5χορδο και round.
Έναν εραστή των flats που ξέρω πάντως (προσωπικά) είναι ο Σωτήρης Ζήσης των Blues Wire (που τρελαίνεται για Thomastik flats στο 4χορδο JB του).
Από την άλλη υπάρχει μεγάλη παρεξήγηση για τις flats καθότι υπάρχει η γενική εντύπωση ότι αυτές είναι μόνο για blues/soul ενώ πρόσφατη ενδελεχής ακρόαση που έκανα μαζί με φίλο επαγγελματία μπασίστα σε original πολυκάναλες ηχογραφήσεις (υπάρχουν στο net) γνωστών ροκ δίσκων, αποδεικνύουν ότι οι flats με πένα (και συνήθως με P-bass) είναι από τους αγαπημένους συνδυασμούς σε αυτές τις ηχογραφήσεις.
Δηλαδή μιλάμε για το πιο basic (σχεδόν μονολιθικό) μπάσο (p-bass) με συχνοτικά περιορισμένες χορδές.
Τι να το κάνεις όμως που αυτός ο οργανικός, βαρύς και κρουστός ήχος πένας (ή και δάχτυλα) και flats (και ίσως με palm ή sponge muting) είναι από τις κορυφαίες συντροφιές που μπορεί να έχει μία ντραμς.
Από την άλλη, το είπα εξ' αρχής. Παίζει ρόλο ο παίχτης (τι θέλει και τι μπορεί) και ο μάστορας στη κονσόλα.
Δηλαδή πείτε μου, ποιος στα λογικά του θα έβαζε flats σε Stingray και θα του έδινε +10db στα 100hz και στα 200hz ? Το έκανε όμως ο Peter Henderson με τον Dougie Thomson στο μπάσο του Breakfast in America.
Having said that, η πλειοψηφία των μπάσων μου έχει round με ένα να έχει half και δύο (το ένα υπό ανέγερση) να έχουν flats. Όπως (πάλι) προείπα, μου αρέσουν όλες και το ίδιο κουλός παραμένω σε όλες.
Το ερώτημα συνεχίζει να μην υφίσταται (για μένα).
Οι χορδές δεν είναι στάση ζωής αλλά άλλο ένα εργαλείο διαμόρφωσης του ήχου σου.