Les paul η κάποια άλλη super strat?

Μιά les paul παίζει πολλά αλλά όχι τα πάντα, εκεί θέλεις μιά superstrat. Το βλέπεις και στους επαγγελματίες, στους 10 οι 9,9 έχουν τη 2η.

Κατ εμε, superstrat και ibanez είναι ταυτόσημες έννοιες. Έχει για όλα τα βαλάντια το μαγαζί και καλύπτει όλες τις ιδιαιτερότητες.
 
Μιά les paul παίζει πολλά αλλά όχι τα πάντα, εκεί θέλεις μιά superstrat. Το βλέπεις και στους επαγγελματίες, στους 10 οι 9,9 έχουν τη 2η

Ισχύει. Η πλειονότητα είναι στις 25,5 ίντσες, με τρέμολο. Ευελιξία, playability, μεγάλη παλέτα σύγχρονων ήχων.
 
Εχει και το καλο οτι με κανα ενα- εναμισι χιλιαρικο παιρνεις τοπ superstrat και καθαριζεις απαξ δια παντως, ενω για μια αντιστοιχη Les Paul θα πρεπει να βαλεις τουλαχιστον κανα χιλιαρικακι ακομα.

Επισης για την συγκεκριμενη περιπτωση, απο οτι εχω καταλαβει ο φιλος εχει ηδη καποια vintage στυλ στρατ, οποτε το να παει σε καποια superstrat και πιο κοντα στη φαση του θα ειναι, αλλα και δε θα του λειψουν και τα vintage tones αμα τα χρειαστει αφου τα εχει ηδη.
 
χει και το καλο οτι με κανα ενα- εναμισι χιλιαρικο παιρνεις τοπ superstrat και καθαριζεις απαξ δια παντως, ενω για μια αντιστοιχη Les Paul θα πρεπει να βαλεις τουλαχιστον κανα χιλιαρικακι ακομα.

Διαφωνώ. Ανάλογη περίπτωση είναι και η les paul. Με 1500 παίρνεις εξαιρετικά κομμάτια, πχ FGN, Edward's, Eastman, Burny κλπ. Σε πολλές περιπτώσεις ισάξια ή καλύτερα με gibson std.
 
Ωραιες κιθαρες αυτες, αλλα αν δε μιλαμε για Gibson τοτε τα περι μεταπωλησης αλλα σε καποιες περιπτωσεις και τα περι vintarge ηχου που λεγαμε δεν ισχυουν. Αυτες μαλλον ειναι εναλλακτικες για τη superstrat και οχι για τη gibson, if you get my point.
 
Είναι και αυτή βέβαια...


Αυτή πρέπει να την δοκιμάσεις και να σου κάτσει 100%, γιατί είναι κιθάρα να την παντρευτείς και όχι να σκεφτείς την αγοράζω και βλέπουμε...
Ότι ισχύει δηλαδή για όλες τις Epiphone σε αυτές τις τιμές, μαζί με κάτι Special Edition και Limited κουραφέξαλα..
 
Είναι και αυτή βέβαια...

Με αυτα τα χρήματα μπορεις να βρεις μια μεταχειρισμένη Gibson. Αν εκανε 700-800€ ισως.
 
Είναι και αυτή βέβαια...


Απίστευτο ότι κιθάρα με ταστιέρα από δάφνη & maple veneer κοστίζει μέχρι και 1400€ και δεν το λέω υποτιμητικά (για την δάφνη τουλάχιστον) μιας και έχω κιθάρες με "εξωτικά/περίεργα" ξύλα αλλά το να βγάζεις στην αγορά κόπια πολύ συγκεκριμένης κιθάρας με διαφορετικά χαρακτηριστικά είναι γελοίο ή για να το ξαναπώ...μόνο γι αυτούς που βλέποντας το Epiphone logo θεωρούν ότι έχουν μία Gibson ή την αποδοχή της Gibson. Για μένα η Epiphone (και αντίστοιχες εταιρείες) έχουν χάσει τον λόγο ύπαρξης τους όταν κοστολογούν τόσο πολύ τις κιθάρες τους.

Όπως αναφέρθηκε υπάρχουν καλές έως πολύ καλές κόπιες με χαμηλότερο κόστος και ναι, έχουν συνήθως χαμηλότερη μεταπολιτική αξία, διαλέγεις και παίρνεις. Προσωπικά ποτέ δεν κατάλαβα την λογική του προγραμματίζω την αγορά κιθάρας και πριν την αποκτήσω σκέφτομαι πόσο θα την πουλήσω εκτός και κρατάς την κιθάρα έξι μήνες και πας για άλλες συνέχεια.

Νομίζω όμως ότι απάντησες μόνος σου, σου αρέσουν οι (super)strat κιθάρες και υπάρχουν πολλές να διαλέξεις.

