Ο ρόλος της Κλίμακας στον ήχο της κιθάρας

Πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυση σου κύριε blue!

blue είπε:
Λεω λοιπον οτι δεν μπορεις να ενωσεις ενα σωμα στρατ με μια σκαλα gibson αν δεν κουνησεις τους μαγνητες στις θεσεις που θα ειχαν σε μια στρατ αν ειχε σκαλα gibson . To ποιες ειναι αυτες οι θεσεις θεωρητικα, το βγαζουμε ευκολα :)
Για πες... για πες...  ;)

 
manosx είπε:
Πολύ ενδιαφέρον.  :) Η διαφορετική τάση που θα έχουν οι χορδές λόγο της σκάλας, θα επηρεάσει και το ποιες αρμονικές θα παραχθούν  ???
εγω λεω οχι ;D

Αλλά, πρεπει να δωσουμε την αντιστοιχη ενεργεια στη χορδη ώστε να κατανεμηθεί έτσι στους διάφορους τρόπους , ωστε τα σχετικα πλατη των αρμονικων που θα προκυψουν να βρισκονται στην ιδια αναλογια. Αρα το ερωτημα ειναι "η κατανομη της ενεργειας στους διαφορετικους τρόπους ταλαντωσης μιας χορδης είναι ανεξαρτητη απο το μηκος της?". Θεωρητικα , δε βρισκω λογο να μην ειναι.

Να εξηγησω ομως τι εννοω με τη λεξη θεωρητικα.

Η ταλαντωση της χορδης ειναι φθινουσα με αποσβεση. Δηλαδη οι τροποι της εναλλάσσονται και τα σχετικα πλατη των αρμονικών αλλάζουν συνεχώς. Ουτως ή άλλως μιλαμε για ενα στιγμιοτυπο της ταλάντωσης και δεν πιανουμε όλες τις φάσεις του ηχου της νοτας. Οπότε αν τα λέω σωστά , δηλαδη η κατανομή της ενέργειας στους τροπους δεν εξαρταται απο το μηκος, με κατάλληλη έλξη στη χορδη λεω οτι μπορουμε να πετυχουμε το ιδιο στιγμιοτυπο. Αλλα στην πραγματικοτητα, αυτα δεν ενδιαφερουν εναν παιχτη γιατι πρακτικα ουτε στην ιδια κιθαρα δεν μπορουμε (σαν παιχτες) να χτυπησουμε δυο φορες την ιδια χορδη με τον ιδιο ακριβως τροπο.

 
Από την άλλη όμως, πιστεύετε ότι ο Leo τα είχε μελετήσει όλα αυτά;

 
mscmkr είπε:
Από την άλλη όμως, πιστεύετε ότι ο Leo τα είχε μελετήσει όλα αυτά;
Όχι. Νοιμίζω ότι απλά στάθηκε πολύ τυχερός, και οι θέσεις που προέκυπταν "φυσικά" μοιρασμένες πάνω στο σώμα που είχε σχεδιάσει "ταίριαξαν" πολύ ωραία στην κλίμακα.  :)

εγω λεω οχι ;D
Κι εγώ λέω όχι.  ;D

Αλλά, πρεπει να δωσουμε την αντιστοιχη ενεργεια στη χορδη ώστε να κατανεμηθεί έτσι στους διάφορους τρόπους , ωστε τα σχετικα πλατη των αρμονικων που θα προκυψουν να βρισκονται στην ιδια αναλογια. Αρα το ερωτημα ειναι "η κατανομη της ενεργειας στους διαφορετικους τρόπους ταλαντωσης μιας χορδης είναι ανεξαρτητη απο το μηκος της?". Θεωρητικα , δε βρισκω λογο να μην ειναι.

Να εξηγησω ομως τι εννοω με τη λεξη θεωρητικα.

Η ταλαντωση της χορδης ειναι φθινουσα με αποσβεση. Δηλαδη οι τροποι της εναλλάσσονται και τα σχετικα πλατη των αρμονικών αλλάζουν συνεχώς. Ουτως ή άλλως μιλαμε για ενα στιγμιοτυπο της ταλάντωσης και δεν πιανουμε όλες τις φάσεις του ηχου της νοτας. Οπότε αν τα λέω σωστά , δηλαδη η κατανομή της ενέργειας στους τροπους δεν εξαρταται απο το μηκος, με κατάλληλη έλξη στη χορδη λεω οτι μπορουμε να πετυχουμε το ιδιο στιγμιοτυπο. Αλλα στην πραγματικοτητα, αυτα δεν ενδιαφερουν εναν παιχτη γιατι πρακτικα ουτε στην ιδια κιθαρα δεν μπορουμε (σαν παιχτες) να χτυπησουμε δυο φορες την ιδια χορδη με τον ιδιο ακριβως τροπο.
Η ενδιαφέρουσα ανάλυση του blue, μπορεί να γίνει πιο παραστατική αν δούμε τη συνημμένη εικόνα.

