Les paul η κάποια άλλη super strat?

Βρίσκω τεράστιο μύθο το "προβληματικό Floyd Rose". Έχει ένα μπελαλίδικο σετάρισμα την πρώτη φορά, ανάλογα με τις χορδές που χρησιμοποιείς. Αυτή την πρώτη φορά, άσε τον μάστορα να το κάνει, πλήρωσε το setup και είσαι άρχοντας. Εφόσον μάθεις να αλλάζεις τις χορδές μια-μια, είναι λίγο χρονοβόρο αλλά δεν θα έχεις ποτέ σου κανένα πρόβλημα. Ακόμα και αν θες να τις αλλάξεις όλες μαζί για να καθαρίσεις ταστιέρα, βάζεις κάποιο πανί κάτω από το Floyd για να το μπλοκάρεις, και μπορείς να δουλέψεις. Και θα διαπιστώσεις ότι τίποτα δεν κρατά κούρδισμα όσο ένα καλο-σεταρισμένο locking trem system.

Σαν συμπέρασμα, μην σε αποθαρρύνει το Floyd. Γνώμη μου είναι ότι μια superstrat με locking trem, είναι ίσως η πιο fun κιθάρα που μπορεί να παίξει κάποιος και κάθε κιθαρίστας "χρειάζεται" μια. Γνώμη μου.
 
Γιαπωνέζες



 
Gibson Studio
ΥΠΕΡ:
-Μπάσα, πρίμα και compression, όλα από το ίδιο το όργανο, που δε θα έχει ποτέ καμιά superstrat.
-Επειδή έχουν μπάσα και πρίμα που δεν έχουν οι superstrats, σηκώνουν μια σειρά από μαγνήτες από low output PAFs μέχρι Seymour Duncan JBs, μέχρι DiMarzio Super Distortions και EMGs με τρόπο που δεν μπορούν να τους σηκώσει καμιά superstrat. Στις superstrats συνήθως ακούς την αναιμική ή λασπωμένη εκδοχή τους.
-Aπλές στο setup όσο και μια Telecaster.
-Λειτουργεί σαν μια διαφορετική πηγή έμπνευσης: To μυαλό και το χέρι πηγαίνουν αλλού και αλλιώς.
-Οι μαγνήτες είναι πολύ καλοί για το είδος (490R/498T).

ΚΑΤΑ:
-Αν δεν έχεις ξαναπαίξει Gibson, η αίσθηση είναι τελείως ξένη και θέλει να συνηθίσεις
-Πάρα πολλές είναι μέτρια όργανα. Τέλειες για το είδος είναι οι λευκές (γιατί συνήθως μόνο σε αυτές έβαζαν ταστιέρα έβενο) πριν το 2010, αλλά είναι πλεόν ακριβές. (Κατά τη γνώμη μου τα αξίζουν τα λεφτά βέβαια και με το παραπάνω, παίζουν και ακούγονται πολύ κοντά στις παλιές Custom).

Superstrat
YΠΕΡ:
-Αίσθηση σαν τη Fender αλλά πιο έυκολη/γρήγορη
-Είναι πολύ ευέλικτες ηχητικά, μπορείς να έχεις 6-7 χρήσιμους ήχους από μια κιθάρα.
-Floyd Rose (υπάρχουν πολύ καλά ακόμη και σε χαμηλότερες κατηγορίες τιμής, πχ τα παλιά Takeuchi στις Κορεάτικες Ibanez)
-Έχουν παιχτεί με αυτές όλες οι ποζερίες και το 80% του heavy metal της ιστορίας.
-Υπάρχουν οικονομικές λύσεις που μπορείς να τις φέρεις στα μέτρα σου με μαγνήτες κλπ. (Φυσικά υπάρχουν και μαγνήτες που ταιριάζουν τέλεια και σε αυτές ή μαγνήτες που δεν ταιριάζουν τόσο τέλεια αλλά παρόλα αυτά ο ήχος τους έγινε classic στο hard rock και στο μέταλ).
-EVH

ΚΑΤΑ
-Dated εμφανισιακά, σαν τα μαγιό της speedo 😂
-Θα πρέπει να μάθεις να κάνεις set-up μόνος σου, οπωσδήποτε. Αλλιώς την έβαψες.
-Ο χρόνος που θα τρως στο set-up κάθε φορά, το ότι χρειάζεται στήσιμο από την αρχή ακόμη κι αν απλά αλλάξεις μάρκα χορδών.
 