επαιξα με μια les paul standard 60s. δεν μου αρεσαν τα ταστα που ηταν πολυ μικρα και ακουμπουσα ξυλο και κολλαγαν τα χερια μου μιας και ειμαι συνηθησμενος σε scallopped ταστιερα. Aν ειναι και στην studio ετσι μικρα μαλλον δεν θα παρω les paul. θελω τοθλαχιστον medium jumbo ταστα. τωρα οι πιο VFM κιθαρες ειναι οι ibanez οσο αναφορα ποιοτητα κατασκευης και αποδοση. με 1500ε παιρνεις prestige και με 916ε την rg550 καινουριες (που μεταχειρισμενη θα παρω). μετα θα κοιταξω για charvel dk 24 που ηταν και αυτη τρομερη οταν ειχα παιξει στον νακα με μια. παναλαφρη θυμαμαι seymour duncan και ωραια ταστιερα. θα δω....δεν ειμαι αρνητικος σε san dimas αναλογα τα χρηματα. το ξαναλεω μαλακια που εδωσα την rg μου.
 
FGN, Edward's, Eastman, Burny κλπ. Σε πολλές περιπτώσεις ισάξια ή καλύτερα με gibson std.
Αν δεν την πατήσεις να πληρώσεις vintage MIJ hype είναι τίμιες κιθάρες, καλοστημένες. Gibson ήχο όμως δεν έχουν. Για μένα οι καλύτερες εξ αυτών θα ήταν VFM εκεί κάπου στα 700-800 καινούργιες και μέχρι 550 μεταχειρισμένες. Για 1.500€ ευρώ θέλω Gibson ήχο, όχι απλά Les Paul σχήμα και καλό playability.

Προσωπικά ποτέ δεν κατάλαβα την λογική του προγραμματίζω την αγορά κιθάρας και πριν την αποκτήσω σκέφτομαι πόσο θα την πουλήσω εκτός και κρατάς την κιθάρα έξι μήνες και πας για άλλες συνέχεια.
Εγώ πριν καμιά 15ετία αποφάσισα πως με τους ρυθμούς που θέλω να αγοράζω gear (όχι απαραίτητα κιθάρες), το δοκιμάζω και πολλές φορές δε μου κάνει και πάω σε κάτι άλλο, αν δεν αγοράζω μεταχειρισμένα σε τιμές που μπορώ να τα ξαναπουλήσω σχετικά γρήγορα και χωρίς απώλειες χρημάτων, θα χρειαστώ και τρίτη δουλειά :)

Οπότε ναι, 1.400€ για κιθάρα με δάφνες και καπλαμάδες, δε θα έδινα για κανέναν λόγο. Ιδιαίτερα όταν το 2026 υπάρχουν άπειρες κιθάρες στα μισά λεφτά με τρομερά specs.
 
Epiphone, squier και τα τοιαυτα, μονο ως πρωτες κιθαρες εχουν νοημα, σε φαση οσο λιγοτερα λεφτα γινεται για μαθητικο οργανο. Αν δεν εχει πανω η κιθαρα το σωστο ονομα ΙΜΗΟ δεν αξιζει καποιος που εχει ηδη καποια οργανα στα χερια του να ασχοληθει μαζι τους. Ποσες low cost κιθαρες χρειαζεται καποιος; Ή πηγαινε σε κατι πραγματικα καλο, η μεινε με αυτες που εχεις.

Και η μεταπωληση ειναι σοβαρο πλεονεκτημα, δεν ειναι μονο οτι θελεις ντε και καλα να δωσεις την κιθαρα στο εξαμηνο. Μπορει στο μελλον να θες κατι ακομα καλυτερο, και ειναι παντα βολικο να μπορεις ευκολα να δωσεις το παλιο σου οργανο για το σκοπο αυτο. Ή μπορει τελικα να μη το χρειαζεσαι, ή μπορει να μη σε βολεψε τοσο, ή να θες να το ανταλλαξεις, χιλια δυο σεναρια. Δεν μπορει να ειναι το μοναδικο κριτηριο αυτο βεβαια, αλλα αν υπαρχει ειναι στα συν.

Τελος, οταν μιλαμε για τοσο διαφορετικα οργανα οσο η superstrat με τη Les Paul, τελικα δεν εχει και τοσο νοημα το πολυ ξεψειρισμα. Μπες σε ενα μαγαζι, δοκιμασε, και παρε οποια σου κανει κλικ. Ετσι και αλλιως ειναι τοσο διαφορετικες, που οποια και να παρεις σε λιγο καιρο θα θες και την αλλη :ROFLMAO:
 
...Gibson ήχο όμως δεν έχουν.

