Gibson Studio
ΥΠΕΡ:
-Μπάσα, πρίμα και compression, όλα από το ίδιο το όργανο, που δε θα έχει ποτέ καμιά superstrat.
-Επειδή έχουν μπάσα και πρίμα που δεν έχουν οι superstrats, σηκώνουν μια σειρά από μαγνήτες από low output PAFs μέχρι Seymour Duncan JBs, μέχρι DiMarzio Super Distortions και EMGs με τρόπο που δεν μπορούν να τους σηκώσει καμιά superstrat. Στις superstrats συνήθως ακούς την αναιμική ή λασπωμένη εκδοχή τους.
-Aπλές στο setup όσο και μια Telecaster.
-Λειτουργεί σαν μια διαφορετική πηγή έμπνευσης: To μυαλό και το χέρι πηγαίνουν αλλού και αλλιώς.
-Οι μαγνήτες είναι πολύ καλοί για το είδος (490R/498T).
ΚΑΤΑ:
-Αν δεν έχεις ξαναπαίξει
Gibson, η αίσθηση είναι τελείως ξένη και θέλει να συνηθίσεις
-Πάρα πολλές είναι μέτρια όργανα. Τέλειες για το είδος είναι οι λευκές (γιατί συνήθως μόνο σε αυτές έβαζαν ταστιέρα έβενο) πριν το 2010, αλλά είναι πλεόν ακριβές. (Κατά τη γνώμη μου τα αξίζουν τα λεφτά βέβαια και με το παραπάνω, παίζουν και ακούγονται πολύ κοντά στις παλιές Custom).
Superstrat
YΠΕΡ:
-Αίσθηση σαν τη Fender αλλά πιο έυκολη/γρήγορη
-Είναι πολύ ευέλικτες ηχητικά, μπορείς να έχεις 6-7 χρήσιμους ήχους από μια κιθάρα.
-Floyd Rose (υπάρχουν πολύ καλά ακόμη και σε χαμηλότερες κατηγορίες τιμής, πχ τα παλιά Takeuchi στις Κορεάτικες Ibanez)
-Έχουν παιχτεί με αυτές όλες οι ποζερίες και το 80% του heavy metal της ιστορίας.
-Υπάρχουν οικονομικές λύσεις που μπορείς να τις φέρεις στα μέτρα σου με μαγνήτες κλπ. (Φυσικά υπάρχουν και μαγνήτες που ταιριάζουν τέλεια και σε αυτές ή μαγνήτες που δεν ταιριάζουν τόσο τέλεια αλλά παρόλα αυτά ο ήχος τους έγινε classic στο hard rock και στο μέταλ).
-EVH
ΚΑΤΑ
-Dated εμφανισιακά, σαν τα μαγιό της speedo

-Θα πρέπει να μάθεις να κάνεις set-up μόνος σου, οπωσδήποτε. Αλλιώς την έβαψες.
-Ο χρόνος που θα τρως στο set-up κάθε φορά, το ότι χρειάζεται στήσιμο από την αρχή ακόμη κι αν απλά αλλάξεις μάρκα χορδών.