Last edited:
2 point tremolo σαν τις charvel pro mod 24? Που μοιάζουν σαν τα συμβατικά τρέμολο των fender?
Ακριβώς! Πάρε μια Charvel Pro Mod DK στο χρώμα που σου αρέσει και θα έχεις κιθάρα για μια ζωή! Φοβερές κιθάρες (λαιμός, κατασκευή, hardware, πολλές επιλογές στις θέσεις των μαγνητών για διάφορους ήχους, κτλ). Σκεφτόμουν να έπαιρνα όταν είχαν πρωτοβγεί, αλλά δε μου άρεσαν τα τότε χρώματα. Έχουν βγει τώρα και τα Plus μοντέλα με stainless steel frets (και κάτι άλλο που μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή). Αλλά και San Dimas, So Cal αν τελικά αποφασίσεις ότι θες Floyd. Για μένα Charvel είναι ότι καλύτερο.

Βρίσκω τεράστιο μύθο το "προβληματικό Floyd Rose". Έχει ένα μπελαλίδικο σετάρισμα την πρώτη φορά, ανάλογα με τις χορδές που χρησιμοποιείς. Αυτή την πρώτη φορά, άσε τον μάστορα να το κάνει, πλήρωσε το setup και είσαι άρχοντας. Εφόσον μάθεις να αλλάζεις τις χορδές μια-μια, είναι λίγο χρονοβόρο αλλά δεν θα έχεις ποτέ σου κανένα πρόβλημα. Ακόμα και αν θες να τις αλλάξεις όλες μαζί για να καθαρίσεις ταστιέρα, βάζεις κάποιο πανί κάτω από το Floyd για να το μπλοκάρεις, και μπορείς να δουλέψεις. Και θα διαπιστώσεις ότι τίποτα δεν κρατά κούρδισμα όσο ένα καλο-σεταρισμένο locking trem system.

Σαν συμπέρασμα, μην σε αποθαρρύνει το Floyd. Γνώμη μου είναι ότι μια superstrat με locking trem, είναι ίσως η πιο fun κιθάρα που μπορεί να παίξει κάποιος και κάθε κιθαρίστας "χρειάζεται" μια. Γνώμη μου.
Αυτό ακριβώς!
 
Συμφωνώ απόλυτα με το συγκριτικό&pros-cons του @kpeyos

Οι Les Paul είναι κιθάρες για συγκεκριμένου τύπου sherdding, βλέπε Zakk, Sykes, Aldrich, Randy. Για νεοκλάσσικ τύπου shred ή για modern progressive metal δεν το συζητάμε καν, αν και εκεί ούτε μια superstrat ίσως είναι αρκετή καθώς υπάρχουν πιο μοντέρνες λύσεις.

Οι Les Paul Studio (οι παλιές που υπάρχουν και στις αγγελίες) ενώ θεωρητικά είναι stripped down versions των ''κανονικών'' LP, έχουν αρκετά διαφορετική αίσθηση. Είναι σαν να λέμε υπάρχουν η SG, η Flying V, η Les Paul και η Studio.Δεν το λέω για κακό, έχουν αυτή την beat'em up - play it hard ανεπιτήδευτη χαρά που δεν μου βγάζουν οι traditional/standard/custom shop παρότι ''κατώτερες'' σαν όργανα.

Μιλάω πάντα για τις παλιές studio με τους 490r/498t (οι μαγνήτες που δεν θα άλλαζα ακόμα και αν ήθελα να ακούγομαι σαν Ozzy/Saxon/Priest/Metallica της EMG εποχής τους, αν είχε άλλους μαγνήτες θα γλύτωνα το δίλημμα και θα έβαζα EMGs).

καινούργιες studio έχουν αρκετές αναβαθμίσεις (binding, split coils, pearl logo, BB pros, transparent χρώματα, κάποιες από αυτές με flame tops και ebony ταστιέρα - δεν ξερω αν είναι το ίδιο καλής ποιότητας έβενος όπως οι παλιές λευκές) που μειώνει το gap με τις standard αλλά χάνει αυτό το ''play them hard'' χαρακτήρα που έλεγα παραπάνω, αλλά φαίνεται πολύ καλές με τις αναβαθμίσεις τους αλλά δεν έχω δοκιμάσει.
 
