Πιανο ή αρμονιο! Τι με συμβουλευετε να κανω;

fasma88

Νέο μέλος
Μηνύματα
60
Πόντοι
18
Καλημέρα σε όλους!
Θα ήθελα τη συμβουλή σας, όσον αφορά το πως να κινηθώ σε κάποια πράγματα από μουσικης πλευράς.
Λοιπόν, βρίσκομαι στη φάση όπου θα ήθελα να πάω στο ωδειο που πήγαινα παλαιότερα και να συνεχίσω κάποια πράγματα (από θέμα σπουδων) τα οποία είχα ξεκινήσει παλαιότερα και τα είχα σταματήσει. Τελικά όσον αφορά τη μουσική, τα φέρνει η ζωή και κάποια πράγματα τα βρίσκεις ξανά μπροστά σου μετά από χρόνια. Εννοώ ότι σε πιάνει μια επιθυμία να συνεχίσεις και να ολοκληρώσεις αυτό που άρχισες, ώστε να γίνεις όσο το δυνατον καλύτερος μουσικος. Να ξεκαθαρίσω εδώ ότι έχω πρωινή δουλειά, οπότε προς το παρόν δεν το ασκώ επαγγελματικά, αυτό που με νοιάζει λοιπόν είναι ν' αποκτήσω πρώτα την ικανότητα και μετά τα οποία χαρτιά (κοινώς έχει σημασία για μενα να είμαι καλός πρώτα σε αυτό που κάνω, γιατί και το χαρτί να πάρω αν δεν είμαι πραγματικά καλός πιστεύω δεν θα έχει νοημα). Από εκεί και πέρα στο μέλλον, κανείς δεν ξέρει κατά πόσο θα χρειαστεί ν' ασχοληθώ επαγγελματικά. Μπορεί και ναι, μπορεί και οχι.
Από θεωρητικά λοιπόν, είχα τελειώσει αρμονια κι ενοργανωση πνευστών. Είχα ξεκινήσει αντιστιξη (έχοντας κάνει σχεδόν το πρώτο ετος), αλλά είχα σταματήσει. Θα ήθελα λοιπον να την ολοκληρώσω (κάτι που γίνει από Σεπτεμβριο) γιατί μου αρέσει να έχω θεωρητικές γνώσεις και να μπορώ να ενορχηστρωνω εστω και απλα κομμάτια με αυτές. Τώρα αν θα συνεχίσω για φουγκα δεν το ξέρω ακόμα, ας τελειώσω πρώτα με την αντιστιξη και βλέπουμε.
Το μεγάλο θέμα είναι το πρακτικό κομμάτι λοιπόν. Το βασικό μου οργανο είναι το αρμόνιο. Είχα φτάσει λοιπόν ως την 1η ανώτερα με τις κλασσικές σπουδες του δισκάλου αρμονιου (αυτού με την πεταλιερα), και σταμάτησα γιατί δεν μπορούσα να παίζω άλλο κλασσική μουσικη (επαιζα czerny, oesten , bach, sonatinas και anthologia organistica, κλασσικα κομματια δηλαδη και οχι τη γνωστη μεθοδο autorgan). Τώρα όμως θα ήθελα να εξερευνήσω και αυτή τη μουσική. Στο αρμόνιο γενικά τα έχω πάει καλά, κατά γενική ομολογία του δασκάλου μου, γνωστών και φίλων. Το βασικο μου ειδος ειναι τα λαικα, με αυτα μεγαλωσα (ο δασκαλος μου, μου εχει πει οτι ειμαι ενας πολυ καλος πληκτρας για λαικα), όμως μεγαλώνεις άρχισα να εξερευνω και άλλα είδη τύπου disco, λίγο jazz και rock και τώρα θέλω να εξερευνήσω και την κλασσική).
Το θέμα είναι ότι συζητώντας με τον δάσκαλο μου, μου είπε ότι πλέον μαθηματα αρμόνιου (εννοώντας την κλασσική υλη με το δισκαλο αρμονιο) δεν κάνει κανείς εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον (τόσα χρόνια έχει να του έρθει μαθητής, όλοι πιανο κανουνε) και αυτό γιατί έχουν αλλάξει πλέον οι εποχές, έχει καταργηθεί στην ουσία το συγκεκριμένο οργανο οπότε ούτε καν βγαίνουν νέα μοντέλα στην αγορά.
Οπότε ακόμα και να πάρω το πτυχίο ή το δίπλωμα του ηλεκτρονικού αρμονιου (το οποιο δυστυχως για μενα δεν ειναι αναγνωρισμενο απ' το κρατος), δεν θα έχω τη δυνατοτητα να διδάξω κάπου αν χρειαστεί να το κανω επαγγελματικά. Στο αρμόνιο αν συνέχιζα τώρα για πτυχίο σε 2-3 χρόνια το είχα πάρει. Το άλλο που μπορώ να κάνω είναι να γράφω σε πιανο, και να δώσω κατατακτηριες για να μπω στη 2η μέση. Οπότε πτυχίο θα μπορώ να πάρω σε 5-6 χρονια.
Αυτό είναι και το δίλημμα μου αυτη τη στιγμή να συνεχίσω στο αρμόνιο η να το γυρίσω σε πιανο;
