Guns N Roses- Mr Brownstone guitar cover solo

[johnysM]

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Fun solo, fun playing, fun tone. 'Nuff said.

 

[johnysM]

Fun solo, fun playing, fun tone. 'Nuff said.

Το τραγουδι γενικα ειναι πολυ ωραιο και καθολου βαρετο για κιθαρα, ισως απο τα αγαπημενα μου "κιθαριστικα" κομματια στο appetite for destruction

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Η μουσική των Guns μαμάει, κρίμα που δεν είμαι πολύ φαν της φωνής του Αξλ, αλλιώς θα άκουγα παραπάνω. Επίσης ο instrumental χαμός μετά την μέση του Paradise City, ξέρεις το σημείο.

 

[johnysM]

Η μουσική των Guns μαμάει, κρίμα που δεν είμαι πολύ φαν της φωνής του Αξλ, αλλιώς θα άκουγα παραπάνω. Επίσης ο instrumental χαμός μετά της μέση του Paradise City, ξέρεις το σημείο.

ναι όντως σου φεύγει το χέρι εκεί ειδικά στα live 2 λεπτά outro κάνουν εκεί

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

ναι όντως σου φεύγει το χέρι εκεί ειδικά στα live 2 λεπτά outro κάνουν εκεί

Εμάς μας φεύγει, ο Malmsteen το παίζει +50% ταχύτητα μόλις ξυπνάει και είναι ακόμα ζαλισμένος για προθέρμανση.

 

[Nekkon]

Το τραγουδι γενικα ειναι πολυ ωραιο και καθολου βαρετο για κιθαρα, ισως απο τα αγαπημενα μου "κιθαριστικα" κομματια στο appetite for destruction

Το appetite for destruction δεν έχει βαρετό τραγούδι γενικοτερα και για κιθάρα ειδικότερα. Νομίζω έχουν γίνει τόσο σούπα το Welcome to the jungle, το Paradise City και το Sweet Child oh mine που τα παραβλέπουμε, αλλά προσωπικά τα θεωρώ τραγούδια σταθμούς στην ιστορία της μουσικής. Ωστόσο απ' το mr brownstone λίγο προτιμώ το outta get me και το night train. Πιο αλητεία

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Σούπα πώς το εννοείς?

 

[johnysM]

Το appetites for destruction δεν έχει βαρετό τραγούδι γενικοτερα και για κιθάρα ειδικότερα. Νομίζω έχουν γίνει τόσο σούπα το Welcome to the jungle, το Paradise City και το Sweet Child oh mine που τα παραβλέπουμε, αλλά προσωπικά τα θεωρώ τραγούδια σταθμούς στην ιστορία της μουσικής. Ωστόσο απ' το mr brownstone λίγο προτιμώ το outta get me και το night train. Πιο αλητεία

και ομως εχει κομματια που συχαινομαι να τα παιζω( και οχι γιατι τα εχω παιξει εκατονταδες φορες, αλλα δεν βρισκω ενδιαφερον τον ρυθμο τους, π.χ το sweet child αν εξαιρεσεις το σολο ολο το υπολοιπο τραγουδι απλα θες να το κανεις skip και να παιξεις απευθειας το σολο,το ιδιο με το nightrain,το paraαdise city ειναι πιο ενδιαφερον απο ολα αυτα.
Το welcome to the jungle δεν εκατσα να το μαθω ποτε γιατι μου φαινοταν ανεκαθεν βαρετο στην κιθαρα

 

[Nekkon]

Σούπα πώς το εννοείς?

Ε είναι χιλιοπαιγμένα και χιλιοακουσμένα, σα να σου παίζει κάποιος το smoke on the water, κλάιν

 

[johnysM]

Ενταξει προτιμησεις ειναι αυτες σιγουρα
Το its so easy, my michelle ας πουμε φοβερα κομματια με γρηγορο ρυθμο και σολαρες
οπως και το rocket queen απο τα αγαπημενα μου, εχει ωραιες εναλλαγες μεσα στο κομματι διαφορετικα section και κατι ωραια arpegios στο clean(+το slide solo)

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Εντωμεταξύ το intro riff του Sweet Child κάνει τους θεωρητικούς της μουσικής να σκίσουν τα πτυχία του. Ο Slash παίζει πάνω από ματζόρε αρμονία την 4η, δύο φορές. Σε δύο οκτάβες.