Ποιος είναι ο Gibson ήχος;

Εκτός ότι η κάθε κιθάρα διαφέρει από την διπλανή της στην παραγωγή κιθάρα, το κάθε μοντέλο διαφέρει ηχητικά και ακόμα και ίδια μοντέλα διαφέρουν αρκετά, π.χ. 50'ς LP με 70'ς.

Epiphone, squier και τα τοιαυτα, μονο ως πρωτες κιθαρες εχουν νοημα, σε φαση οσο λιγοτερα λεφτα γινεται για μαθητικο οργανο. Αν δεν εχει πανω η κιθαρα το σωστο ονομα ΙΜΗΟ δεν αξιζει καποιος που εχει ηδη καποια οργανα στα χερια του να ασχοληθει μαζι τους.

Εγώ κρίνω το όργανο από το πως το νιώθω στο χέρι πρώτα, την ποιότητα κατασκευής και στο τέλος το πως ακούγεται αν και αυτό αλλάζει αρκετά στα ηλεκτρικά όργανα. Με Epiphone δεν έχω ασχοληθεί, ποτέ δεν τις έβλεπα με καλό μάτι. Με 80'ς Squier & τις αρχικές Classic Vibe (όταν κόστιζαν 250€ και ήταν ευκαιριάρες) έχω εμπειρία και θα μπορούσα να ζήσω μαζί τους...να περιοδεύσω αν ήμουν επαγγελματίας.

Στα 90'ς η Yamaha είχε κυκλοφορήσει την Pacifica 112 σε τιμή χώμα, alder - maple/rosewood και alnico μαγνήτες. Κιθάρα για μια ζωή αλλά δεν έγραφε Fender/Gibson και αγνοήθηκε. Ακόμα θυμάμαι την διαφήμιση/δυσφήμηση που έδειχνε το μασίφ σώμα της Pacifica και το κόντρα πλακέ της Squier strat της εποχής.
 
Ποιος είναι ο Gibson ήχος;

Εκτός ότι η κάθε κιθάρα διαφέρει από την διπλανή της στην παραγωγή κιθάρα, το κάθε μοντέλο διαφέρει ηχητικά και ακόμα και ίδια μοντέλα διαφέρουν αρκετά, π.χ. 50'ς LP με 70'ς.
Η συνταγή μπασοπρίμα + κομπρεσσιον του 50s ήχου, αυτή που βγαίνει και σήμερα από την εταιρεία, θεωρείται η mainstream, αυτή για την οποία μιλάω εγώ τουλάχιστον. Τα αντίγραφα συνήθως δεν έχουν το ίδιο fundamendal στα πρίμα -είναι υπερβολικά αέρινα- δεν έχουν μπάσα και κουβαλάν κάποιο resonance στα μεσαία.

Όλα αυτά δεν είναι απαραίτητα κακά, ο ήχος είναι υποκειμενικός. Απλά εγώ έχω με συγκεκριμένο τρόπο τον ήχο μιας Les Paul στο μυαλό μου, το πώς πρέπει να ακούγεται με διαφορετικούς μαγνήτες κλπ.

Από κει και πέρα, επίσης υπήρχαν από τα 70s ως τις αρχές των 00s πολλές κιθάρες πολύ κακές γιατί όπως και να το κάνεις μια Les Paul δεν είναι καρφωμένα καδρόνια, θέλει ένα level οργανοποιϊας ή αυτοματισμών παραγωγής. Ευτυχώς τα τελευταία 15 χρόνια φαίνεται ότι το level αυτοματισμών παραγωγής έχει αυξηθεί (γιατί luthiers σε όργανα παραγωγής δεν...).

Δε δοκιμάζω Les Pauls καθε χρονιάς αλλά δειγματοληπτικά ότι έχω πιάσει στα χέρια μου από το 2007 και μετά, είναι σε καλό επίπεδο με μικροδιαφορές. Έχει κλείσεi η ψαλιδα μεταξύ των οργάνων παραγωγής της Gibson και των Custom Shop.
 
Οι 80ies squier και οι πρωτες CV ειναι εξαιρεσεις απο την αποψη οτι ηταν πολυ καλυτερες κιθαρες απο οτι θα περιμενες στην κατηγορια τους. Και παλι ομως επιμενω οτι, αν εχεις ηδη κιθαρα, δεν εχει νοημα να αναζητας επιπλεον οργανα στη low budget κατηγορια. Πουλας αυτα που εχεις, προσθετεις και τα λεφτα της squier που θα επαιρνες και ανεβαινεις αυτοματα επιπεδο.

