Κατανόηση / Απόλαυση των στίχων σε ένα τραγούδι

[LK]

Αυτό εννοείς φαντάζομαι:

;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D

.....και ακόμη χειρότερα!  ;D

 

[Apaleftos]

Παιδιά μου άρεσε πάρα πολύ το θέμα και ήταν ο λόγος που έκανα επιτέλους εγγραφή στο noiz.

Το κείμενο το είχα γράψει οταν είχα κάνει αίτηση εγγραφής (Σάββατο βράδυ). Από τότε η συζήτηση ξέφυγε μέχρι να εγκριθεί η αίτησή μου, αλλά εγώ θα επανέλθω. 8)

Ειλικρινά, το θέμα με έβαλε σε πολλούς προβληματισμούς και σας ευχαριστώ για αυτό.

Με την πρώτη εντύπωση, διαβάζοντας τους στίχους που παρέθεσε ο LK, η αίσθηση μου ταυτίζεται με του fusiongtr στη 2η σελίδα.

Αφού προβληματίστηκα λίγο παραπάνω, γιατί μου άρεσε και το τραγούδι, σκέφτηκα μια εκδοχή της ιστορίας λίιιγο διαφορετική.

Προσοχή! Τα παρακάτω είναι προσωπική μου άποψη και δεν έχω σκοπό να την επιβάλλω ή να πληγώσω κανέναν.

Η αμπελοφιλοσοφία ξεκινά:

Το σχόλιο του Jazzjoker περί κινηματογραφικών στερεοτύπων για τη ζωή στην αμερικάνικη επαρχία, δίχως αντίστοιχο κοινωνικοπολιτιστικό υπόβαθρο, που με βρίσκει 100% σύμφωνο, συν το γεγονός οτι λόγω μουσικού γούστου δείχνουμε μεγαλύτερη επιείκια στον ξενόγλωσσο στίχο διότι ο εγκέφαλός μας αδυνατεί να μεταφράσει νοηματικά σε πραγματικό χρόνο το ξενόγλωσσο κείμενο και ταυτόχρονα να ακούει και τη μουσική και έτσι στα δικά μας αυτιά τα ξενόγλωσσα φωνητικά λειτουργούν πιο πολύ σαν μουσικό όργανο παρά σαν ποίηση, με οδήγησαν να ξαναδιαβάσω τους στίχους πιο συνειδητά και ενώ πριν ο στίχος μου άρεσε, τώρα ξενέρωσα. Το νόημα των στίχων μου φάνηκε τελικά πολύ ρηχό, μου θυμίζει δυστυχώς αυτό  

 

[LK]

@ Apaleftos

Δεν διαφωνώ με την ανάλυσή σου.

Το αντίθετο, υπάρχουν πάρα πολλές πιθανότητες να ισχύει.

Όμως για τον στιχουργό, διαφωνώ.

Είμαι σίγουρος ότι και να μην είχε πριν Cadillac , μετά από αυτό τον δίσκο , την πήρε. ;D ;D ;D ;D

Ο ύμνος της Αμερικανικής επαρχίας vs του αστικού τρόπου ζωής , υπάρχει σε πολλά τραγούδια…(π.χ. “i am a country boy” – Skynyrd :  «New York City is a thousand miles away / And if you ask me, I'll tell you that's OK» .

Τώρα , ακόμα και στη δική σου εκδοχή , που όλο αυτό γίνονται από φθόνο, καλώς ή κακώς ο μέσος χωριάτης – καταναλωτής….ταυτίζεται και φεύγουν τα cd από τα ράφια.  ;D ;D ;D

Και έτσι οι «αρχικά κομπλεξικοί δημιουργοί»…μπορούν να παίξουν ό,τι ρόλο θέλουν μετά (πρωτευουσιάνου ή επαρχιώτη….money talks) . ;D ;D ;D ;D

Το θέμα είναι να γίνεται η ταύτιση (εδώ γίνεται με αισιόδοξο τρόπο [σε αντίθεση με το Ελληνικό pattern] – και απλά την προτιμώ) και μετά όλοι είναι ευχαριστημένοι….δημιουργοί & καταναλωτές.