Επειδή έκανα επανάληψη τους τελευταίους μήνες σε μελέτη, έτσι ώστε να μπω σ' ένα τέτοιο κλίμα έχω να δηλώσω τα εξης: Στην αντιστιξη όταν τη μελετάω με πάει το διάβασμα σε κανονικό βαθμό όμως και μετά από κάποια αρκετη θα ελεγα ωρα μελέτης κουράζομαι και να πρέπει να ξεκουραστώ λίγο για να συνεχίσω, το ίδιο και όταν λύνω θέματα. Στο αρμόνιο που έκανα επανάληψη κομμάτια από το "Anthologia Organistica" με πάει τρελά η μελέτη. Τα βγαζω σχετικά εύκολα τα κομμάτια και θα μπορούσα να μελετάω για ώρες άνετα χωρίς να κουράζομαι. Όσον αφορά το πιανο, έκανα ένα δοκιμαστικό μάθημα με το δάσκαλο μου, και μου έδωσε να μελετήσω για το καλοκαίρι δύο κομμάτια από το czerny 30, μια sonatina και δύο από το Bach "μικρά πρελούδιο και φουγκες". Μέχρι στιγμής έχω μελετήσει τα δύο czerny, κι έχω να πω ότι με πάνε με κανονικό ρυθμό αλλά όχι τρελό όπως το αρμόνιο, δηλαδή μετά από π.χ. μια ώρα μελέτης το πρωί κουράζομαι και πρέπει να μελετήσω πάλι το απόγευμα (το ιδιο με την αντιστιξη). Στο αρμόνιο δεν συμβαίνει αυτό, μπορώ να μελετήσω π.χ μια ώρα συνεχόμενα, μισή ώρα διάλειμμα και άλλη μια ώρα μετά άνετα (δύο ώρες συνολικα). Επισης στο πιανο πρέπει να προσέχω δακτυλισμους δεξιού - αριστερού χεριού και δυναμικές. Στους δακτυλίσμους στα czerny τα έχω καταφερει, αυτό που ξεχνάω συνήθως είναι ν'ανεβασω π.χ δυναμικές από piano σε forte με crescendo στην δεύτερη επανάληψη (στην πρώτη το θυμάμαι, στη δεύτερη το ξεχναω). Υπ' όψιν ότι τις ασκήσεις και τα κομματια του πιανου, τα μελεταω αναγκαστικά στο korg pa3x το οποίο έχει ημιβαρυκεντρισμενο πλήκτρο, σε σχέση με τα υπόλοιπα πληκτρα, μιας και μέχρι στιγμής δεν έχω πιανο (μπορώ ν' αγορασω ένα μεταχειρισμένο πάντως, δεν είναι θέμα αυτο). Κάτι άλλο επίσης που με κουράζει από καποια ωρα και μετά (αν και αρκετη ωρα μετα και οχι κατευθειαν), είναι όταν πρέπει να παίξω μεγάλες φράσεις σε forte γι' αρκετή ωρα. Βέβαια τα czerny είναι γυμνάσματα, πρέπει να δω τι κανω και στα κομμάτια (Bach κ.λ.π).
Οπότε θα ήθελα αν μπορείτε να μου πείτε τη γνώμη σας, τι με συμβουλευετε να κανω. Να συνεχίσω αρμόνιο η να το γυρίσω σε πιανο; Το θέμα είναι ότι με το αρμονιο αν χρειαστεί να δουλέψω επαγγελματικά στο μέλλον, έτσι όπως τ' ακούω μόνο νύχτα θα μπορώ να δουλέψω, ενώ με το πιανο θα μπορώ να δουλέψω και σαν δάσκαλος πιανου πέρα από τη νύχτα (οπότε θα έχω και άλλη μια επιλογη). Το θέμα είναι θα μπορέσω να γίνω επι της ουσιας καλός στο πιανο, όπως μου έχουνε πει ότι είμαι στο αρμόνιο; Γιατί αν δεν είμαι όντως καλός, δεν θα "με παει" να δουλέψω επαγγελματικά και να πετύχω εκεί. Κοινώς από δεξί χέρι καλά πάμε, αλλά το θέμα είναι να φτιάξει περισσότερο το αριστερό αν τελικά πάω για πιάνω και να τα συνδυάζω.
Επίσης και κάτι ακόμα. Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν ακόμα μαθήματα αρμονιου; Και αν ναι, κάνουν την κλασσική υλη του δισκαλου αρμονιου η εστιάζουν σε άλλα πράγματα, όπως ενορχηστρωση, δυνατότητες αρμονιου και παίξιμο μοντέρνων κομματιων; Αν υπαρχουν αυτά, αξίζουν τον κόπο ή οχι; Εννοώ ότι έχω καταλάβει πως ίσως με το πιανο μπαίνει πιο πολύ κάνεις στην ουσία της μουσικής (κάτι που θα μ'ενδιεφερε). Ωστόσο τα 8-10 χρόνια της κλασσικής σπουδης αρμονιου (δισκαλου) τα θεωρώ και αυτά πολύ σημαντικά (π.χ. όσα χρόνια έκανα παλιά αρμονιο, δεν θεωρώ ότι έχουν πάει χαμένα και θεωρώ ότι έμαθα σημαντικα πράγματα κι εκει, απλά διαφορετικά από το πιανο).
Κοινώς μ' ενδιαφέρει πρώτα απ' όλα να γίνω καλύτερος μουσικος και όσο το δυνατον πιο καλός σ' αυτά που κάνω (η που θα κανω), μετά να πάρω κάποιο πτυχίο και ισως μετά απ'ολα αυτα αν χρειαστεί να δουλέψω κι επαγγελματικά.
Θα ήθελα ν' ακούσω λοιπόν τις συμβουλές σας, αν έχετε κάτι να μου πείτε, μιας και σ' ένα μήνα από τώρα θα ξεκινήσω τα μαθήματα!
Σας ευχαριστώ πολύ! Να είστε καλά!
 