Αν ειναι να μεινεις με καποια κιθαρα στο διενεκες, π.χ. για να εχεις και ενα αλλο στυλ οργανου, ή μια back up κιθαρα, ή τελως παντων αν δε θες να τα χωσεις ασχημα, η χαμηλοτερη option in my book ειναι κατι σε στυλ μεξικανα Fender ή Studio Les Paul. Υπαρχει λογος που απο αυτο το επιπεδο και πανω βαζουν οι εταιριες το ονομα τους πανω. Εξαιρεσεις προς το καλυτερο σαν αυτες που αναφερεις, ή και προς το χειροτερο σαν τις ινδονησιακες Fender παντα θα υπαρχουν, δε λεω. Αλλα σε γενικες γραμμες καπου εκει αρχιζει το νοημα του να αραξεις με ενα οργανο, γενικα δεν ειναι τυχαιο το branding οσο επιφανειακο και αν φαινεται, πεφτει πολυ χρημα και σκεψη για το branding και αν μη τι αλλο ειναι και ενδεικτικο και του ποια προιοντα η ιδια η εταιρια θεωρει οτι δε θα κανουν ζημια στο ονομα της.
 
επαιξα με μια les paul standard 60s. δεν μου αρεσαν τα ταστα που ηταν πολυ μικρα και ακουμπουσα ξυλο και κολλαγαν τα χερια μου μιας και ειμαι συνηθησμενος σε scallopped ταστιερα. Aν ειναι και στην studio ετσι μικρα μαλλον δεν θα παρω les paul. θελω τοθλαχιστον medium jumbo ταστα. τωρα οι πιο VFM κιθαρες ειναι οι ibanez οσο αναφορα ποιοτητα κατασκευης και αποδοση. με 1500ε παιρνεις prestige και με 916ε την rg550 καινουριες (που μεταχειρισμενη θα παρω). μετα θα κοιταξω για charvel dk 24 που ηταν και αυτη τρομερη οταν ειχα παιξει στον νακα με μια. παναλαφρη θυμαμαι seymour duncan και ωραια ταστιερα. θα δω....δεν ειμαι αρνητικος σε san dimas αναλογα τα χρηματα. το ξαναλεω μαλακια που εδωσα την rg μου.
Ξαναλέω κιθάρα για μια ζωή η συγκεκριμένη ;)
 
Με αυτα τα χρήματα μπορεις να βρεις μια μεταχειρισμένη Gibson. Αν εκανε 700-800€ ισως.

Απίστευτο ότι κιθάρα με ταστιέρα από δάφνη & maple veneer κοστίζει μέχρι και 1400€ και δεν το λέω υποτιμητικά (για την δάφνη τουλάχιστον) μιας και έχω κιθάρες με "εξωτικά/περίεργα" ξύλα αλλά το να βγάζεις στην αγορά κόπια πολύ συγκεκριμένης κιθάρας με διαφορετικά χαρακτηριστικά είναι γελοίο ή για να το ξαναπώ...μόνο γι αυτούς που βλέποντας το Epiphone logo θεωρούν ότι έχουν μία Gibson ή την αποδοχή της Gibson. Για μένα η Epiphone (και αντίστοιχες εταιρείες) έχουν χάσει τον λόγο ύπαρξης τους όταν κοστολογούν τόσο πολύ τις κιθάρες τους.

Όπως αναφέρθηκε υπάρχουν καλές έως πολύ καλές κόπιες με χαμηλότερο κόστος και ναι, έχουν συνήθως χαμηλότερη μεταπολιτική αξία, διαλέγεις και παίρνεις. Προσωπικά ποτέ δεν κατάλαβα την λογική του προγραμματίζω την αγορά κιθάρας και πριν την αποκτήσω σκέφτομαι πόσο θα την πουλήσω εκτός και κρατάς την κιθάρα έξι μήνες και πας για άλλες συνέχεια.

Νομίζω όμως ότι απάντησες μόνος σου, σου αρέσουν οι (super)strat κιθάρες και υπάρχουν πολλές να διαλέξεις.
Ξαναλέω ότι και εγώ mij superstrat θα προτιμούσα σε αυτά τα λεφτά, όπως αυτές που παρέθεσα παραπάνω, όμως την epi greeny την θεωρώ καλή περίπτωση (αν θες ήχο lp greeny) στα 1200 γιατί ακούγεται 99% όπως η Γκίμπσον που έχει 1500 παραπάνω, καθώς φοράνε τους ίδιους greenybuckers made in USA και επιπλέον η επί έχει long tenon neck και προσεγμένη κατασκευή.
 
Οι Επιφον κακές κιθάρες δεν είναι, αλλά δεν είναι και Gibson, ιδιαίτερα σε αυτα τα χρήματα είναι κλοπή. Παρε με μια στούντιο μεταχειρισμένη, και με τα υπόλοιπα παρήγγειλε μαγνήτες απ τον Γιάννη (Gas Pickups)

Οτι και να γράφουμε εμείς εδώ, εσυ θα την πληρώσεις και θα την παίξεις, οπότε καλό είναι να αρέσει σε εσένα.
 

Παρόμοια θέματα

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top