Ρε guys,

Μήπως να μην το καίγαμε το παλικάρι εντελώς, λέγοντας του για ταστιερες απο εβενο και μαγνήτες από τα ορυχεία της Μόρια…? Ένα απλό δίλημμα έχει, ας κρατήσουμε και τις συμβουλές μας απλές, να βγάλει άκρη. Με σεβασμό το λέω…
 
Dated εμφάνιση στις superstrat δεν μπορώ να αποδώσω σε όλες. Κάποιες όντως είναι πχ. ανάποδο headstock μυτερό με sharkfin inlays. Ενώ η Ibanez Pia που είναι το όνειρο μου στα μάτια μου φαίνεται πιο διαχρονική, και ευτυχώς απέσυραν την monkey grip τρύπα, για τα twin petals.
 
Καλησπέρα σας! Λοιπόν ήρθε η ώρα να πάρω μια κιθάρα με humbuckers. Hard rock και metal 80ς θέλω να παίζω....αξίζει η αγορά μιας Gibson les paul? Αν και φανατικός Stratocasterας kai Malmsteenακιας έχω παίξει με les paul καινο ήχος μου κάνει! Απλά ακούω πολλά για θέματα με το κούρδισμα και το headsstock. Απ' την άλλη δεν με αρέσουν καθόλου οι μοντέρνες κιθάρες παρά μόνο οι 80s φάση τύπου charvel και το πολύ ibanez RG. Απλά η Led Paul είναι κλασσικό κομμάτι όμορφο και δεν χάνεις και τα λεφτά σου σε περίπτωση μεταπώλησης.
Αν σου αρεσει ο ήχος, και η κιθαρα, βουρ, δεν υπαρχει κατι αλλο.

Τα περι headstock, κουρδισματα, μεταπωλήσεις, ειναι αηδίες.
Το headstock δε θα σπασει αν την προσεχεις, και δε τη μεταφερεις στο hardcase της.
το κουρδισμα, αν εχει θεμα θα το φτιαξει ενας μάστορας, κοβωντας σωστα το nut.
Τα μεταπωλήτικής αξιας, ειναι λιγο ανουσιο για μενα, δε το το καταλαβαίνω, παίρνεις κατι για να το χαρείς, αν σκέφτεσαι το μετά, μήπως να μη το παρεις?
 
Βρίσκω τεράστιο μύθο το "προβληματικό Floyd Rose".

Αν είναι ποιοτικό, και όχι τα entry-level "special" που διαβάζω δεν έχουν αντοχή στον χρόνο, συμφωνώ. Πρώτη φορά που άλλαξα χορδές στην δικιά μου μου πήρε πάνω από μία ώρα να κουρδίσω καλά. Στην 3η-4η φορά ο χρόνος πήγε κάτω από μισή ώρα. Ειδικά αν δεν αλλάζεις χορδές κάθε λίγες μέρες δεν είναι και τόσο χρονοβόρο τελικά.
 
Απο τη Les Paul ως την superstrat είναι ενα πακέτο τσιγάρα δρόμος, οπότε για αρχή κατέληξε μεταξύ των δύο και μετά βλέπεις επιμέρους μοντέλα.

Αν μπορείς να δοκιμάσεις 2-3 απο κάθε γκρουπ προφανώς κανε το.

Αν δεν μπορεις, κανε μια playlist με αγαπημένα κομμάτια που θες να παίξεις αλλά νιώθεις τη στρατ να σε περιορίζει, βάλε ένα απόγευμα τσίτα τα ηχεία, κούμπωσε και καμιά μπύρα or something και εκεί που θα πιάσει το air guitaring peak μερακλωμα εκεί θα ξέρεις τι να πάρεις.
 
Αν είναι ποιοτικό, και όχι τα entry-level "special" που διαβάζω δεν έχουν αντοχή στον χρόνο, συμφωνώ. Πρώτη φορά που άλλαξα χορδές στην δικιά μου μου πήρε πάνω από μία ώρα να κουρδίσω καλά. Στην 3η-4η φορά ο χρόνος πήγε κάτω από μισή ώρα. Ειδικά αν δεν αλλάζεις χορδές κάθε λίγες μέρες δεν είναι και τόσο χρονοβόρο τελικά.