Last edited:
Φυσικά και υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τελειώσει αρμόνιο και κάνουν μαθήματα αρμονίου επαγγελματικά, ιδιαίτερα αλλά και σε ωδεία. Έχω προσωπικό παράδειγμα φίλης, η οποία διδάσκει κλασικό.

Αν εξειδικευτείς στο λαϊκό αρμόνιο, νομίζω ότι υπάρχει ένα κοινό που θα το ενδιαφέρει πάρα πολύ για μαθήματα. Το κοινό αυτό θα είναι σίγουρα μικρότερο από αυτό των γονιών που στέλνουν το παιδί τους να μάθει αρμόνιο ή πιάνο, αλλά από την άλλη και οι μουσικοί που μπορούν να διδάξουν λαϊκό αρμόνιο είναι κι αυτοί πολύ λιγότεροι.

Να ξεκαθαρίσω ότι όταν γράφω για λαϊκό αρμόνιο εννοώ αυτούς τους τύπους που με τα modwheels και τα bends μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις ότι ακούς κανονικό κλαρίνο, πατάνε πάνω σε μικροδιαστήματα μακάμ κλπ. Δεν εννοώ να παίξεις πχ Πλέσσα...

Από την άλλη το πιάνο θα έχει πάντα το κοινό του αλλά και ο ανταγωνισμός εκεί στους καθηγητές είναι πολύ μεγάλο θέμα.

Θα μπορούσα βέβαια να σου πω, πώς αν αποκτήσεις ευχέρεια στο πιάνο, θα μπορείς να παίξεις και στο αρμόνιο, ενώ δεν ισχύει καθόλου το ανάποδο. Επειδή όμως η μέρα έχει 24 ώρες και έχεις και πρωινή δουλειά, το πιο σημαντικό νομίζω είναι να πάρεις μια απόφαση. Μου φαίνεται πολύ δύσκολο να γίνεις τοπ λαϊκός αρμονίστας και κλασικός πιανίστας επιπέδου καθηγητή ωδείου μαζί.
 