Η μπλέ και η κόκκινη "μπάρα" αντιστοιχούν σε δύο διαφορετικές θέσεις μαγνητών.

Έτσι όπως τα έχω τοποθετήσει, ο "κόκκινος" μαγνήτης "πιάνει" πιο έντονα τη θεμελιώδη, τη δεύτερη και την τέταρτη αρμονική. (Την πρώτη και την τρίτη πρακτικά δεν τις "βλέπει" καθώς το πλάτος τους είναι 0 εκεί που βρίσκεται ο μαγνήτης.

Ο "μπλέ" μαγνήτης, ο οποίος δεν είναι τόσο κοντά στο κέντρο της χορδής αλλά μετατοπισμένος προς τη γέφυρα, θα πιάσει με μικρότερη "ένταση" τη θεμελιώδη (δείτε πως το πλάτος της είναι μικρότερο εκεί που είναι ο κόκκινος σε σχέση με το μέσο της χορδής που βρίσκεται ο μπλε), θα πιάσει δυνατά την πρώτη και την τέταρτη, λιγότερο τη δεύτερη και καθόλου την τρίτη.

Αυτός είναι και ο λόγος που ακούγονται πιο πριμαριστοί οι μαγνήτες που είναι κοντά στη γέφυρα (oi bridge) σε σχέση με τους neck:  Το γεγονός ότι πιάνουν αποδοτικότερα τις ψηλότερες αρμονικές.  :)

theseis-magnhtwn.jpg

 
Κατ' αναλογία η διαφορετική κατανομή των αρμονικών ανάλογα με τη θέση της πένας μπορεί να ερμηνεύσει τη διαφορετική χροιά ανάλογα με το που χτυπάμε τη χορδή.

Παρατηρώντας τη συνημμένη εικόνα, βλέπουμε ότι χτυπώντας στο μέσο της χορδής "διεγείρουμε" περισσότερο τη θεμελιώδη συχνότητα ενώ χτυπωντας προς το άκρο "διεγείρουμε" περισσότερο τις ψηλότερες αρμονικες.

thesh-penas.jpg

 
Τέλος, θα ήθελα να συμπληρώσω ότι όλα αυτά είναι πολύ θεωρητικά και ότι ισχύουν για ανοιχτές χορδές.

Προφανώς, όταν πιάνουμε νότα σε κάποιο τάστο αλλάζει η σχετική θέση των μαγνητών ως προς το μέσο της χορδής και επακόλουθα αλλάζει και η κατανομή των αρμονικών που αυτοί "πιάνουν". 

Στην πράξη, αυτό που μένει είναι ότι οι μαγνήτες που είναι κοντά στο άκρο είναι πιο πριμαριστοί σε σχέση με αυτούς που είναι πιο κοντά στο μέσο της ελεύθερης χορδής.

Κατά τη γνώμη μου η αλλαγή στη χροιά λόγω της αλλαγής του μήκους της κλίμακας (και της επακόλουθης αλλαγής της σχετικής θέσης των μαγνητών) είναι αμελητέα. Όσο αμελητέα διαφορετική είναι η διαφορά της χροιας μεταξύ F και F#. Τόσο δεν είναι η αλλαγή στο μήκος?  :)

Νομίζω ότι οι αλλαγή που μπορεί να επιφέρει στον ήχο η αλλαγή στο μήκος της κλίμακας οφείλεται κυρίως στην αλλαγή της τάσης και του τρόπου παιξίματος (π.χ. έκταση vibrato), στο πως "σονάρει" το όργανο με τις συγκεκριμένες (διαφορετικές τάσεις) κλπ κλπ.

Σε σχέση με τους μαγνήτες λοιπόν, αν ήταν τζάμπα, ναι μπορεί και να τους "κουνούσα" στη "σωστή" θέση. Αν ήταν αν γλυτώσω λεφτά αγοράζοντας στάνταρντ σώμα μπορεί και να αδιαφορούσα για τα λίγα χιλιοστά που αυτοί πρέπει να κουνηθούν. (Δεδομένου ότι παίζουμε σε όλη την ταστιέρα και όχι μόνο με ανοιχτές χορδές).

 
yameth είπε:
Για πες... για πες...  ;)
Θα μετρησουμε με ακριβεια την αποσταση καθε μαγνητη απο τη γεφυρα. Αν ειναι x mm, τοτε η αποσταση του ιδιου μαγνητη απο τη γεφυρα της καινουριας κιθαρας , πρεπει να ειναι

x'= 0,97058823529411764705882352941176x ;D

(το μακρυνάρι ειναι η διαιρεση 24,75/25,5)

Νομιζω οτι αξιζει να το δοκιμασεις αν δεν ειναι πολυ ακριβο το custom routing.