Γιατί τις άλλαξες όλες μαζί, σωστά?

Τώρα το απόγευμα άλλαξα εγώ σε μια από τις δικές μου, μια- μια τις χορδές (αλλαγή και αμέσως κούρδισμα), δέκα λεπτά με ένα τέταρτο μου πήρε.
 
Όχι, εννοούσα πρώτη φορά που τις άλλαξα δεν ήξερα από Floyd τίποτα, μία-μία αλλά όταν δεν ξέρεις θα αργήσεις. Πλέον μετά από δέκα χρόνια και εμένα κάπου εκεί ένα τέταρτο.
 
επαιξα με μια les paul standard 60s. δεν μου αρεσαν τα ταστα που ηταν πολυ μικρα και ακουμπουσα ξυλο και κολλαγαν τα χερια μου μιας και ειμαι συνηθησμενος σε scallopped ταστιερα. Aν ειναι και στην studio ετσι μικρα μαλλον δεν θα παρω les paul. θελω τοθλαχιστον medium jumbo ταστα. τωρα οι πιο VFM κιθαρες ειναι οι ibanez οσο αναφορα ποιοτητα κατασκευης και αποδοση. με 1500ε παιρνεις prestige και με 916ε την rg550 καινουριες (που μεταχειρισμενη θα παρω). μετα θα κοιταξω για charvel dk 24 που ηταν και αυτη τρομερη οταν ειχα παιξει στον νακα με μια. παναλαφρη θυμαμαι seymour duncan και ωραια ταστιερα. θα δω....δεν ειμαι αρνητικος σε san dimas αναλογα τα χρηματα. το ξαναλεω μαλακια που εδωσα την rg μου.
 

Attachments

  • received_641558274827874.jpeg
    received_641558274827874.jpeg
    479.2 KB · Εμφανίσεις: 0
Tele με humbuckers δε θες; Που ξέρεις ήδη τα μανίκια; Δες εδώ ομορφιά (και είναι και διαφορετικό από αυτό που έχεις συνηθίσει)

 
Υπάρχουν τόσα άλλα αξιοπρεπέστατα LP copies στην αγορά για κάθε γούστο και βαλάντιο !
+1
Αρκετά διαθέσιμα και οικονομικά στο σπαρτιάτικο Ebay,οι κορίνθιοι έχουν βάλει δασμούς,(λόγο κακής σοδειάς προσπαθούν να βγάλουν τα σπασμένα απο το λιμάνι),σε μιά πρόσφατη αγορά που έκανα.
 
επαιξα με μια les paul standard 60s. δεν μου αρεσαν τα ταστα που ηταν πολυ μικρα και ακουμπουσα ξυλο και κολλαγαν τα χερια μου μιας και ειμαι συνηθησμενος σε scallopped ταστιερα. Aν ειναι και στην studio ετσι μικρα μαλλον δεν θα παρω les paul. θελω τοθλαχιστον medium jumbo ταστα

Ή δικιά μου στούντιο είχε ίδια ταστα με την sg μου, δηλαδή medium jumbo αρκετά άνετα. Καμία σχέση πχ με την les Paul special που έχω, και έχει vintage ταστα.

Εάν θες κιθάρα τύπου les Paul, με ψηλά ταστα, κοιτα την αγαπημένη μου Yamaha Revstar rsp20 Japan ή RSS20 Indonesia (ίδιες είναι). Jumbo ατσάλινα ταστα, playability ανώτερο από κάθε les Paul που θα πιάσεις. Παίζει τα πάντα.

Η dk24 είναι καταπληκτική, με λεπτό μανίκι και ατσάλινα ταστα, αρκετά hot ήχο, και πλεον κατασκευάζεται στην ινδονησία και όχι στο μεξικό.

Εναλλακτικά, οι ltd EC1000 εχουν jumbo τάστα και αρκετά γρήγορο μανίκι σε σχέση με les paul.
 

Και μια flying-v:

 

Παρόμοια θέματα

Απαντήσεις

Trending...

Back
Top