Είναι σαν αυτό που συνέβη σε έμενα.

Από τότε που οι κυρίες αποφάσισαν να ταυτιστούν και να ζήσουν το δικό τους “Sex and the city” …..εγώ ζω το δικό μου “Californication”    ;D ;D ;D ;D ;D ;D

Υ.Γ. Το τραγούδι της Καιτούλας προσωπικά μου αρέσει και στιχουργικά, είναι το Ελληνικό "that don't impress me much" ;D

Υ.Γ. 2 ThanQ για το κομμάτι! Πολύ ωραίον!  

ΥΓ1: Πιστεύω οτι ο Chris Cagle θα ήταν πολύ περήφανος αν ήξερε οτι κάπου στην ελλάδα κάτι τύποι καίνε τα μυαλά τους για να αποκρυπτογραφήσουν τους στίχους του.

yep!!  ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D

 

[Apaleftos]

Το θέμα είναι να γίνεται η ταύτιση (εδώ γίνεται με αισιόδοξο τρόπο [σε αντίθεση με το Ελληνικό pattern] – και απλά την προτιμώ) και μετά όλοι είναι ευχαριστημένοι….δημιουργοί & καταναλωτές.

Αν το 2004 γραφόταν ένα ελληνικό δημοτικό τραγούδι για την αγροτιά, πιστεύω οτι θα ήταν όχι μόνο πολύ αισιόδοξο αλλά και τόσο κεφάτο όσο και οι επιδοτήσεις της ΕΕ. ;D  ;D

Είναι σαν αυτό που συνέβη σε έμενα.

Από τότε που οι κυρίες αποφάσισαν να ταυτιστούν και να ζήσουν το δικό τους “Sex and the city” …..εγώ ζω το δικό μου “Californication”    ;D ;D ;D ;D ;D ;D

;D

Σωστός!!

Σου εύχομαι όσο το ζεις να είναι όπως ήταν μέχρι και τον 2ο κύκλο.

(...Μετά, δεν ξέρω, σαν λίγο να έχασε από την φρεσκάδα του! Ας ελπίσουμε ο επόμενος κύκλος να είναι αντάξιος των προσδοκιών) offtopic

Υ.Γ. Το τραγούδι της Καιτούλας προσωπικά μου αρέσει και στιχουργικά, είναι το Ελληνικό "that don't impress me much" Grin

ή είναι το "δεν μπορώ να σε έχω (αποκλειστικά ή καθόλου), οπότε κάποιο ελλάτωμα θα βρω για να ξεκολλήσω. Αν δεν έχεις; Θα λέω οτι δεν έχεις "αυτό το κάτι" 

Πως να είσαι σίγουρος για το τι εννοεί μια γυναίκα;  ???

Όλο διπλά νοήματα είσαι ρε Καιτούλα!!!

 

[marathon]

Αν το 2004 γραφόταν ένα ελληνικό δημοτικό τραγούδι για την αγροτιά, πιστεύω οτι θα ήταν όχι μόνο πολύ αισιόδοξο αλλά και τόσο κεφάτο όσο και οι επιδοτήσεις της ΕΕ. ;D  ;D

Superfunk...εσύ είσαι?   ;D ;D

 

[theoctapus]

Καλά βρε ....απάλευτοι... , χαλάσατε έστω και ένα femtosecond για να αναλύσετε το ....Το κάτι της Καιτούλας; Απιστέφταμπλ.  ;D

 

[con_bass]

@Apaleftos

πολύ ενδιαφέρουσα η πλευρά όπου βλέπεις τα πράγματα. Θα ήθελα μόνο να διορθώσω κάτι το οποίο είναι πιστεύω και ρίζα του συνηρμού/σκέψης/ανάλυσής σου. Μην στέκεσαι τόσο σε λέξεις (μιλάω για την ανάλυση need/want κλπ) τέτοιων τραγουδιών. Νο1 λόγος που το λέω αυτό είναι η ποιητική αδεία. Νο2 λόγος είναι ότι τα country/ mississipi delta blues κλπ είναι τραγούδια που έχουν γραφτεί από ανθρώπους που ζήτημα είναι αν ξέρουν να διαβάζουν.