Παραθετω και τα ακριβη μου λογια, που αντανακλουν το επιστημονικό μου ήθος :

αφου τα πληρωσει αλλος, ας το δοκιμασουμε ;D
 
Στη σελίδα 15 του πρώτου, είναι αυτό που έλεγα με την πένα.  :P

 
Superfunk είπε:
ακριβως.....ΑΚΟΜΑ χειροτερα... ;D

Παντως μη πας μακρια δες και τα 25 1/2 " μοντελλα της Gretsch που πανω κατω τον ιδιο κλασσικο Gretsch ηχο εχουν με τα 24 3/4" μοντελλα της ιδιας εταιρειας.

Προσωπικα παντως λατρευω την 25 1/2 " κλιμακα η 24 3/4" δεν με βολευει καθολου.
ΛΑΘΟΣ!! εχουν και ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ η 25αρα τελεκαστεριζει ενω 24ειναι ποιο εμμμ! πλαφ να πω?

 
γιατι κε yameth δε δοκιμαζετε μια LP με σπλιτερ? ή ακομα καλυτερα απο προσωπικης καθαρα αποψης με P90 = sustein τρελο και chickαρισμε 1ης κατηγοριας. Τελος παντων καταλαβατε που το παω. Συμφωνω  με τις Valey

Δειτε κι αυτο :

http://www.hamiltone.com/

 
Τσάμπα οι αναλύσεις. Με 25 1/2'' twang, με 24 3/4'' και διπλούς πλαφ, και με 24 3/4'' και P90's chick. Απλά τα πράγματα. ;D

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
spy είπε:
Τσάμπα οι αναλύσεις. Με 25 1/2'' twang, με 24 3/4'' και διπλούς πλαφ, και με 24 3/4'' και P90's chick. Απλά τα πράγματα. :)
:-*

 
funny-pictures-relevant-to-my-interests.jpg


;D

Να πω μια θεωρία που μου ήρθε  ;D ;D ;D

Λοιπόν: Όσο πιο κοντά στην ταστιέρα χτυπάμε τις χορδές, τόσο πιο μπάσος- γεμάτος ο ήχος.

Το χέρι βέβαια αλλάζει θέσεις ΑΛΛΑ λίγο πολύ ο καθένας έχει το στυλ του. Κάποιες ψιλοστάνταρ θέσεις- πολλοί τουλάχιστον ΙΣΩΣ να τις έχουν  ;D

Όμως με μικρότερη κλίμακα, οι στάνταρ θέσεις μετατοπίζονται ως προς τις οκτάβες και τις αρμονικές λίγο προς τα μπάσα. Λογικά τουλάχιστον...

Οπότε μήπως συμβάλει και αυτό λίγο στο να θεωρούμε πιο γεμάτη και μπάσα τη Les Paul?

Φυσικά όλα τα παραπάνω είναι στη σφαίρα του μεταφυσικού- Λιακοπουλικού  ;D ;D ;D

 
yameth είπε:
Το ερώτημα είναι το εξής: Εχει κάποιος δοκιμάσει αυτη τη λύση; Και αν ναι, σε σύγκριση με αντίστοιχη κιθάρα (κοινους μαγνήτες κυρίως) διαφέρει ηχητικά; Μήπως δεν έχει το snap της Fender; Μήπως... μήπως;
Γιατί δε βάζεις καποτάστο στο 1ο με κούρδισμα σε Eb. Μετά κλείνεις και τα φώτα να μη βλέπεις τα inlays  8). Νομίζω θα είσαι πολύ κοντά στο 24.75 feel.