Το καλυτερο που εχεις να κανεις ειναι να το συζητησεις με το δασκαλο σου.

Κανονικα αυτο μονο θα ειχα να σου πω, επειδη ομως εχω περασει καπως παρομοια κατασταση θα προσθεσω κατι ακομα

Για πολυ καιρο λογω μπαντων και τετοια βρεθηκα να κοπαναω κατα κανονα με συνθια semi weighted, synth action και λοιπες δημοκρατικες δυναμεις. Αποτελεσμα ειναι οτι καλομαθε η γρια στα συκα, με κατι παιξιματα στο ορθιο με την μπυρα παραμασκαλα και τα τοιαυτα, :ROFLMAO: και κατεληξα σε φαση ΟΚ καλα βαραμε με τα συνθ, που να τρεχεις με τα πιανα, αστα να πανε στο γερο διαλα κλπ.

Στην πορεια που συνηλθα :ROFLMAO: και ειπα να το γυρισω παλι στις περουκες διαπιστωσα οτι την ειχα πατησει. Σα να ξεκιναω απο το μηδεν ηταν, και οταν λεω μηδεν εννοω μηδεν, ειδικα οσο αφορα το χτυπημα των πληκτρων. Με την μπυρα στο χερι στο συνθ action ΟΚ, τα βαρας οπως ναναι, στα βαρυκεντρισμενα ομως το χτυπημα ειναι απο τον ωμο, απο τον ωμο πρεπει να ειναι η κινηση, και να ερχεται με χαλαρο το χερι κλπ κλπ, και παμε κουπεπε κουπεπε το χερακι σαν καλο παιδακι :ROFLMAO:


Που θελω να καταληξω: Αν εχεις ευχερια στα πληκτρα του οργανου, υπαρχει μεγαλη περιπτωση για το πιανο να πρεπει να επιστρεψεις στα βασικα, και να δεις την τεχνικη σου απο την αρχη. Γινεται, δεν ειναι οτι δε γινεται, απλα θελει υπομονη, και να μη βαλεις για ενα διαστημα χρονικους στοχους και τετοια. Μιλαμε για αλλο οργανο, δεν ειναι ομαλη η μεταβαση και αν το πας αποτομα υπαρχει περιπτωση ακομα και τραυματισμου. Σιγουρεψε οτι η βασικη σου τεχνικη ειναι εκει που πρεπει πρωτα, και μετα δες τα ρεπερτορια, τα χρονια που θες για το πτυχιο και αυτα. ΙΜΗΟ παντα.
 
Καλησπέρα και πάλι παιδιά σε όλους σας! Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις!

@kpeyos μακαρι να υπάρχει ακόμα κόσμος που μαθαίνει κλασσικό δισκαλο αρμονιο, γιατί ο δασκαλος μου, μου είπε ότι πλέον δεν έχει μαθητές μιας και το οργανο έχει επί της ουσίας καταργηθεί (και δεν πωλουνται καν νεα μοντελα). Θα μου άρεσε πολύ σαν ιδέα να ολοκληρώσω το κλασσικό αρμόνιο και να το διδάσκω μετα, αρκεί να υπάρχει κόσμος που θα θέλει. Ίσως πρέπει να βρω ανθρώπους να ρωτήσω που διδάσκουν αποκλειστικά αυτό.
Όσον αφορά το λαϊκό αρμόνιο, ενώ έχω γενικά καλό αυτι και μάλλον τα πάω καλά στο παιξιμο (ετσι μου εχουν πει, βασικα εχω δουλεψει επαγγελματικα με drum machine σε μεζεδοπωλεια και ταβερνες στο παρελθον), στο να φτιάχνω ήχους στα synth και να τα προγραμματιζω έχω μαυρα μεσανυχτα. Εκεί ίσως θα έπρεπε να βρω έναν δάσκαλο να μου μάθει και μένα (και η πλάκα είναι ότι αυτά δεν διδάσκονται σε ωδεια, πρέπει να βρει κανείς έναν άνθρωπο που έχει δουλέψει νύχτα και ξερει).
Έτσι όπως τα βλέπω, ένας συνδυασμός διδασκαλίας κλασσικου και λαϊκού αρμονιου αν ποτέ χρειαστεί να διδάξω επαγγελματικά, ακουγεται ωραίος. Αρκεί να βρεθούν μαθητές!
Μια ερώτηση θα ήθελα να κανω: Όταν λες ότι ο ανταγωνισμός στους καθηγητές πιανου είναι πολύ μεγάλο θέμα, τι ακριβώς εννοεις;
Συμφωνώ μαζί σου στο ότι όποιος παίζει αρμόνιο δεν μπορεί να παίξει πιανο (τουλαχιστον όχι όπως ένας πιανιστας), ενώ οποίος παίζει πιάνο μπορεί να παιξει και αρμόνιο, αρκεί όμως για μένα να μπορεί να μην σκέφτεται στο αρμόνιο σαν πιανίστας. Π.χ. σ' ένα λαϊκό κομμάτι η rock π.χ. νομιζω οτι θα πρέπει να παίξει πολύ πιο απλά, γιατι αν παίξει με την πιανίστικη λογική και γεμίσει το κομμάτι με χίλια δυο πιανίστικα πράγματα, μπορεί ν' αποτελέσει όλο αυτό φλυαρία και να χαλάσει το σύνολο. Δεν ξέρω αν ισχύει 100% αυτό που λέω, όμως πιστεύω ότι ίσως να ισχύει σε κάποιο βαθμό.
Συμφωνώ επίσης μαζί σου, ότι μάλλον είναι δύσκολο να γίνω ταυτόχρονα καλός λαϊκός πληκτρας και καλός κλασσικός πιανίστας. Και μένα δύσκολο μου φαίνεται να γίνουν και τα δύο μαζί. Και ναι πρέπει να πάρω μια απόφαση καθώς και από ηλικία είμαι 38,5 ετών, οπότε πρέπει να παιζει κάποιο ρόλο και αυτό.