 

[LK]

Νο2 λόγος είναι ότι τα country/ mississipi delta blues κλπ είναι τραγούδια που έχουν γραφτεί από ανθρώπους που ζήτημα είναι αν ξέρουν να διαβάζουν.

Έλα βρε συ, ολόκληρη Αμερικανική μουσική βιομηχανία εν έτει 2012, δεν θα βρήκαν κάναν που να τελείωσε το γυμνάσιο να τους γράψει πέντε αράδες στίχους... ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D

 

[Stoner Jackass]

Υπέροχο thread.Εύγε mister Λάκη.  

Έλεγα να ανοίξω και γω κάτι παρόμοιο καθότι την προηγούμενη βδομάδα φιλοξένουσαμε στο σπίτι έναν Γερμανό και έναν Αμερικάνο με τους οποίους έκανα μια μεγάλη συζήτηση που μου πέταξε πολλές σπίθες για να γυρίσει λίγο η γκλάβα μου.

Και οι δύο ασχολούνται με το μπουζούκι και λατρεύουν την ελληνική μουσική...ιδιαίτερα την λαϊκή.Έδειχναν τόσο παθιασμένοι...είχαν μυθοποιήσει και κάποιους νεότερους Έλληνες τραγουδιάρηδες οι οποίοι σε μένα (πιστεύω και σε σας) φαίνονται γύφτεξ,βλαχοποπ,ντιριντάχτα δήθεν λαϊκοι ή άλλοι αναπαράγουν μια ασυνάρτητη εντεχνομπουρδολογία δήθεν κουλτουριάρικη.Δεν είχαν κάποιο φίλτρο...μπορεί ο Κιάμος να μην απήχε πολύ σε αξία από τον Μπιθικώτση πχ.   ....όχι ντάξει το γ*μησα  ;D

Είχαν και μια εντύπωση ότι είμαστε ο πιο σωστός λαός του κόσμου.Δεν ξέρω αν έπαιξε ρόλο αυτό.

Αντίστοιχα όταν άρχισα εγώ να λέω τι ακούω σε άλλα συμφώνησαν ότι ήταν ποιοτικά σε άλλα με στραβοκοίταξαν.Οι λόγοι για την δεύτερη αντίδραση τους- παρόμοιοι με τους δικούς μου για κάποιες ελληνικές μουσικές προτιμήσεις όπως προανέφερα.

Μεγάλο μέρος της country φαντάζε αστεία,τσοπάνική,βγαλμένη από Μεσσαιωνικές εποχές

στον Αμερικανό.'Η μια άλλη σκέψη μου που επιβεβαιώθηκε με την επαφή μαζί τους είναι ότι οι beatles και ορισμένες 60's, 70's μπάντες τους φαίνονται τόσο αστείες στιχουργικά όσο μας φαίνονται εμάς τα λιέρεκς των σκυλάδικων ή και κομματιών τύπου ''Τρελοκόριτσο'',''Το κορίτσι του Μαϊ'' κτλπ.Ή ας πούμε οι Rammstein στον Γερμανό έμοιαζαν κιτς του κερατά παρόλο που η μέταλ του αρέσει.