 
ELIANIOS είπε:
γιατι κε yameth δε δοκιμαζετε μια LP με σπλιτερ? ή ακομα καλυτερα απο προσωπικης καθαρα αποψης με P90 = sustein τρελο και chickαρισμε 1ης κατηγοριας. Τελος παντων καταλαβατε που το παω. Συμφωνω  με τις Valey

Δειτε κι αυτο :

http://www.hamiltone.com/
Βρε ELIANIOS ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, αλλά κάποιες φορές πρέπει να ξέρουμε πότε να διαβάζουμε ΜΟΝΟ. Τι είναι αυτά που γράφεις; Για να βοηθήσεις το κάνεις, αλλά χωρίς να έχεις γνώση του θέματος. Σου γράφουν με καθε σοβαρότητα επιστήμονες, καθηγητές της Φυσικής και εσύ προσομοιώνεσαι λες και βγάλατε το ίδιο σχολείο; Ηρέμησε λιγάκι. Δηλαδή επειδή στο ιντερνετ υπάρχει ανωνυμία και δεν ξέρεις με ποιούς μιλάς, θεωρείς ότι ξέρουν όλοι ότι ξέρεις και τ' αντίθετο;

Τι να δούμε στην Hamiltone δηλαδή; Το ότι φτιάξανε μια στρατοκάστερ για τον SRV με μπράτσο Gibson Super 400; Αφού η συγκεκριμμένη κιθάρα έχει κλίμακα 25 1/2 ίντσες!

Σε παρακαλώ πολύ: ΔΙΑΒΑΖΕ και άσε το γράψιμο, για μόνο όταν είσαι σίγουρος ότι ξέρεις τι λες. Σε ευχαριστώ και πάλι για την προσπάθεια να βοηθήσεις, αλλά κάνεις περισσότερο κακό παρά καλό.

 
Πρώτα από όλα, μπράβο στους επιστημονες για τις αναλύσεις-εξηγήσεις. Ένα θέμα που όντως μάθαμε πολλά.

Επιτρέψτε μου μια πιο "μπακαλίστικη"-πεζή ερώτηση.

Ο Yameth μετά από όλα αυτά τι κάνει? Αφού έχει καταλήξει στο μπράτσο που υπάρχει στη Warmoth, τι κάνει με το σώμα?

http://www.warmoth.com/Guitar/Necks/Strat_ConversionNeck.aspx

1) Παραγγέλνει ένα σώμα(Strato style θα είναι αφεντικό?) χωρίς ρουτινγκ μαγνητών και ανοίγει τρύπες στην Αθήνα? Σε αυτη τη περίπτωση έχει το απόλυτο μέτρημα σύμφωνα με την Blue εξίσωση αλλά δύσκολα θα το πάρει βαμένο λουστραρισμένο γιατί αμαρτία είναι να ανοίγουμε τρύπες στα έτοιμα στολίδια της Warmoth.

2) Τους στέλνει σχεδιάγραμμα με το positioning και επιβαρύνεται το κόστος?

3) Δεν κανει τίποτα και παραγγέλνει ρουτινγκ 3 μονών (χωρίς επιβάρυνση) και ελπίζει να σταθεί τυχερός σαν τον Leo?

 
Δεν είμαι ειδικός περί του θέματος, αλλά νομίζω με βάση αυτά που είπαν οι παραπάνω σπουδαγμένοι επί του θέματος (παιδιά το καταχάρηκα το θέμα έτσι? τρομερές απαντήσεις) ότι η διαφορά σκάλας θα επηρεάσει τη θέση των μαγνητών όταν παίζουμε ανοιχτές χορδές. Άρα νομίζω και πάλι ότι δεν θα χρειαστεί αλλαγή θέσης των μαγνητών. Εγώ δηλαδή δεν θα άλλαζα...

 
yameth είπε:
Το ερώτημα είναι το εξής: Εχει κάποιος δοκιμάσει αυτη τη λύση; Και αν ναι, σε σύγκριση με αντίστοιχη κιθάρα (κοινους μαγνήτες κυρίως) διαφέρει ηχητικά; Μήπως δεν έχει το snap της Fender; Μήπως... μήπως;
Να επιστρέψουμε στην πηγή;

Εχει κάποιος δοκιμάσει αυτη τη λύση;
Προφανώς όχι.

Καίτοι οι υπόλοιπες ερωτήσεις στηρίζονται στο "εάν ναι", ας πάμε παρακάτω

σε σύγκριση με αντίστοιχη κιθάρα (κοινους μαγνήτες κυρίως) διαφέρει ηχητικά;
Βάσει φυσικής αναλύσεως, δεν είναι δυνατόν να ακούγονται ακριβώς το ίδιο.

Από την άλλη εάν ανήκεις στην επιχειρηματολογία all-in-the-fingers-and-the-pups (δεν εξετάζω την βαρύτητα/ορθότητα της), δεν νομίζω ότι θα βρεις ουσιαστικές διαφορές.

Νομίζω ότι θα στηριχθώ στο επιστημονικό ήθος του Blue.   ;D

Warmoth. Αντε, να μάθουμε και εμείς.

 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top