@manosx αν κατάλαβα καλά είσαι πιανίστας και κάποια στιγμή έπαιζες αποκλειστικά πληκτρα λόγω μπαντων, οπότε όταν κάποια στιγμή επέστρεψες στο πιανο, τα βρήκες δυσκολα μιας και συνηθίσες στην τεχνικη και την λογική των πληκτρων, οπότε ήθελες χρόνο να ξαναβρεις την πιανιστικη τεχνική.
Σημαντικό αυτό που μου λες για την κίνηση των χεριών στο πιανο, ότι έρχεται από τον ώμο, δεν το ήξερα αυτό.
Όντως όμως δεν ξέρω κατά πόσο θα το κατάφερνα ν' αλλάξω τεχνική και αν θα είχα τη διάθεση να το συνεχίσω μέχρι να το πετύχω η αν θα με κουράζε. Δεν το αποκλείω αλλά δεν ξέρω κιόλας σίγουρα.
Με κολλάει επίσης και το εξής γεγονός: Το ότι μάλλον στο αρμόνιο έχω κάποια ευχέρεια και αν υποθέσουμε ότι από το 1 έως το 10 είμαι π.χ στο 7, γιατί θα πρέπει αλλάζοντας οργανο (αρμόνιο -> πιανο) να ξαναγυρίσω π.χ στο 4 και να συνεχίσω από εκεί στο πιανο! Γιατι να μην συνεχίσω στο αρμόνιο έτσι ώστε να πάω π.χ από το 7 στο 10;
Επίσης όπως έγραψα είμαι 38,5 χρόνων, οπότε μάλλον θα ήθελα έτσι όπως το σκέφτομαι τώρα π.χ. να έχω έναν στάνταρ χρονικό ορίζοντα σε ότι κανω (και ας είναι και 5ετιας με 6ετιας, αρκεί να υπαρχει). Δεν βρίσκω βέβαια λάθος ή κακό φυσικά γενικοτερα το να το γυρίσει κανεις στο πιανο με τη λογικη του ας πάει και 10 χρόνια και δεν με νοιάζει, απλά δεν το βλέπω να ταιριάζει τόσο σε μένα συγκεκριμενα.
Συμφωνώ ωστόσο μαζί σου ότι είναι άλλο οργανο και γενικά θεωρώ καλή τη συμβουλή σου που λέει ότι πρώτα πρέπει να σιγουρεψει κάνεις την τεχνική και μετά όλα τα υπόλοιπα.

