vagelism είπε:
δεν θα συμφωνησω μαζι σου φιλε sentient για 2 λογους.
Δεν νομιζω οτι υπαρχει drummer στην Ελλαδα που να μην ξερει τα Gabriel..Οταν αγοραζεις Gabriel αγοραζεις οργανο χειροποιητο συνηθως με κανα -2 μηνες παραδοση γιατι το φτιαχνει για σενα...οπως ακριβως το θες εσυ.
Αυτο πληρωνεις..και βεβαια...αλλο Pearl...αλλα DW αλλο Gabriel και αλλο Yamaha.
Ξερεις γιατι τα καλα Dw ειναι τοσο ακριβα οπως και τα καλα Gretch?
Γιατι ειναι workshops οπως ακριβως ο Γαβριλος.
DW= DRUM WORKSHOP .Το αισθητικο θεμα...ειναι μια αλλη κουβεντα απο μονη της
Βαγγέλη, οι ακριβές σειρές όλων σχεδόν των μεγάλων εταιρειών (Pear Masterworks, Tama Starclassic Bubinga, Ludwig Legacy, Sonor SQ2, οι αμερικάνικες Gretsch που ανέφερες κ.λπ.) είναι χειροποίητες - που σημαίνει κατασκευάζονται από λίγους ειδικευμένους εργάτες/μάστορες - και όλες έχουν σχετικά μεγάλο χρόνο αναμονής γιατί ως επί το πλείστον φτιάχνονται αφού δοθεί η παραγγελία, και υπάρχουν πολύ λίγα σετ σε στοκ. Το ίδιο συμβαίνει και με τα τύμπανα του Γαβρήλου, με τη διαφορά απευθύνονται στη σχετικά περιορισμένη ελληνική αγορά, οπότε η παραγωγή του είναι μικρότερη.
Συμφωνώ σχετικά με τη μεταπωλητική αξία των Gabriel. Είναι υψηλή αλλά, όπως συμβαίνει με τους περισσότερους μικρούς κατασκευαστές, αυτό ισχύει μόνο για την εγχώρια αγορά.
Για να απαντήσω και στο ερώτημα του drumplus, έχω παίξει στο παρελθόν τρεις φορές με ένα σετ "G", όταν ακόμη τα μεταλλικά μέρη ήταν από τρίτους κατασκευαστές (θυμάμαι συγκεκριμένα ότι η βάση των τομ επάνω στην κάσα ήταν Premier).
Τις δύο πρώτες φορές, ο ήχος ήταν άθλιος, αλλά υπήρχαν σοβαροί λόγοι: Τα δέρματα ήταν παμπάλαια pinstripes, κοπανημένα αλύπητα για χρόνια, γεμάτα ταινίες (επάνω και κάτω), η κάσα είχε στο κέντρο μία τρύπα "να" (με το συμπάθιο!) και ήταν γεμάτη με τη μπουγάδα από δύο πλυντήρια, έλειπαν τουλάχιστον δύο βίδες κουρδίσματος από κάθε τομ, και δεν θυμάμαι και τι άλλο.
Την τρίτη φορά που θα χρησιμοποιούσα το σετ, έπιασα το παλικάρι που το είχε και του είπα να μου το δώσει για μερικές μέρες, να δω τι μπορώ να κάνω. Του άλλαξα όλα τα δέρματα (νομίζω έβαλα Emperors επάνω και Ambassadors κάτω στα τομ, και ένα μαύρο δέρμα - μάλλον Remo Ebony με την κλασική μικρή τρύπα κάτω δεξιά - μπροστά στην κάσα), πέρασα με πολύ λεπτό γυαλοχαρτο τα bearing edges, αντικατέστησα τις χαμένες βίδες, του έριξα καλό καθάρισμα (προαιρετικό, αλλά το σετ κυριολεκτικά έζεχνε), και το κούρδισα όσο καλύτερα μπορούσα.
Ε λοιπόν, χωρίς καθόλου muffling στα τομ και μόνο με μία πετσέτα κολλημένη στο πίσω δέρμα της κάσας, τα τύμπανα σκότωναν. Η κάσα συγκεκριμένα ήταν από τις καλύτερες και πιο "γεμάτες" που έχω ακούσει (σημειωτέον ήταν 18άρα).
Για να καταλήξω, μετά το προηγηθέν παραλήρημα, η δική μου εμπειρία με τα παλιά Gabriel ήταν περισσότερο από θετική.