Εγώ πάλι είμαι της άποψης ότι τείνουμε να κοιτάμε αφ'υψηλού κάθε τι ελληνικό....ακόμα και υποσεινήδητα.Νιώθουμε κατώτεροι ακούγοντας ελληνική μουσική...οκ δεν είναι και στα χάι της αλλά νομίζω ότι υιοθετούμε χωρίς αναστολές όλες τις Αμερικανιές που μας πλασάρουν ίσως γιατί νιώθουμε περισσότερο χλιδάτοι κλείνοντας παράλληλα τα αυτιά μας σε ελληνικές δουλειές που πιθανόν να αξίζουν.Κάτσε να το ξαναπώ αυτό να το ακούσει και ο εαυτός μου  ;D

Ίσως να κάνω λάθος.Δεν ξέρω.Όπως έχω ξαναπεί έχω την αίσθηση ότι αν αύριο κάποια υποανάπτυκτη χώρα της αφρικής γινόταν πάμπλουτη και διαφήμιζε από τον πρωί μέχρι το βράδυ τις πολιτισμικές συνήθειες, λείαν συντόμως θα κάναμε ένα ωραιότατο κλόπι πέιστ της ενδυμασίας των κατόικων της,της μουσικής της,του τρόπου συμπεριφοράς etc.

Να μου πεις η απλή οπτική του Λάκη ''αφού μου αρέσει η ξεπερασμένη μουσική ανθρώπων της επαρχίας μιας μακρινής χώρας γιατί να ψάξω το γιατί;'' είναι 100% λογική.Όσο και να φιλοσοφήσουμε τα μουσικά γούστα μας είναι αργά για να αλλάξουν και δεν είναι ανάγκη να αλλάξουν.Συγγνώμη αν κούρασα...έγραψα γρήγορα και ανακατεμένα τις σκέψεις μου.  :-\  

ΥΓLK είπες κάπου ότι κοντεύουμε να νιώθουμε ενοχές επειδή με την μουσική απλώς περνάμε καλά.Δίκιο έχεις όμως πιστεύω θα συμφωνήσεις πως κάποιοι ''καλλιτέχνες'' μας κάνουν να περνάμε χαζά.  :-\

 

[LK]

Το διάβασα….όλο. ;D

Πολύ καλό ότι είχαμε και την μαρτυρία κάποιου Αμερικάνου / Γερμανού, για τη μουσική τους.

Σε πολλά σημεία συναντιόμαστε, που θα πάει θα τη βρούμε την αλήθεια.  ;D ;D

ΥΓLK είπες κάπου ότι κοντεύουμε να νιώθουμε ενοχές επειδή με την μουσική απλώς περνάμε καλά.Δίκιο έχεις όμως πιστεύω θα συμφωνήσεις πως κάποιοι ''καλλιτέχνες'' μας κάνουν να περνάμε χαζά.  :-\

Έχω  ντραπεί πολλές φορές και με πολλούς…….για λογαριασμό τους…. ;D ;D ;D ;D

 

[AuditoryDriving]

Πολύ πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση, αν μου επιτρέπεται μια γρήγορη παρεκτροπή :

"Operator, number, please:

It's been so many years

Will she remember my old voice

While I fight the tears?

Hello, hello there, is this Martha?

This is old Tom Frost,

And I am calling long distance,

Don't worry 'bout the cost.

'Cause it's been forty years or more,

Now Martha please recall,

Meet me out for coffee,

Where we'll talk about it all.

And those were the days of roses,

Poetry and prose and Martha

All I had was you and all you had was me.

There was no tomorrows,

We'd packed away our sorrows

And we saved them for a rainy day.

[...]

And I remember quiet evenings

Trembling close to you..."

Martha - Tom Waits

Ερώτηση - εξέλιξη της συζήτησης : Αν λάβουμε ως δεδομένο ότι οι στίχοι μπορούν να γίνουν επαρκώς κατανοητοί ανεξαρτήτως γλώσσας, τελικά τι έχει σημασία?

Η ροή? Η ευηχία? Το τελικό μήνυμα? Τι λέγεται? Τι δε λέγεται? Πώς οι στίχοι ακολουθούν την κλιμάκωση της μουσικής ή πως δημιουργούν αντιθέσεις? Η εικονοπλασία? Η υπόθεση / ιστορία? Το μυστήριο γύρω απο την ερμηνεία / οι πολλαπλές νοηματικές εκδοχές? Η μήπως τελικά απλά το πως μπορούμε να συντονιστούμε εμείς με όσα περιγράφονται στο κομμάτι λόγω παρεμφερών εμπειριών?