Αλλά εντάξει μετά παίζει και την 3η. Αλλά λόγω αυτής της στιγμιαίας tension με b9 στην αρμονία και μετά release στην 3η είναι και hook που το θυμάσαι. Το παίζουν συνέχεια και στο γήπεδο του Παοκ στο μπάσκετ, νομίζω σε συνθ διασκευή, αλλά ντάξει.

 

[Nekkon]

π.χ το sweet child αν εξαιρεσεις το σολο ολο το υπολοιπο τραγουδι απλα θες να το κανεις skip και να παιξεις απευθειας το σολο

Εεεελα ρε φίλε, διαφωνώ, πέρα από την iconic εισαγωγή, το τραγούδι έχει από τις πιο χαρούμενες νοσταλγικές μουσικές ever, μην το βλέπεις σαν 4 ακόρντα, δες και το πώς δένει με τους στίχους, το παλικάρι θυμάται έναν εφηβικό έρωτα και βγάζει συναίσθημα σε ματζόρε, είναι πολύ ωραίο σαν εμπειρία. Επίσης, εκεί που κορυφώνεται είναι μετά το σόλο

Where do we go? Where do we go now?
Where do we go? Mm-mm, oh
Where do we go? Where do we go now?
Oh, where do we go now?
Where do we go? (Sweet child)
Mm-huh, where do we go now?
Ah-yah-yah-yah-yah-yah-yah-yah-oh
(Where do we go?)
Ooh, where do we go now? (Where do we go?)
Uh-uh-uh, uh-uh-uh-oh
Where do we go?
Oh-oh, where do we go now?
Oh, where do we go?
Where do we go now?


Πορωθηκα απλά γράφοντας

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Ε είναι χιλιοπαιγμένα και χιλιοακουσμένα, σα να σου παίζει κάποιος το smoke on the water, κλάιν

O Jordan Rudess δεν τα έχει ακούσει ποτέ αυτά. Από μωρό έχει ακούσματα μόνο prog.

 

[Nekkon]

O Jordan Rudess δεν τα έχει ακούσει ποτέ αυτά. Από μωρό έχει ακούσματα μόνο prog.

Δε μιλάω για πληκτράδες που το παίζουν κιθαρίστες με μωβ Strandberg κιθάρες ασούμε

 

[johnysM]

Εεεελα ρε φίλε, διαφωνώ, πέρα από την iconic εισαγωγή, το τραγούδι έχει από τις πιο χαρούμενες νοσταλγικές μουσικές ever, μην το βλέπεις σαν 4 ακόρντα, δες και το πώς δένει με τους στίχους, το παλικάρι θυμάται έναν εφηβικό έρωτα και βγάζει συναίσθημα σε ματζόρε, είναι πολύ ωραίο σαν εμπειρία. Επίσης, εκεί που κορυφώνεται είναι μετά το σόλο

Where do we go? Where do we go now?
Where do we go? Mm-mm, oh
Where do we go? Where do we go now?
Oh, where do we go now?
Where do we go? (Sweet child)
Mm-huh, where do we go now?
Ah-yah-yah-yah-yah-yah-yah-yah-oh
(Where do we go?)
Ooh, where do we go now? (Where do we go?)
Uh-uh-uh, uh-uh-uh-oh
Where do we go?
Oh-oh, where do we go now?
Oh, where do we go?
Where do we go now?


Πορωθηκα απλά γράφοντας

ε τι με κανεις τωρα...θα κανω φουλ cover μονο για σενα αφου σαρεσει τοσο πολυ

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Δε μιλάω για πληκτράδες που το παίζουν κιθαρίστες με μωβ Strandberg κιθάρες ασούμε

Χαχαχ εε είπα τον Rudess γιατί έχει σειρά βίντεος "Jordan Rudess hears...(Τάδε γνωστό τραγούδι) for the first time"