Γενικότερο συμπέρασμα: Στο λαϊκό είδος νομιζω ότι ταιριάζει περισσότερο το αρμόνιο (οι πληκτραδες που λεμε) πάρα το πιανο. Άκουγα στο αυτοκινητο μου αυτές τις μερες πηγαίνοντας για μπάνιο, διάφορους λαϊκούς δίσκους από ζωντανές ηχογραφήσεις προ 20ετιας περίπου (π.χ. Γονιδης - όλα live, Κιαμος live στο fix 2004 κ.λ.π.) και είχε καθαρά πληκτραδικα παιξίματα, ακόμα και τα πιάνα σε όποια σημεία είχε χρειαστεί να παιχτούν, δεν είχαν πολύ αριστερό χέρι. Κατά τ' αλλα τα πλήκτρα είχαν αντιμέλωδιες με βιολιά στα refren π.χ. η και σολαραν ταυτόχρονα με τα μπουζούκια και το κλαρίνο με ήχους όπως strings, ney η accordeon στα ζειμπεικικα π.χ. Σ' έναν συγκεκριμένο μονο δίσκο λαϊκό μάλλον είχαν έναν καθαρό πληκτρα και έναν καθαρό πιανίστα όπου και οι δύο παίζανε εξίσου σημαντικό ρόλο (μαζί με τα δύο μπουζουκια). Ο δίσκος αυτός είναι το Σπυρακος - Δασκουλιδης live 2004. Εκεί υπήρχαν τόσο πιανιστικα όσο και πληκτραδικα παιξιματα (τρομερό cd παρεμπιπτόντως με παλιά καθαρόαιμα λαϊκά κομματια).
Έβαλα επίσης ν' ακούσω και κάποιους δίσκους της αντίπερα οχθης, όπως π.χ. Χατζηγιαννης live 2005-6. Εκεί στο πιο έντεχνο-ποπ είδος αν μπορούμε να το πούμε κι έτσι, χρειαζόταν πραγματικά και κανονικος πιανίστας εκτος απο πληκτρας. Και εκεί όμως είχε ένα καθαρό πληκτρα κι ένα καθαρό πιανίστα που συμμετείχαν και οι δυο.
Παρεμπιπτόντως σ' έναν λαϊκό-ποπ δίσκο γνωστής τραγουδιστριας (που δεν θα πω όνομα για να μην εκθέσω κοσμο), υπήρχε πληκτρας και πιανίστας. Και άκουγα συνέχεια τον πιανίστα, και τον πληκτρα μόνο σε λίγα κομματια, ούτε καν πλάτες δεν άκουγα σε κάποια κομμάτια. Αυτό δεν μου άρεσε, θα ήθελα να ειχε περισσοτερη συμμετοχη ο πληκτρας, και ναι υπήρχαν σημεία που θα μπορούσε να έχει συμμετοχή και δεν είχε (<<άκουγα>> στ' αυτιά μου μέσα μου τι θα μπορούσε να παιζει και μου έλειπε αυτο).
Εν κατακλείδι, γενικότερα θεωρείται (και μπορει και να συμβαινει) ότι για καποιο λόγο ένας μουσικός εξελίσσεται περισσότερο μέσω του πιανου πάρα μέσω του αρμονιου. Επομένως από τη μια αναρωτιέμαι ότι από τη στιγμή που από μικρός το οργανο που έχω μάθει είναι το αρμόνιο, υποτίθεται ότι έχω φτάσει σε κάποιο επίπεδο σε αυτό, έχω δουλέψει επαγγελματικά στο παρελθόν σε αυτό και γενικά η όλη λογική που έχω αναπτύξει είναι πληκτραδικη, γιατί να πρέπει να το γυρίσω στο πιανο που μπορεί να μην τα καταφέρω το ίδιο καλά με το αρμονιο, και να έχω το ρίσκο ν' αναπτύξω μια μπερδεμένη λογική αρμονιου - πιανου που ίσως να χαλάσει και αυτό που έχω ως τώρα. Από την άλλη, αντιλαμβάνομαι ότι αν δεν ασχοληθω τελικά με το πιανο και παραμεινω στο αρμονιο, ίσως και κάτι να χάνω και μπορεί αυτό το κάτι να είναι και σημαντικό. Κάποιος γνωστός μου έχει πει ότι ενώ γενικοτερα "είμαι" πληκτρας και οχι πιανίστας (κι έχω συμφωνήσει μαζί του), παρ' ολα έχω παλέψει αρκετά καλά και διάφορα πιανιστικα παιξιματα. Και γενικοτερα θεωρώ ότι όσα έχω μάθει στο αρμόνιο έως τώρα μέχρι την 1η ανώτερα μόνο χαμένα δεν έχουν πάει και είναι πολύ ενδιαφέροντα και σημαντικά και ότι μπορώ ίσως ν' ακολουθήσω και κάποια κομμάτια στο πιανο, απλά όχι όμως όπως ένας πιανιστας (σε καμία περίπτωση αυτο).
Αυτά είχα να πω, συγνώμη αν σας ζάλισα επειδή έγραψα πολλά. Αν θέλετε κάτι να μου πείτε, ευχαρίστως θα ήθελα να το ακούσω!
Να είστε καλά!!