προφανώς όλα τα παραπάνω, αλλά πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να το υπεραναλύουμε... ποιος δεν είχε πορωθεί μικρός με το we will rock you ή με το Paranoid χωρίς να έχει ιδέα του τι λέει? Το τελευταίο δεν είναι και τόσο άκυρο, ίσως τελικά οι συνδέσεις που κάνουμε με τη μουσική να ωφείλονται σε αρκετά χαμηλού επιπέδου εγκεφαλικές λειτουργίες - και προφανώς τα πράγματα στα οποία βρίσκει ο καθένας μας νόημα είναι όπως προαναφέρθηκε αποτέλεσμα πλαστικότητας / μνήμης...

το κούρασα ε? Πρόταση της ημέρας : κοτόπουλο με σάλτσα λεμονάτη και ρύζι Uncle Ben's (αν έχετε μόνο απλό ρύζι βάλτε το σε συσκευασία Uncle Bens και κοιτάχτε την συσκευασία για ένα λεπτό πριν το βγάλετε και το ρίξετε στην κατσαρόλα)

Και για το βράδυ, το Closing Time του Tom Waits.

Αποφύγετε αυτές τις μέρες κομμάτια όπως το Μάτι της Τίγρης και τον Άνθρωπο στο Ασημένιο βούνο (είμαι ρόδα, είμαι ρόδα κτλ κτλ)

 

[odis13]

Η ροή? Η ευηχία? Το τελικό μήνυμα? Τι λέγεται? Τι δε λέγεται? Πώς οι στίχοι ακολουθούν την κλιμάκωση της μουσικής ή πως δημιουργούν αντιθέσεις? Η εικονοπλασία? Η υπόθεση / ιστορία? Το μυστήριο γύρω απο την ερμηνεία / οι πολλαπλές νοηματικές εκδοχές? Η μήπως τελικά απλά το πως μπορούμε να συντονιστούμε εμείς με όσα περιγράφονται στο κομμάτι λόγω παρεμφερών εμπειριών?

Eχει ενδιαφερον ο τροπος που το θετεις - σιγουρα ολα αυτα παιζουν το κομματι τους.

Αλλα νομιζω οτι το νοημα, το τελικο μηνυμα και η υποθεση των στιχων παρα πολυ συχνα εχουν πολυ μικροτερη σημασια απο αυτη που θα τους αποδιδαμε συνηθως. Αν ασπαστουμε την αποψη οτι η στιχογραφια ειναι ισως το διανοητικο αντιστοιχο της ποιησης στο χωρο της μουσικης, αξιζει να σκεφτουμε μια αποψη που εξεφρασαν αρκετοι μεγαλοι του χωρου της ποιησης, παλιοι και συγχρονοι. Οτι δηλαδη it's all about metre and flow με το νοημα να βρισκεται πολυ συχνα σε δευτερη μοιρα. "Τhe organising principle behind the verse is not the sense but the metre", οπως το εχει θεσει ο Fry.

Δεν ειμαι βεβαιος κατα ποσο θα μπορουσαμε να επεκτεινουμε αυτουσια μια τετοια ιδεα στο χωρο των στιχων, αλλα ωρες ωρες βρισκω οτι πιθανον να υπαρχει καποιο merit στην ιδεα. Εξηγει ισως και το

ποιος δεν είχε πορωθεί μικρός με το we will rock you ή με το Paranoid χωρίς να έχει ιδέα του τι λέει?

Για παραδειγμα το παρακατω

"While Mona Lisas and Mad Hatters

Sons of bankers, sons of lawyers

Turn around and say good morning to the night

For unless they see the sky

But they can't and that is why

They know not if it's dark outside or light"

το θεωρω ενα εξαιρετο κομματι στιχουργιας οχι τοσο για το subject matter των στιχων ή το νοημα που περναει οσο για τον τροπο που ειναι γραμμενο και την τρομερη ροη που εχει μεσα στο κομματι.