Σήμερα, η καρδιά της ελληνικής μουσικής σκηνής έχασε τον πιο ρηξικέλευθο χτύπο της. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο άνθρωπος που δεν ήταν απλώς τραγουδοποιός αλλά ο αρχιτέκτονας της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκέψης, έφυγε από κοντά μας.
Για εμάς, τους μουσικούς και τους λάτρεις της τεχνολογίας, ο Σαββόπουλος δεν ήταν μόνο ο ποιητής του στίχου. Ήταν ο πρώτος Έλληνας artist-producer, αυτός που καθιέρωσε τη σχολή του τραγουδοποιού, δείχνοντας ότι ο δημιουργός πρέπει να είναι ταυτόχρονα στιχουργός, συνθέτης, ερμηνευτής και ενορχηστρωτής του δικού του σύμπαντος. Μια ολοκληρωμένη καλλιτεχνική οντότητα που ελέγχει κάθε πτυχή της παραγωγής.
Ο Σαββόπουλος έφερε το Ροκ και το Φολκ-Ροκ στο ελληνικό DNA. Απορρόφησε τις διεθνείς επιρροές (από Bob Dylan μέχρι Frank Zappa) και τις πάντρεψε με τη μακεδονική λαϊκή μουσική και το ρεμπέτικο, δημιουργώντας ένα ηχητικό υβρίδιο που έσπασε όλα τα μουσικά στεγανά της εποχής.
Υπήρξε Μάστερ της Σκηνικής Παραγωγής και της δισκογραφίας. Δουλειές του, όπως το ιστορικό "Το Βρώμικο Ψωμί" ή το "Αχαρνής", ήταν πρωτοποριακές για τα ελληνικά δεδομένα. Χρησιμοποίησε τα διαθέσιμα τεχνολογικά μέσα της εποχής για να δημιουργήσει έναν ήχο που ήταν συγχρόνως λαϊκός, πολιτικός, ψυχεδελικός και βαθιά προσωπικός. Ο Νιόνιος ήταν η γροθιά στο στομάχι της συμβατικότητας, όχι μόνο με τον στίχο, αλλά και με τον ήχο του.
Αφήνει πίσω του μια σχολή που συνεχίζει να εξελίσσεται. Κάθε φορά που ένας Έλληνας μουσικός κάθεται μπροστά σε ένα DAW ή πατάει ένα distortion pedal για να γράψει κάτι πρωτότυπο και ελληνικό, ουσιαστικά συνεχίζει τη δική του παρακαταθήκη.
Καλό ταξίδι στον μεγάλο δάσκαλο της μουσικής εξέλιξης. Σου μιλώ και κοκκινίζεις...
www.sport24.gr