Υ.Γ. : Γενικά θα μου άρεσε στο μέλλον σαν ιδεα, αν κι εφοσον αποφασίσω να συνεχίσω με το αρμονιο, μετά τις οποίες σπουδες ν' ασχολούμουν πέραν του λαϊκού και με άλλα είδη στα οποία θεωρω οτι το αρμόνιο μπορεί να συμμετέχει, να ταιριαξει και ν' ανταπεξέλθει αξιοπρεπεστατα όπως π.χ. rock!
 
Last edited:
Μια ερώτηση θα ήθελα να κανω: Όταν λες ότι ο ανταγωνισμός στους καθηγητές πιανου είναι πολύ μεγάλο θέμα, τι ακριβώς εννοεις;
Ότι το επίπεδο είναι πάρα πολύ υψηλό και ο ανταγωνισμός είναι με ανθρώπους που δεν τα παράτησαν ποτέ και ασχολούνται συνεχόμενα από τα παιδικά τους χρόνια. Δύσκολο να τους χτυπήσεις.
 
Η διδασκαλια ειναι αποτελεσμα της βαθειας ενασχολησης. Το να τη βαζεις ως στοχο, ειναι αυτο που λεμε "βαζει το καρο μπροστα απο το αλογο". Οταν θα αρχισουν να μαστιγωνουν το κορμι σου :ROFLMAO: οι ψυχασθενεις του ρομαντισμου και η πιανιστικη παρεα τους, εισαι σιγουρος οτι θα συνεχισεις το σκαψιμο στο βαθμο που χρειαζεται για να διδαξεις μετα κιολας;

7giuq8.jpg



Αν ψαχνεις για μελλοντικα εισοδηματα απο τη μουσικη, στη θεση σου απο αυτα που εχεις πει μαλλον προς το λαικο πληκτρο θα πηγαινα σε φαση εκτελεστης, αφου γουσταρεις κιολας. Οχι οτι θα ειναι ευκολο και αυτο, απο καποια λεγομενα και ερωτηματα σου μαλλον χρειαζεσαι αρκετη τριβη και εκει, αλλα το αλλο μιλαμε για εφιαλτης. Αν γουσταρεις τοσο πολυ κλασσικο πιανο βεβαια ορμα βουρ στον πατσα, αλλα μην αρχιζεις με τοσο υψηλους στοχους διδασκαλιες και τετοια, κατσε να μπεις στα παλουκια και βλεπεις αν θα προχωρησεις τοσο, μη βιαζεσαι.
 
Προ... (άσε, τώρα που τα μέτρησα...) προ κάποιων δεκαετιών τέλος πάντων, έκανα αρμόνιο - και επειδή κάτι κατάφερνα, μου λέει ο αείμνηστος δάσκαλός μου: θα πάμε κανονικά σε πιάνο.
Ευτυχώς.
Γιατί αυτά που έμαθα στο πιάνο είναι αυτά που τελικά με πήγαν (και με πάνε ακόμη, έστω και χομπυστικά) στους όποιους μουσικούς μου στόχους.
Και μπορεί κατά 95% να παίζω σύνθια και τα σχετικά αλλά τελικά τα χέρια μου χτίστηκαν στο κλαβιέ του πιάνου.

Α, και κάτι άλλο: δεν μπορώ να φανταστώ επαγγελματία πληκτρά που όταν θα κάτσει στο πιάνο δεν θα μπορεί να παίξει "γιατί ξέρει αρμόνιο και όχι πιάνο".


Παραθέτω τα παραπάνω ως σκόρπιες σκέψεις και εμπειρίες, απλά για τη συζήτηση. Προφανώς θα πας εκεί που σε τραβάει περισσότερο (γιατί εκεί θα κουραστείς λιγότερο και άρα θα δώσεις περισσότερη ενέργεια και θα πάρεις περισσότερο αποτέλεσμα).
 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top